https://virgool.ir/feed/@aademc98در شرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دنا میکوشیم تا موانع بر سر راه صادرات را هموار کنیم و شکوفایی این حوزه را تحقق بخشیم.fa2026-11-12 10:35:45https://files.virgool.ir/upload/users/850671/avatar/5saIDb.jpeghttps://virgool.ir/@aademc98https://virgool.ir/@aademc98/6-راهبرد-موفق-شرکت-های-بزرگ-در-مارکتینگ-sljtwtdfvkulبازاریابی راهبردی کلید موفقیت و یافتن بهترین جایگاه و موقعیت متمایز کننده شرکت است. لازم است که شرکت هدف خود را دقیق تعریف کرده و در خدمات و محصولات خود تمایزی ارزشمند ایجاد کند که تقلید از خدمات و محصولات برای رقبا مشکل باشد.درگذشته کیفیت بالا و خدمات مناسب، عوامل اصلی پیروزی در عرصه‌های رقابتی بودند ; به این علت که شرکت‌های بسیاری فاقد این ویژگی‌ها بودند. اما امروزه کیفیت و خدمات در حال تبدیل به ویژگی‌هایی عادی هستند. شرکت‌های فاقد کیفیت بالا و خدمات مناسب با شکست مواجه می‌شوند، اما لزوماً با داشتن این خصوصیات به موفقیت نمی‌رسند.درواقع از هر شرکتی انتظار می‌رود که این ویژگی‌ها را داشته باشد. شرکت‌ها باید بیاموزند که با روش‌های جدیدتری رقابت کنند که شامل توانایی تولید و عرضه‌ی سریع‌تر کالاها، توانایی موفقیت از طریق طراحی محصول و سبک و ایجاد نام تجاری، توانایی بهبود محصولات با مزایای بهتر و توانایی برقراری روابط بلندمدت با مشتریان است که برای هر دو طرف سودآور باشد.در اینجا به 6 نوع از شرکت‌هایی که راهبردهای بازاریابی یا همان مارکتینگ آن‌ها موفق بوده است اشاره می‌کنیم:شرکت‌هایی که روش جدیدی برای کاهش هزینه و قیمت برخی کالاها و خدمات ابداع کرده‌اند؛ مانند آی کیا، هواپیمایی ساوت وست، وال مارت، تارگت، هوم دیپوت، دالر جنرال و الدیز.شرکت‌هایی که کیفیت را به میزان چشمگیری افزایش داده‌اند؛ مانند سونی، تویوتا، اینتل و استارباکس.شرکت‌هایی که وجدان اجتماعی نشان داده‌اند؛ مانند بادی شاپ، بن اند جریز، ایون و کرافت.شرکت‌هایی که تجربه‌ی کلی مشتریان را به میزان زیادی بهبود بخشیده‌اند؛ مانند هارلی دیویدسون و استارباکس.شرکت‌هایی که الگوی جدید کسب‌وکار ابداع کرده‌اند؛ مانند بارونز اند نوبل، چارلز شواب و فدکس.شرکت‌هایی که کناره‌های بازار را کشف کرده و بر آن‌ها تسلط یافته‌اند؛ مانند پروگرسیو اینژورنس و تترا.شرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناشرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناMon, 23 Aug 2021 02:12:30 +0430https://virgool.ir/@aademc98/آشنایی-با-اصطلاحات-رایج-انگلیسی-تجارت-wgmbx4otpqmlدانستن و یادگیری اصطلاحات رایج تجارت موضوعی است که افراد فعال و علاقه مند درحوزۀ تجارت بین المللی برای کار و فعالیت خود به آن نیاز دارند. دانستن این کلمات و اصطلاحات به زبان انگلیسی فعالان حوزۀ تجارت آن ها الزامی است چرا که زبان انگلیسی در طی چند دهۀ گذشته توانسته به پرکاربردترین زبان در دنیا در بخش های مختلف تبدیل شود.یادگیری اصطلاحات رایج تجارت علاوه بر اینکه در زمینۀ فعالیت های تجاری نقش مهمی دارد بلکه در زمینۀ حقوقی نیز بسیار نقش مهمی داشته و افراد و شرکت هایی که در این زمینه مهارت کافی دارند می توانند در زمینۀ مسائل حقوقی نیز اطلاعات کاملی را در اختیار داشته باشند.در این پست 50 عبارت پر کارد برای شما آورده شده است:Manufacturer: تولید کنندهتولید کننده در دنیای تجارت به معنی یک شخص حقیقی و یا حقوقی است که نقش تولید کننده را دارد. شخص حقیقی به معنی یک فرد، یک انسان و یا یک شخصیت است و شخص حقوقی به معنی یک شرکت یا کارخانه است که تولید کننده است. تولید کننده صرفاً صادر کننده نیست و می تواند تنها تولید کننده باشد. تولید کنندگان خوب همواره در سراسر جهان وجود دارند.Notify party: طرف قراردادی که باید ورود کالا به فرد اعلام شوداین فرد کسی است که باید توسط شرکت کشتیرانی یا حمل و نقل بین المللی در مکان مقصد ورود کالا را به شکرت، بانک یا تاجری که نامش در این قسمت آورده شده است، اطلاع دهد.Port of loading : Place of loading: محلی که بارگیری کالا و عملیات حمل و نقل آغاز می شود.این محل به عنوان محلی که قرار است عملیات بارگیری در آن انجام شود شناخته می شود و می تواند نام یک شهر دریایی مانند بندرها یا نام یک شهر در خشکی باشد.Port of discharge: آخرین بندر سر راهی با بندر تخلیه در مقصددر تمام اسناد رسمی در این قسمت باید نام آخرین محلی که قرار است عملیات حمل در آن انجام شود، درج شود. ممکن است نان این مکان بندر عباس یا بندر امام یا سایر بندرهای کشورهای دیگر باشد.Final place of delivery: آخرین محل انجام عملیات حمل و نقل در خشکیدر این قسمت باید نام آخرین مکانی که در خشکی قرار است محموله به آنجا تحویل داده شود ذکر گردد. بسیار مهم است که در بارنامه نام این قسمت دقیقاً ذکر شود.Supplier: تأمین کنندۀ کالا و خدماتزمانی که خریدار به صورت مداوم و تکراری کالا و خدمات خود را از یک شخص تأمین کند، به سرویس دهنده تأمین کنندۀ کالا و خدمات گفته می شود.در واقع نقش تأمین کنندۀ کالا و خدمات بسیار مهم است و در پیشرفت و بهبود توسعۀ فعالیت های خریدار دائمی نقش بسیار مهمی دارد. به طور کلی می توان گفت که تمام افرادی که در یک جامعه زندگی می کنند نقش یک تأمین کنندۀ خدمات و کالا را اجرا می کنند و اگر این افراد هر کدام نقش خود را به خوبی اجرا نکنند کیفیت خروجی نتیجۀ خوبی نخواهد داشت.تفاوتی که کشورهای پیشرفته و نسل سوم دارند این است که در کشورهای پیشرفته تمام افراد در هر جایگاهی که قرار می گیرند باید وظایف و مسئولیت خود را طبق قوانین مشخص انجام دهند و سبب بهبود تولید و رونق اقتصادی می شوند.Exporter: صادر کنندهاین افراد که در دو گروه حقیقی و حقوقی جای می گیرند نقش مهمی در رشد و شکوفایی دارند و کشورهایی که امروزه توانسته اند کالا و خدمات خود را از مرزهای کشورشان به سراسر دنیا ارسال کنند موفق شده اند که ارزهای جهانی را در بانک های خود ذخیره کنند. این کشورها سبب پیشرفت و توسعۀ زندگی افرادی می شوند که در آن جا ساکن هستند.صادرکننده می تواند هم در نقش تولید کننده و هم در نقش صادر کننده قرار بگیرد و گاهی نیز فقط همان نقش صادر کننده را دارد. مثالی که می تواند برای گروه اول ذکر کرد شرکت زیمنس آلمان است اما مثال گروه دوم کشاورزانی هستند که تنها نقش تولید کننده را دارند و برای صادر کردن محصولات خود به صادرکننده نیاز دارند تا محصول تولید شدۀ آن ها را در برای حضور در بازارهای بین المللی صادر کند.Importer: وارد کنندهوارد کننده می تواند در نقش حقیقی و حقوقی طبق قوانین بین المللی برای وارد کردن محصولات مورد نیاز یک جامعه مجوز دریافت کند. این مجوز به معنی اجازۀ ورود محصولات و خدماتی است که از مسیرهای قانونی وارد یک کشور می شود. اگر افرادی که نقش وارد کننده را دارند بدون مجوز این کار را انجام دهند به آن ها قاچاقچی گفته می شود.Performa Invoice: پیش فاکتوروقتی خریدار یا وارد کننده تصمیم دارند کالا و خدماتی را خرید کند بعد از تصمیم نهایی برای خرید باید از فروشنده درخواست کند تا پیش فاکتور را برای او ارسال نماید. پیش فاکتور دارای اعتبار مشخصی است که در این مدت خریدار تصمیم می گیرد برای ثبت و پرداخت تصمیم گیری کند.تمام آنچه که در پیش فاکتور ثبت می شود باید در فاکتور نهایی نیز لحاظ شود و نباید تفاوت خیلی زیادی بین آن ها باشد مگر اینکه یکی از طرفین خریدار یا فروشنده به موارد ذکر شده در پیش فاکتور عمل نکند.نکاتی که در صدور یک سند پیش فاکتور باید رعایت شود این است که پیش فاکتور در سربرگ های رسمی فروشگاه ثبت شده باشد و در آن نام خریدار و فروشنده به طور کامل ذکر شده باشد. در پیش فاکتور لازم است تا مشخصات دقیق تمام محصولات و کالاهای خریداری شده مانند نام، مدل، وزن کالا، قیمت آن، قیمت کل، شرایط بیمۀ محصولات، نحوۀ حمل و نقل، محل تحویل و تخلیه و نحوۀ تسویه حساب ثبت شود.Description of goods: شرح و توصیف کالادر هرجایی که این اصطلاح مشاهده شود باید فرستنده نام کالای خود را دقیقاً ذکر کند.Net weight: وزن خالص کالااین کلمه اصطلاحی است که برای وزن کالایی که قرار است ارسال شود باید بدون احتساب بسته بندی آن محاسبه شود. این مورد در خرید کالاهای مواد غذایی بسیار حائز اهمیت است و باید وزن واقعی کالاها پیش از ارسال آن و شروع حمل و نقل محاسبه شود.Invoice: صورتحساببعد از اینکه کالا به خریدار فروخته شد باید صورتحساب کالا و خدمات خریداری شده روی سربرگ رسمی فروشنده ثبت شود. روی برگۀ صورتحساب نیز باید مشخصات کامل و دقیق محصول خریداری شده ثبت شود. این مشخصات عبارت هستند از نام و مشخصات فنی کالا، وزن آن، قیمت کالا، قیمت کل محصولات خریداری شده و تمام مواردی که بین طرفین توافق شده است.(HS CODE( HORMONIZED SYSTEM CODE: کد کالاکد کالا در واقع به سیستم کد گذاری بین المللی گفته می شود که به وسیلۀ 8 رقم کار کد گذاری تمام محصولات و کالاهای خریداری شده را انجام می دهد. کد کالا نقش بسیار مهمی در سیستم های صادرات و واردات دارد و برای ترخیص کالاها مورد نیاز است.به هر کالایی که تولید می شود یک کد کالا داده می شود. این کد توصیف کوتاهی از آن محصول را شامل می شود و به وسیلۀ آن سایر کشورها می توانند آن کالا را کنترل کنند. به وسیلۀ کد کالا امکان بررسی امور گمرکی به طور دقیق بررسی می شود.Certificate of origin: گواهی مبدأاین گواهی در واقع سندی است که باید توسط مسئولان ذیصلاح صادر شود. به وسیلۀ این گواهی ثابت می شود  که کالای خریداری شدۀ مشخصی از محل تولید یا مبدأ حمل شده است.در ایران مرجعی که کار صادر کردن گواهی مبدأ را انجام می دهد اتاق بازرگانی، صنایع، معدن و کشاورزی است.Certificate of manufacture: گواهی تولیدزمانی که کشور و شرکتی که در نقش تولید کننده است برای خریدار اهمیت زیادی دارد، به وری که خریدار سند گواهی تولید درخواست می کند. این گواهی اثبات می کند که کالایی که خریدار خریده است توسط شرکت طرف قرارداد تولید شده است.Certificate of analysis: گواهی آنالیززمانی که آنالیز و بررسی جزء به جزء کالای خریداری شده توسط خریدار دارای اهمیت زیادی است از فروشنده یا تولید کننده درخواست می شود تا گواهی آنالیز تهیه شود. این گواهی باید توسط سازمان ذیصلاح صادر شده و مهر شود.Inspection Company: شرکت های بازرسیزمانی که صاحبان کالا به صورت حضوری اقدام به خرید نمی کنند از این شرکت ها درخواست می کنند تا کالای خریداری شده را از لحاظ کیفیت، وزن، تعداد و تمامی مواردی که از نظر خریدار حائز اهمیت است، بررسی کنند. این شرکت ها پس از بررسی دقیق و تهیۀ گزارش، نتیجۀ نهایی را به خریدار صادر می کنند.این شرکت ها در محل بارگیری کار کنترل را انجام می دهند و پس از تأیید نهایی مجو ز بارگیری کالا را صادر می کنند.استفاده از یک شرکت بازرسی مطمئن و ایمن از اهمیت زیادی برخوردار است و برای جلوگیری از کلاه برداری اهمیت دارد.Bill of Lading: بارنامهسند بارنامه یکی از اسناد مهمی است که در خرید و فروش های بین المللی از اهمیت زیادی برخوردار است. این قرارداد زمانی صادر می شود که حمل کالا و تحویل کالا به شرکت حمل و نقل انجام شده است. مهم ترین اسناد بارنامه ها مربوط به زمانی است که بارنامه توسط شرکت های خطوط کشتیرانی و یا شرکت های واسطۀ حمل صادر می شوند.Shipped On Board: حمل شده روی عرشهClean Bill of Lading: بارنامه تمیزاگر این اصطلاح روی بارنامه قید شود دلالت بر این دارد که محمولۀ حمل شده به طور کاملاً سالم و صحیح بارگیری شده است. برخی از شرکت های کانتینری و شرکت های حمل و نقل خصوصی از صدور این مجوز خودداری می کنند چون اطلاع دارند که این مجوز سند مهمی است و از اهمیت زیادی برخوردار است؛ اما در حمل و نقل های کامیونی بهتر است صدور این مجوز از شرکت های حمل و نقل درخواست شود.Cargo or Shipment: محموله یا کالااز این اصطلاح بیشتر برای جابه جایی محصولاتی که در سیستم حمل و نقل بین المللی حمل می شوند معمولاً استفاده می شود.Dry Cargo: کالای خشک، کالای معمولیاین اصطلاح یا کلمه به کلیۀ محموله هایی که از نوع مایع یا گاز نیستند اطلاق می شود. چنانچه محموله نیاز به نگهداری در دمای خاصی نیز نداشته باشد این اصطلاح برای آن به کار برده می شود.Dangerous Goods or Hazardous: کالای خطرناکاین محصولات همان‌طور که از معنی نامشان مشخص است بسیار حساس و خطرناک هستند و باید در شرایط خاص و ویژه ای کار حمل و نقل و بسته بندی آن ها انجام شود. این محموله ها ممکن برای محیط زیست نیز خطرناک باشند. گازهای سمی، مواد منفجره و سایر محصولاتی که مستعد احتراق هستند یا احتمال کشندگی دارند این نام برایشان اطلاق می شود.Dangerous Goods or Hazardous: دستورات حملصادرکننده یا تولید کننده ای که کالای خود را در کانتینرهای حمل و نقل بارگیری می کند باید دستورات حمل را در یک نامۀ رسمی با مهر و امضاء دقیق به شرکت حمل و نقل بدهد. این سند یکی از اسنادی مهمی است که باید با دقت زیادی تکمیل شود.Shipper or Consignor: فرستنده، مالک کالا، صادرکنندههر فردی که در اسناد حمل و نقل نامش در این قسمت بیاید با در دست داشتن نسخۀ اصلی بارنامه از طرف شرکت حمل و نقل بین المللی صاحب کالا شناخته می شود. فرستندۀ کالا نیز می تواند نام خود و مشخصات کاملاً دقیق خود را در دستورات حمل در این قسمت ذکر کند.Consignee: شخصی که دریافت کنندۀ محموله است و باید در مقصد نهایی کالا را دریافت کند نامش در این قسمت نوشته می شود.GROSS WEIGHT: وزن ناخالص کالااین اصطلاح به معنی وزن محموله ها به همراه بسته بندی آن ها است. بعد از قرارگیری محصولات داخل بسته بندی آن ها باید وزنشان محاسبه شود.محاسبۀ وزن ناخالص در قسمت حمل و نقل بسیار مهم است و برای شرکت های حمل و نقل نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. با استفاده از وزن ناخالص تعادل در مسیر حمل و نقل حفظ می شود.Cargo value: ارزش کالاگاهی لازم است تا کالا توسط شرکت حمل و نقل بیمه شود و صاحب کالا نیاز دارد تا محصول او بر اساس ارزش واقعی آن بیمه شود و ارزش واقعی آن در اسناد حمل و نقل ذکر شود.در اکثر موارد شرکت های حمل و نقل از انجام این کار خودداری می کنند؛ اما صاحبان کالا باید دقت کنند که با شرکت های حمل و نقلی که به این بند عمل می کنند کار کنند. چون بسیاری از بارنامه های داخلی در برخی از کشور مبلغی بسیار کمتر از ارزش واقعی کالاها را حد نساب بیمه قرار می دهند.Dimension: ابعاد محمولهزمانی که قرار است محمولۀ ارسال شده در وسیلۀ نقلیۀ دیگری بارگیری شود باید ابعاد خارجی آن محموله اندازه گیری شده و ابعاد داخلی وسیلۀ حمل ونقل نیز اندازه گیری شود تا به این وسیله بتوان تعداد بسته هایی که را که می تواند در یک وسیلۀ حمل و نقل جای داد بررسی کرد. با این روش دیگر محموله های بسته بندی شده روی زمین باقی نمی مانند.Container load: کانتینرهایی که به صورت استاندار بارگیری می کنند. بسته به نوعی که دارند امکان بارگیری حدوداً بین 20 تا 28 تن کالا را دارند. با مشخص شدن وزن ناخالص کالا توسط صاحب کالا، شرکت حمل و نقل باید وسیلۀ حمل و نقل را برای ارسال محموله انتخاب کند.Container tare weight: وزن کانتینر به صورت خالیفرماندهان کشتیرانی ها باید مجموع وزن کانتینر به صورت خالی و مجموع محموله ای که حمل شده است را در اختیار داشته باشند تا برای استفاده از این اطلاعات بالانس کشتی را دقیقاً تنظیم کنند. این اطلاعات جهت جلوگیری از سوانح بسیار مهم است.FCL =FULL CONTAINER LOAD: ظرفیت بارگیری کاملوقتی این اصطلاح روی یک بارنامه قید می شود به این معنی است که این بار به صورت کامل مربوط به یک خریدار است.LCL = LESS THAN CONTAINER LOAD: بارگیری کمتر از ظرفیت کانتینراگر این اصطلاح روی بارنامه قید شود مشخص می کند که باری که در کانتینر موجود است مربوط به یک گیرنده است و چند محموله همراه با یکدیگر بارگیری شده اند. باری که به این عنوان نام‌گذاری می شود خرده بار نیز نامگی‌ای می شود.OCEAN VESSL / VOYAGE NO: نام کشتی، شمارۀ سفراگر در نسخۀ بارنامه نام کشتی و شمارۀ بارنامه قید شود می توان مطمئن شد که بار مورد نظر در توسط کشتی خود حمل شده است.FREIGHT CHARGES: هزینۀ حملاگر هزینۀ حمل کالا بر عهدۀ فروشنده باشد خریدار می تواند هزینۀ حمل کالا را از فروشنده بپرسد تا در صورتی که کرایۀ حمل غیرمنطقی بود یا بیش از حد معمول بود در جریان آن باشد. در این صورت خریدار می تواند شرکتی که هزینۀ حمل بار را کمتر محاسبه می کند به فروشنده معرفی کند. بهترین آیتم در محاسبۀ حمل بار این است که فروشنده تمام آیتم هایی که در حمل و نقل در نظر گرفته است را اعلام کند.THC = TERMINAL HANDLING CHARGES: هزینه های ترمینالیمعمولاً هزینه های ترمینالی در دو دسته جای می گیرد. دستۀ اول هزینه های ترمینالی در مکان بارگیری که به عهدۀ فروشنده است و هزینه های ترمینالی در محل تخلیه که به عهدۀ خریدار است. به صورت عمومی توافق طرفین به این صورت است مگر اینکه فروشنده و خریدار به گونۀ دیگری توافق کرده باشند.FREIGHT PAYABLE AT: هزینۀ حمل قابل پرداخت دراین اصطلاح بر روی نامه مشخص می کند که محل پرداخت کرایۀ حمل کالا کجاست. محل پرداخت کرایۀ بار می تواند در مکان مبدأ و توسط فروشنده و یا در مکان مقصد و توسط خریدار باشد. محل پرداخت کرایۀ حمل می تواند در هر مکانی که با شرکت حمل و نقل توافق شده است، باشد.FREIGHT PREPAID AT: هزینۀ پیش پرداخت دراگر ای اصطلاح در بارنامه آورده شده است نشان می دهد که مبلغی توسط فروشنده و یا صادر کنندۀ کالا جهت پیش پرداخت، پرداخت شده است. معمولاً این اصطلاح همراه با نام بندری که در مکان مبدأ است قید می شود.CONTAINER NO: شمارۀ کانتینراگر محمولۀ خریداری شده توسط کانتینر بخواهد حمل شود باید شمارۀ کانتینر روی بارنامه قید شود. فرقی ندارد که بار توسط چند کانتینر قرار است حمل شود، باید شمارۀ همۀ آن ها در بارنامه قید شود. شمارۀ کانتینرها جهت کنترل و چک کردن اصالت آن ها و صحت کاربری آن‌ها مورد استفاده قرا ر می گیرد.SEAL NO: شمارۀ پلمپپس از اتمام کارهای گمرکی در حمل و نقل های بین المللی و زمانی که اجازۀ بارگیری محموله بر روی وسیلۀ حمل و نقل صادر شد یک پلمپ روی کانتینر الصاق می شود که هیچ کسی نمی تواند آن را باز کند مگر اینکه آن را بشکند. شخص تحویل گیرنده در صورتی که پلمپ مرسوله باز شده باشد شرکت حمل و نقل و یا انباردار مسئول این اتفاق خواهد بود.صاحبان کالا برای اینکه مطمئن شوند مرسولۀ آن ها بدون هیچ دخل و تصرفی به دستشان رسیده است و حمل شده است باید مطمئن شوند که الصاق پلمپ در بارنامه قید شده است.MARKS & NOs: علائم و شماره هااین اطلاعات معمولاً آن دسته از مواردی هستند که در بر روی اسناد حمل و نقل قید می شوند و نشان می دهند که هر بسته حاوی چه علائمی هستند.نام فرستنده، نام خریدار و اطلاعاتی که مربوط به خود کالا است مانند خطرناک بودن و یا شکستنی بودن و سایر اطلاعات مورد نیاز باید روی بسته ها قید شوند. اگر اطلاعاتی که روی بسته ها قید شده است با محموله ای که داخل بسته بندی ها است با یکدیگر همخوانی نداشته باشند، شرکت حمل و نقل مسئول است و باید پاسخگوی مغایرت گمرکی باشد.NUMBER & KIND OF PACKAGES: تعداد و نوع بسته بندیدر اسناد تجاری در این قسمت معمولاً تعداد بسته و روشی که بسته بندی صورت گرفته است، قید می شود.Stuffing: تخلیۀ بارمعمولاً این اصطلاح زمانی به کار برده می شود که قرار است تخلیۀ یک بار از کامیون و بارگیری آن به کانتینر یا وسیلۀ حمل دیگری انجام شود. این بارگیری معمولاً توسط لیفتراک انجام شود.Reference goods: کالای مرجوعیاین اصطلاح به کالاهای مرجوعی اطلاق می شود. کالاهای مرجوعی نیز آن دسته از کالاهایی هستند که به عنوان واردات و به صورت موقت به یک کشور وارد می شده اند و در نهایت نیز پایان مهلت ورود موقت اعلام شده است و کالا به عنوان کالای مرجوعی عنوان می شود. گاهی نیز یک محموله به دلیل غیر مجاز بودن و یا نداشتن کیفیت و استانداردهای لازم مرجوع می شود.Abandoned goods: کالای متروکهکالای متروکه در دنیای تجارت به کالایی گفته می شود که صاحبش آن را ترک کرده باشد و به هر دلیلی دیگر سراغی از آن نگرفته باشد و یا برای ترخیص آن اقدام نکرده باشد.Bulk: فلهاین اصطلاح برای کالاهایی به کار برده می شود که در کامیون های اتاق‌دار و یا کشتی ها به سادگی حمل و نقل می شوند. مثلاً کالاهای فله مانند گندم، شکر، حبوبات، علوفه و … هستند.دمپينگ: عرضۀ کالا با قیمت کمترزمانی که یک کالا با قیمتی کمتر از هزینۀ نهایی تولید آن در بازار عرضه شود این اصطلاح برای آن موارد به کار برده می شود.Launcher: بار اندازاین اصطلاح نام فضایی است که محل به صورت سرپوشیده باشد ولی اطراف آن دیوار نداشته باشد و جهت حفاظت کالاها از باد، باران و نور خورشید به کار برده می شود.(EXW) Ex Works: تحویل درب کارخانهدر این روش شرکت یا شخص تولید کننده و یا فروشنده محصول و یا کالای خود را در درب کارخانه و یا تولیدی به خریدار تحویل می دهد و هیچ مسئولیتی در قبال کارهای بارگیری و حمل و نقل برعهده ندارد.(Free Carrier (FCA:این اصطلاح به این معنی است که فروشنده کالا یا محمولۀ مورد نظر را از شرکت یا تولیدی تحویل گرفته و در مکان مشخصی که توسط خریدار تعیین شده است به حمل کننده تحویل می دهد. در این موارد مکان خریدار بسیار مهم است و اگر محل تحویل کالا در کشور دیگری باشد بارگیری با خریدار است. همچنین هزینه های مربوط به بیمه نیز برعهدۀ خریدار می باشد.شرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناشرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناSun, 22 Aug 2021 00:10:27 +0430https://virgool.ir/@aademc98/قانون-و-مقررات-صادارت-و-واردات-در-ایران-m9ols2mss5czقانون و مقررات صادارت و واردات در ایران : قوانين و مقررات به عنوان ضوابط حاكم بر اجرای مأموريت ها در هر نظام و سيستمي مورد نياز است و در واقع بازوی قوي اجرای برنامه های سازمان ها ميباشد اکنون  مصوبه مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۱۳۷۲/۰۷/۰۴ در رابطه قانون مقررات صادرات و واردات با آخرین اصلاحات تا تاریخ ۱۳۸۷/۰۴/۱۲ را در زیر بررسی نمایید.موضوع : قانون و مقررات صادارت و واردات در ایرانماده ۱:مقررات صادرات و واردات کالا و انجام خدمات مربوطه نسبت به کلیه صادرکنندگان، واردکنندگان و نیز آنهائی که شمول قانون بر آنها‌ مستلزم ذکر نام است بموجب این قانون تعیین و کلیه قوانین مغایر با آن لغو می‌ گردد.ماده ۲ :کالاهای صادراتی و وارداتی به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:۱- کالای مجاز : کالایی است که صدور یا ورود آن با رعایت ضوابط، نیاز به کسب مجوز ندارد .۲- کالای مشروط : کالایی است که صدور یا ورود آن با کسب مجوز امکان پذیر است .۳- کالای ممنوع : کالایی است که صدور یا ورود آن به موجب شرع مقدس اسلام ( به اعتبار خرید و فروش یا مصرف ) و یا بموجب قانون ممنوع گردد .‌تبصره ۱ :دولت می‌تواند بنا به مقتضیات و شرایط خاص زمانی با رعایت قوانین مربوطه صدور یا ورود بعضی از کالاها را ممنوع نماید.تبصره ۲ :نوع و مشخصات کالاهای هر یک از موارد سه‌ گانه فوق ‌الذکر بر اساس آئین ‌نامه‌ای که توسط وزارت بازرگانی تهیه و به تصویب هیأت‌ وزیران می‌رسد، معین خواهد شد.ماده ۳ :مبادرت به امر صادرات و واردات کالا بصورت تجاری مستلزم داشتن کارت بازرگانی است که توسط اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ‌ایران صادر و به تأیید وزارت بازرگانی می‌رسد.‌تبصره ۱:ملاک تجاری بودن کالا و نیز نحوه صدور، تمدید و ابطال کارت بازرگانی مطابق آئین ‌نامه اجرائی خواهد بود که به تصویب هیأت وزیران ‌می‌رسد.‌تبصره ۲ :مرجع رسیدگی و اظهار نظر قطعی هنگام بروز اختلاف بین متقاضی کارت و اتاق، وزارت بازرگانی می‌باشد.تبصره ۳ :شرکتهای تعاونی مرزنشین، ملوانان، پیله ‌وران و کارگران ایرانی مقیم خارج از کشور دارای کارنامه شغلی از وزارت کار و امور اجتماعی (‌مجاز) از داشتن کارت بازرگانی معاف می‌باشند.ماده ۴ :وزارت بازرگانی موظف است تغییرات کلی آئین ‌نامه اجرایی این قانون و جداول ضمیمه مقررات صادرات و واردات را قبل از پایان هر‌سال، برای سال بعد و تغییرات موردی آنها را طی سال، پس از نظرخواهی از دستگاههای ذیربط و اتاق ضمن منظور نمودن حقوق مکتسب تهیه و پس ‌از تصویب هیأت وزیران جهت اطلاع عموم منتشر نماید.تبصره:کلیه بخشنامه‌ها و دستورالعملهای مربوط به صدور و ورود کالا منحصراً از طریق وزارت بازرگانی به سازمانهای اجرایی ذیربط اعلام‌ می ‌گردد.ماده ۵ :کلیه وزارتخانه‌های تولیدی موظفند همه ‌ساله پیشنهادات خود را در خصوص شرایط صدور و ورود کالاهای مشابه تولید داخلی با توجه به ‌نیازهای داخلی و مقتضیات کشور برای سال آینده حداکثر تا پانزدهم بهمن ماه همان سال به وزارت بازرگانی اعلام نمایند.‌تبصره :سایر دستگاههای ذیربط و اتاق می‌ توانند پیشنهادات خود را نسبت به اقلام مربوطه با توجه به نیازهای داخلی و مقتضیات کشور تا تاریخ ‌پانزدهم بهمن ماه به وزارت بازرگانی ارائه نمایند‌ماده ۶ :اولویت حمل کلیه کالاهای وارداتی کشور با وسایل نقلیه ایرانی است، دستورالعمل مربوط به استفاده از وسایل نقلیه خارجی اعم از ‌دریائی، هوائی، جاده‌ ای و راه ‌آهن را شورایعالی هماهنگی ترابری کشور بر اساس آئین‌نامه مصوب هیأت وزیران تهیه می‌نماید.ماده ۷ :دولت موظف است اماکن خاصی را برای نگهداری امانی کالاهای مورد نیاز جهت تعمیر و تجهیز ناوگانهای تجاری دریائی و هوائی کشور ‌اختصاص دهد.تبصره ۱ :ترانزیت کالاهای موضوع این ماده از یک مبداء به مبادی دیگر، با رعایت مقررات مربوط به ترانزیت مجاز می‌باشد.تبصره ۲ :اینگونه کالاها از شمول پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هر گونه عوارض معاف می‌باشند.تبصره ۳ :آن قسمت از نیازمندیهای ناوگانهای یاد شده که از داخل کشور قابل تأمین باشد، از هر گونه تعهد و اخذ مجوزهای صادراتی معاف‌ می ‌باشد.ماده ۸ :واردکنندگان کالاهای مختلف اعم از دولتی و غیر دولتی جهت اخذ مجوز ورود و ثبت سفارش باید منحصراً به وزارت بازرگانی مراجعه ‌نمایند.تبصره ۱ :موافقت با ورود کالا، مجوز ترخیص نیز تلقی شده و نیازی به اخذ مجوز جداگانه نیست.‌تبصره ۲ :خانوارهای مرزنشین یا شرکتهای تعاونی آنها، ملوانان، پیله ‌وران و کارکنان شناورها که اقدام به ورود کالا جهت مصرف شخصی خود ‌می‌ نمایند از موضوع این ماده مستثنی می‌باشند.‌ماده ۹ :بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و گمرک ایران موظفند آمار ثبت سفارش گشایش شده و ترخیص کالا از گمرک را حداکثر هر سه ماه یکبار به ‌وزارت بازرگانی و سایر ارگانهای ذیربط و اتاق ارسال دارند.‌ماده ۱۰ :دولت موظف است در آئین ‌نامه اجرائی نکات ذیل را در خصوص مبادلات مرزی مشخص نماید:نقاط یا اعماقی از حاشیه‌های مرزی که ساکنین آنها مجاز به مبادلات مرزی هستند.نوع و مقدار کالاهای قابل صدور و ورود توسط خانوارهای مرزنشین یا شرکتهای تعاونی آنها، کارگران ایرانی شاغل مجاز در خارج، پیله ‌وران ‌مرزنشین، ملوانان و کارکنان شناورهایی که بین سواحل جمهوری اسلامی ایران و سایر کشورها در تردد هستند.شرایطی که اشخاص و گروه‌های یاد شده باید داشته باشند.شرایط صدور و ورود کالا و انجام تعهدات.تبصره ۱ :کالاهای قابل ورود که خانوارهای مرزنشین یا شرکتهای تعاونی آنان و کارکنان شناورها برای مصارف شخصی خود، وارد کشور ‌می ‌نمایند با تصویب هیأت وزیران در مورد ارزاق عمومی از پرداخت سی درصد (۳۰%) تا حداکثر معادل صد درصد (۱۰۰%) حقوق گمرکی و سود‌بازرگانی متعلقه و در مورد لوازم خانگی از پرداخت حداکثر تا معادل پنجاه درصد (%۵۰) حقوق گمرکی و سود بازرگانی متعلقه معاف می‌باشند.تبصره ۲ :کارگران و ایرانیان شاغل مجاز در خارج از کشور می ‌توانند ماشین آلات صنعتی، ابزار و مواد اولیه مورد نیاز کشور را با رعایت میزان و با ‌استفاده از معافیت درصدی از سود بازرگانی که متفقاً توسط وزارت بازرگانی، وزارت کار و امور اجتماعی و وزارتخانه‌ های صنعتی ذیربط تعیین و به ‌تصویب هیأت وزیران می‌رسد، وارد نمایند.ماده ۱۱ :به دولت اختیار داده می‌شود در هر یک از مناطق مرزی که ایجاد بازارچه مرزی را مفید تشخیص می‌دهد با رعایت اولویت نظیر استعداد ‌محلی، ضرورت اشتغال و توسعه روابط تجاری با کشور همسایه نسبت به ایجاد آن اقدام نماید.‌ماده ۱۳ :کلیه کالاهای صادراتی کشور (‌به استثنای نفت خام و فرآورده‌ های پائین دستی آن که تابع مقررات خاص خود است) از هر گونه تعهد یا‌پیمان ارزی معاف می‌ باشند.‌ماده ۱۴:(منسوخه ۲۲/۰۸/۱۳۹۰) مابه‌التفاوت اخذ شده توسط سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان و کلیه وجوه دریافتی گمرک‚ به استثنای آن چه جنبه هزینه‌و کارمزد دارد‚ در رابطه با کالاها‚ مواد‚ اجزا و قطعات خارجی مورد مصرف در ساخت‚ تکمیل‚ آماده‌سازی و بسته‌بندی کالاهای صادراتی بر اساس‌دستورالعملی که در آیین‌نامه مشخص می‌شود‚ به صادرکننده مسترد می‌گردد.‌تبصره ۱ :در صورتی که اختلاف بین صادرکننده و گمرک وجود داشته باشد‚ موضوع در کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت بازرگانی‚ اتاق‚‌وزارتخانه ذیربط‚ گمرک ایران و مرکز توسعه صادرات مطرح و تصمیم نهایی اتخاذ می‌شود.‌تبصره ۲ :وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است حساب متمرکزی به نام سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان و گمرک ایران‌جهت تأمین وجوه پرداختی موضوع این ماده افتتاح و در صورت ارائه پروانه صادراتی و یا فیش پرداخت سازمان مزبور با تأیید مؤسسات فوق‌الذکر‌نسبت به استرداد وجوه مذکور اقدام نماید.‌تبصره ۳ :در مورد مواد و کالاهای وارداتی مورد مصرف در ساخت کالاهای صادراتی‚ که به صورت قطعی از گمرک ترخیص شده باشد‚ وجوه‌پرداخت شده‚ بابت واردات قطعی پس از صدور محصول به مأخذ زمان صدور قابل استرداد می‌باشد.‌تبصره ۴ :در صورتی که کالاهای مورد مصرف در ساخت اقلام صادراتی‚ تولید داخلی بوده‚ ولی مواد آن از خارج وارد شده باشد وجوه پرداختی‌برای مواد مزبور قابل استرداد می‌باشد.‌تبصره ۵ :چنانچه کالایی تولید داخلی به سازمانها و اشخاصی که در رابطه با واردات کالای مشابه خارجی معافیت دارند‚ فروخته شود‚ وجوه‌پرداختی برای ورود کالاها و مواد‚ اجزاء و قطعات آن طبق مقررات این ماده به تولیدکننده قابل استرداد می‌باشد.تبصره ۶ :(منسوخه ۱۲/۰۴/۱۳۸۷) کالاهای وارداتی که عیناً و بدون تغییر شکل صادر میگردد‚ مشمول تسهیلات ماده فوق الذکر میباشد.ماده ۱۵ :وزارتخانه‌های بازرگانی و امور اقتصادی و دارائی موظفند، ضمن عنایت به حمایت از تولیدات داخلی بمنظور ساده کردن محاسبات‌ مربوط به مبالغ دریافتی از کالاهای وارداتی از قبیل سود بازرگانی، عوارض گمرکی، مابه ‌التفاوت سازمان حمایت مصرف ‌کنندگان و تولید کنندگان، حق ‌ثبت سفارش، حق انحصار، عوارض شهرداری، عوارض شهرداری محل (‌تعاون)، عوارض هلال احمر، عوارض آسفالت، عوارض هوائی، عوارض ‌بندری، عوارض بهداری و غیره به استثنای مبالغی که به عنوان حقوق گمرکی، هزینه یا کارمزد دریافت می‌شود در مورد هر کدام از ردیف‌های تعرفه گمرکی ‌با مأخذ مناسب در مجموع تحت عنوان «سود بازرگانی» تعیین و جهت وصول به گمرک جمهوری اسلامی ایران ابلاغ نمایند.‌ماده ۱۶ :چگونگی بررسی قیمت کالاهای وارداتی جهت ثبت سفارش در آئین ‌نامه اجرایی که به تصویب هیأت وزیران می‌رسد، مشخص می شود.‌ماده ۱۸ :وضع و اخذ هر گونه عوارض از اقلام و کالاهای صادراتی به وسیله مقامات استانی و محلی ممنوع بوده و مرتکبین، به عنوان تخلف‌ قانونی تحت پیگرد قرار می ‌گیرند.‌ماده ۱۹ :دولت می‌تواند همه‌ ساله وجوهی را تحت عنوان تشویق صادرات در بودجه سنواتی منظور و به صورت کمک سود تسهیلات پرداختی ‌بنا به پیشنهاد وزارت بازرگانی و تصویب هیأت وزیران به صادر کنندگان پرداخت نماید.‌ماده ۲۰ :دولت مکلف است از ابتدای سال ۱۳۷۳ از وارد کنندگان بخشهای غیر دولتی که بصورت تجاری کالا وارد می‌نمایند، برابر یک درصد (۱ %) از مجموع وجوه دریافتی بابت حقوق گمرکی و سود بازرگانی کلیه کالاهای وارداتی را علاوه بر حقوق گمرکی و سود بازرگانی مقرر بعنوان‌عوارض ویژه دریافت و به حساب درآمد عمومی کشور واریز نماید.همه ‌ساله معادل صد درصد (۱۰۰%) مبالغی که از این بابت به حساب درآمد عمومی‌ کشور واریز میگردد از محل اعتباری که به همین منظور در قانون بودجه هر سال پیش ‌بینی می‌شود تا بر اساس آئین ‌نامه اجرائی این قانون جهت تشویق ‌و توسعه صادرات کالاهای غیر نفتی و همچنین راه‌ اندازی صندوق تضمین صادرات، آموزش و تبلیغات بازرگانی به مصرف برسانند.‌ماده ۲۱ :هیأت وزیران موظف است بمنظور حمایت از تولید کنندگان داخلی و تنظیم سیاست بازرگانی کشور، ضمن رعایت حال مصرف‌ کنندگان،‌ ظرف مدت ۲ ماه از تاریخ تصویب این قانون نسبت به تهیه لایحه قانونی حقوق گمرکی کالاهای وارداتی و همچنین اصلاح ماده ۳۷ قانون امور گمرکی‌ و تسلیم آن به مجلس شورای اسلامی جهت تصویب اقدام نماید.‌ماده ۲۲ :وزارت بازرگانی موظف است به منظور حفظ و صیانت فرش ایران و ایجاد زمینه مناسب برای حمایت از آن در بازارهای جهانی از صدور ‌فرشهای صادراتی از ۳۰ رج به بالا بدون شناسنامه از تاریخ ۱ /۱ /۱۳۷۴ جلوگیری بعمل آورد. اتاقهای بازرگانی و صنایع و معادن از تاریخ فوق بنا به‌ درخواست صادر کننده، به صدور شناسنامه بطور الزامی و تا تاریخ مزبور به صورت تشویقی اقدام خواهد نمود.‌ماده ۲۳ :وزارت بازرگانی موظف است ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ این قانون نسبت به تهیه آئین ‌نامه اجرایی آن اقدام و به تصویب هیأت وزیران‌ برساند.‌ماده ۲۴ :وزارت بازرگانی مسوول حسن اجرای این قانون و آئین ‌نامه‌های اجرایی آن می‌باشد.قانون فوق مشتمل بر بیست و چهار ماده و بیست و پنج تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ چهارم مهر ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۱/۷/۱۳۷۲ به تایید شورای نگهبان رسیده است .شرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناشرکت مدیریت صادرات آینده آسمان دناSat, 21 Aug 2021 03:05:47 +0430