<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های برای کی، برای من</title><link>https://virgool.ir/feed/@aamir.abdolizadeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:39:27</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>برای کی، برای من</title><link>https://virgool.ir/@aamir.abdolizadeh</link></image><item><title>پنجره ی شیشه ی عقبی</title><link>https://virgool.ir/@aamir.abdolizadeh/پنجره-ی-شیشه-ی-عقبی-p6qyjtmhv4bp</link><description>از آنجا که دلم برای نوشتن تنگ شد می نویسم. برای روز های گرم که  در ماشین در حرکت و از پشت شیشه های غبار دیده به خیابان های تاریک چشم دوخته ام می نویسم. روز ها می گذشتند و من نمی دانم به چه چیز هایی فکر می کردم. یادم نمی آید سال ها چگونه گذشتند که به امروز رسیده ام. هر چقدر فکر می کنم خود من را نمی بینیم که چگونه شکل گرفته ام. مسیر را در نمی یابم. هر چثدر می گذشت احساس می کردم در حال پیدا کردن خویش هستم اما... اما همانند غبار هایی گه در ذهنم نقش بسته اند تکرار می شوند و مانعی برای درکم می شوند. من اندوهگین هستم؟ نمیدانم.. خودم حالم را نمی دانم و از همه درک کردنم را میخواهم. </description><category>برای کی، برای من</category><author>برای کی، برای من</author><pubDate>Sat, 14 Nov 2020 01:54:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>