https://virgool.ir/feed/@a.ahmadifa2026-11-11 10:47:04https://files.virgool.ir/upload/users/90346/avatar/7vejXF.pnghttps://virgool.ir/@a.ahmadihttps://virgool.ir/@a.ahmadi/مهاجرت-آره-یا-نه-p0cgyeevreg3مهاجرت، آره یا نه؟این سوالیست که این روزها بسیار در شبکه های اجتماعی شنیده می شود. مخصوصا بین قشر تحصیل کرده و اینفورماتیک ایرانی. قطعی این چند روزه ی اینترنت کشور با جهان خارج و اختلال در کار متاسفانه تاثیر غیرقابل انکاری در تغییر نگرش این قشر ایجاد کرده. بعضی قبلا هم بهش فکر می کردند اما شاید با این اتفاق در تصمیمشان حالا مصمم تر شده اند. پس شاید برای بسیاری جواب این سوال از پیش روشن باشد: بله، اینجا دیگه جای زندگی نیست. باید رفت! من خودم را اینجا در موقعیتی نمی بینم که بتوانم در رد یا قبول این مطلب حرفی بزنم. این تصمیم کاملا شخصی است و به تجربه ی هر فرد بر می گردد. برای انسان کلا مهاجرت یک حق طبیعیست. تصمیم به رفتن و ساختن زندگی در جایی دیگر و در جامعه ای که برای شخصیت و کار شما ارزش بیشتری قائل باشد حق طبیعی شماست. اما این تصمیم قطعا با خود چالش هایی را به همراه خواهد داشت. مخصوصا برای کسانی که در سنین میانسالی قرار دارند و با کار و زندگی در محیطشان خو گرفته اند. شبکه ای از دوستان و همکاران دارند که با رفتن از کشور و جاگیر شدن در مکانی دیگر آن شبکه را از دست خواهند داد و باید از صفر شروع کنند. خلاصه بسته به سن، موقعیت کاری و اجتماعی،سطح تخصص، سطح دانش زبان خارجی، و بودجه ای که در اختیار دارید برنامه شما برای مهاجرت دچار اما و اگرهای مختلفیست.من اینجا قصد ندارم وارد این مقولات بشوم. مطمئنم بسیاری در این باره صحبت خواهند کرد، منابع بسیاری برای دریافت اطلاعات در وب موجود است و خیلی افراد متخصص هستند که حاضرند به افراد علاقمند در تصمیم و کیفیت مهاجرت راهنمایی و خدمات بدهند. متاسفانه تقاضا بالاست، عرضه هم به تبع اش سر به فلک کشیده! هدف من از این نوشته اشاره ام به روی دیگر سکه است. مایلم این واقعه قطع اینترنت را از منظر کارآفرینان و صاحبان کسب و کارهای نو (استارتاپی)‌ مورد بررسی قرار بدهم. کسانی که در پس هر حادثه ای فرصتی برای تغییر می ببینند و اکثرا بُعد خوشبینانه ی قضایا را در نظر دارند. آنقدر خوش بینانه که بیشتر مواقع از جانب متخصصین و اهل فن و دانشگاهیان به ساده لوحی متهمند! این چند روز در فید لینکدینم گروه دیگری هم دیدم که بر خلاف اکثریت، صحبت از ماندن می کردند. اینکه ما چقدر کمبود ها داریم که با قطع اینترنت نبودش را به خوبی حس کردیم و اینکه در فرصت بدست آمده باید در پی رفعشون باشیم. اینها کارآفرینانی هستند که من به شخصه علاقمندم باهاشون همراه باشم. ذهنیت مثبت اندیش دارند و از قبول چالش باکی ندارند. می دانند که رفتن چاره ی حل مشکلات نیست و می دانند که مسؤولیت دارند مشکلات خود و اجتماعشون را حل کنند. این چند روزه سعی خواهم کرد پست هایی که از این قبیل می بینم را همرسانی کرده و ارتباطم را با این قبیل افراد گسترش بدهم. ما ظرفیت بالایی برای همکاری بین ایرانیان داخل و خارج ایران داریم که باید ازشان استفاده کنیم. اگر با پیام این نوشته موافقید و فکر می کنید می توانید در این باره با هم قدمی برداریم از راه لینکدین با هم در تماس باشیم. a.ahmadia.ahmadiSun, 24 Nov 2019 10:28:40 +0330