<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نیلوفر فراهانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@_nilfarahani</link><description>نویسنده ی بعدها</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:13:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2863823/avatar/7CER69.jpg</url><title>نیلوفر فراهانی</title><link>https://virgool.ir/@_nilfarahani</link></image><item><title>برف</title><link>https://virgool.ir/@_nilfarahani/برف-psa64bnsumix</link><description>زندگی کردن ، شبیه راه رفتن در برفه .قدم‌های محتاطانه از ترسِ افتادن ،آروم رفتن ،و گاها حتی افتادن ، مسخره شدن ، باز ایستادن ،و همه‌ی اینها همراه با لذت ...#نیلوفر_فراهانی</description><category>نیلوفر فراهانی</category><author>نیلوفر فراهانی</author><pubDate>Mon, 10 Feb 2025 00:54:18 +0330</pubDate></item><item><title>باید رفت ...</title><link>https://virgool.ir/@_nilfarahani/باید-رفت-cvvhwbzggssm</link><description>برای خودت شدن گاهی باید رفت . از هرجایی که نمیگذارند خودت باشی . از آنجایی که رنج زمان شدیدتر و شدت ضربه چکش ها سخت تر است . از آنجایی که پر است از همان آدمهایی که معلوم نیست از اول چنین بودند یا زندگی با آنها چنین کرده !از محاصره آدمهایی که نمیگذارند دلت از دیدن یک منظره سرخوش شود . آدمهایی که نمی گذارند دست و دلت به خریدن گل برای میز شلوغ و گرد گرفته کارت برود . آدمهایی که سرگذشت تلخ خود را فرجام حتمی تمام تلاش های تو برای یک شادی عاشقانه میدانند .باید بروی و بدانی این رفتن بهایش هر چه باشد کمتر از ماندن و شبیه دیگران شدن است . در این زندگی هیچ چیز گران تر از این نیست که آدمی خودش را از دست بدهد . که اگر روزی میتوانست از یک حادثه کوچک سرمست شود و بلند بلند بخندد ، امروز نتواند چون بار شکست ها و بی رسمی های دیگران را به دوش کشیده و روحش خسته و رنجور شده و ایمانش به خوب بودن این جهان به کفر رسیده ...#نیلوفرفراهانیپی نوشت : متن ادامه دارد...</description><category>نیلوفر فراهانی</category><author>نیلوفر فراهانی</author><pubDate>Wed, 06 Sep 2023 18:04:52 +0330</pubDate></item><item><title>آن دختر !</title><link>https://virgool.ir/@_nilfarahani/آن-دختر-syry164omywj</link><description>به تمام این چیزها فکر میکرد و می رقصید. روزهایی که سرخوش تر بود در تنهایی هایش آشپزی میکرد،به هم ریختگی هایی که دیگر جزیی از تزیینات خانه شده بودند و چشم افراد خانه به آن عادت کرده بود را جمع میکرد. مثل کشیدن روی تختها که تقریبا فقط روزهایی که او سرخوش تر بود انجام میشد.ویترین تخت را مرتب میکرد و کتابهای بازش را در سمت چپ به دیوار تکیه میداد و جعبه موسیقی به جا مانده از روزهای معجزه گونش را باز میکرد، همان جعبه ای که مثل لنگه کفش بلورین سیندرلا تنها باقی مانده از یک شب جادویی بود. تنها نشانه ای که ثابت میکرد که آن تجربه رویا نبوده ...کمی به صدایش گوش میکرد و میگذاشت به او بگوید زندگی چقدر میتواند تغییر کند و از روی بعضی مسائل رد شود طوریکه اگر جعبه ها و دست نوشته ها و چیزهایی که گذر زمان نمیتواند تصویر آنها را محو کند ، نباشند آدم فراموش میکند که بعضی روزها را زندگی کرده است.روزهایی که سرخوش تر بود خانه را هم خوشحال میکد امروز اما میخواست دنیا را فتح کند !نیلوفر فراهانی </description><category>نیلوفر فراهانی</category><author>نیلوفر فراهانی</author><pubDate>Sun, 03 Sep 2023 15:55:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>