<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آچارکست</title><link>https://virgool.ir/feed/@a4cast</link><description>آچارکست فضایی برای دانشجویان علاقه‌مند به کسب تجربه و مهارت است. فرقی نمیکند دانشجوی چه رشته ای هستید، اگر دنبال فرصتی هستید تا دانش عمومی‌تان را افزایش دهید، اینجا جای شماست :)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:52:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/247095/avatar/Q79Rky.png</url><title>آچارکست</title><link>https://virgool.ir/@a4cast</link></image><item><title>آکادمی چهارم؛ انتخاب مسیر شغلی</title><link>https://virgool.ir/@a4cast/آکادمی-چهارم-انتخاب-مسیر-شغلی-cgzem0wrtt5g</link><description>برای قسمت چهارم آکادمی آچارکست سراغ آقای محمدرضا ترابیان اصفهانی رفتیم. ایشان یکی از بیزینس کوچ های حرفه‌ای و بین المللی هستند و نکات مفیدی را در باب انتخاب شغل و انتخاب مسیر شغلی که یکی از مهم ترین دغدغه های دانشجویان است با ما در میان گذاشتند. ایشان در تمام طول وبینار رویکردی تعاملی با شرکت کنندگان داشتند و این تلاش را داشتند که متکلم وحده نباشند.شروع وبینارآقای ترابیان برای شروع سوالاتی را آماده کردند و از شرکت کنندگان خواستند که به آنها پاسخ دهند.سوالات:سبک شغل های مهندسی: E یعنی طراحی، نرم افزار و .... P یعنی کارهایی مثل تدارکات، خرید، پشتیبانی و.... C یعنی کارهای اجرایی.ادامه سوالات:منظر و دیدگاه ما نسبت به هر پدیده‌ای تعیین کننده است و در مورد انتخاب شغل و مسیر شغلی هم همینطور. به نظر یکی پول در آوردن و به نظر دیگری راه اندازی کسب و کار با دوستان. منظر و دیدگاه باعث می‌شود فعالیت هایمان را بر آن اساس اولویت بندی و بررسی کنیم.اگر منظر و دیدگاه را یک پنجره در نظر بگیریم؛ آن پنجره ۴ ضلع دارد. به ترتیب: مهارت، ابزار، دانش و طرز فکر.حال این تلاش می‌کنیم این ۴ ضلع را برای مفهوم ریاضی پیدا کنیم:مهارت: فکرکردن، تصمیم گیری، دقیق بودن، الگویابی، فهم مسئله و ....ابزار: مشتق گیری، انتگرال گیری، حل معادله، نقاله، گونیا و .....دانش: مثلثات، اعداد مختلط و ....طرز فکر: ریاضی یادگرفتن به تحلیل و بررسی کمک می‌کند، ریاضی قوی باعث یادگیری سریعتر فیزیک می‌شود، ریاضی دانستن تصمیم گیری را تقویت می‌کند و ...اکنون پس از یادگیری ۴ ضلع منظر ودیدگاه، آن را برای انتخاب شغل و مسیر شغلی که-هدف این آکادمی است- تحقیق می‌کنیم.مهارت: قدرت تصمیم گیری، دست به آچار بودن، مذاکره کردن، متقاعد سازی، ارتباط گرفتن، فن بیان، کار با نرم افزار و .....ابزار:job vision,linkedin,….دانش: شناخت شغل، دانش مورد نیاز شغل، تست های شغل یابی، شبکه سازی، لباس پوشیدن(رعایت dress code) و .....طرز فکر: در فضای کسب و کار در حال حاضر ۳ طرز فکر اساسی و پایه وجود دارد که با هم به بررسی این ۳ مورد می‌پردازیم:۱-کسب و کار ها جهانی شده‌اند: این طرز فکر در مسیر انتخاب شغل و مسیر شغلی به ما کمک می‌کند. ۴۰ سال پیش این طرز فکر که کسب و کار ها جهانی شده‌اند وجود نداشت و به تبع آن شما را در مسیر دیگری قرار می‌داد. به عنوان مثال در حال حاضر می‌توانیم کالایی را در سراسر جهان بفروشیم یا بخریم.۲-انفجار اطلاعات۳-پیشرفت فناوریاگر طرز فکر خود را درست و موثر تقویت و طبقه بندی کنیم؛ روی مهارت، ابزار و دانش ما تاثیر می‌گذارد.طرز فکر درست نمی‌گذارد در تله بیفتیم. کاری که مهارت، دانش و ابزار نمی‌توانند انجام دهند. مثال: اگر طرز فکر جهانی شدن نداشته باشیم، بازار موجود در منطقه را از دست می‌دهیم و از سرویس های جهانی مانند لینکدین، توییتر، اینستاگرام و.... برای جذب مشتری و بازاریابی استفاده نمی‌کنیم.اگر اعتقاد داشته باشید کسب و کار ها جهانی شده‌اند، قطعا دیده می‌شوید. اگر محتوای فاخری تولیدی می‌کنید محال است که دیده نشود.انتخاب شغل یا مسیر شغلی؟برای انتخاب شغل باید گشت و آشنا پیدا کنیم؛ اما در انتخاب مسیر شغلی پیدا کردن نقاط قوت مهم است. اگر نقاط قوت خود را بشناسید در سریع ترین زمان ممکن کسب و کار خود را با پیشرفت فناوری تطابق می‌دهید. نقاط قوت شما وقتی است که گذشت زمان را حس نکنید و در آن موقعیت خلاق باشید. معمولا خودمان نمی‌توانیم نقاط قوتمان را پیدا کنیم. در هر کاری که انجام می‌دهید، سعی کنید حتما از مخاطب بازخورد بگیرید و نقاط قوت خود را پیدا کنید. تست گالوپ هم به پیدا کردن استعداد های برتر شما کمک می‌کند؛ اما باید روی تقویت آنها زمان بگذارید تا به نقطه قوت تبدیل شوند. اگر در شغلی غرق شدید، بدانید همان جا نقطه قوت شما است و می‌توانید از همان جا چشمه ثروت را پیدا کنید.· زمانی که دنبال شغل می‌گردیم، در شبکه ها جستجو می‌کنیم؛ اما در انتخاب مسیر شغلی روی شبکه ها سرمایه گذاری می‌کنیم و متقاعد سازی را به مهارت هایمان اضافه می‌کنیم.· در انتخاب شغل دنبال حقوق بالا هستیم؛ اما در انتخاب مسیر شغلی به دنبال پیدا کردن بازار هستیم.· در انتخاب شغل به شدت روی تست های شخصیتی تاکید می‌کنیم و مثلا اگر تستی گفته باشد شخصیت شما برون گرا است دنبال اشغالی می‌گردید که برای افراد برون گرا مناسب باشند؛ در حالیکه در انتخاب مسیر شغلی تاکید روی هم افزایی است. اگر برون گرا هستید سعی کنید با فردی که درون گرا است کار کنید و بر هم افزایی تاکید داشته باشید.· برای انتخاب شغل جایگاه شخصی را رصد می‌کنیم و برایمان مهم است که جایگاهی در اختیارمان قرار می‌گیرد؛ اما در انتخاب مسیر شغلی رصد المان های کسب و کار اهمیت دارد. اینکه مشتری کجاست؟ کانال توزیع چیست؟ چقدر درآمد وجود دارد؟ شرکای کلیدی چه کسانی هستند؟. این المان های کسب و کار در انتخاب مسیر شغلی اهمیت دارند.· در انتخاب شغل به دنبال پیدا کردن منطقه امن هستیم؛ اما در انتخاب مسیر شغلی تمرکز روی پیدا کردن فرصت هاست. فرصت هایی که ممکن است در یک راستا با یکدیگر باشند.فرصت یعنی اقدام برای یک شغل، که شاید مناسب شما باشد یا نباشد؛ اما اقدام برای آن مهم است. پیش روی شما بی نهایت فرصت وجود دارد و سعی کنید حداکثر استفاده از آن را داشته باشید.نکات پایانی: وجه اشتراک کار های مختلفی که انجام می‌دهید، فقط و فقط شمایید. در آن لحظه تصمیم گرفتید که آن کار را انجام دهید. اگر طرز فکر شما گفته که آن درست است؛ پس آن کار درست است. اما اگر کنترل طرز فکر خود را از دست دهید، آن موقع عمر خود را هدر داده‌اید. کتاب های انگیزشی که راجع به زندگی آدم های موفق وجود دارد باعث می‌شود طرز فکر ما تقویت شود. اگر طرز فکر مناسبی داشته باشید دیگر اهمیتی ندارد که کارفرما کم یا زیاد حقوق می‌دهد. اتفاقا این خوب است که کارفرماها کم حقوق می‌دهند. این فرصت را به کسانی که واقعا می‌خواهند کار کنند می‌دهد.اگر اعتقاد داشته باشیم که انفجار اطلاعات وجود دارد، دانشگاه فقط یک پله در نردبان ترقی ماست. در این عصر دانشگاه دیگر چیز زیادی نمی‌تواند به ما اضافه کند و دانش هایی هم که به ما اضافه می‌کند باید در جای درست قرار دهیم و اگر اینکار را نکنیم، عمر خود را تلف کرده‌ایم. در دانشگاه ببینیم در چه شرایط و فرصت هایی برای ثروت، مسیر شغلی فاخر و تاثیرگذاری بالا آماده می‌شویم و خیلی ها در دوران دانشجویی این را تجربه می‌کنند.در پایان فرصت پرسش و پاسخ به شرکت کنندگان داده شد که در ادامه آنها را ضمیمه کرده ایم:-یک استارتاپ می‌تواند مسیر شغلی باشد؟+بله، به شرطی که در استارتاپ دنبال شغل نباشید و در آن دنبال فرآیند شغلی و کارتیمی باشید. اساسا فرق استارتاپ با کسب و کار های معلوم همین فضای ابهام است که باید کار های مختلفی انجام دهید. از تمیز کردن میز تا نقشه کشی با نرم افزار و خرید برای پروژه.-با اطلاعات کمی که داریم چگونه می‌توانیم گرایش تحصیلی خود را برای آینده مشخص کنیم؟+ باید سرعت رشد فناوری را درک کنیم و کار های مختلف را امتحان کنید. اگر کاری را نچشید، آن موقع نمی‌توانید تصمیم درستی بگیرید. شبکه سازی یکی از دانش های انتخاب مسیر شغلی است.-اگر به کاری علاقه داریم اما نمی‌توانیم ریسکش را بپذیریم از آن کار فاصله بگیریم؟+طرز فکر به تو چه می‌گوید؟ ریسک یعنی نمی دانم. زمانی که در طرز فکر خود را انفجار اطلاعات را داری، نقطه ابهامی برای تو باقی نمی‌ماند. مشخص است که دانستن مهارت می‌خواهد. اگر طرز فکری مناسبی داشته باشی، مهارت خودش پیدا می‌شود و ابهاماتت رفع می‌شود.-انباشت زیاد اطلاعات باعث کمال گرایی منفی نمی‌شود؟+دقت کنید که همه اطلاعات را کسب نکنید، آنها را بچشید.نظام آموزش پرورش ایران باعث شده که به همه القا شود که نمره ۲۰ بهتر از ۱۹ است و همه ما اینگونه بار آمدیم در حالی که در میان انگلیسی ها یک طرز فکر رایج این است که شاگرد دوم ها موفق تر هستند و از شما می‌خواهم که شما هم این طرز فکر را داشته باشید. این طرز فکر کمال گرایی را از بین می‌برد یا حداقل آن را تضعیف می‌کند.-اگر به شغلی علاقه داریم، اما درآمد خوبی ندارد آن را رها کنیم؟+این شمایید که از شغل ثروت می‌سازید و ثروت ساختن جزء مهارت هایی است که باید بیاموزید. اگر کسانی در شغل شما هستند و دارند از آن ثروت می‌سازند، آنها این مهارت را کسب کرده‌اند و شما هم می‌توانید آن را یاد بگیرید. اگر ثروت خلق کردن را یاد نگیرید، در هر شغل دیگری هم که باشید باز نمی‌توانید از آن پول درآورید. چه بسا که دیگر از آن شغل لذت هم نمی‌برید و برایتان خسته کننده است.-با دانش سطحی‌ای که کسب کردیم، چگونه &#34;نیچ مارکت&#34; کنیم؟+این سوال نشان می‌دهد که هنوز طرز فکر مناسبی نداری. طرز فکر انفجار اطلاعات به ما می‌گوید اگر دانشی را نداری آن را یادبگیر. الحمدلله شیوع ویروس کرونا به ما یاد داد که دانشگاه مهم نیست، استاد دانشگاه و روش تدریسش هم مهم نیست. خودتان بروید و یاد بگیرید و دانشتان را عمیق کنید. درست است که با دانش سطحی نمی‌توان هیچ کاری کرد.-اگر مهارت های ثروت اندوزی که دیگران استفاده می‌کنند با اصول اخلاقی من در تضاد باشد، آن موقع چه کار باید کرد؟+چه باور محدودکننده‌ی زیبایی! اگر دیگران دزدی می‌کنند، تو نکن. اما اگر دزدی نمی‌کنند، پیدا کن چه کار می‌کنند. اگر تحقیق کنید متوجه می‌شوید ۹۹ درصد باور های مانع ثروت دروغ محض است و آن ۱ درصد هم به شما توانمندی می‌دهد. طرز فکر خود را درست کنید و باور های محدود کننده خود را کنار بگذارید.-برای کارآفرینی سرمایه اولیه چه میزان اهمیت دارد؟+طرز تفکر به شما چه می‌گوید؟ اگر بگردید پیدا می‌کنید. اگر در بورس فعالیت می‌کنید، سرمایه اولیه برای شما خیلی مهم است. برای کارآفرینی در سطح کسب و کار های کوچک خیلی مهم نیست، برای کسب وکار های متوسط کمی مهم می‌شود و برای کسب و کار های بزرگ حتما مهم است. قرار نیست شما همه اینها را داشته باشید. من فکر می‌کنم کسی که اینجاست یک تکنولوژیست است. یعنی کسی که تکنولوژی را می‌فهمد، توسعه می‌دهد و مطابق با تکنولوژی های روز دنیا به روز رسانی می‌کند. چنین فردی در کشور ما خیلی کم است.-قناعت در فرهنگ ما جاریست. این یعنی فرهنگ ما مخالف ثروت اندوزی است؟+در فرهنگ ما آمده که قناعت در مصرف نه تولید ثروت یا خلق ارزش. به اندازه نیاز خود مصرف کنید اما در کسب ثروت برای ایجاد یک تولید بالاتر چه کسی گفته که قناعت کنید؟در اینجا چهارمین وبینار آکادمی آچارکست به اتمام رسید. امیدواریم که مطالب گفته شده برایتان مفید بوده باشد. </description><category>آچارکست</category><author>آچارکست</author><pubDate>Tue, 25 Aug 2020 19:50:46 +0430</pubDate></item><item><title>کافه مکانیک ۹؛ گفتگو حول گرایش سیالات</title><link>https://virgool.ir/@a4cast/کافه-مکانیک-۹-گفتگو-حول-گرایش-سیالات-xlqrewcoda5x</link><description>در ادامه میتوانید تا نسخه متنی گفتگوی ما در 9امین برنامه کافه مکانیک که با حضور مهندس آرش خبازی‌پور برگزار شد، مطالعه کنید. در این متن سعی شده تا سوالات مهمی که در حین رویداد از مهمان پرسیده شد، قراره داده شود. اگر مایل به شنیدن نسخه صوتی یا دیدن نسخه ویدیویی این گفتگو هستید، در پایان این پست، لینک هایی قرار داده شده تا بتوانید هر نسخه ای را از وبینار، بررسی کنید. شروع- در بین زمینه های مکانیک توضیح دهید سیالات چیست و زمینه کاری خودتان را هم مشخص کنید.اولین نگاهی که دانشجویان به درس سیالات دارند برای آنها تداعی کننده درسی سخت و سه واحدی است که در مورد نمره دادن استاد ها با یکدیگر صحبت می­کنند؛ اما حقیقت امر این است که سیالات قسمت بزرگی از مکانیک است و به چند درس ارائه شده در مقطع کارشناسی یا بالاتر محدود نیست.هدف اصلی سیالات در حوزه مکانیک است و به تعریف مکانیکی با گاز و سیالات سر و کار دارد. تعریف مکانیکی سیالات یعنی رفتار جرم سیال مورد نظر در برابر نیروهایی که به آن وارد می­شود و در فضای مکانیکی با این سیال کار داریم. حال در این فضا شاهد کاربرد های بسیاری از مهندسی هستیم؛ به عنوان مثال هم در دریچه قلب کاربرد دارد و هم در توربینی به قطر دو متر و همچنین در یک هواپیما به همین علت سیالات در مهندسی گستردگی دارد و به یک درس دو یا سه واحدی در مقطع کارشناسی محدود نیست.سیالات زمینه های مختلفی دارد و نمی­توان گفت که به انتقال حرارت یا ترمودینامیک محدود است و زمینه­ای که من در آن فعالیت می­کنم &#34;مدل سازی ذرات در فرآیند احتراق است&#34;.فرآیند احتراق، فرآیندی کامل سیالاتی است که در آن هم انتقال حرارت وجود دارد و هم جریان سیال. در بعضی از احتراق ها ذراتی شکل می­گیرند که به صورت دوده یا به آنها سوت می­گویند. این ذرات شکل گیریشان مدل کردن می­خواهد و همچنین فرآیند هایی که روی آنها رخ می­دهد و در نهایت اثری که روی احتراق می­گذارند چیزی که نشر می­دهند، زمینه­ای است که در حال حاضر روی آن کار می­کنم.- چرا گرایش سیالات را انتخاب کردید؟زمانی که من وارد رشته مکانیک شدم حدود دو سال بود که با انتخاب رشته، گرایش را انتخاب نمی­کردید که به نظر من اتفاق خوبی است که دانشجویان ابتدا با گرایشات آشنا می­شوند و سپس در اواخر دوره کارشناسی به آن گرایشی که علاقه دارند سوق پیدا می­کنند.برای خود من هم مشخص نمی­توان کرد که علاقه­­ ام به سیالات قبل از انتخاب رشته بوده یا پس از ورود به مقطع کارشناسی به علت نوع تدریس اساتید و چیزی که خوانده ­ام ایجاد شده. حس خوب و بدی که از کلاس درس می­گیرید باعث جذب یا دفع شما نسبت به آن درس می­شود و اینکه سیالات کلا قسمت ناشناخته ­ای از علم مکانیک است و با پیشرفتی که در زمینه شبیه سازی و تئوری اتفاق افتاده، همچنان قسمتی از تئوری سیالات را نمی­دانیم.  با وجود بزرگترین ابرکامپیوتر ها همچنان نمی­توانیم جریان واقعی یک سیال را با جزئیاتش مدل کنیم و این ناشناخته بودن سیالات برای من همیشه جذاب بوده و جمع این اتفاقات باعث شد که به گرایش سیالات روی آورم.- سیالات علمی تئوری است یا عملی؟این گفته شما درباره تمام علم مکانیک صادق است و سیالاتی هم جزئی از آن است و نمی­توان گفت کاملا تئوری یا کاملا عملی است. به صورت کلی زمانی که وارد قسمت پژوهشی این گرایش شوید دو یا حتی سه حق انتخاب دارید که وارد زمینه آزمایشگاهی شوید یا در زمینه عددی و شبیه سازی مشغول شوید که هر دو به یک اندازه از حجم تحقیق نیاز دارند؛ اما در پاسخ به این سوال که کل گرایش به چه سمتی متمایل است باید بدانیم که محصول مهندسی که از این گرایش داریم، محصولی قابل لمس است یا درباره بهینه سازی یک محصول قابل لمس است؛ بنابراین هدف نهایی این گرایش رسیدن به یک محصول قابل لمس است.- دانشجویانی که میخواهند گرایش سیالات را در مقاطع بالاتر ادامه دهند باید به دنبال چه مهارت هایی در مقطع کارشناسی باشند؟یک جواب سطحی به این سوال این است که در مقطع کارشناسی چه نرم افزار هایی یاد بگیریم مثل ANSYS,FLUENT و ... برای دانشجویان کارشناسی بهتر این است که با توجه به تجارب و دید کلی که نسبت به گرایش های مختلف دارند به دنبال علاقه خود بروند و مهارت بعد از ایجاد علاقه است. به شنیده ها راجع به بازار کار گرایشات مختلف توجه نکنید. زمانی که شما یک گرایش را انتخاب می­کنید در پایان دوره کارشناسی پروژه شما می­شود و اگر بخواهید ادامه دهید تز اصلی و پروژه اصلی کارشناسی ارشد شماست و حتی اگر وارد صنعت شوید با آن پروژه و تجربیاتش است که می­توانید کار پیدا کنید و عملا زمانی که وارد بازار کار می­شوید حدود سی سال یا بیشتر عمر خود را درگیر آن است و این اولین مواجهه مهم شما با این است که سی سال آینده خود را قرار است چگونه بگذرانید؛ پس قبل از فراگیری مهارت ها به این نکته توجه کنید که آن گرایش علاقه شما هست یا نه. یکی از بزرگترین مشکلات ما این است که بچه ها اغلب دنبال علایق خود نیستند چه بعد از ورود به کارشناسی و چه قبل آن. این اصلا خوب نیست که با جریان پیش روند. اگر به دنبال علاقه خود روند آن موقع مهارت ها پیش می‌­آیند و خیلی از مهارت هایی که قابل لمس نیست مثل شهود مهندسی، خلاقیت مهندسی خود به خود داخل فرآیند تحصیلی و پژوهشی آنها شکل می­گیرد. پس قسمت عمده این است که دنبال علاقه خود باشند و بعد از دنبال یادگیری نرم افزار و گذراندن دوره های مختلف باشند و از آن مهم تر دوره های پایه­ایست که علاوه بر نمره خوب گرفتن چیزی که یک مهندس را می­سازد فراگیری حس اصلی آن درس است و آن با چیزی که روی کاغذ نوشته می­شود به دست نمی­آید و باید به دنبال درک فیزیکی باشیم، چیزی که معمولا آن را نداریم و نهایتا با چند کتاب مرجع و درس استاد به پایان می­رسد و چیزی که برای ما از آن درس ها می­ماند همین درک فیزیکی مسائل است چون چیزی که برای تو می­ماند همین لمس و درکی از مسئله است که داری و بعد از آن مهارت های جدید به مرور اضافه می­شود و مطمئن باشید که نتیجه آن را خواهید گرفت.-به نظر شما چه تفاوت هایی میان فضای آکادمیک ایران و کانادا از نظر تئوری وجود دارد؟در ایران اتفاق خوبی که می‌­افتد این است که به قسمت تحصیلی خیلی بیشتر بها داده می­شود هم از جانب اساتید و هم دانشجویان. اساتید داخل ایران همت بیشتری برای ارائه درس های خود دارند و دانشجویان هم تلاش می­کنند و از این نظر جنبه آکادمیکی ایران بهتر است؛ اما در کانادا چیزی که حتی قبل از ورود به دانشگاه به دنبال آن هستند که علاوه بر قسمت تحصیلی، مهارت های ارتباطی یا به قولی همان کار تیمی را آموزش دهند.به عنوان مثال در ترم اول در ایران یک سری درس های کاملا پایه ­ای و مهندسی را آموزش می­دهند؛ اما در کانادا در ترم اول&#34; ارتباط مهندسی&#34; آموزش می­دهند که به نظر نمی‌­آید ربطی به مهندسی داشته باشد اما می‌خواهند از همان ابتدا دانشجویان را با فضای مهندسی که باید در آن حضور پیدا کنند آشنا کنند؛ چون فضای کار مهندسی مانند پزشکی یک فضای کاری تک نفره نیست و یک مهندس همیشه قرار است در یک گروه کار کند و این یعنی کارگروهی و به نظر من کارگروهی قسمت اصلی مهندسی است که در ایران آن را عملا هیچ وقت نداریم و در کانادا وجود دارد.- پروژه های دانشگاهی چگونه به افزایش مهارت شما در کار تیمی در مقطع کارشناسی کمک کرد؟برای پروژه های درس های واحدی که سه الی چهار نفر تیم می­شدیم که پروژه را انجام دهیم و از آنجا به این نتیجه رسیدم که به صورت کلی کارتیمی با چیزی که به ما آموخته می­شود متفاوت است و کارها درست پیش نمی­رود. متاسفانه در اکثر مواقع بیشتر کار ها روی دوش یک نفر می‌­افتد یا ناخودآگاه کار ها به سمت یک نفر کشیده می­شود و برای من هم در دوره کارشناسی اکثر پروژه به این شکل جلو رفت.برای پروژه نهایی کارشناسی ­ام با یکی از دوستان خوبم که از قبل از یکدیگر شناخت داشتیم و مهارت های ارتباطی مورد نیاز را به صورت ناخودآگاه داشتیم و پروژه پایانی­ ام که راجع به &#34;خنک کاری پره های توربین به روش جت های برخوردی&#34; به خوبی پیش رفت که برای کارشناسی ارشد هم همان پروژه را به همراه استاد راهنما ادامه دادم. و همیشه این حس را داشتیم که آن قسمت مربوط به کارتیمی را نداریم.بعد از آن در دوره کارشناسی ارشد گروهی (پژوهشی) را داشتیم که ارتباطات با یکدیگر بیشتر بود و توانستیم این مهارت ها را بهبود دهیم و شکل دهیم به این علت که سلسله مراتب کاری در گروه تعریف شده بود.پروژه های کارشناسی بیشتر حالت آموزشی دارد و کم کم که جلو می­روی یک سری مهارت راجع به خود پروژه فرامی­گیری و در کنار آن هم همین کارتیمی و ارتباط گروهی هست.- دانشجویانی که میخواهند گرایش سیالات را در مقاطع بالاتر ادامه دهند باید به دنبال چه مهارت هایی در مقطع کارشناسی باشند؟(از بعد فنی)این سوال در دو قسمت قبل بحث است: ۱- آن دسته از مهارت های پایه­ای که قبل تر به آن اشاره کردم که آنها منجر به فعالیت های غیر قابل لمسی مانند خلاقیت مهندسی و توانایی حل می­شوند و آن مهارت ها هم داخل کار و هم قبل از کار در مصاحبه شغلی خود را نشان می­دهند و شخص مصاحبه کننده به خوبی متوجه این نوع مهارت ها خواهد شد.۲- اگر خواستار ورود به بازار کار هستید، قسمت اعظم مهندسی را طراحی ها تشکیل می­دهند و طراحی های مهندسی همیشه یک سری استاندارد ها را رعایت می­کنند. اگر دانشجویان بتوانند این استاندارد ها را مطالعه کنند و با آنها شوند و یاد بگیرند که چگونه از آنها استفاده کنند و بتوانند آنها را تحلیل کنند، خیلی آنها را کمک خواهد کرد برای ورود به بازار کار. چون زمانی که یک مهندس فارغ التحصیل می­شود هنوز تجربه کاری ندارد و چیزی که با آن سنجیده می­شود توانایی های آکادمیک او است و یکی از آن توانایی ها که آکادمیک است و ارتباط نزدیکی به صنعت دارد همین استاندارد ها است. در کنار یادگیری نرم افزار ها اگر با استاندارد ها آشنا باشند می­توانند به خوب از آنها در نرم افزار ها استفاده کنند و اینگونه محصولاتشان خیلی سریعتر و صنعت پسندتر پیش می­رود. تفاوت صنعت و آکادمی این است که آکادمی همیشه دوست دارد یک محصول بهینه تحویل دهد اما صنعت همیشه یک محصول به صرفه که استاندارد های صنعتی را رعایت کند داشته باشد. به همین علت اگر بتوانند خیلی صنعت پسندتر محتوا های آکادمیک خود را ارائه دهند این یک مزیتی است که کمتر مهندسی آنهارا داراست. به یاد دارم مهندسانی هم که تازه فارغ التحصیل شده بودند و وارد صنعت شده بودند به دیگران توصیه می­کردند که استاندارد ها را یاد بگیرید.- لطفا در مورد کارآموزی خود و مهارت هایی که در این مسیر فرا گرفتید توضیح دهید.شانسی که داشتم به واسطه تحصیل در دانشگاه صنعت نفت که وابسته به وزارت نفت بود و سیستمی بین این دو مجموعه شکل گرفته بود که دانشجویان برای کارآموزی به صورت مستقیم به قسمت هایی فرستاده می­شدند که زیرمجموعه وزارت نفت بود و کارآموزی ها آنجا یک شکل تعریف شده داشت و محدود به انتخاب قسمتی برای کار کردن و اتمام کارآموزی نبود و به نوعی مانند یک کاریابی شبیه سازی شده بود.در آنجا اکثر کار های برای یک مهندس مکانیک که با نفت سر و کار دارد بیشتر درحوزه سیالات بود و قطعا تجربه خوبی بود؛ زیرا همیشه در دانشگاه های کشور فقدان ارتباط صنعت وجود دارد و زمانی که شما به عنوان یک کارآموز وارد صنعت می­شوید متوجه می­شوید که کلا باید فرمول اویلر و... کنار بگذارید و اینجا دنیای دیگری است! این تجربه ها برای دانشجویان خوب است زیرا در صنعت اصلا به دنبال قسمت آکادمیک نیستند و صنعتی ها با افتخار خود را از آکادمی جدا می­کنند و به دست به آچار بودن خود می­بالند. دانشجویان باید بتوانند در دوره کارآموزی دست به آچار شوند و با حفظ آن افتخار که همیشه آکادمیک هستند و آن را فراموش نکنند، باید مهارت هایی که بین آکادمی و صنعت است را بیاموزند. مخصوصا داخل ایران قسمت اصلی رقابت بین صنعت و آکادمی است و ارتباطات و سلسله مراتب ها شکل متفاوتی دارد و بعضا ارتباطات خشن تر است و در صنعت سختگیر­ تر هستند؛ بنابراین در دوره کارآموزی دانشجویان با این سختگیری ها آشنا می­شوند.چیزی که برای بسیاری از مهندسین مکانیک صادق است حضور در واحد هایی است که زیاد فضای مهندسی ندارند و کار اصلی مهندس مکانیک قبل از احداث یک واحد است که طراحی ها و... اتفاق می­افتد و نگهداری هایی که به صورت دوره­ای انجام می­شود و به عنوان یک مهندس مکانیک در دوره کارآموزی بیشتر با تکنسین ها سر و کار دارید چون در حوزه های نفتی بیشتر مهندسین مکانیک را در واحد های تعمیری می­شناختند و ارجاعات تعمیری خود را به مهندس مکانیک می­دهند. آنجا خیلی مهندسی دیده نمی­شود که شرایط برای مهندسین نفت به این شکل نبود. دانشجویان کارشناسی برای کارآموزی خود سعی کنند به قسمت هایی که در آنها مهندسی وجود دارد مراجعه کنند و نه قسمت های تکنسینی. همیشه دانشجویان می­توانند این تجربه خوب را که سیستم های صنعتی و سلسله مراتب کاری را بشناسند، داشته باشند؛ ولی اگر سعی کنند در قسمت هایی که مهندسی در آنها وجود دارد حضور پیدا کنند این برگ برنده را از کارآموزی خود دریافت می­کنند.- با توجه به حضور شما در کانادا، از نظر فرصت هایی کاری که در کانادا وجود دارد و به صورت کلی چه تفاوت هایی میان صنعت ایران و کانادا وجود دارد؟در کانادا هم که به عنوان یک کشور جهان اولی شناخته می­شود، از نظر تکنولوژیکی در حوزه مکانیک صنعت همیشه چند گام از آکادمی عقب تر است و نمی­توان میان قسمت های مختلف صنعت مقایسه کرد که کدام یک عقب تر است و این تفاوت و فاصله که در ایران وجود داشت در کانادا هم هست.در کانادا اهمیت شبکه سازی برای یافتن شغل به شدت مهم است. چیزی که در ایران هم وجود داشت اما در کانادا مهم تر است و در ایران با مسائلی مانند پارتی یا همان بند پ هم قاطی می­شد اما در کانادا قسمت غیرقانونی آن وجود ندارد. همیشه باید این شبکه را در اختیار داشته باشید که از آن طریق به شما کار پیشنهاد شود که باز همه اینها به مهارت ارتباطی برمیگردد که دانشجویان در کانادا داخل آکادمی آن را تجربه می­کنند و برای فضای صنعتی آماده می­شود که در ایران این مورد وجود ندارد.- چه مهارت هایی در ایران کسب کردید که در کانادا باعث برتری شما شد؟برتری که من احساس کردم به دانش پایه ­ای برمیگردد که در ایران قسمت های پایه­ای و تئوری را به خوبی کار می­کنند و در کانادا روی این قسمت ها تاکید ندارند. مخصوصا برای تحصیلات تکمیلی که قرار نیست خیلی وارد صنعت شوند یا حداقل برای یک دوره طولانی مدت باید در محیط آکادمیک باشند، قسمت پایه و تئوری خیلی کمک کننده است و در کنار آن هم تسلطم به نرم افزار های مختلف هم به من کمک کرد. به صورت خلاصه چیزی که از ایران با خود آوردم و حس برتری کردم، دانش آکادمیک و پایه ­ای بود و مهارتی که نداشتم و به آن احساس نیاز داشتم؛ مهارت ارتباطی بود.- چه مهارت هایی در ایران کسب نکردید که در کانادا به آنها احساس نیاز پیدا کردید؟مهارتی که در تمام رشته ها در حال حاضر بسیار پر کاربرد است، توانایی برنامه نویسی است و اگر بتوانید این مهارت را در خود تقویت کنید و آن را به سطحی برسانید که برای شما کاربردی باشد و اگر در حوزه های عددی و شبیه سازی فعالیت کنید به شما خیلی کمک می­کند.شما همیشه به مهارت هایی که کسب نکردید غبطه میخورید؛ اما باید مدیریت کنید که روی چه مهارت هایی بیشتر وقت بگذارید. بهتر است که در دوره کارشناسی پایه مهارت ها را کسب کنید و در دوره ارشد و دکتری آنها را پیشرفت دهید. البته که نباید انتخاب مهارت های مختلف باعث سردرگمی شما شود و در جهت اصلی خود حرکت کنید و باقی مهارت ها را اولویت بندی و به ترتیب اولویت سراغ آنها بروید.- با توجه به اینکه راجع به برنامه نویسی صحبت کردید، با چه زبانی بیشتر برنامه های خود را می­نویسید؟مخصوصا در حوزه مکانیک زبان fortran  با اینکه یک زبان برنامه نویسی قدیمی است؛ ولی هنوز خیلی جذاب است و با آن برنامه های مختلفی نوشته می­شود و هنوز هم در مقالات مورد استفاده قرار می­گیرد و به نظر نمی­رسد فعلا جایگزینی داشته باشد. Matlab را به عنوان یک ماشین مهندسی پرکاربرد باید بلد باشید به دلیل دریافت داده ها.اگر وارد بحث شبیه سازی شوید، باز هم fortran زبانی است که از دوره کارشناسی به بعد با آن آشنا شدم و در حال حاضر پروژه دکتری خودم هم را با آن انجام می­دهم برخلاف تصوری که نسبت به تفاوت ایران و کانادا در این زمینه داشتم.- تاثیر ویروس کرونا بر فضای آکادمیک کانادا؟زمانی که مشخص شد در کانادا این ویروس شیوع پیدا کرده؛ با ایمیل رئیس دانشگاه تعطیلی دانشگاه به دانشجویان ابلاغ شد و پس از آن دیگر به صورت حضوری با باقی همگروهی ها و استاد راهنمایم ارتباطی نداشته ­ام و همه چیز به صورت مجازی است و برنامه ترم بعد هم به صورت مجازی است.ویروس کرونا باعث شد تمام برنامه ریزی هایم برای تابستان بهم بریزد و شیوع آن اتفاقی شوکه کننده بود که با گذشت زمان با آن کنار آمدم. در حال حاضر هم در خانه کار می­کنم و فاصله تخت خواب و محل کارم، یک متر است.در ادامه، به سوالات شرکت کننده های رویداد پرداختیم:- بازار کار در کانادا برای سیالات بهتر است یا جامدات؟+ اینجا وضع کار برای کارمندان مک دونالد هم بهتر است.(خنده تلخ)نمی­توان بازار کار را مقایسه کرد و دانشجویان باید به علاقه خود بپردازند. به صورت کلی بازار کار برای مهندسی مکانیک، مهندسی شیمی و علوم کامپیوتر جذاب است و دانشجویان نگرانی بابت بازار کار نباید داشته باشند که به آن علت گرایش خود را تغییر دهند. دانشجویان دنبال علاقه خود باشند.- شغل شما در حال حاضر چیست؟در حال حاضر شغل من در همان ناحیه آکادمیک است و من GA هستم که مانند همان TA هست با وظایف مشخص شده و باید هر ترم بین چند گزینه اپلای کنیم و در آن جایگاه کار کنیم و تمامی فعالیت های من داخل دانشگاه است. در ازای تحقیقاتی هم که انجام می­دهیم، درآمد داریم اما شغل ما محسوب نمی­شود.- پروژه حال حاضرتان؟همانطور که گفتم پروژه­ ام &#34;مدل سازی ذرات در فرآیند احتراق است&#34;.که شبیه سازی­ اش را انجام می­دهم و فرآیندی کاملا سیالاتی است. هنوز از نظر صنعتی تایید نشده؛ ولی خیلی بنیادی است. در صنعت یک سری مدل هایی داریم که از قبل استفاده می­شود و هدف اصلی ما بهبود این مدل ها است.- موضوعات ترند در حوزه سیالات چیست؟بهترین کار این است که در دانشگاه های مدنظر خود، به زمینه هایی که دپارتمان مکانیک و اساتید آن دانشگاه در حال کار بر روی آن هستند، پیدا کنید. به نوعی آن دسته از Cutting-Edge Technology هایی که در حال کار بر روی آنها هستند در سایت های خود اساتید و دانشگاه ها پیدا می­شود.زمینه هایی که هم برای صنعت جذاب است و هم آکادمی. می­توانند از بین آنها انتخاب کنند و در زمینه ­ای که علاقه دارند پیش بروند.- در چه پروژه هایی از سیالات سرمایه گذاری بیشتری انجام میشود؟شاید بتوان به دو زمینه اشاره کرد:۱- قسمت بیومکانیک، به این علت که همیشه برای مردم جانشان مهم است و برای آن پول خوبی هم خرج می­کنند و تحقیقات در این زمینه به خوبی انجام می­شود.۲- پروژه های نفتی. در کانادا در قسمت های نفت خیز شرکت هایی که وجود دارند، سرمایه گذاری خوبی روی پروژه های موجود انجام می­دهند.قطعا گزینه های دیگری هم وجود دارد؛ اما به شکل محدود و تخصصی تر.- رفتار اساتید و دانشجویان خارجی با دانشجوهای ایرانی چگونه است؟در کانادا رفتار اساتید توسط قوانین محدود می­شود و قوانین اجازه تبعیض و تفاوت قائل شدن میان دانشجویان بین المللی و بومی را نمی­دهد. به همین علت می­توان گفت که رفتار اساتید با ایرانی ها تفاوتی با باقی دانشجویان ندارد؛ اما همیشه اساتید این نکته را می­دانند که ایرانی های دارای سطح بالای سواد آکادمیک هستند و دانشجویان سابق ایرانی یک پیش زمینه خوب در این موضوع برای اساتید ایجاد کرده ­اند. ایرانی ها دانشجویان سخت­کوشی هستند، زیاد دنبال مسائل مادی نیستند و از زیر کار در نمی­روند. بنابراین نگاه مثبتی به دانشجویان ایرانی وجود دارد؛ اما در کل اساتید نمی­توانند تفاوت قائل شوند.- لطفا در مورد گرایش آیرودینامیک مهندسی هوافضا که به سیالات هم نزدیک است، توضیحاتی دهید.در خیلی از اوقات در کانادا، آیرودینامیک قسمتی از دپارتمان مکانیک است و پروژه های جدایی برای آن تعریف می­شود. البته خیلی از نظر بازارکار این زمینه شناختی ندارم؛ اما حقیقت این است که بازارکار کمتری دارند نه به اندازه ایران که عملا هیچ بازارکاری برای کسی که در رشته هوافضا تحصیل می­کرد وجود نداشت. هوافضا هم پروژه های کاری جذاب خود را دارد اما به نسبت گزینه های اپلای کمتر است و اگر علاقه­ای در این زمینه دارید، قطعا علاقه اولویت شما باشد.-توصیه پایانی؟اگر مکانیک را با علاقه انتخاب کردید آن را ادامه دهید و اگر به چیز دیگری علاقه دارید به دنبال علاقه خود بروید و سعی کنید شهود مهندسی خود را تقویت کنید چیزی که هیچ جا این را به شما نمی­دهند.پایانگفتگوی ما با مهندس خبازی پور در اینجا به پایان رسید. امیدواریم که این گفتگو برایتان مفید بوده باشد. در صورت تمایل به بررسی نسخه ویدیویی وبینار وارد کانال آپارات آچارکست شوید و اگر تمایل به شنیدن نسخه صوتی دارید، کانال آچارکست در شنوتو را دنبال کنید. </description><category>آچارکست</category><author>آچارکست</author><pubDate>Fri, 14 Aug 2020 18:17:53 +0430</pubDate></item></channel></rss>