https://virgool.ir/feed/@Ziblogمن دهه شصتیم؛ لیسانسم مهندسی کامپیوتره ،۵ سال فریلنسر بودم و ۱۰ سال کارمند و ۵سال کارگاه سفال و سرامیک داشتم. اینجا میخوام راحت و بی نقاب از زندگیم بنویسم . پبج اینستا: zi.travelfa2026-11-11 00:56:27https://files.virgool.ir/upload/users/1738883/avatar/Lt7C69.jpghttps://virgool.ir/@Zibloghttps://virgool.ir/SaintGeorge/من-خاکستریم-mzxvpt2gmfcxسالهاست دارم با همه وجودم تلاش می‌کنم از تعصب دور باشم و در وسط طیفِ سیاه و سفید حرکت کنم، من خاکستریم و آدمها رو هرگز، هرگز، هرگز ، خط‌کشی نمی‌کنم به :مذهبی و غیرمذهبی، روشنفکر و سنتی، چپ و راست ، تحصیلکرده و بیسواد و … سالهاست سعی می کنم دایره دوستان و آشنایانم رو پر کنم از تنوعِ همه طیفها …چون خودم در هیچ خط‌کشی نمی‌گنجم و در طول زمان ممکنه بارها افکار و عقاید من و دیگران تغییر کنه… واقعا بنظرم اشتباه‌ترین کار‌ِ دنیا اینه که به آدمها برچسب بزنیم و باهاشون تعامل کنیم . اینطوری کم کم یک‌بعدی میشیم و افکارمون میشه شبیهِ همون طیف که نمی‌دونیم اصلا درست فکر میکنن یا نه !مثلا دیدم خیلیها سعی میکنن فقط با آدمهایی معاشرت کنن که مثل خودشون فکر می کنن چه از نظر عقیده و چه از نظر مذهب و حتی نظرات سیاسی ... خودشون خسته نمیشن ؟ مثلا توی یه جمع می بینن همه یه حرفو می زنن و همه با لبخند همو تایید می کنن یه لحظه شک نمی کنن نکنه همه با هم داریم اشتباه می کنیم. می دونم اینکه توی یه جمع ببینی همه مثل خودت فکر می کنن یه حس آرامشی میده اما این آرامش واقعا رشد دهنده هم هست ؟ به نظر من که نه! اینکه توی جمعی کسی مخالفت باشه و بتونی به حرفش گوش بدی ظرفت رو بزرگ می کنه و روحت رو صیقل میده و آزادت می کنه از تعصب داشتن به هر موضوعی ...من لذت می برم از تفاوتها و تنوعها . از تنوع پوششِ یک جمع گرفته تا تنوعِ افکار و عقایدشون …بارها شده در جمعهایی بودم که باهام خیلی متفاوت بودن ولی ابدا قضاوتشون نکردم. گاهی سعی کردم بهشون نزدیک بشم ببینم واقعا از چه دریجه ای به جهان نگاه می کنن. بارها هم شده که آدمها بخاطر خط‌کشی خودشون و برداشتشون از من ، بهم نزدیک نشدن ، مثلا بخاطر اینکه شال می پوشم بهم برچسب مذهبی زدن و ازم دوری کردن و یا مذهبی هایی بودن که بهم گفتن تو دین درستی نداری چون بلوز شلوار می پوشی ! اما من همیشه دوستِ کسی هستم که انسانیت داره، اصیله و بهم احترام می‌گذاره …من عاشق تفاوتها هستم و جذب تنوع میشم و اصلا دنبال آدمهایی نمیرم که بهم شبیه باشن . شاید شباهتها باعث آشنایی اولیه بشن اما در نهایت تفاوتها هستن که رابطه های من رو می سازن . در دایره دوستانم از مذهبی و غیر مذهبی ، طرفدار حکومت و طرفدار پهلوی ، از آدم بیسواد تا دکتر ، از خانه دار تا جهانگرد می تونی پیدا کنی...به همه شون احترام می زارم و همه شون هم با من محترمانه رفتار میکنن و واقعا چه اشکالی داره این خاکستری بودن ؟ چرا انقدر دوست داریم همه چیز سیاه یا سفید باشه دنیای کاملا سیاه یا سفید چه زیبایی داره ؟ میدونی اتفاقا هرچی یه نفر ظرفیتش بزرگتر باشه پذیرای تنوعها وتفاوتهای بیشتری میشه و باعث میشه جهان بینی وسیعتری داشته باشه به اندازه همه جهان ... نظر شما چیه ؟ خوشحال میشم نظرت رو برام بنویسی :)نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردWed, 28 Oct 2026 20:53:56 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/درد-مقدس-وطن-lc0choddqblwسالهاست در این کشور زندگی کردن سخت و سختتر شده. برای ما که می دانیم خاکمان چه ثروتها و پتانسیل هایی دارد، دیدن این همه رنج و سختی واقعا عذاب آور است. اما چه می شود کرد ... هر روز که می گذرد به این فکر می کنم که اگر مهاجرت کنم آیا این درد تسکین پیدا می کند ؟ و بعد با خودم می گویم نه ... چون درد وطن دردی شخصی نیست که با نجات خودت از یک مهلکه تسکینش دهی . درد وطن درد یک خاک و مرزهایش و مردمانش است .درد وطن دردی است که بخاطر بی کفایتی اداره کنندگانش و تهاجم دشمنانش و غم عمیق و ناامیدی مردمانش هر روز عمیق و عمیق تر می شود و چاره چیست ؟ درمانی ندارد ؟ جز اینکه هر صبح با خواندن خبری تاسف بخوری و اشک بریزی یا مثل امروز من با خواندن یک خبر ساده روزت به عزا بنشیند . چون ده هزار نفر از مردم روستاهای جنوب آب ندارند و آب شیرین کن منطقه را دیشب در جنگ با موشک زده اند ...امروز حتی هوا هم ابری است و با غم عمیق این روزهای من همراه است. وطن ما را ببخش که نتوانستیم آنگونه که سزاوار توست برایت تلاش کنیم و بسازیمت . ما را ببخش و بدان تلاش های بسیار کردیم ورنجها کشیدیم اما نشد ، نخواستند، نگذاشتند . حساب ما را از حساب آدمهای بی خیال و بی غیرت جدا کن . ما آن نسلی بودیم که هرچه دویدیم نرسیدیم و عاقبت خستگی و زخمهای پی در پی ما را هم خانه نشین کرد .این روزها با دیدن جنگ، تورم ، بیکاری و رنج وطن و هموطنم خیلی سخت می گذرد . ورزش می کنم که بتوانم خودم را سرپا نگه دارم. طبیعت می روم که ذهنم را آرام کنم . اما اصل درد همچنان پابرجاست و این مبارزه هر روز و هرشب ادامه دارد.کاش می شد کاری کرد. کاش می شد بر سر حاکمیت غافل و بی درد این روزها فریادها زد . کاش می شد دشمن را بیرون کرد. کاش می شد آبادی و آزادی را میهمان کشور کرد . کاش و کاشهای تمام نشدنی ...این روزها دارم بیشتر تاریخ می خوانم . تاریخ به ما می گوید که چه شد و چه خواهد شد و ما شاید چون تاریخ نمی خوانیم محکوم به تکرار آن شده ایم . شاید اگر نفت نداشتیم خوشبختتر بودیم . شاید اگر نمی دانستیم چه گنجهایی داریم بهتر زندگی می کردیم . دانستن رنج می آورد می دانم اما نمی توانم در جهل و تاریکی بنشینم و خوش باشم . پس می خوانم و می دانم و درد می کشم . درد مقدس وطن ...نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSat, 18 Jul 2026 12:40:17 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/سلامی-دوباره-qfrd1u6gebqmاز آخرین نوشته م تا امروز بالا و پایین های زیادی رو گذروندم . دارم فکر میکنم چه قدر تغییر کردم تو این یکی دو سال اخیر . سختی کم نبوده و من هم مثل بقیه هموطنانم دستخوش مشکلات زیادی شدم که بیشتر متاثر از فضای ناامن اقتصادی ، جنگ و شرایط سیاسی بود.تقریبا شش ماهه که کارگاهم نیمه تعطیل شده و بخاطر مشکلات حقوقی موجر و مستاجر درگیر دادگاه هستم ؛ چون صاحبخانه ام فوت کرد و وراث پول رهنم رو ندادند و علاوه بر اینها مشکلات انقدر زیاد شد که مجبور شدم فعلا کار رو تعطیل کنم . البته تولیدات قبلی رو هنوز دارم میفروشم اما کار جدید انجام نمیدم.خیلی سخته کاری که انقدر براش زحمت کشیدی و خون دل خوردی رو تعطیل کنی ، اما خب این درد هم به دردهای قبلی م اضافه شد.از ابتدای سال گذشته بصورت پاره وقت در شرکتی مشغول هستم و روزهای آزادم رو معمولا یا مشغول ورزش هستم یا در طبیعت …مدتی بخاطر اتفاقاتی که پیش اومد برام در انزوا بودم و سعی کردم خودم رو با شرایط جدید وفق بدم . ارتباطاتم به حداقل رسوندم و با مدیتیشن و یوگا و طبیعت درمانی خودم رو از فشارها رها کردم .همیشه به خودم گفتم اگر مشکلاتی هست من باید از اونها قویتر باشم و خدا رو شکر که همینطور هم بود .الان که از طوفانها عبور کردم نمیتونم بگم طوفان چه شکلی بود اما میتونم بگم اون طوفان منو به آدم دیگه ای تبدیل کرد .کار مهم دیگه ای که وسط این همه مشکلات به ثمر رسوندم گرفتن کارت تورلیدری بود . یکی از قشنگترین تصمیمهای زندگیم گذروندن دوره های راهنمای طبیعتگردی بود که با دوستان زیادی اشنا شدم و استادهای عزیزی رو پیدا کردم و دانشم رو ارتقا دادم و سفرهای جذاب آموزشی رفتم که در اینده نزدیک کمی درباره شون می نویسم.با کلی تلاش و دوندگی سرانجام از یک طبیعتگرد ساده به طبیعتگرد حرفه ای و راهنمای طبیعتگردی تبدیل شدم . هنوز عاشق سفرم و هنوز وقت زیادی رو در طبیعت میگذرونم .فعلا سرتونو درد نمیارم تا بعد ….نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردFri, 05 Jun 2026 15:23:38 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/تنها-بودن-قدرت-نیست-x9w4cjdxcsnzسالها فکر میکردم تنها بودن قدرت زیادی لازم داره تا روزی که وارد رابطه شدم . اونجا دیدم که تنهایی واقعا کار سختی نیست . اینکه آدمی از یک ژنتیک و فرهنگ دیگه بیاد و انتظار داشته باشه بدون اینکه چیزی بگه صد درصد درکش کنی ؛یا ببینی اون چیزایی که تو نیاز داری رو نمیتونه بهت بده ؛ هر حرفی که میزنی جور دیگه برداشت میشه و کم کم اصلا سعی میکنی چیزی نگی و صبر کنی شاید خودش درست بشه ؛ و قطعا هیچ چیزی خودش درست نمیشه و بدتر هم میشه . تو رابطه میفهمی ضعفهات چیه و ضعفهای طرفت هم مثل بوی بد دهان همون روزای اول رابطه نمود پیدا میکنه و بعد اگر آدم خیلی جوون و خام باشه میگه نه این آدم من نیست و میره و ذره بین به دست بین آدمها جستجو میکنه ببینه آدمش پس کجاست و اگر سنش بالاتر بره میفهمه که اصلا آدمی برای او وجود نداره و رابطه کلش یه مهارت اکتسابیه و متاسفانه اونجا که اینا رو میفهمه دیگه احتمالا یا کسی نمیاد تو زندگیش یا از کسی خوشش نمیاد و کلا در گیجی خودش میمونه که بابا رابطه فلسفه وجودش پس چیه ؟!معمولا ما آدمها افرادی رو انتخاب می کنیم که تصویر اشنایی از کودکی مون برامون تداعی کنن و اگر این تصویر کودکی زیاد جذاب و شیرین نباشه انقدر درد می کشیم تا روزی که بفهمیم و آگاه بشیم که داستان چیه … رابطه عصاره ای از تربیت و ژن و محیط و شرایط رشد ما هست . برای اونهایی که کودکی خوبی نداشتن بخصوص تا پنج سالگی ،رابطه هم کابوس و درد میشه ، وقتی میفهمن که نباید به سمت تصویر جذاب و آشنای کودکیشون برن اونجا تازه چالش شروع میشه و باید کم کم خودشونو متقاعد کنن که از آدمهای سالمتر خوششون بیاد نه آدمهای ناسالم؛ در واقع انقدر باید با این چالش دست و پنجه نرم کنن تا بالاخره دل و عقل با هم یکسو بشن و از تضاد به آرامش برسن . حالا فکر کن هیچوقت رابطه ای نداشتن ، کجا میخواستن اینا رو بفهمن ؟! شاید رابطه و دردهاش باعث شناخت بیشتر از خودمون و تکامل بیشتر میشه که بواسطه لذتهای شیرینی که از دور داره ما رو متقاعد می کنه وارد این چالش بشیم . البته خب از نسل امروزی خیلیها برای چشیدن همون لذت کوتاه وارد رابطه میشن و تا به قسمت تضادهای دردناکش نزدیک میشن خداحافظی میکنن و میرن با آدم جدید و انقدر این پروسه رو تکرار میکنن که خودشونم نمیفهمن چه کار میکنن . روی صحبتم با این دسته از افراد نیست، به نظر کسی که به دنبال رشد و ارتقای خودش باشه از چالش های رابطه فرار نمی کنه و سواد خودشو ارتقا میده و می مونه میجنگه و ثمره ای که برداشت میکنه قطعا موندگارتر و شیرین تره براش.امروز وقتی می بینم دونفر سالها باهم موندن و کنار اومدن میفهمم خیلی آدمهای قدرتمندی هستند و اگر ببینم کسی مثل خودم سینگله و حال و حوصله رابطه نداره از طرفی بهش حق میدم و از طرفی میفهمم هنوز خامه و کار داره برای پختگی 😅امروز دیگه سینگل بودن قدرت محسوب نمیشه و اتفاقا رابطه سالم و خوب بنظرم قدرته چون پشتش آدمی قوی و با گذشت و صبور و آگاهی هست که از چالشها فرار نکرده و مونده و ساخته و حالا هم نتیجه شو می بینه .نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردTue, 18 Feb 2025 09:02:03 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/نه-dehoeyqr9farدوسه سال پیش بود که تازه فهمیدم در نه گفتن مشکل دارم . از آن زمان تا امروز خیلی تمرین کردم که به شرایطی که دلخواهم نیست راحت نه بگم . اوایل با هزار عذر و بهانه نه می گفتم و بعد هم عذاب وجدان می گرفتم . اما الان مثل آب خوردن نه میگم و خیلی هم راحتم . وقتی معاشرت با کسی رو دوست ندارم به هزار دلیل یا اصلا حتی بی دلیل راحت درخواست دوستی‌ش رو رد میکنم . یا اگر حس کنم نزدیک شدن به کسی به آرامشم آسیب می زنه راحت نه میگم و دور می مونم . حتی به نزدیکترین افراد زندگیم هم نه میگم و با اینکه ممکنه ناراحت بشن اما روی موضعم می مونم . نه گفتن شاید سخت باشه و ازون بدتر نه شنیدن ؛ اما این کلمه دوحرفی رمز آرامشه در زندگی .عزیزانم نه بگین هرجا نمیتونید ، نمیخواید ، نباید و….این نه هایی که به وقتش نگین یه جایی یقه تونو می گیره و تو زندگی احساس باخت و خفگی بهتون میده . در عین حال که نه میگین تمرین کنین که نه هم بشنوین . هیچ اشکالی نداره کسی درخواست ما رو رد کنه ، این یعنی بلوغ ؛ یعنی شرایطشو نداشته ، یعنی اصلا دلش نخواسته و ناراحتیم نداره . دو سه تا آدم تو زندگیم بودن که منو مینداختن تو شرایطی که نتونم نه بگم و خوشبختانه امروز اونها هم کلی نه از من شنیدن و خلاص😎نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSat, 02 Nov 2024 23:25:35 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/درسهایی-در-باب-کار-آفرینی-ovhhv8k5cccmچهارسال پیش که بعد از ده سال کارمندی ، کسب و کار خودمو راه انداختم اصلا دید امروز رو نداشتم . وارد سفالگری شدم و آرزوم بود که یه خونه کارگاه داشته باشم و شغلم و منبع درامدم بشه سفالگری ؛ الان به آرزوی اون روزهام رسیدم ولی خیلی با اون روزها متفاوتم ؛ میدونی دارم فکر میکنم وقتی یه آرزویی داریم چقدر خامیم و نمیدونیم چقدر تغییر لازمه برای اینکه ظرفیت و شرایط رسیدن به ارزوها فراهم بشه.کلی طول کشید تافهمیدم دیگه کارمند نیستم که اول برج صدای پیامک واریز حقوق خوشحالم کنه و شرطی بشم بهش … اتفاقا الان اول برجها فقط پیامک برداشت میاد ! برداشت اجاره مغازه، برداشت حقوق فروشنده ، برداشت بیمه تامین اجتماعی … به جاش الان در طول ماه واریزی های خرد خرد روزانه دارم و باید یاد بگیرم ولخرجیها رو‌مدیریت کنم . کسی هم نیست بیمه مو بده و اینا …بله ، به دنیای کارآفرینی خوش آمدید😅تو این چهار سال یاد گرفتم کاری که من دوست دارم الزاما مشتری پسند نیست ، بهتره به جای اینکه بشینم غر بزنم ایرانیا ذوق هنری ندارن و مشتری متوجه نیست ؛ محصولمو ‌مطابق سلیقه مشتری تغییر بدم .یاد گرفتم بازار هر روز یه جوره ؛ یه روز اینستا بسته میشه و فروشت به فنا میره ! یه روز جنگ میشه کسی خرید نمیکنه ، یه روز عزاست و یه روز عید ؛ یاد گرفتم هر زمان چه محصولی بفروشم؛ ولنتاین یه نوع محصول دارم ؛ شب عید یه نوع دیگه … یاد گرفتم گول ظاهر همکارامو نخورم چون از نزدیک دیدم اداهای اینستاگرامی توش پول نیست . پاشنه کفشمو کشیدم و رفتم تو دل بازار . رفتم پروانه ، کلی نمایشگاه شرکت کردم ، بارها شد که نفروختم و بارها شد که بازخورد منفی گرفتم . یاد گرفتم بازار ادا نیست . پول دراوردن و فروش هنر مجزاییه و الکی نمیشه جنس فروخت . متمم میرفتم مطالب بازاریابی فروش میخوندم و در عمل تجربه کسب می کردم . یادگرفتم تو بازار نباید مغرور بشی ، باید به مشتری احترام بزاری ، جنس رو راحت مرجوع کنی ، بدت نیاد از انتقاد ؛ یاد گرفتم چطوری کارامو بفروشم . چطوری قیمت بزارم که نه سیخ بسوزه نه صاحب سیخ😂یاد گرفتم دو دو تا چهارتاس و چرتکه انداختن چیه . یاد گرفتم بازاری باشم اما هوای مشتریو هم داشته باشم ، بجاش تخفیف بدم آف بزارم ، هدیه بدم و پشتیبانی کنم. چون مشتری مداری اصل بازاره.یاد گرفتم از جیب بخورم و حرص نخورم که بازار خرابه ؛ یاد گرفتم هدفهای پلکانی تعریف کنم چون یهویی نمیشه از دامنه رسید به قله کوه! یادگرفتم رشد یک فرایند مستمر و تدریجیه…یادگرفتم دنبال تعریف و تمجید نباشم ؛ از نقد ناراحت نشم ؛ یادگرفتم باید تجربه کنم و هزینه شو بدم . گریه کردم ، شکست خوردم ، اما بلند شدم و ادامه دادم . خدا خیلی کمکم کرده و هنوزم ازش کمک میخوام ؛ چون نادانم به مصلحت خودم . پس در تنگدستیها تلاشمو کم نمی کنن و باهمه بی انگیزگیها ادامه میدم و خدا ناامیدم نمی کنه ... خیلیا میان میگن خوش به حالت استعفا دادی و الان تایمت ازاده و حالت خوبه اما پوست انداختنهامو نمیبینن ؛ گریه هامو ، زجرهامو ، بی پولی هامو ، سفر نرفتنامو نمی بینم . میگن ما هم میخوایم اسنعفا بدیم مثل تو ! میگم باید خیلی جون سخت باشی ؛زجر زیاد کشیدم اما اگر برگردم عقب بازم اسنعفا میدم چون کار آفرینی منو قوی کرد و پتانسیلهای درونی مو‌ فعال کرد . تا یکجایی از پس اندازم سود بانکی می گرفتم ولی یادگرفتم رشد یک فرایند مستمر و تدریجیه…خودمو اوردم بالا ؛ گفتم باید به درامد برسی و رسیدم ؛ هنوز ایده ال نیست شرایطم ولی امیدوارم به اخرش . کار آفرینی مثل بزرگ کردن یک بچه س؛ تو میشی مادر یا پدر برندت و از دهن خودت میزنی برای بچه ت …. این بهترین تعریفه از نظر من .امروز به خیلی از رویاهام رسیدم اما میدونم این تازه اول راهه و هنوز راه زیادی در پیشه ؛ پس برام دعا کنین♥️🫠 نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردFri, 23 Aug 2024 01:12:32 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/کارگاه-جدید-v9udzljj6grhاین مدت خیلی شلوغ بودم و نتونستم زیاد بنویسم؛ اتفاق خوبی پیش اومد و بعد از چهارسال بالاخره تونستم از زیرزمین خونه بیام بالا و فضای مستقلی برای کارگاهم بگیرم. از طرفی کوره سفال هم خریدم و مجبورم برای جبران هزینه ها حسابی کار کنم. واقعا حس قشنگیه که یک فضای باحال برای خودت باشی که صفر تا صدشو خودت با زحمت ساختی و بدست آوردی . بعد از اسباب کشی ، دراز کشیدم خستگی در کنم و یهو به خودم گفتم خب اینم یکی از آرزوهات که تیک خورد؛ حالا بعدش چی! کلا یه ذهن منطقی فعال دارم که میخواد همه لذتهای دنیا رو بهم کوفت کنه 😂 اما خب بعدش یه کم فکر کردم و دیدم بیراهم نمیگه ؛ واقعا بعدش چی ، بعدش آرزوی بعدی و اگر خدا بخواد و کمکم کنه تک تک رویاهام قراره که به حقیقت بپیوندند . اما بازم آخرش چی😅 باید حواسم باشه کل لذت زندگیم نشه تیک زدن لیست رویاها ؛ زندگی رو نباید انقدر پیچیده کرد؛ به محشرترین رویاها هم برسی باز یه جایی عادی میشن و هیجانات اولیه رو نسبت بهشون از دست میدی . شادی این رویاها هم زودگذره و همین الان هم از مود هیجانیش اومدم بیرون و دارم مثل اسب کار میکنم از پس هزینه هاش بربیام😉اما یه چیز عجیبی دارم تجربه می کنم این روزها و اون اینکه چقدر کار کردن در منزل با کار کردن در بیرون‌منزل فرق داره، الان مجبورم ساعت بیشتری کار کنم و در کل کار خیلی جدی‌تر داره پیش میره ؛ قبلا همه ش در حال پیچوندن بودم اما الان نه … امیدوارم حجم زیاد کار و کارگاه جدید باعث بشه شرایط کسب و کارم هم تغییر کنه در ادامه و بتونم نفس راحتی بکشم. یه اتاق کارگاهو مبله کردم تا وقتی خسته میشم بتونم اونجا استراحت کنم . اینم فهمیدم که یه اتاق ساده و کوچیک هم برای زندگی بسه . نیاز به تخت آنچنانی و مبل و دکور آنچنانی نیست . تو همین اتاق کلی کیف میده استراحت و شده خلوتگاه جدیدم که کم کم دارم بهش علاقمند میشم. آرزو میکنم هرکسی یه روز طعم شیرین استقلال داشتن رو بچشه اما معتادش نشه 😅🌸🕊️نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSat, 11 May 2024 22:46:18 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/اصالت-p9q6k6xygjg0دوستم ازم پرسید بنظرت برای انتخاب دوست یا پارتنر چه فاکتوری از همه بیشتر مهمه ؟ بهش گفتم اصالت و دیگر هیچ . گفت خب از کجا تشخیص بدم؟ گفتم آدم اصیل بنظر من چند تا ویژگی بارز داره ،مثل تشخیص جنس فیک از اصل آدم اصیل رو هم‌ در جامعه میشه تشخیص داد. یکی اینکه برای رسیدن به خواسته اش مثل پول ، مقام، جایگاه شغلی و هرچیز دیگه تلاش می کنه اما به هر قیمتی نه ؛ اگر جایی دیدی کسی داره زیراب کسیو میزنه که خودش بیاد بالاتر اون آدم اصیل نیست. دومین ویژگی آدم اصیل اینه که رفتارهای بد آدمها در طول زمان اذیتش میکنن زخم بهش میزنن اما اون تغییر نمیکنه، یعنی آدم دست به خیر اگر دو بار پولشو بخورن خسیس نمیشه شاید محتاطانه تر کمک کنه اما اینطور نیست که یهویی صد و هشتاد درجه رفتارش عوض بشه. و سومین ویژگی آدم اصیل اینه که ابایی نداره بگه زشته، فقیره ، مال فلان محله پایین شهره یا مال فلان شهرستان یا روستای دوره ، فرد اصیل برای ارزش گذاری و ارزشمندی بیشتر دنبال ویژگیهای روحی و شخصیتی هست نه دنبال ظواهر گفت اوووه با این چیزا که تو گفتی خیلی سخت میشه آدم اصیل پیدا کرد، گفتم تو‌خودت اصیل باش آدم اصیل خودش میاد تو‌مسیرت ، خندید !😉😌نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردMon, 15 Jan 2024 11:09:24 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/چشم-و-دل-سیری-wwjzja6gy9jtیادمه از سن فارغ التحصیلی به بعد درگیر یه بیماری شدم و بعد از بهبودی خیلی از دوستام و بازار عقب افتادم . خودمو بروز کردم و هرچی دنبال کار می گشتم کار مناسبی پیدا نمیشد؛ چند سال بعد که در اداره سمت گرفتم و حقوقم بالا رفت و در رفاه بودم؛ یاد گذشته م‌افتادم و همون روزا از خدا خواستم چشم و دل سیر باشم ، تو همه مقاطع زندگیم ؛چه در بی پولی و شرایط سخت مالی ،چه در روزگارِ ناز و نعمت … چشم و دل سیری یعنی مقهور شرایط نباشی و به اصطلاح کمبودها باعث نشن از اصالتت بیفتی . عزت نفست ربطی به دستاوردهات نداشته باشه و حتی با جیب خالی هم خودتو ارزشمند بدونی. آدمهای چشم و دل سیر عطش چیزی رو ندارن برای همین معاشرت باهاشون سازنده س، اگر تو روزگار خوبی هم نباشن حس منفی سراغشون نمیاد و در روزگار خوشی هم مغرور نمیشن . اگر در مناصب بالا هم برن خودشونو‌حفظ میکنن و در بیکاری و شرایط بد شغلی بد وبیراه به روزگار نمیگن …در روابط هم همینن ؛ نسبت به جنس مخالف عطشی ندارن یا رفتارهای ناشی از عقده و تشنگی انجام نمیدن ، معمولا بی سر و صدا میرن تو رابطه و کسی از اسرارشون مطلع نمیشه؛ نمیدونم خدا دعامو‌مستجاب کرد یا نه؛ ولی می دونم الان حتی نسبت به بزرگترین رویاها و ارزوها هم عطش و تشنگی ندارم ؛ در واقع اگر بشه خدا رو شکر و اگر نشه هم بازم خدا رو شکر!ادم چشم و دل سیر هرچی هم محروم باشه از چیزی ، با ولع نمیخوادش بلکه براش تلاش می کنه و اگرم نشد رها میکنه. غصه برای چیزی که از دست رفته نمی خوره و برای دستاوردها‌ غرور و شادی بیش از حد نداره و باهاش فخری به کسی نمی فروشه. زمانی که وضعیت مالی خوب باشه یا نباشه کسی از بیرون و ظاهر زندگی و خودش نمیفهمه اوضاع چطوریه؛چه تنها باشه چه در رابطه اصالتش رو داره و مراقبه که از اصل نیفته ؛چشم و دل سیرها بهترین دوستها هستند ؛ که کنارشون حس نمیکنی نباید از داشته هات یا نداشته هات بگی ؛ رشدت میدن و میگذارن کنارشون خود واقعیت باشی ، چه موفق باشی چه شکست خورده ، اصل وجودت رو دوست دارن و منفعت طلب نیستند.چشم و دل سیر شدن مسیر قشنگیه ؛ خودت رو ادم چشم و دل سیری می دونی؟ برای رسیدن به این حالت چه کارا کردی؟نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردMon, 18 Dec 2023 23:56:27 +0330https://virgool.ir/Sedayezan/اسنپ-osp4kyy4bjqiچند سال پیش یه دوستی داشتم ، یه بار که بهش گفتم خیلی بی حوصله م ، بهم پیشنهاد کرد برم اسنپ ثبت نام کنم و درگیر روزمرگی زندگی بشم و با مسافرهای اسنپ گپ بزنم و دنیا و روابطمو بهبود بدم. الان که ازش خبر ندارم ولی مدتیه پیشنهادش رو عملی کردم… اولین نکته خوبش اینه که اون پرستیژ مسخره ای که از زمان کارمندی توش رفته بودم شکسته و معاشرت با آدمهای معمولی باعث شده معمولی باشم و زمینی تر زندگی کنم و درگیر اسم و رسم و مقام و جایگاه و پرستیژ نباشم. دومین موضوع اینه وقتی دارم مسیری رو خالی میرم مسافر می زنم و باعث میشه به محیط زیست آسیب کمتری برسه چون ماشین دیگه تک سرنشین نیست. سوم اینکه درگیر زندگی روزمره آدمها شدن واقعا جذابه. پریروز موقع برگشتن خونه مسافرم یه استاد دانشگاه بود . شروع کرد به معاشرت کردن ، من گفتم کارمند بودم و پرسید کجا و سر صحبت باز شد و فهمیدیم یه دوست مشترک داریم . به همین سادگی !فهمیدم مسافرای بالاشهر و پایین شهر باهم فرق دارن. مسافرای صبح با غروب هم همینطور ، از نظرسنجی اسنپ فهمیدم موزیک ماشین لذتبخشه و خودم به عنوان راننده محترمم و به حریم شخصی افراد احترام می گذارم!سعی میکنم سفر آدمهایی که دیرمیان رو لغو کنم چون جریمه نداره و باعث میشه طرف یه کم برای وقت بقیه ارزش قائل بشه:)بعضی از مسافرا با رضایت پول بیشتری می پردازن و من میگم چقدر خوب که هنوز آدم این شکلی داریم. یه بار یه خانم جلسه ای کلی درس مذهبی در طول مسیر بهم داد ؛ یکی اسم آهنگ خارجی که پخش میشد رو ازم پرسید ، اون یکی گفت داره میره ترمینال که بره ختم مادربزرگش و کلی باهام درد دل کرد. باورش سخته ولی همین معاشرتهای ساده و دلچسب با غریبه ها باعث میشه بیشتر لبخند بزنم. نمیدونم دوستم الان کجاست و چی کار میکنه ولی ازش ممنونم بابت پیشنهادش ؛ چون تجربه خوبی بود شاید در کوتاه مدت جذاب باشه و شایدم ادامه ش بدم .هنوز نظری ندارم:)نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSat, 09 Dec 2023 22:24:38 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/آسیب-روحی-ما-را-قویتر-نمی-کند-pyx5rzg7fkx9شاید شما هم زیاد شنیده اید که به کسی که شکست خورده ‌ یا آسیب روحی دیده می گویند نگران نباش این اتفاق تو را قویتر می کند یا حتی یک جمله معروف هم هست که می گوید «آنچه من را نکُشد، قویترم میکند. »آنچه من در زندگیم تجربه کرده ام این بود که آسیبهای روحی فقط ما را انسانهای سرد و بی عاطفه و بی اعتمادی می کند تا جایی که نسبت به وقایع پیرامونمان واکنشهای سرد و بی تفاوت نشان دهیم .آسیبهایی که خود من در رابطه ها دیدم هیچ وقت من را قویتر نکرد ، تنها از من انسانی ساخت که مدام با خصلت مهربانی و سادگی درونم که خیلی هم دوستش دارم ، در جنگ باشم و همیشه بترسم که خودم باشم، مبادا دوباره آسیب ببینم. کسی که دوره آشنایی به من دروغهای بزرگ گفت به من کمکی نکرد تا قوی شوم بلکه از من آدم بی اعتمادی ساخت که برای هر موضوع کوچک و بزرگی تا فیها خالدونش را ندانم، اعتماد نکنم و این موضوع در زندگی به من ضربه زد. یا کسی که در دوستی رازم را برملا کرد ، به من کمک نکرد دوستان بهتری پیدا کنم ، بلکه از من انسانی ساخت که هیچوقت نتوانم با کسی حرف بزنم و راز و درد دلم را به کسی بگویم چون می ترسیدم که مبادا رازم را آشکار کند و آنقدر حرف نگفته در دلم نگه می‌داشتم تا احساس خفگی کنم. کسی که ادعا می کرد عاشق من است و تا کمی از او دور می شدم، سر و‌گوشش می جنبید و پیِ آدمهای دیگر می رفت از من آدمی ساخت که نتوانم به عشق در یک رابطه اعتماد کنم و نتوانم امنیت واقعی را در رابطه تجربه کنم. نمی گویم این اتفاقها درس نبوده اند چون که بوده اند؛ اما علاوه بر درسهایشان خسارتهایی هم داشته اند که به روح و جسم و زندگیم وارد شدند و این خسارتها گاهی جبران ناپذیر بوده اند . آدمی را نمی شناسم که در زندگی اسیب روحی ندیده باشد همانطور که کسی را نمی شناسم که در زندگیش زخم سطحی یا عمیق را در جسمش تجربه نکرده باشد. گاهی فکر می کنم ما یک سری آدم در کره زمین جمع شده ایم و داریم به هم آسیب می زنیم. گاهی در نقش دوست، گاهی والدین، گاهی در نقش پارتنر و گاهی هم در کار و شغلمان …قطعا خود ما هم به دیگران آسیب زده ایم ، بخصوص در قسمتهایی که خودمان آسیب دیده ایم و پذیرش این موضوع هرچقدر سخت یا تلخ باشد کمک می‌کند دیگران را راحتتر ببخشیم و بگذریم. چون به نظر من همه آدمها در جایی از زندگی به خاطر آسیب خودشان و زخمهایشان و عدم توانایی شان در شفای زخمشان به دیگران آسیب زده اند و ما نیاز به شفقت و‌ بخشش و محبت به آنها داریم . نیرو و انرژی در جهان بالاتر از این نیست که کسی را که به تو آسیب زده ببخشی و به او شفقت داشته باشی و‌حتی کمک کنی زخمهایش را درمان کند. آنچه در آسیبهای روحی اهمیت دارد این است که بدانیم فردی که به ما آسیب زده خودش قربانی یک آسیب بوده است و مهمتر اینکه از آسیبی که دیده بی خبر است . همچنین باید بدانیم که خودمان باید خودمان را شفا دهیم و با پذیرش آسیبها آنها را شفا دهیم قبل از آنکه ما هم ادامه دهنده این چرخه باشیم و ناخواسته به دیگران آسیب بزنیم. نکته اخر اینکه ما هرچقدر از فردی که به ما آسیب زده عصبانی باشیم یا او را نبخشیم تنها شدت آن آسیب را بیشتر می کنیم و فرآیند شفا را کندتر !از خواندن نظرات شما در این باره خوشحال می شوم! ?نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردMon, 26 Jun 2023 08:38:51 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/آرامش-درون-jqp10wpb1d0vچند سال است که به دنبال کسب آرامش بیشتر در زندگی هستم و با وجود تلاطمهای زیاد در جهان بیرون، سهم آرامش درونی ام بیشتر شده است.چند عامل برای داشتن آرامش درونی می دانم که دوست دارم برای شما بنویسم تا شاید به کارِ کسی بیاید. شما هم اگر عواملی می شناسید زیر این پست برای من و دیگران کامنت کنید .☺️عوامل کسب آرامش درونی: ۱-پذیرش :بپذیریم دنیا بی ثبات است و آدمها تغییر می کنند و جهان پیرامون ما، هر روز دستخوش تغییر و اتفاقات مثبت یا منفی است. بپذیریم سهم ما در تغییر جهان پیرامون زیاد نیست و اگر مساله ای هست که نمی توانیم تغییرش دهیم آن را بپذیریم . بپذیریم که یک رابطه خوب پیش نمی رود . بپذیریم پدر و مادرمان فلان ایراد را دارند ، بپذیریم جیبمان این روزها پرپول نیست . بپذیریم که شکست مالی خورده ایم. بپذیریم دوستانمان کامل نیستند و … هر اتفاقی که برایمان تلخ و گزنده است را اول از همه بپذیریم و هرگز دنبال مقصر یابی و تغییر دادن شرایط به زور نباشیم، چون انرژی زور در هستی کار نمی کند! بپذیریم چون پذیرش شفاست. ۲-شکرگزاری و تمرکز بر داشته ها: می شود در زندگی دو جور نگاه کرد:۱-چه نعمتهایی دارم ۲-چه نعمتهایی ندارمانتخاب در دست ماست. اگر تمرکز بر نداشتنها ما را به جلو می راند و باعث رشد و پیشرفت ما در زندگی می شود می توان بر نگاه دوم هم تمرکز داشت ، اما اگر قرار است تمرکز بر نداشتنها باعث حال بد و نق زدن و ناامیدی ما شود هیچ راه دیگری نیست به جز آنکه بر نعمتهایی که داریم تمرکز کنیم ! تا بفهمیم آنقدرها هم بدبخت و بیچاره نیستیم که تمام عمر زانوی غم بغل کنیم و خودمان را تباه کنیم.وقتی جیبت خالی است و مدتی روی آن تمرکز میکنی باید این تمرکز تو را به سمت کار و کسب درامد بیشتر ببرد ،در غیر این صورت کم کم تبدیل به فردی می شوی که دائم حس فقر دارد و کمبودهایش مدام جلوی چشمش رژه می رود ، راه حل چیست ؟ طبیعی است مدتی روی داشته هایت تمرکز کن و خدا را بابت همه نعمتهایی که به تو داده است شکر کن تا بدانی که نباید تنها نیمه خالی لیوان را نگاه کنی ! شکرگزاری باعث می شود در زندگی دنبال حفره های خالی و چاله ها نباشی چون درآمدن از این چاله ها انرژی انسان را حرام می کند. البته یک وقتهایی برای رشد و پیشرفت بیشتر دانستن و کشف نداشته ها سودمند است اما این دانستن نباید موجب رکود ما شود و باید ما را رشد بدهد. یک روش خوب برای شکرگزاری نوشتن یا یادآوری ده نعمت زندگی در هر روز است به نحوی که هر روز چند نعمت تازه را به لیستت اضافه کنی و بابت همه آنها از خداوند تشکر کنی .?۳-خودت را با کسی مقایسه نکنهرانسانی در مسیر زندگی استعدادها و مشکلات و شرایط خودش را دارد و نمی توان کسی را با کسی مقایسه کرد. مثلا بخشیدن ده هزار تومان برای یک فرد فقیر و یک فرد میلیاردر ابدا یکسان نیست .پس خودمان را با کسی مقایسه نکنیم چون ما نمی دانیم شرایط پتانسیلها و مشکلات افراد چه بوده است. آنچه به آدمها ارزش می دهد فقط و فقط میزان تلاش آنهاست و صرفا به نتیجه نباید نگاه کرد. اگر گاهی اوقات حس می کنید که درگیر بازی مقایسه شده اید از صفحات مجازی فاصله بگیرید و سعی کنید روی خودتان تمرکز کنید تا سم این مقایسه از جانتان بیرون برود.۴- خوددوستی خودت را بپذیر و دوست داشته باش حتی اگر اشتباهات بدی در زندگی کرده ای باز هم خودت را در آغوش بگیر و نگذار که ذهنت تو را از قلبت جدا کند. مهم تلاش برای بهتر شدن است و اینکه ما درگذشته چه کرده ایم اهمیت ندارد مهم درسهایی است که باید می گرفتیم تا امروز رشد یافته تر عمل کنیم. به خودت توجه کن و مهر بورز و بدان در زندگی هیچ همراه و یاوری جز خودت نداری که ترکت نکند . خوددوستی باعث رضایت درونی انسان می شود . خوددوستی با خودشیفتگی فرق می کند . انسان خودشیفته هیچ وقت خطایش را قبول نمیکند و همیشه شرایط و سایر آدمها را مقصر می داند و حق را به خودش می دهد اما خود دوستی یعنی بپذیریم که چه اشتباهاتی داشته ایم و باز هم به خودمان مهر بورزیم و کمک کنیم تا جلوی تکرار اشتباهات را بگیریم . دقیقا شبیه مادری که فرزندش کار اشتباهی میکند باید عمل کنیم . تذکر دهیم و در آغوش بگیریم تا رشد کنیم. ۵- بخششدیگران را ببخشیم ، حتی اگر بدترین رفتارها و ظلمها را در حق ما روا داشته اند. بدانیم افراد با میزان علم وجهلشان رفتار می کنند و کسی که به ما ظلمی کند جهلش بر علمش غلبه داشته است. این نوع نگاه باعث می شود درک و همدلی بیشتری نسبت به دیگران پیدا کنیم و به جای کینه و خشم و کدورت واقعیت زندگی افراد را ببینیم و درکشان کنیم . نمی گویم هرفرد اجازه دارد ظلم کند ببکه می گویم بپذیریم که افراد از جهل عمل کرده اند و پتانسیل شان همینقدر کم بوده است و از آنها بگذریم . گذشت و بخشش ما را به عشق بی قید و شرط الهی نزدیکتر میکند و باعث می شود خودمان هم بیشتر مورد گذشت واقع شویم . بگذر تا از تو‌بگذرند !۶- دعا کردن و ارتباط با خدااز همه عواملِ کسبِ آرامش مهمتر این است که ارتباط ما با خدا چگونه است. هر چقدر ایمان و ارتباط ما با خدا قویتر باشد آرامش ما بیشتر است. نزدیک شدن به خدا روح انسان را از تلاطم به آرامش می رساند.هر روز زمانی برای صحبت با خدا بگذاریم و اثرش را در آرامش درونمان ببینیم. برای خود و دیگران دعا کنیم و خدا را در لحظات معمولی زندگی یاد کنیم و انرژی الهی را در روحمان جاری کنیم . بزرگترین منبع آرامش خداست و روح انسان برای آرام شدن نیاز به پول و خانواده و موفقیت ندارد، تنها نیاز به خدا دارد و این حقیقت انکار ناپذیری است که خداوند آرامش بخش دلهاست.نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردFri, 31 Mar 2023 05:59:10 +0330https://virgool.ir/fboard/رنجهای-زن-بودن-klito9vjd0moخیلی وقتها در زندگیم بخاطر زن بودن مورد ظلم قرار گرفتم. این روزها بعضی از خاطرات تلخ گذشته دوباره به خاطرم آمده و آزارم می دهد . یاد روزی میفتم که نوجوان بودم و بخاطر چند تار مو که از مقنعه ام بیرون بود کتک خوردم و یا آن روزی که در اداره، مدیرم یک آقای تازه وارد از اقوامش را به جای من به ریاست واحد انتخاب کرد و گفت شما خانوم هستی و خرج کسی را نمی دهی، این آقا به حقوق ریاست بیشتر احتیاج دارد! یا آن زمان که به خاطر حرف زدن با پسرهای فامیل ما را دعوا می کردند .یاد روزی میفتم که بخاطر تماس تلفنی یکی از همکلاسیهای پسر با خانه مان درباره گروه علمی ! توبیخ شدم . از این آزارها در جامعه مردسالار و خشن ایرانی آنقدر به جان ما زنها نشسته که گاهی فکر می کنم چقدر در این دیار شکنجه گر، جنس لطیف و جان سختی شده ایم!ولی آزارهای جنسیتی همیشه فیزیکی نبودند ، گاهی حرفهایی که به ما دخترها می زدند (وبعضی از آنها هنوز هم گفته می شود) در ناخوداگاه ما ، حس بی ارزشی و کمبود را القا می کرد. اینکه همیشه باید نظر یک مرد را جلب کنیم وگرنه ارزشی نداریم هنوز هم زنان و دختران زیادی می بینم که دست به عملهای زیبایی بیهوده و خطرناک می زنند تا به چشم بیایند. هنوز دخترهای زیادی را می شناسم که فقط بخاطر کسب تایید خانواده هایشان دارند به اجبار ازدواج می کنند وبعد از مدتی طلاق می گیرند. دخترانی که نمی خواهند مدام از جامعه بشنوند که شوهر نیست و ازدواج را به مبارزه ای تبدیل کرده اند برای دریافت حس ارزشمندی! کاش آدمها می فهمیدند که کلمات با روح یک زن چه می کند! در حالیکه در کشورهای توسعه یافته یک زن با همه ویژگیهای جسمی و روانیش، مورد پذیرش مرد زندگیش قرار می گیرد . این مبارزات علیه تبعیضها و فشارهای جنسیتی هنوز ادامه دارند و ما زنها تا آخرین روز حیاتمان قطعا تجربه های تلخ و داستانهای فراموش نشدنی از این تبعیضها خواهیم داشت.بارها به خدا گلایه کردم که چرا در این دیار عقب مانده و پر از ظلم نسبت به زنان متولد شده ام.اما کم کم در زندگیم یاد گرفتم که به عنوان یک زن برای حقوق خودم ارزش قایل باشم و آن را از جامعه طلب کنم. خودم را به دست هیچ جراح زیبایی ندادم و سعی کردم برای خودم ارزشهایی چون کسب علم و تجربه و مهارت و ثروت کسب کنم و بر خلاف اکثریت جامعه خودم را به هیچ مردی تحمیل نکردم و با همه سختیها با خودم عهد بستم که تا می شود ورای جنسیتم زندگی کنم .امروز وقتی می بینم دختری تازه دارد متولد می شود ، در دلم به حالش افسوس می خورم که جنگها و تبعیضها و ظلمهایی باید ببیندو دم نزند . شاید امروز یکی از آرزوهایم این است که به زنان و دختران یاد بدهم که مستقل باشند و با همه بی رحمیها در پی کشف و گسترش استعدادهایشان بروند و زنان قوی و محکمی برای خودشان و جامعه باشند .نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSat, 24 Sep 2022 12:41:59 +0330https://virgool.ir/@Ziblog/چگونه-طبیعتگرد-شدم-rjwa9w7qf2tnوقتی کارمند بودم‌ همکاری داشتم که تور لیدر بود . یک تور گردشگری داشت و برای شروع کارش از ما دعوت کرد که با آن تور سفر برویم. خرداد ماه بود و سفری ترتیب داده بودند به استان اردبیل… گردنه حیرانخانواده من سنتی و مذهبی هستند و من برای راضی کردنشان کمی نگران بودم . پدرم تا محل اتوبوس آمد و همکارم را هم می شناخت و بالاخره کمی خیالش راحت شد و ما با آن گروه رفتیم به اردبیل.انقدر جاهای بکر و زیبایی ما را بردند که هنوز برای من یکی از خاطره انگیزترین سفرهاست.دشت گلهای بابونهکم کم با تور رفیقم شروع به سفر کردن کردم ، آن زمان حتی کفش کوه هم نداشتم اما با کمترین امکانات در تعطیلات و آخر هفته ها می زدیم به دل طبیعت. در آن گروه دوستان طبیعتگرد زیادی پیدا کردم و کلی تجربه کسب کردم و خاطره های زیبایی ساختم. بعد کم کم خودم وسایل سفر گرفتم و آرام آرام از تور جدا شدم و با ماشین خودم و گروه دوستانه سفر کردن را شروع کردم و اینجا بود که فهمیدم رانندگی برای من چه فرصتهای نابی خلق کرده و نقطه عطف زندگی من بوده است. آبشار آهکی اسکلیمراستش اوایل اصلا به من خوش نمیگذشت ، چون خیلی درگیر رانندگی و استرسهای جاده و حواشی و غیره بودم . همه فشارها در سفر روی من بود چون با آدمهایی سفر نمی رفتم که از خودم قوی تر باشند ، اما من برای قوی شدن و کسب تجربه این مسیر را ادامه دادم. در این سفرها برنامه ریزی سفر را یاد گرفتم ، می‌گشتم و نقاط بکر راپیدا می کردم و با لیدر محلی یا خودمان شخصی به آنجا سفر می کردیم . اقیانوس ابر ، دیلمانامروز ترجیح میدهم با افراد با تجربه تری سفر بروم تا هم لذت بیشتری ببرم و هم بیشتر یاد بگیرم و از بهترین خاطرات عمر من شاید همین سفرها باشد که آن زمان خیلی قدرش را ندانستیم، چون کرونا آمد و خانه نشینی ها شروع شد….نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردWed, 24 Aug 2022 22:04:52 +0430https://virgool.ir/@Ziblog/سفالگری-nh5ltfcvq7tjبعد از استعفا ،( کمی قبلتر از کرونا )میخواستم سفرهای خارجی را شروع کنم اما با شیوع کرونا همه معادلاتم بهم ریخت. با کسی آشنا شدم که مرا وارد دنیای سفالگری کرد و دوران دو ساله قرنطینه را در کارگاه سفال خودم میگذراندم ! کارهای سفالی را با دست میساختم و در کوره می پختم و از دیدنشان بعد از پخت لذت می بردم ، بعد کم کم وارد دنیای لعابها شدم . لعاب انقدر سخت و تکنیکی بود که تصمیم گرفتم یک دوره آموزشی شرکت کنم و فقط بر اساس تجربه و آزمون و خطا جلو نروم. چون ظروف سفالی و سرامیکی تا وقتی لعاب نخورند قابل استفاده به عنوان ظروف مصرفی نیستند. در طول دوره دو‌نوبت کرونا گرفتم اما با هر سختی بود کلاس را به اتمام رساندم و از یک جا به بعد توانستم کارهای بی ایراد و مصرفی تولید کنم. آنقدر این مسیر جذاب بود که روزها فقط در کارگاه بودم و میساختم و نقاشی می کردم و لعاب می زدم . همه ظرفهای دستسازم را به خانه می آوردم و استفاده می کردیم!سال دوم سفالگری حواسم رفت به چرخ سفال و دلم را به دریا زدم و یک چرخ سفال تهیه کردم و دوره آموزشی دو ماهه شرکت کردم و تازه فهمیدم چقدر دنیای سفالگری بدون چرخ خالی است !چرخ سفال برای من تبدیل شد به مدیتیشن ... شبها در یوتیوب فیلم آموزشی می دیدم و روزها تمرین و تمرین و تمرین ….آنقدر ساختم و خراب کردم تا شدم استاد چرخکار…بر خلاف خیلیها دوران قرنطینه برای من پر از لذت و تجربه و نوآوری شد و این فقط به لطف خدا بود !یک روز در اداره ای فرم پر میکردم و جلوی شغل بجای کارمند نوشتم سفالگر …. چشمهام برقی زد و لبخندی به لبم آمد، دستم خالی بود اما شغلم را دوست داشتم . بخودم افتخار کردم و به این فکر افتادم که حالا که من همه چیز را بلدم پس بهتر است کارآفرینی را جدی تر دنبال کنم .و این تازه شروع ماجراها بود !!!!نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSun, 21 Aug 2022 00:11:41 +0430https://virgool.ir/@Ziblog/عشق-اول-cqwtaqk5vmigمن از کودکی با ادبیات و هنر میانه خوبی داشتم.دوره لیسانس بصورت آزاد در کلاسهای دانشکده ادبیات می نشستم و روزهای چهارشنبه در شب شعر استاد کاکاوند که آن زمان خیلی معروف هم نبود شرکت می کردم. آنجا با جوان شاعری که مثل من از دانشکده فنی می آمد،وارد یک رابطه حسی عمیق شدم و اگر راستش را بخواهید این عشق ، بعدها هم هیچ وقت فراموشم نشد. با اینکه مثل خیلی عشقها سرانجامی نداشت اما عشق ، من را وارد دنیای شعر و شاعری کرد و چهارشنبه هر هفته می رفتم و با اینکه خجالتی بودم شعرهای عاشقانه میخواندم آن هم در جایی که مخاطب شعرها روبرویم نشسته بود !اواخر دانشگاه ، یک روز فهمیدم که نمی دانم چرا از چشم مخاطب شعرهایم افتاده ام و او‌میخواهد با دختر عمویش ازدواج کند!این اتفاق ضربه بزرگی برای من بود، دانشگاه را به زور تمام کردم و بعد از این اتفاق چند سالی مریضی گریبانم را گرفت و سرانجام یک روز به لطف خدا توانستم دوباره بلند شوم و به زندگی برگردم.بعد از پانزده سال یک روز برایم پیام گذاشت و من متوجه شدم که از همسرش جدا شده … راستش اول بنظرم اتفاق خوشایندی بود اما بعد متوجه شدم که چقدر دنیایمان با هم فرق دارد او همانطور مانده بود : هنوز شعر میگفت، ساز میزد و تغییری نکرده بود!اما من هزار تجربه داشتم و اصلا آدم دیگری شده بودم ! کارمندی را رها کرده بودم و داشتم دنیای کارآفرینی را مزه میکردم …کورسوی احساس ته نشین شده خاصی ، مثل تمام عشقهای اول در دلم مانده بود اما به او «نه» گفتم و تصمیم گرفتم زندگی را آنطور که خودم میخواهم پیش ببرم، چون بنظرم دیگرمسیر مشترکی بین ما نبود … آنجا بود که فهمیدم اگر با او ازدواج کرده بودم سرانجام خوشی برایمان نداشت و من خود امروزم را خیلی خیلی دوست می دارم !برای همین خدا را شکر کردم که مسیرهای تازه ای بعد از آن عشق و جدایی تلخ برای من باز کرد و من را به او‌ نرساند !!!نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردMon, 15 Aug 2022 22:14:27 +0430https://virgool.ir/@Ziblog/بعد-از-استعفا-kuugmea2ht8zده سال هر روز صبح با استرس دیر نرسیدن به محل کار از خواب بیدار میشدم و کل روز در حال سر و کله زدن با همکار و ارباب رجوع بودم . حتی نمی فهمیدم ناهارم را کی باید بخورم … اوایل که تغییر سیستم داشتیم گاهی تا دوازده شب سرکار بودیم . تنهاییبعد از تغییر سیستمها کل مسئولیت و بار پرداخت حقوق به روی شانه من افتاده بود و من هنوز آنقدرها برایش قوی نبودم. از طرفی محل سکونتم به شهر دیگری منتقل شد و این موضوع فشارها را بر من دوبرابر کرد. هر بار یکی از همکارانم به شهرما می آمد به من پیام می داد که فلانی تو چطور این مسیر را هر روز رفت و آمد میکنی!بعد از استعفا ماجرا فرق داشت … خانواده ام موافق نبودند که از شغل دولتی پردرآمدم که پرستیژ خوبی هم داشت بیرون بیایم ، اما من فکرهایم را کرده بودم و دیگر وقتش بود: وقت استعفا…از قبل برای چنین روزی آماده بودم . پس اندازم را در بانک گذاشتم و‌سودش کفاف مخارج آن زمانم را می داد.برای همین تا مدتی میتوانستم از جیب بخورم تا ببینم که میخواهم چه کار کنم. فشارهای خانواده و اطرافیان از یک سمت و بی برنامگی و ناراحتی روحی بخاطر پرداخت نشدن حق و حقوقم از طرف دیگر مرا بشدت حساس و عصبی کرده بود و در همان زمان که نیاز به محبت و‌همدلی اطرافیان داشتم در واقع خودم را تنهای تنها دیدم!شبها از استرس دندانهایم را فشار می دادم و باعث شد چند تا از دندانهایم بعد از مدتی ترک برداشتند.گاهی کلاسها یا کارگاههای هنری می رفتم تا کمی حالم بهتر شود . یادم هست که پاییز آن سال در یک کارگاه نقاشی روی سفال ، استاد آن دوره از من خیلی خوشش آمد و مرا به کارگاهش دعوت کرد . من قبلا دوره های سفالگری رفته بودم . از این کار خوشم آمد برای همین و فقط برای تفنن دو ماهی به کارگاهش میرفتم و تماشا میکردم و یاد میگرفتم و عاشق حس و حال کارگاه سفال شدم . گاهی به طبیعت می رفتم و به سرم زد که با پس اندازم شروع کنم به جهانگردی تا هم حالم بهتر شود و هم به یکی از اهداف مهمم برسم .بهمن ۹۸ درخواست تمدید پاسپورت دادم و اسفند ماه تمام جهان در شوک یک اتفاق فرو رفت:«ویروس کووید۱۹»و برنامه ریزی من برای سفر کردن کاملا رنگ باخت و من به کلی خانه نشین شدم !همان زمانها استاد سفالم به من پیشنهاد داد که کوره بخرم و در زیرزمین خانه بگذارم و بتوانم کارهای سفالی خودم را بپزم . خودش تحقیق کرده بود و من به جایی که او‌ معرفی کرده بود رفتم و‌ کوره خریدم. خانواده ام خیلی موافق نبودند، مدام می شنیدم که «نگاش کن کار به اون خوبی رو ول کرده داره گِل بازی می کنه »سعی می کردم چیزی نشنوم و فقط میخواستم حال خودم را بهتر کنم. با پادرمیانی مادرم بالاخره در بحبحه شیوع کرونا، کوره سفال در زیرزمین خانه ما نصب شد و من بدون اینکه بخواهم وارد دنیای حیرت انگیز سفالگری شدم !!!!نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSun, 14 Aug 2022 14:07:58 +0430https://virgool.ir/Rocket/ماجرای-یک-استعفا-olp6rewbllyyحدود هشت سال در اداره نیمه دولتی مشغول بودم و آنجا ارتقای شغلی گرفتم و حقوقم بالاتر رفت اما نمی دانم چرا هر روز حس میکردم در یک باتلاق دارم عمیق و عمیقتر فرو‌می روم…بخودم قول داده بودم از آنجا بیرون بیام و کار خودم را شروع کنم اما هر روز کار مرا بیشتر و بیشتر در باتلاق خودش میکشید تا اینکه یک روز به دلیل یک اشتباه خیلی خیلی ساده در اکسل محاسبات برای یک لیست اشتباه انجام شد و مبالغی به اشتباه وارد حقوقشان شد و متاسفانه کسی هم قبل اجرا متوجه نشد …ناگهان به خودم آمدم و دیدم همه روبرویم ایستادند با اینکه میدانستم دوست واقعی در آنجا ندارم اما دیدن حقیقت گاهی خیلی برای آدم سختتر از دانستن آن است…ممکن است در یک شغل ، کاری را یک میلیون بار درست انجام بدهی و کسی چیزی نگوید اما یک بار اشتباه که کنی کارت تمام است…معاون جدیدمان آمد به دفترم و با لحن تندی بازخواستم کرد ، اما برای من سوال شد که چرا سراغ مدیر مستقیم من نرفت ؟! و اصلا آن روز چراهای زیادی برایم مطرح شد … حال روحی خودبی نداشتم و کل بعدظهر داخل ماشینم که پایین اداره پارک بود گریه می کردم ، عصر همان روز استعفایم را نوشتم و روی میز معاون گذاشتم و از او خواستم کسی را برای انتقال شغل من معرفی کند…آن روز کسی باورش نمیشد که شش ماه بعد یک کارمند بدون سابقه کار بیاید جای من بنشیند و من از آنجا بروم …کسی که به من معرفی کردند دختر مستعد و باهوشی بود اما هیچ چیز از حقوق و اطلاعات مالی و نرم افزاری نمی دانست و تقریبا شش ماه طول کشید تا هم دوستی خوبی بین ما شکل گرفت و هم تمام کارم را به او‌ انتقال دادم …استعفای من جنجالی بود، چون شغلم مهم بود اما من همه چیز را انتقال دادم و رسید موقع تسویه حساب …آنجا بود که متوجه شدم حق و‌حقوقم را نمیخواهند کامل بپردازند و متاسفانه من چکم را بدون شکایت گرفته بودم و‌کاری از دستم بر نمی آمد…بعد از هشت سال زحمت و خون دل خوردن برای یک‌مجموعه ویرانه نیمه دولتی و راه اندازی یک سیستم تحت وب تمیز و کارامد ، با وجدان آرام و دست خالی و دل شکسته از آن مجموعه بیرون آمدم!نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردSun, 14 Aug 2022 00:27:17 +0430https://virgool.ir/@Ziblog/شوتاریکو-djxa7dwlodruتنگه شوناریکو،پارسیان، ایرانیکی از بهترین مناطقی که به آن سفر کردم منطقه پارسیان(گاوبندی) در مرز استان بوشهر و غرب هرمزگان است. مهران از دوستانم بود و آنجا در روستای میلکی زندگی میکرد . ما با هواپیما به آنجا رفتیم و مهران یک سوئیت در خانه عمویش برای ما آماده کرد و روزها با ماشین او ، منطقه را میگشتیم و طبیعتگردی میکردیم. یکی از روزها برنامه سنگین بود و ما باید به اودبه و شوتاریکو میرفتیم .اودبه،پارسیان، ایرانجایی که مثل بهشت می ماند . قسمتی از مسیر کوله ها را مخفی کردیم و با یک قمقمه آب راه افتادیم ، وقتی رسیدیم ورودی تنگه بدلیل بارندگی پر از گِل بود و همان ابتدا نفری یک بار زمین خوردیم. با کمک مهران که جلو حرکت میکرد پایمان را جای پای او میگذاشتیم و بالاخره رسیدیم داخل تنگه که مسقف و سنگی بود و خبری از گل نبود.اینجا گوشی من لیزخورد و صفحه اش ترک خورد!آن روز گذشت و ما خسته و کوفته برگشتیم به روستا ، موقع ورود به خانه عمو و زنعموی مهران با دیدن ما خیلی خوشحال شدند… میگفتن سالمین؟ جایی‌تون نشکسته؟ و ما با تعجب میگفتیم نه فقط کمی گِلی هستیم !مهران میگفت هربار با گروهی به آنجا رفته کسی ضرب دیده و برای همین عمو و زنعمویش تعجب کردند که ما سالم رسیدیم !از سختترین برنامه های طبیعتگردی بود که رفتم طوری که شب از پا درد خوابمان نمی برد و نیمه شب بلند شدیم و پماد به پاهایمان زدیم بلکه درد آرام بگیرد . یادم نرود که بگویم شوتاریکو یعنی مثل شب تاریک!جایی که ناگهان از کوهستان روشن وارد یک غار تاریک می شوی و صدای چشمه آب و بال زدن پرنده ها و سکوت عجیب آنجا بسیار دلنواز است ….نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردFri, 12 Aug 2022 02:23:27 +0430https://virgool.ir/@Ziblog/رشد-در-رابطه-هاست-n5ikfc8cuf7iمن همیشه در تضادها و اختلافها رشد کردم. مثلا در محیطی که مرا تحقیر و تمسخر می کردند یاد گرفتم تنهایی روی پای خودم بایستم . یا میان افرادی که با من کاملا متفاوت بودند تغییر کردن و تعامل درست را آموختم.از دست کسی که اخلاقش با من متضاد بود رنج کشیدم و درسها اموختم .اگر می خواستم فقط با آدمهایی که شبیه خودم هستند مراوده کنم ، هیچوقت نمی توانستم رشد کنم. امروز بنظرم آدمهایی که شبیه من هستند چیزی برای ارائه به من ندارند و ترجیح میدهم با کسانی وقت بگذرانم که با من متفاوتند و مرا با تجربه های نو و عقاید جدید و درسهای تازه روبرو می کنند و قطعا این تعامل برای آنها هم سودمند است . چون من هم همیشه چیزی برای تعریف کردن و آموختن برایشان دارم.جمعهایی که متضادند باعث رشد و ارتقای افراد می شوند بشرطی که افرادعجول و بی صبر و متعصب نباشند و دوست داشته باشند جهان را بزرگتر ببینند و فکر نکنند فقط خودشان می فهمند و خودشان درست می گویند.چنین دوستان و جمعهایی همیشه جذاب و پر از هیجان و تغییر است بشرطی که انسان حواسش باشد که صفات مثبت جمع را بپذیرد و صفات منفی را با عقلش تشخیص دهد و از آنها پرهیز کند. در این صورت جمع را همیشه به انزوا باید ترجیح داد ، حتی جمعهای منفی هم گاهی به رشد ما کمک می کنند!باید سعی کنیم برای به تعادل رسیدن جمعهایی را انتخاب کنیم که متضاد با سمت وسوی فعلی ما هستند:مثلا شما اگر آدم خجالتی باشی باید یک بار در مهمانی که همه دارند می رقصند شرکت کنی تا درمیان آن جمع به تعادل برسی !یا اگر انسان شلوغ و بدون تمرکزی هستی بهتر است در کلاس یوگا شرکت کنی تا کمی زجر بکشی و سکوت و مراقبه را یاد بگیری...این رمز رشد کردن است :مواجهه با تضادها و رنج کشیدن وتغییر کردن ....نوشته های یک طبیعتگردنوشته های یک طبیعتگردThu, 11 Aug 2022 15:56:32 +0430