https://virgool.ir/feed/@abooreyhanروایتگر داستان های زندگیfa2026-11-12 02:13:41https://files.virgool.ir/upload/users/1697362/avatar/DMy4ab.jpeghttps://virgool.ir/@abooreyhanhttps://virgool.ir/@abooreyhan/ناکجا-در-امتداد-ساحل-muimmtvnwzi6در امتداد ساحلصدای آشنایی به گوشم می رسد ، به سختی پلک هایم را باز می کنم ، تار می بینم ، پلک هایم پر از شن شده و رطوبت شنها پوست صورتم را به خارش انداخته ، صدای موج ها که به آرامی به ساحل می خورند ، گوش نواز است ، مثل خاطره ای دور و مبهم از شب‌هایی که کنار ساحل خزر چشم هایم را می بستم و دل به آواز خوشآیند موج‌ها می سپردم ، لبهایم خشک خشک است ، نسیم شبانگاهی که از دریا روی ساحل می وزد بدنم را خنک می کند ، به سختی به پشت دراز می کشم ،حالا چشم هایم بهتر می بیند ،سوسو زدن ستاره ها در یک امتداد بی انتها اولین چیزی است که خوب می بینم ،انگار بدنم عریان است ، خیسی شنها پشتم را خنک کرده است . ناگهان نگران می شوم ،نکند کسی مرا اینطور عریان ببیند ، این فکر باعث می شود با سرعت از حالت دراز کش خارج شوم و بنشینم ، من کجا هستم ؟ ماجرا چیست ؟ مغزم کار نمی کند ، باید تمرکز کنم، دوباره لخت بودن، ذهنم را درگیر می کند ،چشم می گردانم در آن تیرگی شب ، چیزی پیدا نیست ، برمی خیزم ،پاهایم کم توان شده ، راه که می روم زانویم انگار خالی می کند و می خواهم زمین بخورم ، تلوتلو خوران پیش می روم ، چیز تیره ای از دورترها نظرم را جلب می کند ، وقتی می رسم تخته شکسته ایست که مقداری خزه به دورش پیچیده، ناامید می شوم ، دنبال چیزی میگردم که حداقل قسمتهایی از بدنم را با آن بپوشانم ،دلهره دارم که کسی مرا آنطور نبیند ،از دریا فاصله می گیرم و به سوی عمق ساحل گام بر میدارم به درختچه هایی می رسم که متراکم در امتداد ساحل مثل مرزی بین شنها و آن سوی خشکی کشیده شده اند ، سعی می کنم از میانشان عبور کنم ، شاخه ها بدنم را می خراشد و سوزشی عجیب روی پوستم می دود ، پشیمان می شوم و دوباره بر می گردم ، در امتداد خط دریا روی شن های ساحل شروع به حرکت می کنم ، جلوه ی نوری در دوردست امیدوارم می کند تا سرعتم را بیشتر کنم که ناگهان پایم به چیزی گیر می کند و به زمین می افتم، ظاهراً یک سبد چوبی است که سر و ته در شنها فرو رفته است ،با کمی تلاش، شنهای دور و برش را کنار میزنم و آنرا در می آورم ، خرت و پرت هایی زیر آن به چشم می خورد که از آن میان پارچه ای مچاله شده ، امیدوارم می کند ، آنرا که باز می کنم ، مثل شالی کهنه می ماند که حالا کلی از ماسه های ساحل به آن چسبیده است ، غنیمت است ،با خوشحالی آنرا دور کمرم می پیچم و دوباره با سرعت به سمت آن نور حرکت می کنم ، حالا انگار جرات پیدا کرده ام ، تا دیگران را ببینم و دیده شوم !کمی بعد شعله های آتشی که برپا شده واضح تر است و کسی انگار کنار آن نشسته !پشتش به من است و رو به هیزم هایی که در آتش می سوزند ، انگار پتویی به دور خود پیچیده است ، با فاصله ایستاده ام ،شاید هنوز متوجه من نشده است ، فقط صدای موج هاست که فضا را پر کرده و ترق ترق سوختن هیزم ها در آتش !جلوتر می روم و آنسوی آتش روبرویش قرار می گیرم ، سرش را به سمت من می گرداند و لحظه ای به من نگاه می کند ، چشمهایش انگار آشناست و موهای خیس خورده و به هم چسبیده اش که حالا از زیر پتویی که روی سر انداخته و دور خودش پیچیده بیرون مانده اند ! زن دوباره بی تفاوت سرش بر می گرداند و درون آتش را می نگرد !ابوریحانابوریحانWed, 29 Jun 2022 13:01:40 +0430https://virgool.ir/@abooreyhan/ناکجا-انتقال-ypmccxewr7qtانتقالتا چشم کار می کند صحرا و تپه های شنی است ، آسمان صاف صاف است و هرم گرما از هرسو موج می زند ، پاهایم در شن ها فرو می روند ، به سختی پیش می روم ، قطره های عرق از روی سر تراشیده شده و بی مویم به روی صورتم سر می خورند ، به اطراف چشم می گردانم ، دلهره و بغض راه نفسم را بسته ،حتی می ترسم فریاد بزنم ، فقط دشداشه سفید و بلندی به تن دارم که حالا از خیسی عرق به تنم می چسبد ، چیزی یادم نمی آید ، هیچ فکری ،هیچ خاطره ای ،هیچ نام و نشانی ، از شدت بغض لبم مدام می پرد ، فقط می فهمم گم شده ام ، به ذهنم فشار می آورم ، راستی چه کسی هستم ؟ یک زمزمه گنگ در فضا جان می گیرد ، یک نجوا که مدام منعکس می شود مثل یک پچ پچ ، مثل یک حرف در گوشی که حالا در انعکاسی رازناک از زمین و آسمان صحرا تکرار می شود ، اسمم را صدا میزند ، هادی … هادی…. هادی….ناگهان صدای زنگداری از پشت سر می شنوم ، خدایا ، این چیست ؟ انگار از زیر شنها جنبنده ای حرکت می کند و به سویم می آید ، وحشت تمام وجودم را پر کرده ، باید فرار کنم ، اما انگار پاهایم در شنها قفل شده اند ، همچنان همه جا نامم نجوا می شود ، هادی …. هادی ….. هادی !زیر شنها درست پیش رویم ،از حرکت باز می ایستد ، از دل شن ها سر بر می آورد ، زبانم قفل شده و نفسم بند آمده است ، یک مارغول پیکر ، حالا در مقابل رویم مانند افعی رقص کنان از خاک برمی خیزد ، تا مقابل صورتم بالا می آید ، نگاهم به چشمانش که مانند دو شعله زبانه می کشند قفل می شود ، حالا دیگر پچ پچ صحرا خاموش شده است و من و ماری عظیم الجثه در سکوت مرگ آور صحرا در لحظه‌ای که زمان از حرکت باز ایستاده ،چشم در چشم هم دوخته ایم !چشمم سیاهی می رود ، حالا فقط گرمای شنهای داغ را رو پوست صورتم حس می کنم !پلک هایم آنقدر سنگین شده که توان تکان دادن آن را ندارم ، دست ها و پاهایم انگار دیگر مال من نیستند ،شاید فلج شده ام ، شاید مرا نیش زده ، حس می کنم دور پاهایم حلقه زده ، حرکت می کند، مرا روی شنها می کشاند ، به کدام طرف؟ نمی دانم ، همان لحظه به خودم می گویم دیگر کار تمام است ، دوباره صدای پچ پچ صحرا شروع می شود ، هادی … هادی…. منتقل می شوی …منتقل می شوی…هادی… هادی….منتقل می شوی.و دیگر چیزی نمی فهمم …ابوریحانابوریحانWed, 29 Jun 2022 12:53:46 +0430https://virgool.ir/@abooreyhan/s1-dtw2uqahgbidخلسه و غبارنوری بی‌رمق از پنجره آپارتمان تا نیمه اتاق را روشن می کند ، از همانجا به کوه های دوردست که درغبار غروبگاهان گویی محو شده اند خیره مانده ام ، گیج و ویج افکار پراکنده ام را در ذهن جارو می کنم ، از مرور خاطره ها خسته شده ام و فرار می کنم ، آدمهای زندگی من چقدر معمولی هستند ! نمی فهمم چه مرگم شده ! انگار لابه لای هزارتوی افکارم دنبال چیزی می گردم،دنبال یک سرنخ ،دنبال یک در و یا یک پنجره ، رو به دنیایی دیگر !گاهی دیگر مطمئن می شوم که افسرده شده ام و گاهی به خودم نهیب میزنم که این چه فکریست ؟ فقط ذهنت خسته است و روحت خسته تر ! چشمانم را می بندم ، صدای اذان از دوردست ها به گوش می‌رسد و من در خلسه ای که هر لحظه سنگین تر می شود ،غرق می شوم …ابوریحانابوریحانWed, 29 Jun 2022 12:26:41 +0430