<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های abkeshtkar</title><link>https://virgool.ir/feed/@abkeshtkar</link><description>فعال در زمینه آموزش حرفه‏ ای متدولوژی پژوهشها، آمار کاربردی و نگارش مقالات علمی در حیطه های علوم پزشکی و زیستی، علوم انسانی و ...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:32:47</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/37534/avatar/lFME2N.jpg</url><title>abkeshtkar</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar</link></image><item><title>آیا راهکار آموزش آنلاین (مجازی)، در شرایط تعطیلی کلاسهای آموزشی، گزینه مناسبی را فراروی مدرسین، قرار میدهد؟ چگونه پلتفورم یا سامانه مناسب را انتخاب نماییم؟ (بخش دوم)</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar/elearining-2-e2x4wzmz6rqi</link><description>این مقاله در ادامه بخش اول این مقاله (با عنوان فوق)، میباشد.....دو شیوه یا راهکار متفاوت برای ایجاد، مدیریت و راهبردی رویدادهای آموزشی:بعد از تبیین انواع آموزشهای الکترونیک یا مجازی، لازم است به تشریح شیوه هایی که در عمل برای ایجاد و مدیریت برنامه های آموزشی، در اختیار تولید کنندگان محتوای آموزشی یا برگزار کنندگان آموزشهاست، بپردازیم. چرا که در عمل، چنانچه برگزار کننده / برگزار کنندگان رویدادهای آموزشی، تصمیم به ایجاد بستری برای آموزشهای خود داشته و با یک جستجو بخواهند بدنبال گزینه های مورد نظر خود باشند، با تعداد بسیار زیادی از سامانه های که این امکان را به این افراد میدهند، روبرو میگردند. بدیهی است در این شرایط، تصمیم گیری بسیار دشوار بوده و نیاز به حداقلی از اطلاعات پایه برای تصمیم گیری میباشد. خوب بخاطر دارم که بین سالهای 94-1393، هر بار که تصمیم به مرور اطلاعات مرتبط با این سامانه ها یا سرویسها میگرفتم، با تعداد بسیار زیادی سامانه و یا نرم افزار تخصصی در این زمینه روبرو میشدم و در بسیاری  موارد نیز، با گذشت زمان، تعداد این گونه سامانه ها نیز افزایش می یافت و این افزایش هم فرایند تصمیم گیری را با دشواری روبرو میساخت. به همین خاطر قصد دارم که این موضوع را برای شما عزیزانی که این متون را برای خود مناسب میبینید، تا جاییکه امکان دارد، بشکافم تا شما دیگر به همان وضعیتی که بنده در آن سالها به آن مبتلا بودم، دچار نگردید و حداقل فایده این متون، این باشد که با سهولت بیشتری بتوانید قادر به تصمیم گیری باشید.همانطور که از عنوان این بخش مشخص است، بمنظور سادگی دسته بندی، این سامانه های متفاوت را میتوان به دو گروه کلّی تقسیم نمود:راهکار اول:در این راهکار، نرم افزار تخصصی که هسته مرکزی سامانه مدیریت و راهبردی یک آموزش مجازی را تشکیل میدهد، توسط ارائه دهنده تا درجات بسیار زیادی قابلیت انعطاف داشته و ارائه دهنده میتواند از نظر رابط کاربری و امکانات مورد نظر، این سامانه را به اشکال مختلف درآورد و آنرا مدیریت نماید. بدیهی است که در این راهکار، دانش و مهارتهای موسسه ارائه دهنده باید در زمینه کار با این نرم افزار تخصصی، بالا بوده و علاوه بر این دانش و مهارتهای مورد نیاز، لازم است استقلال نسبتاً زیادی در موضوعاتی از قبیل سروری که این نرم افزار تخصصی تحت وب بر روی آن نصب میگردد و سایر امکانات و پشتیبانیهای مرتبط با آن، دارا باشد. هر چند این موضوع بدین معنی نیست که الزاماً باید فرد یا موسسه ارائه دهنده برنامه های آموزشی باید دارای سرور / سرورهای اختصاصی باشند، لیکن بسیاری از موسساتی که از این راهکار برای ارائه آموزشهایشان استفاده میکنند، از ابتدا یا پس از یک دوره زمانی چند ماهه، سرورهای اختصاصی در مجموعه خود تهیه مینمایند. در شرایط فعلی کشور ما، تا آنجاییکه بنده اطلاع دارم، علاوه بر چند موسسه خصوصی که فعالیت سازمانی خود را ارائه خدمات یا سرویسهای آموزش مجازی تعریف نموده اند، بسیاری از دانشگاهها، بخصوص دانشگاههای بزرگ کشور (از قبیل دانشگاه تهران، شهید بهشتی و ...) نیز از این راهکار برای ارائه آموزشهای آنلاین خود استفاده میکنند.نرم افزار Adobe Connect یکی از قدیمی ترین و معروفترین این نرم افزارهاست که در بین جامعه برگزار کنندگان آموزشهای مجازی در سطح جهان بسیار شناخته شده است.لوگوی Adobe Connectاز دیگر نرم افزارهای نسبتاً پرکاربرد که برخلاف گزینه قبلی، قدمت بالایی نداشته، اما بخاطر Open source بوده، در حال افزایش محبوبیت در بین جامعه هدف این گونه نرم افزارهاست، میتوانیم به BigBlueButton اشاره نماییم. خوشبختانه در حال حاضر در کشورمان نیز امکان استفاده از این نرم افزار هم علاوه برا گزینه قبلی، وجود دارد.لوگوی BBBراهکار دوم:اما در این راهکار، که راهکار ساده تر و عملی تری است، ارائه دهنده یا برگزار کننده برنامه های آموزش مجازی، بجای سفارشی سازی یک نرم افزار تحت وب آموزش مجازی یا آنلاین، از خدمات موسساتی که این کار را قبلا انجام داده اند (یعنی گروهی که از راهکار اول بهره برده اند)، استفاده مینمایند. چنانچه بخواهیم تفاوت این دو راهکار را با یک مثال ساده، مشخص نماییم، راهکار اول را میتوان به راهکار ساخت یک منزل مسکونی (تجاری) و راهکار دوم را میتوان به اجازه همان منزل مسکونی (فضای فیزیکی تجاری) برای بهره برداری آن، تشبیه نمود. همانطور که قطعاً سرمایه گذاری گروه اولی که قصد ساخت یک منزل مسکونی یا فضای فیزیکی تجاری را دارند، با میزان سرمایه گذاری گروه دوم که همان فضای فیزیکی مورد نیاز را از طریق اجاره تامین مینمایند، بسیار بیشترو بالاتر است، دانش و مهارتهای مورد نیاز و همچنین زمان سپری شده برای دستیابی به جایگاهی که ارائه سرویسهای آموزشی را میسر میسازد نیز در راهکار اول، به طور معنی داری، بیش از گروه دوم، میباشد.بسیار واضح است که برای تولید کنندگان محتوا یا برگزار کنندگان آموزشها، چنانچه تعداد برنامه های آموزشی و تعداد مدرسان مربوطه، محدود باشد، راهکار دوم منطقی تر و با هزینه کمتری، اجرایی میگردد. در حالیکه همین برگزار کنندگان اگر بخواهند از راهکار اول، استفاده نمایند، باید تعداد برنامه ها و مدرسین آنها و حتی مخاطبین این آموزشها دارای تنوع و تعدد بیشتری نسبت به وضعیت قبلی باشد تا استفاده از این راهکار، مقرون به صرفه باشد.پیش نیازهای اولیه مورد نیاز برای مدرسین:حال با توجه به اینکه راهکار دوم (از بین دو راهکار فوق)، در مورد بیشتر مدرسین و برگزار کنندگان رویدادهای آموزشی، بعنوان اصلی ترین و مقرون به صرفه ترین راهکار، مورد استفاده قرار میگیرد، پس به بیان توضیحات مرتبط با پیش نیازهای مورد نیاز برای برگزاری برنامه های آموزش مجازی، در قالب این راهکار، میپردازیم:1- سخت افزار مناسب: معمولا یک کامپیوتر معمولی مجهز به یک webcam و سیستم صوتی مناسب با دارا بودن میکروفن (برای انتقال صدای مدرس) و هدفون (برای دریافت صدا)، کافی است. لازم به ذکر است، از آنجاییکه اکثر مدرسین، از لپ تاپ برای انجام همه کارهای خود استفاده میکنند، چنانچه لپ تاپ مورد استفاده دارای وب کم، میکروفن و هدفون باشد، میتوان بدون اضافه نمودن تجهیزات جانبی، از آن استفاده نمود. ضمن اینکه اکثر پلتفورمهای مورد استفاده، امکان تست سیستم صوتی و حتی وب کم را نیز در اختیار کاربران میگذارند.2- انتخاب سامانه مناسب (در مورد این گزینه، در بخش بعدی توضیح خواهم داد)3- محتوای آموزشی مناسب: قطعاً هر مدرسی با توجه به سرفصلهای دوره آموزشی خود، دارای محتوای آموزشی آماده ای است که وقت نسبتاً زیادی را برای تدوین آن، صرف نموده است. هر چند این محتوا میتواند، انواع فرمتهای اسلاید (ترکیب متن، تصویر، انیمیشن و ...)، متن، صوت یا ویدیو باشد، اما اصلی ترین محتوا و شاید معمولترین نوع آن در بین اکثر مدرسین و اساتید، محتوای اسلاید در فرمت نرم افزار محبوب پاورپوینت باشد.نکته کاربردی: هر چند نه تمام سامانه ها (بلکه تقریباً 60 درصد آنها)، استفاده از فرمت فایلهای پاورپوینت را برای مدرسین ممکن میسازند، اما از آنجا که این محتوا برای فارسی زبانان عزیز تهیه میشود و معمولا ترکیب متون فارس یا انگلیسی بوده (یا بطور خالص فارسی است)، پس بهتر است بمنظور پیشگیری از بهم ریختن فونتها و متون فارسی، فایل پاورپوینت خود را بعد از نهایی شدن، به فرمت pdf تبدیل نمایید تا دچار مشکل بهر ریختن فونت، نشود، ضمن اینکه اگر سامانه مورد استفاده شما، فایل PPT را هم پشتیبانی نمینمود، این محدودیت برای شما، مشکلی ایجاد ننماید.4- نرم افزار رکورد اسکرین رایانه مدرس: هر چند در اکثر سامانه ها، ابزار رکورد اسکرین مدرس (یا بخشهای منتخبی از اسکرین)، در زیرمجموعه سامانه آموزش مجازی وجود است، اما حتی اگر این چنین است، باز هم در اختیار داشتن یک نرم افزار مجزای ضبط کننده صفحه نمایش یا Screen Recorder، در برخی شرایط و برای برخی سامانه ها، دارای اولویت است.نکته کاربردی: در سول تجربه چند ساله ام، در برخی سامانه های آموزش آنلاین، وقتی از ابزار اسکرین رکوردر خود سامانه استفاده میکنید، بدلایلی از قبیل عدم پشتیبانی از برخی فرمتهای رایج ویدویی (مانند mp4 و ...)، یا در مواردی حتی، مواردی از افتادن تاخیر در پخش صوت مدرس یا تصویر اسلایدها که شاید بدلیل نوسان سرعت اینترنت (در کشورمان معمولا مشکل رایجی است)، در زمان پخش فیلم رکورد شده، یکنواختی پخش یا همزمانی مطلوب بین صوت و تصویر، با مشکلاتی مواجه میگردد. بنابراین اگر شما با این مشکل موجه شدید، میتوانید از یک نرم افزار مناسب اسکرین رکوردر استفاده نمایید.این موارد چهار گانه، حداقل پیش نیازهای مورد استفاده، یا پیش نیازهای اجباری برای مدرسین هستند. اما در کنار این موارد، برخی موارد دیگر را که جنبه اختیاری داشته و شاید برخی از آنها، در ابتدای مسیر آموزش مجازی، الزامی نباشد، اما بعدها و با گسترده شدن فعالیتهای آموزشی میتوانید از این موارد نیز استفاده فرمایید:الف) سامانه LMS یا Learning Management System که همانند یک دفتردار مدرسه (یا اداره آموزش در دانشگاههایا دانشکده ها)، وظیفه اطلاع رسانی کلاسها یا جلسات، برگزار و مدیریت آزمونها، تشکیل پرونده آموزشی برای فراگیران، مدیریت نمرات و ایجاد کارنامه و ....، از وظایف این سیستم است. بدیهی است که وجود این سامانه اختیاری، بیشتر در مورد برگزار کنندگانی که دوره های منجر به مدرک تحصیلی برگزار مینمایند (مانند دوره MBA و نظایر آن)، که مدرسین مختلفی، دروس و آموزشهای مختلفی را به دانشجویان و فراگیران، منتقل میکنند، الزامی بوده و برای بسیاری از مدرسین، این امکان، حداقل در اوایل فعالیت، الزامی نیست.ب) سامانه پرداخت آنلاین برای دریافت شهریه های آموزشها و نظایر آنها که در برخی از سامانه های LMS بصورت ادغام یافته و مجتمع، در دل آن وجود دارد و اگر این چنین نباشد، بهتر است مدرسین بعد از یک دوره یکساله که فاز توسعه ای کسب و کار آموزشی خود را سپری نموده و از گسترش فعالیهای خود، اطمینان یافتند، نسبت به راه اندازی این سامانه اقدام نمایند.نکته کاربردی: اگر بعنوان برگزار کننده آموزش یا یک مدرس، دارای وب سایت هستید، میتوانید با مشورت برنامه نویس وب سایت خود، نسبت به راه اندازی سامانه پرداخت آنلاین در زیرمجموعه وب سایت خود، اقدام نمایید. این راهکار شاید از راهکار ادغام سامانه پرداخت آنلاین در زیرمجموعه LMS هم بهتر و کارآمدتر باشد.این مقاله ادامه دارد.</description><category>abkeshtkar</category><author>abkeshtkar</author><pubDate>Sat, 29 Feb 2020 23:29:20 +0330</pubDate></item><item><title>آیا راهکار آموزش آنلاین (مجازی)، در شرایط تعطیلی کلاسهای آموزشی، گزینه مناسبی را فراروی مدرسین، قرار میدهد؟ چگونه پلتفورم یا سامانه مناسب را انتخاب نماییم؟ (بخش نخست)</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar/online-g6maeip23kbi</link><description>این روزها با اخبار گسترش بیماری تنفسی ناشی از کروناویروس (معروف به COVID-19) در سطح جهانی و بخصوص در سطح کشور عزیزمان روبرو هستیم. همانطور که در کنترل هر گونه بیماری قابل سرایت تنفسی، لازم است تا راههای انتقال بیماری، بشدت مورد توجه قرار گیرد، ضرورت جلوگیری از هر گونه شرایطی که در علم «بهداشت عمومی» به Crowding (ازدحام یا هر گونه تجمع انسانی) مشهور است، یکی از این راهکارهای موثر میباشد. وزارتخانه های علوم و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در یک تصمیم منطقی، کلیه کلاسهای آموزشی دانشجویان، سمینارها، کنفرانسها، کنگره ها و .... را تا اطلاع ثانوی تعطیل اعلام نموده و حتی تعطیلی برخی از دانشگاهها در استانهای پرخطر (از جمله تهران)، زمینه تعطیلی موقت خوابگاههای دانشجویی و پانسیونها و ... را فراهم نمود.حال با این شرایط، سوالی که فرا روی بسیاری از مربیان، مدرسین، تولید و ارائه دهندگان محتوا، سخنرانان و حتی مسوولین آموزشی و ...، قرار دارد این است:با طولانی شدن شرایط اضطراری کشور و تعطیلی مراکز دانشگاهی و برنامه های معمول آموزشی، آیا میتوان از زیرساختهای آموزش مجازی (آموزش آنلاین) برای جبران فعالیتهای آموزشی گروههای هدف برنامه های مختلف، استفاده نمود؟بسیار بدیهی است که گروههای هدف این برنامه های آموزشی، طیف وسیعی از اقشار جامعه. دانش آموزان، دانشجویان، فراگیران و علاقمندان مباحث آموزشی مربوطه، حتی عموم جامعه (در مورد آموزشهایی که مخاطبین عمومی دارند، از قبیل آموزشهای تجارت و بازاریابی، آموزشهای روانشناسی و موفقیت و ....) نیز در این طیفها، مشاهده میشوند.اینجانب بعنوان عضو هیات علمی دانشگاه و فعال در صنعت آموزش و تولید و عرضه محتوای آموزش تخصصی، از حدود 8 سال پیش، یک موسسه آموزش خصوصی را در موضوعات «روش تحقیق، آمار کاربردی و نگارش مقالات علمی و ....» راه اندازی نموده، علاوه بر فعالیت تدریس و ارائه دوره های آموزشی در سطح بیش از 40 دانشگاه و موسسه آموزشی پژوهشی کشور، صدها کارگاه و دوره آموزشی نیز برای گروههای هدف آکادمیک (دانشجویان تحصیلات تکمیلی، مربیان و مدرسین دانشگاهی، اعضای محترم هیات علمی و پژوهشگران ....) برگزار نموده ام.  در طول این مدت، بیش از 25 عنوان کارگاه و دوره آموزشی را برای اولین بار، طراحی و ارائه نموده و بطور میانگین هر ساله، 30 کارگاه یا دوره آموزشی حضوری و غیرحضوری (مجازی یا آنلاین) را برگزار مینمایم. در حال حاضر، حدود 60 درصد از فراگیران دوره های آموزشی ام، ساکن شهرستانهای کشور (خارج از تهران) بوده و با وجود بستر ایجاد شده، از فرمتهای غیرحضوری (یا مجازی) آموزشهای بنده، استفاده مینمایند. خوشبختانه از یکسال پیش، علاوه بر گزینه برگزاری آموزشهای مجازی (آنلاین)، بستری نیز برای دسترسی به محتوای این آموزشها، ایجاد نمودم. از آنجا که برای توسعه فعالیتهای آموزشی ام، همواره دغدغه راه اندازی آموزشهای آنلاین و راه اندازی این فرمت یا شیوه ارائه محتوای آموزشی را در سر داشتم، از سال 1393، بطور مرتب، پلتفورمهای خارجی و داخلی را برای این هدف، ارزیابی و حتی تست مینمودم تا اینکه شاید بتوانم حداقل یک سامانه قابل قبول، برای استفاده در آموزشهای آنلاین، پیدا کنم.حال بیش از 6 سال است که از آن روزها میگذرد و بموازات تغییرات مثبتی که در زیرساختهای مخابراتی و بستر دیتای کشور اتفاق افتاده، آگاهی گروههای آکادمیک و فرهیختگان جامعه از این بسترها و ابزارهای مرتبط با آنها، افزایش یافته و در مجموع نیاز به این فرمت آموزشی را توسعه داده است. در این روزهای کشورمان، وضعیت شیوع بیماری تنفسی منتسب به کوروناویروس، برگزاری آموزشهای حضوری، بخصوص آموزشهایی که با تجمع تعداد قابل توجهی از فراگیران همراه است،  به برگزار کننده و شرکت کنندگان، استرس و نگرانی بالایی تحمیل مینماید. تجربه بنده در استفاده از پلتفورمهای مختلف آموزش آنلاین (مجازی)، میتواند برای بسیاری از آموزش دهندگان کشورمان، اعم از اساتید بزرگوار، مربیان و مدرسین، سخنرانان و ...، مفید باشد. این عزیزان میتوانند با تکیه بر این تجارب، در وقت و هزینه خود برای انتخاب یک گزینه مناسب، از بین گزینه های متعدد موجود، صرفه جویی داشته باشند. حال چنانچه شما مخاطب گرامی، استفاده از این دانش و تجربیات را برای خود مفید میدانید، با من همراه شوید تا شما را با سیر وقایع و اتفاقات شش سال گذشته آشنا نموده و از دل این سفر، ضمن آشنایی با سامانه های آموزش آنلاین داخلی و بین المللی، دانش و مهارتی را ارائه نمایم که بتوانید در تصمیم گیری برای ارائه محتوای آموزشی خود بصورت مجازی یا آنلاین و انتخاب سامانه مناسب با شرایط کسب و کار آموزشی خود، از آن استفاده نمایید.آموزشهای آنلاین در مقایسه با آموزشهای آفلاین:مدرسین و فراگیران عزیز، باید توجه داشته باشند که وقتی اصطلاح عمومی «آموزش مجازی» یا «یادگیری الکترونیک» یا E-learning را بکار میبریم، در واقع به فرمت یا شیوه ارائه آموزش یا محتوای آموزشی اشاره ای نداشته و این اصطلاحات، به اشکال متنوّعی از آموزشهای غیرحضوری، اشاره دارند، که فصل مشترک این آموزشها، این است که محتوای آموزشی دیگر شکل حقیقی یا سنتی نداشته و در بستر مجازی یا بستر فنآوری اطلاعات (یعنی با استفاده از یک رایانه یا ابزارهای مشابه آنها مانند تلفنهای هوشمند، تبلت و یا مشابه آنها ....) تهیه و ارائه میگردد.چنانچه این آموزشها ابتدا توسط مدرس (یا تولید کننده محتوا) تولید گردیده و بعد از اینکه بصورت یک فایل ویدیویی در یک سامانه بارگذاری (آپلود) گردد، در فرصتهای زمانی بعدی، فراگیران بتوانند از این محتوا، به تنهایی یا در ترکیب با سایر محتواهای آموزشی (مانند متون آموزشی، تمرینها یا مثالهای عملی و حتی آزمونهای میان دوره یا پایان دوره و  ...)، استفاده نمایند، با یک آموزش یا دوره آموزشی آفلاین روبرو هستیم.نمونه های بین المللی این فرمتهای آموزشی را میتوانیم در سامانه های معروفی از قبیل Coursera، Udemi  و ... مشاهده نماییم. از نکات مثبت این فرمت آموزشی، میتوانیم به عدم وابستگی به وضعیت اینترنت شرکت کنندگان یا فراگیران این آموزشها، اشاره نماییم. اینگونه آموزشها این قابلیت را دارند که گروههای وسیعی از فراگیران و مخاطبین که در کشورها یا مناطق با وضعیتهای نامناسب اینترنت، ساکنند، را تحت پوشش خود قرار دهند. گروههای بزرگی از کاربران، امکان دانلود این فایلهای آموزشی را داشته و یا حتی در مواردی، امکان مشاهده این محتوای آموزشی، بدون اینکه دانلود محتوای مربوطه صورت پذیرد نیز، وجود دارد (سامانه هایی از قبیل یوتیوب، آپارات و ...)از نکات منفی این فرمت آموزشی، میتوانیم به دو طرفه نبودن آموزشها اشاره نمود. چرا که فراگیران یا شرکت کنندگان، هر یک ممکن است در یک بازه زمانی، و بدون اینکه با مدرس در تعامل باشند، از این آموزشها استفاده نمایند.فرمت دیگر که تحت نام عمومی «آموزش آنلاین» معروف شده است، عکس فرمت قبلی است. یعنی در این فرمت، بخشی از محتوای آموزشی که معمولاً بصورت اسلاید است توسط مدرسین قبل از آغاز برنامه تولید میگردد. زمان برنامه آموزشی، مانند یک برنامه حضوری، از پیش مشخص شده و در آن زمان موعود، مدرس و فراگیران هر یک پشت سیستمهای کامپیوتری خود قرار گرفته و رابط بین دو سوی این آموزش (مدرس و فراگیران)، از طریق یک سامانه نرم افزاری، صورت میگیرد. در این فرمت آموزشی که شباهتهای بیشتری به یک دوره آموزشی حضوری دارد، بطور معمول امکاناتی از قبیل ارائه اسلایدهای تصویری (مانند اسلایدهای با فرمت پاورپوینت)، دریافت صدای مدرس توسط شرکت کنندگان، دریافت تصویر مدرس از طریق Webcam، امکان چت نوشتاری برای درج سوالات احتمالی فراگیران در طول آموزشها، امکان وایت بورد الکترونیک و .... و در نهایت، امکان رکورد کل رویداد آموزشی در قالب فرمتهای ویدیویی، وجود دارد.از ویژگیهای مثبت این فرمت آموزشی، میتوان به تعاملی بودن این آموزشها (به محیط آموزشی حضوری یا واقعی، نزدیکی بیشتری دارد تا آموزش آفلاین)، اشاره نمود. امکان پرسش و پاسخ و رفع سوالات یا ابهامات احتمالی در همان زمان کلاس و از طرف دیگر، امکان طرح سوال / سوالات شفاهی یا کتبی توسط مدرس، بمنظور ارزیابی میزان یادگیری فراگیران، وجود دارد. ضمناً استفاده از گزینه رکورد ویدیویی کل رویداد یا جلسه آموزشی، دارای مزیتهای زیر است:1- مرور مجدد و یا چند باره کلاس آموزشی برای فراگیران وجود دارد. این گزینه در موضوعات آموزشی که برای کاربران از درجه دشواری نسبتاً بالایی برخوردار است، بسیار حائز اهمیت است. دوره های آموزشی یادگیری مباحث آماری و یا یادگیری کار با نرم افزارهای مختلف، از آن جمله اند.2-  در تضمین کیفیت آموزش، برای تمام فراگیران، نقش مهمی ایفاء مینماید. تجربه چند ساله بنده نشان داده که بطور معمول در تمام کلاسها یا جلسات آموزشی، یک دسته از فراگیران، بدلایل مختلفی نتوانسته اند در بخشی یا کل زمان یک جلسه آموزشی، حضور برخط داشته باشند یا برخی فراگیران، بعلت وضعیت نامناسب اینترنت مورد استفاده، در دریافت محتوای آموزشی، با مشکل مواجه میشوند. این افراد با اطلاع از وجود گزینه رکورد کل محتوای آموزشی ارائه شده بصورت ویدیویی، دیگر نگرانی بابت موارد فوق نداشته و میدانند که کل محتوای آموزشی را بصورت ویدیویی، دریافت میکنند.3- امکان ترکیب دو فرمت آنلاین و آفلاین را به مدرسین یا برگزار کنندگان آموزشها میدهد. در واقع در این شیوه، مدرسین به تقسیم بندی محتوای آموزشی یا دروس مختلف یک دوره آموزشی، بر حسب نیاز به حضور مدرس یا میزان تعاملی بودن محتوا، مبادرت میورزند. بخشهایی از یک دوره آموزشی که نیاز به حضور مدرس در آن زیاد باشد را بصورت آنلاین (یا برخط) برگزار نموده و بخشهایی که ماهیت یادگیری دانشی آنها قویتر بوده و نیاز مبرم به حضور برخط مدرس در آن، بالا نیست را تبدیل به فایلهای ویدیویی 40-30 دقیقه ای نموده و بصورت آفلاین در دسترس فراگیران قرار میدهند.این مقاله ادامه دارد ...!!!</description><category>abkeshtkar</category><author>abkeshtkar</author><pubDate>Tue, 25 Feb 2020 00:18:38 +0330</pubDate></item><item><title>یادگیری طراحی، اجراء و نگارش پژوهشهای مرور سیستماتیک و متاآنالیز (فراتحلیل) یک فرصت بینظیر فراروی محققین میگشاید!</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar/یادگیری-طراحی-اجراء-و-نگارش-پژوهشهای-مرور-سیستماتیک-و-متاآنالیز-فراتحلیل-یک-فرصت-بینظیر-فراروی-محققین-میگشاید-vyvh0dkiutk2</link><description>در وضعیت فعالی جهان علم، حدود سه دهه از آغاز نهضتی که از اوایل دهه 1990 میلادی، این نوع از پژوهشها را به متخصصین و محققین جهان معرفی نمود، میگذرد. در این مقاله میخواهم بطور اجمالی و مختصر به این موضوع بسیار مهم که میتواند کلید و حتی شاه کلید پیشرفت متخصصین رشته های مختلف علمی در کشورمان باشد، بپردازم. از آنجا که پرداختن به این نوع از مطالعات در بین متخصصین آکادمیک میتواند از گستردگی موضوعی بالایی برخوردار باشد، پاسخ به چند سوال زیر را مبنای موضوعی این مقاله در نظر میگیرم:سوال 1) پژوهشهای مرور سیستماتیک (نظام مند) و متاآنالیز (فراتحلیل) چه نوع پژوهشی هستند؟سوال 2) چرا این نوع از پژوهش، در بین انواع مطالعات پژوهشی در بین رشته ها یا علوم مختلف، جایگاه منحصر بفردی دارد؟سوال 3) چرا پرداختن به این پژوهشها (منظور یادگیری متدولوژی این پژوهشها بطور عام و کسب دانش و مهارت طراحی، اجراء و نگارش این گونه پژوهشها بطور خاص است)، میتواند کلید پیشرفت بسیاری از محققین و متخصصین دانشگاهی اعم از گروههای دانشجویی و فراتر از آن، باشد؟سوال اول: پژوهشهای مرور سیستماتیک (نظام مند) و متاآنالیز (فراتحلیل) چه نوع پژوهشی هستند؟مطالعات پژوهشی را میتوان از منظر و سطح جمع آوری داده ها یا آزمودنیهای آنها به دو گروه پژوهشهای اولیه و ثانویه طبقه بندی نمود. یک پژوهش اولیه، فارغ از اینکه در چه رشته یا گروه علمی (مانند علوم پایه، پزشکی، علوم انسانی، کشاورزی، مهندسی و ...) باشد، پژوهشی است که محققین، مستقیماً از آزمودنیها (Study Subjects) به جمع آوری داده میپردازد. در این نوع پژوهش، صرف نظر از اینکه محققین یک مداخله را مورد ارزیابی قرار دهند یا اینکه صرفاً مشاهده گر باشند، مولفه ای که در این انواع مختلف از مطالعات، یکسان و ثابت است، این است که در همه موارد سطح جمع آوری داده ها، سطح فردی است که این فرد میتواند در مواردی انسان، حیوان و حتی شیء باشد.اما یک پژوهش ثانویه، پژوهشی است که محقق / محققین بجای سطح فردی، به یک سطح بالاتر یا فراتر نگریسته و نتیجه یا یافته های مطالعات اولیه را مبنای جمع آوری داده های خود قرار میدهد. به عبارت دیگر، هر یک پژوهش ثانویه، از چند نتیجه یا یافته در مطالعات اولیه مرتبط (یا هم موضوع یا هم هدف)، استفاده نموده و از طریق ترکیب این یافته ها، به یک نتیجه قویتر و قطعیتر دست پیدا میکند.تصویر 1) الگوی شماتیک یا عمومی یک پژوهش اولیه؛ در این الگو خروجی یک پژوهش اولیه نیز مشخص گردیده است.در تصویر 1، میتوانید الگوی شماتیک یا عمومی یک مطالعه پژوهشی اولیه و در تصویر 2، الگوی عمومی پژوهش ثانویه که از ترکیب یافته های مطالعات اولیه، شکل میگیرد، مشهود است.تصویر 2) الگوی شماتیک یا عمومی یک پژوهش ثانویه؛ به رابطه بین خروجی مطالعات پژوهشی اولیه و پژوهش ثانویه توجه فرمایید!امروزه اصطلاح «مطالعات مروری» یا عنوان کلی «مرور» را یکی از مترادفهای پژوهشهای ثانویه، در نظر میگیرند. از منظر تاریخی، اولین دسته از مطالعات ثانویه (یا مطالعات مروری)، مطالعات مروری یا مطالعات کتابخانه ای اطلاق شدند که امروزه به آنها، شکل سنتی یا روایتی مطالعات یا مقالات مروری، در نظر گرفته میشوند. به عبارت دیگر، مرورهای روایتی یا سنتی، نام این دسته از مطالعات یا مقالات پژوهشی است که حدود یک قرن از تکوین و تولد آنها میگذرد. اما اشکال یا محدودیت اصلی این دسته از مطالعات ثانویه، مبتنی نبودن آنها بر یک جستجوی جامع و پتانسیل سوگرایی پژوهش، بر اساس جهت گیری مرتبط با نتایج مطالعات اولیه خود محقق، میباشد. این دو محدودیت و البته محدودیتهای دیگر این نوع از پژوهشهای ثانویه، کافی بود تا متخصصین بفکر ورژن دیگری از این نوع از مطالعات ثانویه، باشند. بدیهی است در اوایل دهه 1990 میلادی، رخداد بزرگ در دسترس قرار گرفتن فناوری وب برای عموم محققین (و عموم جامعه)، فرصت بینظیر امکان جستجوی جامعتر نتایج مطالعات اولیه پژوهشی (درونداد یا ورودی اصلی پژوهشهای ثانویه) را در اختیار محققین علاقمند این مطالعات مروری جدید قرار داد و در نتیجه نوع دیگری از مطالعات مروری، تحت عنوان «مرور سیستماتیک یا ساختارمند» شکل گرفت. لازم به ذکر است که راه اندازی موسسه کوکران (امروزه این موسسه Cochrane Collaboration نامیده شده که یک موسسه خیریه بین المللی است) نیز نقش بسزایی در توسعه و تکوین متدولوژی یا روش شناسی این نوع جدید از پژوهشهای ثانویه داشت. سوال دوم) چرا این نوع از پژوهش، در بین انواع مطالعات پژوهشی در بین رشته ها یا علوم مختلف، جایگاه منحصر بفردی دارد؟با توسعه کمی و کیفی این نوع از مطالعات پژوهشی در طول دهه 1990 میلادی که در عرصه علوم پزشکی و سلامت بود، بتدریج این نوع از پژوهشهای ثانویه، در بین علوم و گرایشهای دیگر علمی، رخنه نمود. علوم محیط زیست، علوم مهندسی از قبیل معماری و مهندسی نرم افزار، علوم انسانی از قبیل روانشناسی، مدیریت و اقتصاد، علوم کشاورزی از قبیل شیلات و دامپروری و ....، فقط نمونه هایی از این توسعه یا نفوذ در بین رشته ها و علوم دیگر، بغیر از علوم پزشکی و سلامت است. ادامه و توسعه این روند، در کنار علاقمندی بسیاری از محققین علوم و گرایشهای مختلف موجب شد که بتدریج تمامی رشته های علمی کاندید مناسب برای طراحی و اجرای اینگونه مطالعات پژوهشی شده و در ادامه این مسیر تکاملی، ژورنالهای علمی این گرایشها نیز واکنش مثبتی به این توسعه نشان دادند، چرا که تحلیل ناشر معتبر بین المللی Elsevier نیز نشان داد که روند استنادات این دسته از مقالات، حداقل 2 برابر مقالات مرور روایتی (سنتی) بوده و بین 5-4 برابر مطالعات پژوهشی اولیه، میباشد.بنابراین بسیار بدیهی است که محققین دانشگاهی و حتی غیردانشگاهی با یادگیری یک متدولوژی یکسان و نسبتاً ثابت، در هر رشته یا فیلدی که باشند، این امکان را دارند که یک مطالعه مرور سیستماتیک را طراحی نموده، بخوبی اجراء نمایند و مقاله حاصل از آنرا نیز به رشته تحریر درآورند. حال برای آشنایی بیشتر با این مطالعات و مزایای مربوط به آن، از لینکهای زیر که مربوط به محتوای کانال آپارات بنده است (تحت نام کانال آمارافزار)، بازدید فرمایید:پنج راز مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز:بخش اولبخش دومچرا یادگیری مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز مهم است؟چگونه یک مقاله مرور سیستماتیک و متاآنالیز را بخوانیم و تفسیر نماییم؟بخش اولبخش دومضمناً تمامی علاقمندان میتوانند برای یادگیری بیشتر به وب سایت بنده و زیرمجموعه مقالات مرتبط با مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز، مراجعه نمایید.اینجانب با حدود 17 سال سابقه تدریس و پژوهشی در فیلدهای مختلف علمی، از 8 سال پیش و با راه اندازی موسسه آموزش تخصصی آمارافزار، دوره های آموزشی مختلفی برای آموزش عمیق و کامل مرتبط با این دسته از مطالعات، طراحی نمودم که تا کنون بیش از 38 سری از این آموزشها، برگزار شده است. برای آشنایی با دوره آموزشی فرا رو (سی و نهمین دوره آموزشی جامع مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز)، میتوانید به این لینک  مراجعه فرمایید.سوال سوم) چرا پرداختن به این پژوهشها (منظور یادگیری متدولوژی این پژوهشها بطور عام و کسب دانش و مهارت طراحی، اجراء و نگارش این گونه پژوهشها بطور خاص است)، میتواند کلید پیشرفت بسیاری از محققین و متخصصین دانشگاهی اعم از گروههای دانشجویی و فراتر از آن، باشد؟حال بطور خلاصه به چند دلیل از بین دلایلی اشاره میکنم که نشان میدهد، چرا با یادگیری و کسب مهارتهای مرتبط با طراحی واجرای این دسته از پژوهشها، میتوانیم در معتبرترین ژورنالهای رشته های مختلف علمی (معروف به ژورنالهای Q1 رشته ها یا گرایشهای مختلف)، مقالاتمان را منتشر نماییم:1- برخلاف مقالات مروری روایتی یا سنتی، نیاز به اینکه محقق این دسته از مطالعات در فیلد خود خبره بوده و دارای مقالات متعددی باشد، نیست و در بین فراگیران شرکت کننده در آموزشهای بنده، کم نبوده اند محققینی که اولین مقاله خود را با این نوع مقالات در ژورنالهای معتبر رشته خود، منتشر نمودند.2- با شرکت در دوره آموزشی جامع، میتوانید یکبار بطور کامل علاوه بر یادگیری و کسب مهارت A تا Z مرتبط با این مطالعات، از خدمات مشاوره و پاسخ به سوالات و رفع اشکالات نیز برخوردار شوید و این فرصت، شما را به یک فرد خبره در این گروه از مطالعات، تبدیل مینماید. در بین فراگیران دوره های قبلی آمارافزار، هم اکنون افرادی هستند که علاوه بر انتشار بیش از 4 یا 5 مقاله از این دست، داور حرفه ای ژورنالهای تخصصی رشته خود شده اند. این در حالی است که تا قبل از این، این افراد دارای فقط یک یا دو مقاله منتشره در ژورنالهای داخلی بودند.3- تسلط به این نوع از مطالعات ثانویه، دانش و مهارت شما را نسبت به مطالعات اولیه پژوهشی رشته تخصصی فرد فراگیر، افزایش داده و این موضوع خود به یک ارزش افزوده برای این آموزشها، تبدیل شده است.4- ماهیت این مطالعات ثانویه، نشاندهنده مقرون به صرفه بودن این پژوهشها نیز هست، چرا که در این نوع از مطالعات، نیازی به تجهیزات پژوهشی و یا آزمایشگاهی گران قیمت نیست. میدانیم که در برخی رشته ها، و با شرایط فعلی نرخ برابری ارزهای دلار و یورو، در مقابل ریال، به ازای هر پژوهش اولیه مبالغی بیش از یکصد میلیون تومان مورد نیاز فرد پژوهشگر است، در حالیکه در این نوع از مطالعات مروری، هزینه ها حداکثر در محدوده هزینه های نیروی انسانی متخصص بوده که با یادگیری متدولوژی مربوطه میتوانید حداقل 90-80 درصد آنرا خود بتنهایی به سرانجام رسانید و مابقی را نیز از خدمات متخصصین داخلی، استفاده فرمایید. فلذا عملاً میتوانید بدون صرف هزینه بالایی، یک پروژه مرور سیستماتیک را از ابتدا تا انتها، اجرایی نموده و حتی مقاله آنرا نیز به مرحله انتشار برسانید.5- این نوع از پژوهشها، دارای یک نوع document به نام پروتکول اجرایی بوده و محققین با نگارش این نوع سند مکتوب (در دوره آموزشی بطور کامل آنار فرا میگیرید)، میتوانند آنرا نیز در قالب یک مقاله مستقل، منتشر نمایند. این یعنی اینکه هر فرد علاقمندی میتواند با تعریف یک پروژه مرور سیستماتیک، دو مقاله پژوهشی در ژورنالهای معتبر منتشر نماید.در اینجا و بخاطر جلوگیری از طولانی شدن این مقاله، به ذکر دلایل فوق خاتمه میدهم. ضمناً با توجه به فرصت تعطیلات تابستانی و برگزاری جدیدترین دوره آمارافزار (یعنی همان دوره سی و نهم)، چنانچه دانشجوی تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد، دکترای تخصصی و ...) یا دانش آموخته در هر یک از رشته ها یا گرایشهای علمی زیر مجموعه علوم زیستی، سلامت و پزشکی، علوم انسانی، علوم کشاورزی و محیط زیست و حتی گرایشهای بین رشته ای از قبیل فن آوری اطلاعات، MBA، DBA و سایر گرایشهای مدیریتی و ...، هستید، میتوانید با ثبت نام در سی و نهمین دوره آموزشی جامع طراحی، اجراء و نگارش مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز و با دریافت بیش از 110 ساعت آموزشهای نظری و عملی و کسب دانش و مهارتهای مربوطه، از خدمات مشاوره ای برای تقویت دانش و مهارتهای ذکر شده تا شش ماه پس از پایان آموزشها نیز برخوردار گردید.برای کسب اطلاعات مرتبط با کریکولم و سرفصلهای این دوره به لینکهای مربوطه مراجعه فرمایید.ضمناً برای کسب اطلاعات مرتبط با شهریه های این دوره آموزشی و شیوه ثبت نام و فرمتهای حضوری و غیرحضوری این دوره آموزشی، به این لینک مراجعه نمایید.پایان</description><category>abkeshtkar</category><author>abkeshtkar</author><pubDate>Mon, 10 Jun 2019 16:35:03 +0430</pubDate></item><item><title>بعنوان یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی، چگونه میتوانم پژوهشگر حرفه ای باشم؟ (بخش دوم)</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar/بعنوان-یک-دانشجوی-تحصیلات-تکمیلی-چگونه-میتوانم-پژوهشگر-حرفه-ای-باشم-بخش-دوم-ynvoem2v7bnq</link><description>... در بخش اول این سری مقالات، سعی نمودم تا ضمن طرح یک مقدمه کاربردی در خصوص سوال فوق، بحث را با اولین موضوع دانشی و مهارتی که یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی باید برای اینکه بتواند سالها در عرصه های آکادمیک (هر یک از حیطه های آموزش، پژوهش یا فنآوری) به فعالیت مشغول باشد، این موضوع را بخوبی بشناسد، یعنی «جستجوی تخصصی در منابع و متون علمی»، آغاز نمایم. اما حال ادامه این بحث را با هم دنبال میکنیم:بسیاری از دانشجویان دکترا و حتی کارشناسی ارشد مقاطع مختلف، به محض اینکه از آنها در مورد دانش و مهارت عملی در خصوص جستجو سوال میشود، گمان میبرند که منظور از این دانش و مهارت، «جستجو در گوگل، یا اسکالر گوگل یا حداکثر جستجو در برخی سامانه های علمی مانند Web of Science، PubMed، Scopus و ... است. برای اینکه روشن شود که منظور بنده از این دانش و مهارت، محدود به مواردی که در جملات قبل به آنها اشاره نمودم، نیست، لطفاً به برخی از مثالهای عملی یا سناریوهای کاربردی زیر که در قالب جملات سوالی، تنظیم شده، توجه نمایید:چگونه میتوانم در کوتاهترین زمان ممکن به اطلاعات یک شبکه علّیتی برای «بیماری کبد چرب غیرالکلی» دست پیدا کنم؟چگونه میتوانم روند زمانی (رشد سالانه) مقالات علمی در حیطه «اعتیاد اینترنتی یا اعتیاد آنلاین» را بطور نسبتاً دقیق، ارزیابی نمایم؟چگونه میتوانم ببینم که آیا یک موضوع مورد نظر که استاد راهنمایم آنرا مطرح نموده است (بعنوان مثال: کاربردهای نوروفیدبک در اوتیسم کودکان)، بعنوان یک موضوع پژوهشی جذّاب یا Hot topics در سطوح بین المللی مطرح است یا خیر؟چگونه میتوانم از بهترین طراحی برای یک مطالعه مداخله ای (تجربی یا کارآزمایی) در زمینه اختلالات یادگیری در کودکان دبستانی، مطلع شوم؟چگونه میتوانم به لیست کاملی از ژورنالهای علمی معتبر در یک رشته یا حیطه علمی خاص (بعنوان مثال: روانشناسی سلامت یا نوروساینس و ....)، دست پیدا کنم؟و دهها و یا صدها سوال دیگرفکر میکنم که با این توضیحات، بسیار روشن است که منظور بنده از این دانش و مهارت، جستجوی یک واژه یا عبارت خاص در یک موتور جستجو یا حداکثر یک بانک اطلاعاتی خاص نیست. متاسفانه تجربه بنده نشان میدهد که بعلت حضور پر رنگ فناوریهای نوین در زندگیهای روزمره تمام افرادی که امروزه در دهه های دوم و سوم زندگی خود هستند (چون بهر حال این گروه سنی از دوران کودکی یا نوجوانی خود با فناوریهایی از قبیل تلفنهای هوشمند، اینترنت، لپ تاپ و ...، مواجه بوده و زندگی آنها با این تکنولوژیها، در هم آمیخته است ...)، متاسفانه این تصوّر نادرست که ما برای هر سوالی که بتوانیم پاسخمان را بصورت مستقیم یا غیرمستقیم از محتوای تحت وب یا دانش موجود در آن، استخراج نماییم، آمادگی کاملی داریم، بسیار شایع و معمول میباشد.حال که اهمیت این موضوع دانشی و مهارتی برای شما خوانندگان این سطور مشخص گردید، باید عرض کنم که بنظر بنده، اولین محوری که هر فرد آکادمیک باید در آن تسلط کافی دانشی و مهارتی داشته باشد، همین مبحث، یعنی «جستجوی حرفه ای در متون و منابع علمی برای پاسخ به هر گونه سوال علمی» میباشد.خوشبختانه، مبتنی بر این شرایط، یکی از دوره های آموزشی که بنده از 6 سال پیش، آنرا طراحی و تدوین نموده و تا کنون بیش از 8 دوره از این مجموعه را با فرمتهای حضوری و غیرحضوری یا آنلاین، آموزش داده ام، همین دوره آموزشی (دوره آموزشی جستجوی پیشرفته یا تخصصی در منابع علمی) میباشد. در سال گذشته (سال 1397)، فرصتی محقق شد تا حتی این دوره آموزشی را بصورت سفارشی شده برای حیطه های علمی مختلف نیز، طراحی و آماده سازی نمایم. بدین صورت که در آذر ماه سال قبل، آموزشهای این دوره را برای گروههای پزشکی، سلامت و توانبخشی و نیز بصورت مجزّا، برای گروههای روانشناسی، علوم اجتماعی و مجموعه علوم انسانی، ارائه نمودم. حال در سال جدید (سال 1398)، قصد دارم در صورت تقاضا، این دوره مفید و کاربردی که شرکت کنندگان با شرکت در آن، امکان بهره مندی از دانش و مهارتهای تخصصی جستجو را برای پاسخ دادن به سوالات متنوّع علمی و پژوهشی، پیدا میکنند، برای گروههایی از قبیل مهندسی، علوم پایه، علوم کشاورزی و البته برگزاری مجدد دوره های قبلی (گروههای پزشکی و سلامت، گروههای علوم انسانی)، در برنامه هایم، داشته باشم...... ادامه دارد !در بخش بعدی، توجه شما عزیزان را به سایر مهارتهای مهم دیگر برای ورود به عرصه های آکادمیک، جلب مینمایم. با من همراه شوید.</description><category>abkeshtkar</category><author>abkeshtkar</author><pubDate>Sun, 07 Apr 2019 18:52:51 +0430</pubDate></item><item><title>بعنوان یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی، چگونه میتوانم پژوهشگر حرفه ای باشم؟ (بخش اول)</title><link>https://virgool.ir/@abkeshtkar/بعنوان-یک-دانشجوی-تحصیلات-تکمیلی-چگونه-میتوانم-پژوهشگر-حرفه-ای-باشم-بخش-اول-rypi1rsmqgzd</link><description>بعنوان یک عضو هیات علمی دانشگاه که فعالیتهای حرفه ای ام، تنها محدود به کلاسهای آموزشی دانشگاه و یا بهتر است بگویم، چاردیواری دانشکده و ....، نبوده و دو دهه فعالیت حرفه ای آموزشی و پژوهشی در حیطه های مختلف (بطور عمده در حیطه علوم زیستی، سلامت و پزشکی، فعالیت داشته، اما با حیطه های علوم انسانی مانند مدیریت، روانشناسی، علوم اجتماعی و حتی فیلدهای بین رشته ای  فی ما بین نیز آشنایی دارم) در کارنامه ام دارم، سالهاست که با سوال فوق مواجهم! این سوال ویژه گروه خاصی نیست، گاهی این سوال از جانب دانشجویانی که بتازگی دوره دکترای تخصصی (یا همان پی اچ دی) را آغاز نموده، مطرح میشود و گاهی نیز عزیزانی که بتازگی به عنوان عضو هیات علمی در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی مشغول شده اند، آنرا از بنده و سایر همکارانم، میپرسند و پاسخ مناسب و درخوری برای آن، طلب میکنند.البته همینجا باید یادآوری کنم که برای پاسخ به این سوال، قصد ورود به یک سلسله مباحث نظری و تو در توی  فلسفی نیز ندارم که مخاطب را بیشتر سردرگم نموده و .....!!، بلکه برعکس، قصدم از طرح این سوال بسیار مهم و پرتکرار (بخصوص برای گروههای مورد اشاره)، دادن پاسخی درخور و بقول امروزیها، «مختصر و مفید» میباشد، تا در کنار این پاسخ، یک برنامه عملی و کاربردی برای همه دوستانی که این سوال برای آنها، یک سوال بالقوه یا بالفعل بوده، ارائه نمایم.از موضوعات مقدماتی و زمینه ای پژوهش در سطوح جهانی، منطقه ای و ملی که بگذریم، باید به این نکته توجه کنیم که پرداختن به حرفه پژوهشگری نوین در سطوح جهانی (یعنی برای اینکه پژوهشگری در مقیاس جهانی باشیم و نه اینکه فقط در محدوده یک کلاس به ما عنوان پژوهشگر اطلاق گردد!!!)، الزامات و بایدهایی دارد که از طریق توجه به این الزامات است که میتوانیم فرایند دستیابی به این جایگاه را تعریف، و یا بهتر است بگویم «بازتعریف» نماییم. چرا که متاسفانه این سوال، بطور مشخص و اختصاصی در محیطهای آکادمیک، طرح نشده و به آن توجهی نمیشود. بسیار بدیهی است که در این شرایط، هر فردی به مصداق « .... هر کسی از ظن خود شد یار من ...»، یک تعریف ذهنی برای خودش داشته که براساس آن فرایندی را که خصوصیت ذاتی و بنیادی آن، «آزمون و خطا» است را در این مسیر، پیشه خود قرار میدهد. در پاسخ به این سوال اساسی، هدف این است که در انتها یک برنامه مشخص برای ارتقاء دانش و مهارتهای مورد نیاز مخاطبین، در اختیار آنها قرار گیرد. با این دیدگاه، میپردازم به دانش و مهارتهایی که یک فرد آکادمیک باید برای دستیابی به جایگاه یک «پژوهشگر حرفه ای» در رشته یا حیطه علمی خودش، داشته باشد.دانش و مهارت اول) جستجو در منابع علمی:در جهانی که در شرایط فعلی زندگی میکنیم، دو ویژگی انفجار اطلاعات و تغییرات سریع روشهای دسترسی به اطلاعات، حائز اهمیت زیادی میباشند. هر دو ویژگی فوق، ضمن اینکه نوید بخش شرایط بهتر و مطلوبتر برای پژوهشگران آکادمیک هستند (اطلاعات بیشتر و بهنگامتر، دسترسیهای راحتتر و با هزینه های کمتر و ...)، اما با خود، چالشهایی را هم بوجود می آورند. جدا کردن اطلاعات معتبر از اطلاعات نامعتبر یا با اعتبار کمتر، دسترسی به منبع اصلی اطلاعات، یادگیری روشهایی که جایگزین روشهای قبلی میشوند و ....، تنها برخی از این چالشها میباشند که اهمیت آن برای پژوهشگران حرفه ای، قطعاً بیش از کاربران عمومی اطلاعات است.با این تصویر از جهان امروز، بدیهی است که اگر بخواهیم در کوتاهترین زمان ممکن، به معتبرترین اطلاعات دسترسی پیدا کنیم، لازم است همواره دانش و مهارت قابل قبولی در زمینه موضوع «جستجو در منابع علمی» داشته باشیم. آن بخش از محتوای وب که آنرا میتوان دانش حاصل از پژوهشها دانست (محتوای مقالات علمی، سمینارها یا کنگره های علمی، پروتکولهای مطالعات پژوهشی، کتب و ...)، نیز دارای دو ویژگی مورد اشاره میباشند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که از اطلاعات نمیتوان به صورت مستقیم در تصمیم گیریها استفاده نمود و برای این فرایند، لازم است ابتدا اطلاعات را به دانش تبدیل کرد. دانش و مهارت (یا هنر) جستجو در اطلاعات، ارزیابی اعتبار اطلاعات و همچنین نقّادی این اطلاعات، مجموعه دانش و مهارتهایی است که یک پژوهشگر حرفه ای باید از آن برخوردار باشد. ..... پایان بخش اول (ادامه دارد !)</description><category>abkeshtkar</category><author>abkeshtkar</author><pubDate>Wed, 27 Mar 2019 00:02:19 +0430</pubDate></item></channel></rss>