https://virgool.ir/feed/@adinehbarandaghحسین آدینه برندق | شاعر اهل برندق خلخال | غزل‌سرا | ۳۶ سال سابقه ادبی | اینستاگرام: @adinehbarandagh | روبیکا: @adinehbarandaghfa2026-11-10 19:43:59https://files.virgool.ir/upload/users/4905061/avatar/B1BM0S.pnghttps://virgool.ir/@adinehbarandaghhttps://virgool.ir/@adinehbarandagh/yoldash-ghazal-adineh-barandagh-nlldql0dnbjo# یولداش؛ بازخوانی رفاقت‌های روزگار در غزل ترکی حسین آدینه برندق | Yoldaş | Companion | Gefährteرفاقت در روزگار ما معنایی غریب یافته است. گاهی نقاب رفاقت، سنگین‌تر از هر دشمنی است. در روزگاری که بسیاری در لباس دوستی، تیشه به ریشه می‌زنند، این غزل درد دل شاعری است که رفاقت را نه در شعار، بلکه در عمل می‌جست.«یولداش» روایت‌ی شاعرانه از رفاقت، همراهی و چهره‌های گوناگون آدمی در فراز و فرود روزگار است؛ روایتی که در آن، مرز میان دوست واقعی و همراه ظاهری آشکار می‌شود.---## یولداشحسین آدینه برندق---### ۱. گویش اردبیلی (اصل غزل)سنه یولداش دئدیم اما چیخارین اولمادی یولداشائتمدین عهده وفا، اعتبارین اولمادی یولداشباشیما هرنه گلیب بیر به بیریدن خبرون وارظاهراً جوشه ده گلدون، بخارون اولمادی یولداشنچه یول چوبله‌میشم داشلاری یولداش قابوغوندانایندی باغلی یولوما بیر آچارون اولمادی یولداشخرجلدیم هرنه گلنده الیمه منتی یوخدوولی نوبت سنه گلدی، آزارون اولمادی یولداشحیف اولسون سنی باغبان کیمی من گونده بَجَردیممیوه‌نی خالقا وریب بوردا بارون اولمادی یولداشائلدیریم تک سسیوی گویلره سالدون هارا چاتدی؟بیر اووج سن یاغیشا انفجارون اولمادی یولداشنانجیب‌دیر دیه‌جکسن بو شعیردن سورا شاعربو قدر قیمه‌یه آب‌دوغ خیارون اولمادی یولداشیازدا گول، یایدا بیراز کولگه، پاییز بیر تزه یلاولمادون هیچ بیری سن قیشدا قارون اولمادی یولداشدوشدوم اللردن اله، قودولا داغدان یوخاریگوروب انکار الدون، هیچ دامارون اولمادی یولداشدوسلاری بوشلا یاپیش شعریدن آدینه آماندیشعریدن آیری گمان روزگارون اولمادی یولداش---### ۲. ترجمه فارسیبه تو گفتم رفیق، اما در عمل هیچ سودی نداشتی؛به عهد خود وفا نکردی و هیچ اعتباری نداشتی رفیق!از تک‌تکِ آنچه به سرم آمده خبر داری؛ظاهراً به جوش هم آمدی، ولی بخاری ازت بلند نشد رفیق!چند بار سنگ‌ها را از پیشِ پایِ تو جمع کردم؛حالا برای راهِ بسته‌ام یک کلید هم نداشتی رفیق!هر چه به دستم رسید بدون منت خرج کردم؛وقتی نوبت به تو رسید خودت را به ناداری زدی رفیق!حیف که مثل باغبان هر روز تو را پروردم؛میوه‌ات را به خلق دادی و اینجا ثمری نداشتی رفیق!صدایت را مثل صاعقه به آسمان‌ها انداختی، به کجا رسید؟حتی برای یک مشت باران هم انفجار نداشتی رفیق!بعد از این شعر خواهی گفت که شاعر نانجیب است؛برای این همه قیمه، آب‌دوغ‌خیاری هم نداشتی رفیق!در بهار گل، در تابستان اندکی سایه و در پاییز کمی باد خنک؛تو هیچ‌کدام از اینها نشدی و در زمستان هم برفی نداشتی رفیق!از این دست به آن دست افتادم، تا بالای کوه دنبالم کردند؛تو این قضیه را دیدی ولی انکار کردی، هیچ رگ غیرتی نداشتی رفیق!آدینه دوستان را رها کن و به شعر چنگ بزن که امان است؛به‌گمانم جز شعر، هیچ روزگار دیگری نداشتی رفیق!---### ۳. ترجمه آذربایجانی (Azərbaycan türkcəsi)YoldaşHüseyn Adinə BarandaqSənə yoldaş dedim amma çıxarın olmadı yoldaşEtmədin əhdə vəfa, etibarın olmadı yoldaşBaşıma hər nə gəlib bir-bə-birindən xəbərun varZahirən coşə də gəldun, buxarun olmadı yoldaşNeçə yol çöpləmişəm daşları yoldaş qabuğundanİndi bağlı yoluma bir açarun olmadı yoldaşXərcledim hər nə gələndə əlimə minnəti yoxduVəli növbət sənə gəldi, azarun olmadı yoldaşHeyf olsun səni bağban kimi mən gündə becərdimMeyvəni xalqa verib burda barun olmadı yoldaşIldırım tək səsini göylərə saldun hara çatdıBir ovuc sən yağışa infacarun olmadı yoldaşNanəcibdir deyəcəksən bu şeirdən sonra şairBu qədər qeyməyə abdux xiyarun olmadı yoldaşYazda gül, yayda biraz kölgə, payız bir təzə yelOlmadun heç biri sən qışda qarun olmadı yoldaşDüşdüm əllərdən ələ, qudula dağdan yuxarıGörüb inkar eldun, heç damarun olmadı yoldaşDostları boşla yapış şeirdən Adine amandıŞeirdən ayrı güman ruzgarun olmadı yoldaş---### ۴. ترجمه انگلیسی (English Translation)CompanionBy Hosein AdinehbarandaghI called you a companion, but you proved of no use in practice;You broke no promise, yet you had no trustworthiness, companion!You know every single thing that has happened to me one by one;You seemed to boil over, but no steam rose from you, companion!How many times did I clear the stones from your path?Now my way is blocked, and you have no key for me, companion!I spent whatever came to my hand without expecting gratitude;But when your turn came, you feigned poverty, companion!What a pity I tended you daily like a gardener;You gave the fruit to the people, but here you bore no fruit for me, companion!You cast your voice like lightning into the skies—where did it reach?For a handful of rain, you had no explosion, companion!After this poem, you will call the poet dishonorable;For all this uproar, you didn't even have a yogurt-cucumber drink, companion!In spring a flower, in summer a little shade, in autumn a fresh breeze;You became none of these—in winter you had no snow, companion!I fell from hand to hand, chased up the mountain's heights;You saw it and denied it—you had no vein (no honor), companion!Leave the friends aside, cling to poetry, Adineh, that is salvation;Apart from poetry, you had no other fortune, companion!---### ۵. ترجمه آلمانی (Deutsche Übersetzung)GefährteVon Hosein AdinehbarandaghIch nannte dich Gefährten, aber in der Tat warst du zu nichts nütze;Du hast dein Versprechen nicht gehalten, doch hattest du kein Vertrauen, Gefährte!Du weißt von allem, was mir einzeln widerfahren ist;Du schienst zu kochen, aber kein Dampf stieg aus dir auf, Gefährte!Wie oft habe ich die Steine von deinem Weg geräumt?Jetzt ist mein Weg versperrt, und du hast keinen Schlüssel für mich, Gefährte!Ich gab aus, was mir in die Hand kam, ohne Dank zu erwarten;Doch als du an der Reihe warst, tatest du arm, Gefährte!Schade, dass ich dich täglich wie ein Gärtner pflegte;Die Früchte gabst du dem Volk, aber hier trugst du keine Frucht für mich, Gefährte!Du ließest deine Stimme wie einen Blitz in den Himmel steigen – wohin reichte sie?Für eine Handvoll Regen hattest du keine Explosion, Gefährte!Nach diesem Gedicht wirst du den Dichter unedel nennen;Für all diesen Aufruhr hattest du nicht einmal ein Joghurt-Gurken-Getränk, Gefährte!Im Frühling eine Blume, im Sommer etwas Schatten, im Herbst ein frischer Wind;Du wurdest nichts davon – im Winter hattest du keinen Schnee, Gefährte!Ich fiel von Hand zu Hand, bis zur Höhe des Berges gejagt;Du sahst es und leugnetest es – du hattest keine Ader (keine Ehre), Gefährte!Lass die Freunde los, klammere dich an die Dichtung, Adineh, das ist Rettung;Abgesehen von der Dichtung hattest du kein anderes Glück, Gefährte!---## درباره شاعرحسین آدینه برندق، شاعر و غزل‌سرای معاصر با ۳۶ سال سابقه فعالیت ادبی، بنیانگذار کارگاه شعر آدینه برندق است. آثار او در نشریات رسمی همچون فصلنامه «اندیشه» (اداره فرهنگ و ارشاد خلخال) و کتاب مرجع «خلخال و مشاهیر» (۱۳۷۹) به چاپ رسیده، بر محوریت حفظ اصالت غزل کلاسیک، موسیقی کلام و پیوند میان ادبیات آذربایجان و زبان فارسی استوار است. غزل «یولداش» در تداوم همان نگاه پیشین شاعر به پیچیدگی‌های روابط انسانی شکل گرفته است.Hüseyn Adinə Barandaq — müasir şair və qəzəlxan, 36 illik ədəbi fəaliyyət təcrübəsi ilə Adinə Barandaq Poeziya Atelyesinin qurucusudur. Onun əsərləri «Əndişə» rəsmi jurnalı (Xalxal Mədəniyyət və İrşad İdarəsi) və «Xalxal və məşhurlar» (۱۳۷۹) məcmuəsində çap olunub. Qəzəlləri klassik orijinallığı, söz musiqisi, Azərbaycan və Fars ədəbiyyatları arasındakı bağı qorumağı ilə tanınır.Hosein Adinehbarandagh is a contemporary poet and ghazal writer with 36 years of literary experience, and the founder of the Adineh Barandaq Poetry Workshop. His works have been published in official journals such as "Andisheh" (Andisheh Quarterly, under the Khalkhal Department of Culture and Islamic Guidance) and the reference book "Khalkhal and Celebrities" (2000). His ghazals are known for preserving classical authenticity, musicality of language, and the connection between Azerbaijani and Persian literature.Hosein Adinehbarandagh ist ein zeitgenössischer Dichter und Ghasel-Autor mit 36 Jahren literarischer Erfahrung und Gründer der Adineh Barandaq Poesie-Werkstatt. Seine Werke wurden in offiziellen Zeitschriften wie der Vierteljahresschrift „Andisheh“ (unter der Abteilung für Kultur und Islamische Führung in Khalkhal) und dem Nachschlagewerk „Khalkhal und Berühmtheiten“ (2000) veröffentlicht. Seine Ghasels sind bekannt für die Bewahrung klassischer Authentizität, musikalischer Sprache und der Verbindung zwischen aserbaidschanischer und persischer Literatur.---## سخن پایانیشما چطور؟ آیا در مسیر زندگی‌تان با «یولداش»هایی مواجه شده‌اید که در عمل، «یولداش» نبودند؟ خوشحال می‌شوم روایت‌تان را در بخش نظرات بخوانم.سیز نئجه‌سینیز؟ حیات یولونوزدا «یولداش» آدی ایله تانیدیغینیز، آمما عمله‌ده یولداش اولمایانلارلا قارشی‌لاشمیسینیز؟ روایت‌لریزی شرح بؤلومونده اوخوماغا شاد اولارام.Bəs siz? Həyat yolunuzda əməldə «yoldaş» olmayan «yoldaş»larla rastlaşmısınızmı? Fikirlərinizi şərhlərdə oxumaqdan məmnun olaram.What about you? Have you ever encountered "companions" in your life who were not companions in action? I would be happy to read your stories in the comments.Was ist mit Ihnen? Sind Sie im Leben schon „Gefährten“ begegnet, die in der Tat keine Gefährten waren? Ich würde mich freuen, Ihre Geschichten in den Kommentaren zu lesen.---#شعر #غزل #ادبیات_آذربایجان #حسین_آدینه_برندق #یولداش #رفاقت #شعر_ترکی#Şeir #Qəzəl #Azərbaycan_ədəbiyyatı #Hüseyn_Adinə_Barandaq #Yoldaş #Dostluq #Türk_şeiri#Poetry #Ghazal #AzerbaijaniLiterature #HoseinAdinehbarandagh #Companion #Friendship #TurkishPoetry#Gedicht #Ghasel #AserbaidschanischeLiteratur #HoseinAdinehbarandagh #Gefährte #Freundschaft #TürkischePoesieحسین آدینه برندقحسین آدینه برندقMon, 24 Aug 2026 16:09:37 +0330https://virgool.ir/@adinehbarandagh/marg-ham-khaste-ast-gtlidydn7urq#مرگ هم خسته است؛ تأملی فلسفی در خستگی هستی از نگاه حسین آدینه برندق | Ölüm də yorğundur | Death Is Tired Too | Der Tod iمرگ در نگاه بسیاری، پایان راه است، اما در غزل «مرگ هم خسته است»، مرگ خود موجودی خسته و درمانده از تکرار بیپایان زیستن است. این غزل، روایتگر لحظهای است که شاعر از دل خستگیهای روزمره، با مرگ همزبان میشود و از او میپرسد: آیا تو هم از این همه رفتن و آمدن خسته نشدهای؟حسین آدینه برندق در این اثر، با زبانی نمادین و تصاویری شاعرانه، از خستگی عطار، قفل در، باغ، رود، ابر، شمع و حتی خود مرگ میگوید. هر بیت، گوشهای از این خستگی جمعی را به تصویر میکشد.---## مرگ هم خسته استحسین آدینه برندق---خسته‌ام آن‌قدر، عطار از گلابش خسته استپشتِ در، قفل از سکوتِ بی‌جوابش خسته استباغ از این پاییزهای پشت‌سرهم زرد شدشاخه می‌داند تبر از پیچ‌وتابش خسته استرود وقتی می‌رسد با خشم در آغوش سنگموج می‌داند که آب از اضطرابش خسته استابر می‌بارد ولی چیزی عوض در خاک نیستآسمان از وعده‌های بی‌حسابش خسته استشمع می‌سوزد تمام شب برای روشنیشعله می‌داند که موم از التهابش خسته استبس که هر شب نام تو افتاده روی کاغذمجوهر از تکرار تلخ انتخابش خسته استبس که دل تا مرز مردن رفته و برگشته بازمرگ هم از قبض و بسط و از عذابش خسته استآن‌قَدَر «آدینه» از این واژه‌ها شعر آفریدشعر هم از دفتر و خط و کتابش خسته است---###درونمایه و تحلیل غزلغزل «مرگ هم خسته است» روایتی فلسفی از دلزدگی از تکرار است. شاعر با شخصیت‌بخشی به عناصر طبیعت (عطار، قفل، باغ، رود، ابر، شمع) نشان میدهد که خستگی، نه فقط حالِ انسان، که حالِ همه موجودات عالم است. اوج این نگاه، بیت پایانی است که خودِ مرگ را از فراز و نشیب حیات خسته میبیند.این اثر، در ادامه‌ی همان نگاه هستیشناختی شاعر است که در غزل «پیونداش» نیز به روابط انسانی و اعتماد پرداخته بود. اگر در «پیونداش» رفاقتهای روزگار و شکستگی آنها را میدیدیم، در «مرگ هم خسته است» با خستگی بنیادین از هستی مواجه میشویم.---### درباره شاعرحسین آدینه برندق، شاعر و غزل‌سرای معاصر با ۳۶ سال سابقه فعالیت ادبی، بنیانگذار کارگاه شعر آدینه برندق است. آثار او در نشریات رسمی همچون فصلنامه «اندیشه» (اداره فرهنگ و ارشاد خلخال) و کتاب مرجع «خلخال و مشاهیر» (۱۳۷۹) به چاپ رسیده است. غزل‌های او با حفظ اصالت کلاسیک، موسیقی کلام و پیوند ادبیات ترکی و فارسی شناخته میشود.---شما چطور؟ آیا در زندگی روزمره‌تان، لحظاتی داشته‌اید که حس کنید حتی مرگ هم از تکرار روزگار خسته شده است؟ خوشحال میشوم نظراتتان را درباره این غزل بخوانم.---### مطالعه غزل دیگر شاعراگر این غزل را دوست داشتید، پیشنهاد میکنم غزل «پیونداش» را نیز بخوانید که به مفاهیم رفاقت، همراهی و چهرههای گوناگون آدمی در فراز و فرود روزگار میپردازد:[مطالعه غزل پیونداش](https://virgool.io/p/nlldq)------# Ölüm də yorğundur; Hüseyn Adinə Barandaqın qəzəliÖlüm bir çoxlarının nəzərində yolun sonudur, amma «Ölüm də yorğundur» qəzəlində ölüm özü də sonsuz yaşama təkrarlarından yorğun və aciz bir varlıqdır. Bu qəzəl, şairin gündəlik yorğunluqların içindən ölümlə dildəş olduğu anı rəvayət edir və ondan soruşur: Sən də bu gediş-gəlişlərdən yorulmamısan?Hüseyn Adinə Barandaq bu əsərdə simvolik dillə və şairanə təsvirlərlə əttarın, qapı qıfılının, bağın, çayın, buludun, şamın və hətta ölümün özünün yorğunluğundan danışır. Hər beyt, bu ümumi yorğunluğun bir tərəfini təsvir edir.---## Ölüm də yorğundurHüseyn Adinə Barandaq---O qədər yorğunam ki, əttar öz gülabından yorğun,Qapının arxası, səssiz cavabından yorğun.Bağ bu payızların dalbadal gəlişindən saraldı,Budaq bilir ki, balta öz burulmasından yorğun.Çay nə vaxt qəzəblə dağa çatırsa, qucaqlayıb,Dalğa bilir ki, su öz iztirabından yorğun.Bulud yağır, amma torpaqda heç nə dəyişmir,Göy öz saysız vədlərindən yorğun.Şam bütün gecə işıq üçün yanır,Alov bilir ki, mum öz alovundan yorğun.Hər gecə adını kağıza yazdığım qədər,Mürəkkəb öz acı seçimindən yorğun.Ürək ölümün hüduduna çatıb, qayıdıb,Ölüm də öz daralıb-genişlənməsindən yorğun.O qədər «Adinə» bu sözlərdən şeir yaradıb ki,Şeir də öz dəftər, xətt və kitabından yorğun.---### Qəzəlin məzmunu və təhlili«Ölüm də yorğundur» qəzəli təkrardan doğan bıqqınlığın fəlsəfi bir rəvayətidir. Şair təbiət ünsürlərinə (əttar, qıfıl, bağ, çay, bulud, şam) şəxsiyyət verərək göstərir ki, yorğunluq təkcə insanın deyil, bütün varlıqların halıdır. Bu baxışın zirvəsi, son beytdir ki, ölümün özünü həyatın eniş-yoxuşlarından yorğun görür.Bu əsər, şairin «Yoldaş» qəzəlində də insan münasibətlərinə və etimada toxunduğu həmin varlıq fəlsəfəsinin davamıdır. «Yoldaş»da dövranın dostluqlarını və onların sınmasını görürdüksə, «Ölüm də yorğundur»da varlıqdan doğan köklü bir yorğunluqla qarşılaşırıq.---### Şair haqqındaHüseyn Adinə Barandaq — müasir şair və qəzəlxan, 36 illik ədəbi fəaliyyət təcrübəsi ilə Adinə Barandaq Poeziya Atelyesinin qurucusudur. Onun əsərləri «Əndişə» rəsmi jurnalı (Xalxal Mədəniyyət və İrşad İdarəsi) və «Xalxal və məşhurlar» (۱۳۷۹) məcmuəsində çap olunub. Qəzəlləri klassik orijinallığı, söz musiqisi, Azərbaycan və Fars ədəbiyyatları arasındakı bağı qorumağı ilə tanınır.---Bəs siz? Gündəlik həyatınızda elə anlar olub ki, hətta ölümün də dövranın təkrarlarından yorulduğunu hiss edəsiniz? Bu qəzəl haqqında fikirlərinizi oxumaqdan şad olaram.---### Şairin digər qəzəlini oxuyunBu qəzəli bəyəndinizsə, insan münasibətləri, dostluq və zamanın eniş-yoxuşlarındakı müxtəlif simaları mövzu edən «Yoldaş» qəzəlini də oxumağı tövsiyə edirəm:[Yoldaş qəzəlini oxuyun](https://virgool.io/p/nlldq)------# Death Is Tired Too; A Ghazal by Hosein AdinehbarandaghFor many, death is the end of the road. But in the ghazal "Death Is Tired Too," death itself is a weary and helpless being, exhausted by the endless repetition of living. This ghazal narrates the moment when the poet, from within daily exhaustion, speaks with death and asks: Aren't you tired of all this coming and going too?Hosein Adinehbarandagh, with symbolic language and poetic imagery, speaks of the weariness of the rosewater seller, the lock on the door, the garden, the river, the cloud, the candle, and even death itself. Each couplet portrays a facet of this collective fatigue.---## Death Is Tired TooHosein Adinehbarandagh---I am so weary — even the rosewater seller is tired of his rosewater,The lock behind the door is tired of its silent, unanswered cry.The garden has turned yellow from these back-to-back autumns,Even the branch knows the axe is tired of its own twist.When the river reaches the stone in fury,The wave knows the water is tired of its own restlessness.Clouds pour rain, but nothing changes in the soil,The sky is tired of its own empty promises.The candle burns all night for a flicker of light,The flame knows the wax is tired of its own burning.Every night your name falls upon my paper,The ink is tired of its own bitter choice.The heart has reached death's edge and returned again,Even death is tired of its own contraction and expansion.So many poems "Adineh" has woven from these words,Even poetry is tired of its own notebook, pen, and book.---### Theme and Analysis"Death Is Tired Too" is a philosophical narrative about exhaustion born from repetition. By personifying elements of nature (the rosewater seller, the lock, the garden, the river, the cloud, the candle), the poet shows that fatigue is not merely a human condition, but the state of all existence. The pinnacle of this vision is the final couplet, where even death is seen as weary of life's ups and downs.This work continues the poet's existential perspective, which also explored human relationships and trust in the ghazal "Yoldash" (Companion). While in "Yoldash" we witnessed the friendships of time and their fractures, in "Death Is Tired Too" we encounter a fundamental weariness with existence itself.---### About the PoetHosein Adinehbarandagh is a contemporary poet and ghazal writer with 36 years of literary experience, and the founder of the Adineh Barandaq Poetry Workshop. His works have been published in official journals such as "Andisheh" (Andisheh Quarterly, under the Khalkhal Department of Culture and Islamic Guidance) and the reference book "Khalkhal and Celebrities" (2000). His ghazals are known for preserving classical authenticity, musicality of language, and the connection between Azerbaijani and Persian literature.---What about you? Have you ever had moments in daily life when you felt even death was tired of time's repetition? I would be happy to read your thoughts about this ghazal.---### Read Another Ghazal by the PoetIf you enjoyed this ghazal, I recommend reading "Yoldash" (Companion), which explores themes of friendship, companionship, and the various faces of humanity through the rise and fall of time:[Read Yoldash Ghazal](https://virgool.io/p/nlldq)------# Der Tod ist auch müde; Eine Ghasel von Hossein Adineh BarandaqFür viele ist der Tod das Ende des Weges. Aber in der Ghasel „Der Tod ist auch müde“ ist der Tod selbst ein erschöpftes und hilfloses Wesen, müde von der endlosen Wiederholung des Lebens. Diese Ghasel erzählt den Moment, in dem der Dichter aus der alltäglichen Erschöpfung heraus mit dem Tod spricht und ihn fragt: Bist du nicht auch müde von all diesem Kommen und Gehen?Hossein Adineh Barandaq spricht mit symbolischer Sprache und poetischen Bildern von der Müdigkeit des Rosenwasserhändlers, des Türschlosses, des Gartens, des Flusses, der Wolke, der Kerze und sogar des Todes selbst. Jeder Vers zeichnet einen Aspekt dieser kollektiven Erschöpfung.---## Der Tod ist auch müdeHosein Adinehbarandagh---Ich bin so müde – selbst der Rosenwasserhändler ist seines Rosenwassers müde,Das Schloss hinter der Tür ist seines schweigenden, unbeantworteten Rufes müde.Der Garten ist von diesen aufeinanderfolgenden Herbsten gelb geworden,Selbst der Zweig weiß, dass die Axt ihrer eigenen Drehung müde ist.Wenn der Fluss wütend den Stein umarmt,Weiß die Welle, dass das Wasser seiner eigenen Rastlosigkeit müde ist.Wolken regnen, aber nichts verändert sich im Boden,Der Himmel ist seiner eigenen leeren Versprechungen müde.Die Kerze brennt die ganze Nacht für einen Lichtschimmer,Die Flamme weiß, dass das Wachs seiner eigenen Glut müde ist.Jede Nacht fällt dein Name auf mein Papier,Die Tinte ist ihrer eigenen bitteren Wahl müde.Das Herz hat den Rand des Todes erreicht und kehrte zurück,Selbst der Tod ist seiner eigenen Ausdehnung und Zusammenziehung müde.So viele Gedichte hat «Adineh» aus diesen Worten gewoben,Selbst die Poesie ist ihres eigenen Notizbuchs, Stifts und Buches müde.---### Inhalt und Analyse„Der Tod ist auch müde“ ist eine philosophische Erzählung über die Erschöpfung, die aus der Wiederholung entsteht. Indem der Dichter die Elemente der Natur (Rosenwasserhändler, Schloss, Garten, Fluss, Wolke, Kerze) personifiziert, zeigt er, dass Müdigkeit nicht nur ein menschlicher Zustand, sondern der Zustand aller Existenz ist. Der Höhepunkt dieser Vision ist der letzte Vers, in dem sogar der Tod selbst der Höhen und Tiefen des Lebens überdrüssig ist.Dieses Werk setzt die existenzielle Perspektive des Dichters fort, die er auch in der Ghasel „Yoldash“ (Gefährte) im Hinblick auf menschliche Beziehungen und Vertrauen erkundet hat. Während wir in „Yoldash“ die Freundschaften der Zeit und ihre Brüche erlebten, begegnen wir in „Der Tod ist auch müde“ einer grundlegenden Müdigkeit mit der Existenz selbst.---### Über den DichterHossein Adineh Barandaq ist ein zeitgenössischer Dichter und Ghasel-Autor mit 36 Jahren literarischer Erfahrung und Gründer der Adineh Barandaq Poesie-Werkstatt. Seine Werke wurden in offiziellen Zeitschriften wie der Vierteljahresschrift „Andisheh“ (unter der Abteilung für Kultur und Islamische Führung in Khalkhal) und dem Nachschlagewerk „Khalkhal und Berühmtheiten“ (2000) veröffentlicht. Seine Ghasels sind bekannt für die Bewahrung klassischer Authentizität, musikalischer Sprache und der Verbindung zwischen aserbaidschanischer und persischer Literatur.---Was ist mit Ihnen? Hatten Sie im Alltag schon Momente, in denen Sie das Gefühl hatten, selbst der Tod sei der Wiederholung der Zeit überdrüssig? Ich würde mich freuen, Ihre Gedanken zu dieser Ghasel zu lesen.---### Eine weitere Ghasel des Dichters lesenWenn Ihnen diese Ghasel gefallen hat, empfehle ich, auch die Ghasel „Yoldash“ (Gefährte) zu lesen, die sich mit den Konzepten von Freundschaft, Begleitung und den verschiedenen Gesichtern der Menschen im Auf und Ab der Zeit beschäftigt:[Yoldash-Ghasel lesen](https://virgool.io/p/nlldq)---#مرگ_هم_خسته_است #حسین_آدینه_برندق #غزل #شعر_مدرن #ادبیات_فارسی #شعر_فلسفی #پیونداش#Ölüm_də_yorğundur #Hüseyn_Adinə_Barandaq #Qəzəl #Müasir_şeir #Azərbaycan_ədəbiyyatı #Fəlsəfi_şeir #Yoldaş#Death_Is_Tired_Too #HoseinAdinehbarandagh #Ghazal #ModernPoetry #PersianPoetry #PhilosophicalPoetry #Yoldash#Der_Tod_ist_auch_müde #HosseinAdinehBarandaq #Ghasel #ModernePoesie #PersischePoesie #PhilosophischePoesie #Yoldashحسین آدینه برندقحسین آدینه برندقWed, 01 Jul 2026 13:16:18 +0330