<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Znb</title><link>https://virgool.ir/feed/@Znb</link><description>به قول بعضی ها فارمسی استیودنت به قول بعضی تر ها محصل طب رازی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:02:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/431803/avatar/gXjjqN.jpeg</url><title>Znb</title><link>https://virgool.ir/@Znb</link></image><item><title>گل میناخانی</title><link>https://virgool.ir/@Znb/گل-میناخانی-spnt3r5t6zhh</link><description> شده تا حالا سرتو بزاری روی فرش غرق بشی تو نقش و نگارهای خوش رنگش ؟تاب بخوری با شاخه های گل میناخانی و از روی گل سفید چهار برگ نرگسش برسی به گل های بعدی و بعدی ؟تو دستت نخ خاطرات شیرینت با یار باشه وقتی که باهم نشسته بودید و زل زده بودی به گل های قالی .لب های سرخ‌ت به هم دوخته شده بود ؛نه از داغی چای تو استکان کمر باریک ها نه !قلبت تند تند میزد مثل قناری طلایی که قفس‌ش کنار گلدون حسن یوسف بود و داشت آواز میخوند تا بلکه یار چشم برداره از نعلبکی لیلی و مجنون توی دستاش و بشکنه سکوت‌ش و بگذاره کنار اون شرم و حیای شیرینشُ.حالا دیگه قناری پر طلایی هم داره نگاهتون میکنه چون اون هم محو صدای بم مردونه و زیبای یار شده که داره تعریف میکنه از موزون بودن قندهای شکسته شده تو قندون نقره ی یادگاری مادربزرگ .میگه :شما تمام کارهاتون با ظرافت انجام میدین .و تو دوباره نگاهت میوفته به فرشی که روش نشستید .فرش آبی رنگ شده دریا و تو هم ماهی قرمزی شدی که شنا کردن تو دریا رُ بلد نیست.دستپاچه شدی و گفتی مثل این فرش منظورتونه؟حالا دیگه یار نگاه نمیکنه به نعلبکی لیلی مجنون و بیرون کشیده میشه از فکر اینکه تولیلی باشی و خودش مجنون!چشماش فقط سیاهی چشم ها تو میبینه و لب هاش از روی تعجب نمیتونه تکون بخوره من من کنان میپرسه :یعنی خودتون این فرش بافتین؟ و بله گفتن تو آغازی میشه برای رویابافی هر دوتون روی همون قالی میناخانی که خودت تک تک گره هاشو از روی عشق زدی !</description><category>Znb</category><author>Znb</author><pubDate>Wed, 02 Dec 2020 12:02:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>