<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های یک روان شناس</title><link>https://virgool.ir/feed/@a-psychologist</link><description>اینجا می نوسم از احساسم، از فکرم، از عواطفم، از کتابایی که می خونم. می نویسم اون چیزایی رو که فقط اینجا میشه گفت.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:26:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/52185/avatar/MZOdjt.png</url><title>یک روان شناس</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist</link></image><item><title>آمار بازدید پست‌های من در سال ۹۹</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-ltayydskx18k</link><description>در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/pktipjsn61qp-GMqB5.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۰ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۲ مرتبه پسندیدند و  ۰ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۱۶۴ بار خوانده شدند و ۱,۳۳۰ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم  ۰/۰۰۰۰۱۸۲۳۴ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۱۸۱ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من  ۰/۰۰۰۰۱۸۲۳۴ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Thu, 25 Mar 2021 19:47:23 +0430</pubDate></item><item><title>چرا ناراحت میشم.</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/چرا-ناراحت-میشم-nslinzgjplil</link><description>در روانشناسی یه روش درمان داریم به اسم درمان شناختی رفتاری. تو این نظریه به خوبی شرح داده شده که چطوری ناراحت میشیم و ناراحتیمون ادامه پیدا می کنه. ممکنه ما فکر کنیم که مثلا یه اتفاقی میفته و اون اتفاق باعث خوشحالی و یا ناراحتی یا هر احساس دیگه ای در ما میشه. اما اینجا یه سوال پیش میاد: دوستم که کنار من بود چرا به این اتفاق اونطوری که من واکنش عاطفی نشون دادم، واکنش عاطفی نشون نداد؟ ساده تر اینکه چرا فلان حرف منو ناراحت کرد اونو نه؟ ذهن ما به عنوان یک واسطه میاد و اطلاعات دریافتی رو پردازش میکنه و بهشون معنا میبخشه. طوری که ذهن ما به اتفاقات معنا میبخشن تعیین کننده ی نوع احساسات ماست. </description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 19:11:28 +0430</pubDate></item><item><title>من تحت فشااااررررر</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/من-تحت-فشااااررررر-ovdfg1siai5l</link><description>شده یه وقتایی قبل از انجام کاری که خیلی براتون سخته فک کنید که حتما میتونید انجامش بدین و همچنین میتونید ادامش بدین؟ کاری که من کردم؟ شده از دو طرف تحت فشار باشین؟ مثل الان من؟ :( اوووونقدر تحت فشارم که ممکنه مچاله بشم یا دچار فروپاشی بشم. استرس مزمن آدمو بیمار میکنه بیمار. دلم میخواد که معلق شم بین زمین و آسمون. اونجایی که خبری از این فشارها نباشه. درمانگر خوبم کلماتت که مثل مرهم زخمهایم بودند به شدت ضروری و لازمن. اما من کجا و تو کجا. انقدر دور که حتی بهت فکرم نمیتونم بکنم. خدای بزرگ و توانای من ازت آرامش میخوام. آرامشی که دلمو غرق خودش بکنه. دارم خسته میشم خسته</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 02:19:50 +0430</pubDate></item><item><title>وقتایی که حالم خوش نیست میام و مینویسم</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/وقتایی-که-حالم-خوش-نیست-میام-و-مینویسم-uj39kv87lcsn</link><description>وقتایی که حالم خوش نیست میام و مینویسم، اما وقتایی که حالم خوبه یادم میره بنویسم حتی اگه بخوامم کلمات به ذهنم نمیان. انگار سختی یه تلنگر میزنه بهم و مغزم فعال میشه. متاسفانه رنج برای رشد لازمه. کافی نیستا لازمه لازم. هر رشدی در خودش یک رنج نهفته داره. مثل رنج تولد. به دنیا اومدن یه ضربه ی خیلی بزرگ برای نوزاده. از جایی که توش همیشه غدا فراهم بوده و خیلیم گرم و نرم و امن بوده یهو با فشار و طی یک کشاکش جانانه میاد بیرون. جایی که آسایش کمتره اما خب تو محیط قبلی دیگه برای رشدش هیچ ظرفیتی نبود. میاد تا رشد کنه. کمی که بزرگتر شد برای رشد بیشتر مجبوره بره مدرسه و از خونه مقداری دور شه. همین دوری بعضی از بچه ها رو دچار اضطراب می کنه. و بعد ها در طی زندگی رنج های دیگه هم اتفاق میفته مثل رفتن به شهر یا کشوری دیگه برای تحصیل، ازدواج، فرزند آوری و تبدیل نقش ها، تلاشای مخلتف برای پیشرفت و .... . گفتن دیگه بدون رنج رشد میسر نمی شود. همون گنج. رشد گنجه دیگه مگه نه؟ اخرین سختی تو دنیا برای رشد مرگه. وقتی که دنیا دیگه گنجایش ما رو نداره میریم. درست مثل رحم مادر. حتما وقتی نوزاد متولد میشه سلولای رحم میگن بیچاره از بینمون رفت و کلی برامون گریه و زاری میکنن. وقتیم ما از دنیا میریم همین اتفاق میفته حتما. اما باید رفت تا بزرگ شد و رشد کرد.چرا رنج رو به جدایی ارتباط دادم؟ دوستت دارم مادرم.</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Fri, 09 Aug 2019 23:28:39 +0430</pubDate></item><item><title>بر لب جوی نشین و گذر عمر ببین</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/بر-لب-جوی-نشین-و-گذر-عمر-ببین-jnwtw19r3g2t</link><description>چرا انقد عمر آدما انقد زود می گذره؟ خیلی اوقات به این فکر می کنم که چی شد یهو به این سن رسیدم. حس میکنم حدود 8 سال از زندگی این وسط گم شده. شاید یه گسست باشه در پاسخ به استرس. نمیدونم. حتی تو این عمر زودگذر روال کارای اداری اوقات آدمو به زوال میکشونه. یه مقاله میخوام چاپ کنم. چندماهه که چشام عین جغد به مانیتوره بلکه یه چیزی ببینم. اما ...</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Thu, 04 Jul 2019 02:19:39 +0430</pubDate></item><item><title>چرا احساسم اینطوریه؟</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/چرا-احساسم-اینطوریه-ysna02oe0hzx</link><description>در طول روز ممکنه هیجانات متفاوتی رو تجربه کنیم. غم، شادی، خشم یا شایدم ترس. چرا اینها رو احساس میکنم؟ مسیری که بهشون منتهی میشه از کجا ها میگذره؟ شروع کنندشون چیه؟ تداوم دهندشون؟ اگه ناخوشایندن چطوری باهاشون کنار بیایم یا بهشون خاتمه بدیم؟ توجه شما رو به درمان شناختی رفتاری جلب می کنم.</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Fri, 21 Jun 2019 17:52:41 +0430</pubDate></item><item><title>آلکسیتیمیا: عقلانیت یا مسیر مسدود شده هیجانات؟ قسمت دوم</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/آلکسیتیمیا-عقلانیت-یا-مسیر-مسدود-شده-هیجانات-قسمت-دوم-ggwn1un6dhdy</link><description>در نوشته قبلی گفتم که ناگویی هیجانی مشکل در شناسایی و ابراز هیجاناته، هم هیجانات مثبت و هم منفی. و گفتم خب چه مشکلی داره آدم قوی و مسلط به نظر برسه. الان میخوام بگم که ناگویی هیجانی به معنی توانایی در تنظیم هیجان نیست. فرد دارای ناگویی هیجانی مسلط بر هیجان نیست، بلکه قادر نیست اونارو خوب تجربه کنه. تحقیقات نشون داده آلکسیتیمیا با انواع اختلالات روانی و مشکلات جسمی ارتباط داره. برای مثال مشکلات زیر رو در نظر داشته باشین: تغذیه ناکافی، مصرف الکل، سبک زندگی کم تحرک، اختلالات کارکردی خانواده، آسیب پذیری روانی بدنی، افسردگی، مشکلات خواب و ... . با استناد به یک مقاله مروری.آیا افراد مهم زندگی ما به تبعیت از جامعه ای که در اون زندگی کردن با تشویق ما به عدم ابراز هیجانمون در کودکی زمینه ساز نوعی از آلکسیتیمیا در ما شدن؟ پ.ن:ابراز درست هیجانات مشکلی نداره اما نرین یه موقع به استناد به نوشته های من پرخاشگری کنیدااا. پرخاشگری یه رفتاره نه یک هیجان. :) میتونید عصبانی بشید اما پرخاش نکنید. میتونید آگاهانه خشم رو احساس کنید اما خودتون به میل خودتون ابرازش نکنید. </description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Sun, 16 Jun 2019 11:55:50 +0430</pubDate></item><item><title>آلکسیتیمیا: عقلانیت یا مسیر مسدود شده هیجانات؟ قسمت اول</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/آلکسیتیمیا-عقلانیت-یا-مسیر-متوقف-شده-هیجانات-قسمت-اول-sjwgzexjgvod</link><description>امروز داشتم یه برنامه تلویزیونی آمریکایی رو می دیدم که تو اون افراد میومدن و جلوی چند هزار نفر آدم استعدادهایی رو که داشتن نمایش می دادن. نمایشا بعضا خوب و گاهیم خیلی بد بود. بعضیام یه سری کارای الکی و بی معنی از نظر من انجام می دادن. من  نگاه می کردم و متعجب بودم از جملاتی که از بیننده های حاضر در استودیو می شنیدم: wooow, oh my god, its excellent و ... . من چرا این نمایشا اونقدر هیجانیم نمی کنه که فریاد بزنم و طرفو تشویق کنم؟ چرا اینا انقدر زود احساساتی میشن و هیجاناتشون درگیر میشه؟ آیا من از ابراز هیجاناتم شرم دارم؟ آیا ازشون میترسم؟ اصلا آیا من میتونم اونارو تشخیص بدم؟ در روانشناسی یه مشکلی وجود داره که فرد دچار به اون در شناسایی و ابراز هیجاناتش مشکل داره. ما بهش میگیم: آلکسیتیما یا ناگویی هیجانی یا کوری هیجانی. یعنی فرد نسبت به هیجاناتش کوره و اونا رو خوب نمیبینه. چنین افرادی ممکنه خیلی عقلانی به نظر برسن، کسانی که نمیتونن هیجاناتشونو نمایش بدن. خب اونها خیلی قوی و تودار به نظر می رسن، اما واقعیت امر اینه که نخیر اونا مشکل دارن در تشخیص هیجاناتشون. خب این چه ضرری میتونه داشته باشه، خیلیم خوبه که آدم قوی و مسلط به نظر برسه و زود زود هیجانی نشه. مگه نه؟ فعلا تا اینجاشو داشته باشیم.  شما نظرتون چیه؟</description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Fri, 14 Jun 2019 20:41:02 +0430</pubDate></item><item><title>چرا نوشتم رو انتخاب می کنم؟</title><link>https://virgool.ir/@a-psychologist/چرا-نوشتم-رو-انتخاب-می-کنم-eh5vw1o20n9z</link><description>یکی از بهترین روش ها برای کم کردن استرس نوشتن است. من می نویسم تا روان سالمتری داشته باشم. در دو سال و نیم اخیر استرس های بین فردی زیادی بهم وارد شده، و به شدت نیاز دارم که تراپی بشم. امکانش اما فعلا وجود نداره، و برای همین فعلا نوشتن رو انتخاب کردم. از چیزی که تجربه کردم بگم. چی میشه که آدما دست به انتخابای خود-تخریبگری میزنن؟ کی داره چیو تنبیه می کنه که میشه این؟ چرا با انتخابای نادرست دشمنی می کنیم با خودمون؟ زندگیمونو چرا دشوار می کنیم؟ چطوری باید واکنش نشون بدیم به موقعیت های مختلف زندگی؟ کجا منعظف باشیم و کجا سفت و سخت؟ هجوم افکار ناخوشایند رو چطوری مدیریت کنیم و وقتی این هجوم میشه وسواس چکار کنیم؟ چرا امشب انقد تحت فشارم که بی قراریم از حرکت پاهام قشنگ معلومه؟ خدایا این همه سوال رو چطوری جواب بدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا انقدر فکرم به هم ریختس؟ اه. نمیشه زندگی دکمه بازگشت داشته باشه؟ممکنه فک کنید این نوشته مال یک روان شناسه یا یک روانی. بهتون حق میدم. </description><category>یک روان شناس</category><author>یک روان شناس</author><pubDate>Wed, 12 Jun 2019 02:37:53 +0430</pubDate></item></channel></rss>