https://virgool.ir/feed/@a.h.saberifa2026-11-11 20:40:54https://files.virgool.ir/upload/users/17630/avatar/7cQBWs.pnghttps://virgool.ir/@a.h.saberihttps://virgool.ir/@a.h.saberi/ترس-از-کرونا-یا-ترس-از-هم-دیگه-kgrquxjbtqibچند وقتی هست که کرونا وارد کشورمون شده. اما بنظرم ترس از کرونا از خودش خیلی جلوتر زده . فقط کافیه به نایاب شدن مواد بهداشتی و ترس های مردم در شبکه های مجازی کمی توجه کنیم. اما چرا اینهمه ترس ؟بنظر من عام چند دلیل داره :1) ذهن بیمار ایرانیان !بنظر من ذهن ما ایرانیان بسیار بیشتر از اینکه دنبال خوشحالی و آرامش و... باشه ، برای پیدا کردن ناله ، ترس، نقاط ضعف دیگران، دلایلی برای نا امیدی در کل پکیج پدیده های منفی تربیت شده. فقط به اطراف خودتون نگاه کنید که چند انسان خوشبین و مثبت اندیش می بینید که برایند ذهنی امیدواری دارند .2) فقط کافیه سرها سمتت برگرده! بنظرم یکی از دلایل این ترس اخیر، رقابت سر گرفتن لایک و شیر بیشتر هست. هرکسی که محتوایی از هر نوع کلیپ، توییت ،پست و ... تولید میکنه ، باید کاری کنه دیده بشه و برای دیده شدنش باید نسبت به نفر قبلی ترس یا نکته ی منفی بدتری در محتواش بذاره تا لایک و شیر بیشتری بخوره .فقط دنبال اینن که سرها برگرده سمتشون . بقیه اش اهمیتی نداره. مثل کسانی که با حرکات ابلهانه در اینستاگرام جلب توجه میکنن چون چیزی به نام شهرت منفی وجود نداره .3) شیطنت برخی گروه ها !سه تجارت هست که از ترس تغذیه میشه :1.3) تسلیحات2.3) دارو و بهداشتی 3.3) رسانهاسلحه به کنار. در این زمان دوران رونق رسانه و صنعت دارو هست . کلیک خور رسانه ها برای آگاهی مردم از آخرین وضعیت کشته ها و نحوه جلوگیری و ... بسیار افزایش پیدا میکنه و بنظرم به دلیلی شبیه دلیل " فقط کافیه سرها برگرده سمتت " رسانه ها هم شیطنت میکنن تا تغذیه مالی بشن . دارو هم که کاملا واضحهالبته منظورم دخالت عمدی رسانه ها و صنایع دارو سازی نیست . بلکه بنظرم بدشون نمیاد یکم پیاز داغ ماجرا زیاد بشه 4) نظام آموزشی فلج باز هم ریشه ی تمامی خیانت های کشور نظام آموزشی است . خدا باعث و بانیش رو ....ت کنه (رحمت!) . طرف کارشناس ارشد مهندسی هست ولی هنوز با مفاهیم درصد و عدد غریبه! بنده ی خدا اینکه چند درصد بیماری کرونا تبدیل به مرگ میشه و این درصد چه وضعیتی در مقابل درصد مرگ و میر بیماری های مشابه قبلی، آلودگی هوا، تصادفات جاده ای و ... داره رو دنبالش نیست یا متوجه نمیشه. که با یه سرچ و مقایسه ساده میشه فهمید.وقتی جزو اولین مباحث ریاضیات ابتدایی مفهوم مقایسه و درصد هست .حالا اینکه کسی 20 سال تو این نظام بالا اومده و مدرک گرفته ولی هنوز مقایسه کردن بلد نیست خودش مقصر نیست .ایراد جای دیگه ست.5) مارگزیده از ریسمون سفید و سیاه میترسهتجربه ی مدیریت بحران ابتر مسئولین هم کم دخالت نداره. اینکه مردم میدونن ازشون آبی گرم نمیشه و حتی ممکنه با ورود اونا اوضاع بدتر بشه کار رو سخت تر میکنه . همین الانش کشته های کرونا از کشته های تشییع جنازه ی سردار سلیمانی کمتره :))اوقات بکامامیر صابریامیر صابریMon, 02 Mar 2020 04:07:55 +0330https://virgool.ir/@a.h.saberi/چرا-همه-من-و-شما-رو-جعبه-ی-دستمال-کاغذی-میبینن-aeqp7rgdzpsd ظاهرگرایی ، درد امروز جامعه ست . کاش فقط به ظاهر آدم ها نگاه میکردیم، کار از جایی خراب میشه که اونهارو مثل کالا میبینیم .تا حالا دقت کردین در اولین برخورد از آدم ها به چه چیزی توجه میکنیم؟ به زیبایی ، تحصیلات ، سرمایه و ... تا بر اساس این مولفه ها به آدم ها معدل بدیم و بر اساس میزان معدلشون بهشون احترام بذاریم . انگار با جعبه ی دستمال کاغذی برخورد میکنیم، چند می ارزه، لایسنسش(لیسانس خودمون!) از کجاست ، جعبه اش چقدر زرق و برق داره و ....تهش کجا کار خراب میشه؟ تو انتخاب روابط انسانیمون به بیرون بیشتر از درون توجه میکنیم. دختر خانم یا آقا پسری که دنبال پارتنر برای زندگیش میگرده، بیشتر از اینکه به دنبال حال خوب و خوش بودن کنار هم باشه، دنبال ویترین طرف هست،کارفرمایی که بیشتر دنبال مدرک هست تا سواد و تخصص و ... همه دنبال ویترین طرف مقابل هستن و البته ما ایرانی هام در ویترین سازی و نقاب زدن به خودمون بی تخصص هم نیستیم.دوستی رو میشناسم که جزو اعاظم بحث هک و امنیت هست. برخی وزارت خونه ها و نهاد های خاص مشتری دائم و ثابتش هستند. مدرک دانشگاهیش لیسانس هست(چندین دوره ی تخصصی رو در امریکا گذرونده)، یه روز برمیگرده دانشگاه محل تحصیلش که تجربیاتش رو به اشتراک بذاره ، بهش میگن با مدرک شما نهایت آزمایشگاه میتونید تدریس کنید!کسی که پروژه های زیر 80 90 میلیون رو میداد به شاگردای کلاسش رو فقط بخاطر ویترین از دست دادن.بدتر از اون دید کالایی هست که نسبت به خودمون پیدا میکنیم، من تو زندگی از x عقب ترم ، از y تحصیلاتم بیشتره ، z از من زیباتره ،w ازدواج کرده من نه و ...استرسی که کم کم به زندگیمون می افته فقط و فقط برای اینکه خودمون رو با بقیه مقایسه میکنیم .انگار نه انگار که هر آدم از مولفه هایی چون ژنتیک، محیط، فرهنگ و ... تشکیل شده که آدم هارو مثل اثر انگشت منحصر به فرد کرده و با هم قابل مقایسه نیستن.ریشه اش کجاست؟ وقتی تو دوران کودکی به بچه میگی " ببین فلانی دیکته 20 شد تو 18 شدی " یا میگی "فلانی نصف تو هست فلان کارو کرده تو نکردی!"بذر مقایسه کردن رو توش میکاری ، نتیجه اش میشه چشم و هم چشمی!بعنوان کسی که فعالیت جدی در زمینه های آموزش و پرورش، ورزشی ، تجارت ، به قطعیت میتونم بگم فصل مشترک همه ی فضا هایی که دیدم چشم و هم چشمی بود . تو آموزش چشم و هم چشمی مدرک ، مدارس و درآمد از جلسات خصوصیتو ورزش درجه ی رزمی و مقام مسابقات تو تجارت سرمایه و دارایی حتما همه رو با یه چوب نمیخوام برونم ولی موضوع تم غالب هست، مینیمم اونایی که من دیدم .انگار این آدمه براش فرق نداره تو چه اتمسفری داره زندگی میکنه، تا وارد فضای جدید بشه یه متر دستش میگیره خودش رو با بقیه مقایسه میکنه و البته اگه ازش بخوای از بدی چشم و هم چشمی بگه برات ساعت ها میتونه حرف بزنه .کاش تو روزی تو نظام غیر آموزشی کشورمون این مفهوم بیاد که فرصتمون خیلی کمه، با چیز های بیهوده تلف نکنیمامیر صابریامیر صابریThu, 17 Oct 2019 01:42:10 +0330https://virgool.ir/@a.h.saberi/کسی-که-میتواند-دزد-دریایی-شود-عضو-نیروی-دریایی-نمی-شود-oewrjdw9basuقبل از هرچیز باید بگم خوشحالم به جمع ویرگولی ها پیوستم.به دلیل فرارسیدن آستانه ی بازگشایی مدارس و جهت فتح باب آشنایی ،میخواهم مختصری از داستان پر چالش تغییر مسیر زندگی ام رو بازگو کنم.پرده نخست،درجستجوی خوشبختیسال 89 وارد دانشگاه شدم.هم زمان که در حال تحصیل بودم در مشاور املاک یکی از اقوام مشغول به کار هم شدم.گرچه یکی از طرف داران سخت حوزه ی املاک هستم، اما به این دلیل که در کار مشاوره املاک صداقت کمی هست از این حرفه جدا شدم.28 شهریور سال 90 ساعت 11 صبح با زنگ تلفن از خواب پریدم. پشت تلفن مدیر آموزشی دوران دبیرستانم بود و با لحن خاص و کمی لوطی مابانه ی خاص خودش گفت : "فیلان فیلان شده..( آخر هم مشخص نشد چرا دهانش یک یای اضافه دارد) از صبح کلی اس ام اس بهت دادم جواب ندادی.هنوز آدم نشدی و تا دیر وقت میخوابی؟ وقت خالی ات رو بگو برایت کلاس مباحثه بذارم" ریاضیاتم در دوره دبیرستان خوب بود، سخت باورم میشد بناست در دبیرستانی که اعاظم رشته ریاضی و فیزیک تدریس می کنند،مشغول به کار شوم. آن تلفن دبیر های سابق را به همکاران فعلی تغییر( تنزیل یا ترفیع اش هنوز مشخص نیست،بعد توضیح میدهم چرا) داد.شاید به همین دلیل ناراحتی شروع سال تحصیلی برای من دوچندان بود. از طرفی معلم بودم و از طرفی دانشجو!بطور سنگین درگیر کار و درس و ورزش بودم که به نیمه پایانی تحصیلم رسیدم.کم کم باید مسیر زندگی ام را مشخص میکردمپرده دوم،کسی که میتونه دزد دریایی بشه عضو نیروی دریای نمیشه!سوای جزئیات، از طریق دوستی با فردی باهوش آشنا شدم که فعال بازار سرمایه و تجارت بود.البته بنا بود آشنایی و همکاری ما طولانی با شد که بنا به اتفاقی خاص میسر نشد.من مانده بودم و سه گزینه:کار مهندسی(بخوانید کارمندی) در شرکت هاحرفه تدریس در دبیرستان های غیر انتفاعی (چشم انداز درآمد خوبی داشت)وارد بازار سرمایه و تجارت شوم(نه سرمایه ی زیادی داشتم و نه علم و نه مهارت،فقط اندکی آشنا بودم!)کار کارمندی که با روحیه ی انرژیک و ماجرا جوی من سازگار نبود،تدریس هم به مرور چالش هایش کم شده بود و ارضا(در معنای راضی شدن) نمی شدم. هر سال چند مبحث ثابت را روزانه به چند کلاس تدریس می کردم و روتین شده بود.البته از کارمندی بسیار بهتر بوددر مقایسه گزینه 2 و 3 ،گزینه 3 را بیشتر میپسندیدم .چون چالش های زیادی داشت دائما در حال حل مسئله و یادگیری بودم و برای من جذابیت خاصی داشت مهم تر از همه: به این فکر میکردم که اگر سرمایه گذاری من را استخدام کند، بعنوان مهندس یا دبیر به دنبال این است که برای او پول در بیاورم،و از طرفی نباید پول دار شوم چون در این صورت مستقل میشوم و کسی نیست برای او پولی در بیاورد به بیانی بهتر:کسی که میتواند دزد دریایی بشود، در نیروی دریایی عضو نمی شوددانشجویی بودم که تمام ذهنم مشتاقانه درگیر سرمایه گذاری در بازار های مالی و تجارت بود اما پس انداز کمی داشتم ، مشکلاتم یکی و دو تا نبود، هم از طرف خانواده، هم همکاران و دلسوزان مدرسه، هم دوستان نزدیک دانشگاه و باشگاه نفی میشدم که مناسب تجارت نیستم.چون نه آشنایی زیادی دارم و نه سرمایه بالایی(در اصل کلمه ی مایه صحیح است،مایه اصل پول است و سرمایه سود حاصل از مایه ).سه مرحله را طی کردممورد مخالفت قرار گرفته شدممورد تمسخر واقع شدممورد پذیرش واقع شدمنمیدانم چرا طی این مراحل جز در یکی دو مورد برایم سخت نبود! شاید بخاطر اینکه در عالم دیگری بودم و حرف هارا زیاد نمی شنیدم.بعد ها در جایی خواندم که اینها مراحل طبیعی ای است که مردم در مواجه با عقاید تازه از خود بروز میدهنداکنون در 31 شرویر 97، افتخار میکنم که بهترین تصمیم عمرم را گرفتم، و اگر 1000 بار دیگر متولد شوم در تمام دفعات حتما همین مسیر را انتخاب خواهم کرددرصورتی که تمایل داشته باشید درپست های بعدی میتوانم مشکلاتی که مواجه بودم و راه حل هایی که برایشان پیدا کردم را برایتان بگویمامیر صابریامیر صابریSat, 22 Sep 2018 13:44:52 +0330