<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra</title><link>https://virgool.ir/feed/@Zahrahh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:22:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/170494/avatar/avatar.png</url><title>Zahra</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahh</link></image><item><title>تجربه من از دوبار عمل بینی</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahh/تجربه-من-از-دوبار-عمل-بینی-ro3lvlskrfim</link><description>میخوام راجع به  تجربه ام از دوبار عمل بینی رو براتون توضیح بدم. امیدوارم حداقل یک نفر رو بتونه کمک کنه که اشتباه های منو تکرار نکنه و این قدر دردسر نکشه.من یه بیماری مادرزادی داشتم روی بینی ام. از وقتی ۱۰ روزه بودم ایجاد شد و بزرگ و قرمز و متورم شد. بیماری ای که بهش میگن همانژیوم. وقتی حدود ۶ سالم بود چند جلسه کرایوتراپی کردم و قرمزیش بهتر شد. از وقتی مدرسه رفتم بزرگی و دفرمه بودنش اذیتم می کرد. از وقتی یادم میاد میخواستم عمل کنم. یادمه اولین بار ۱۳ ساله بودم رفتم دکتر جراح بینی و بهم گفت حداقل باید ۱۶ ساله بشی بعد عمل کنی. دیگه صبر کردم و گذاشتم بعد ۱۸ سالگی عمل کنم که رشد بینیم متوقف شده باشه. ۱۹ ساله که بودم رفتم MRI برای عکس بینیم. اونجا یه دکتری بینیم رو دید و بهمون پیشنهاد داد بریم بیمارستان امیراعلم تو تهران که تجهیزاتش خوبه. من به خاطر سابقه همانژیوم، مستعد خونریزی بودم و نمیتونستم هرجایی برم. ما هم رفتیم و دکتر باستانی نژاد معاینه ام کرد و گفت ۸۵ درصد احتمال موفقیت هست. من اون موقع نمیدونستم اونجا خودش عمل نمیکنه. بله بینی ریسکی من رو داد دست رزیدنت و ۶ ساعت اتاق عمل بودم. بینیم بعد عمل اوایل خوب بود. ولی بعد از چسب خودشو نشون داد. ببین از دور مشخص نبود ولی از نزدیک خیلی ناجور بود. یه طرف فرورفته یه طرف برآمده. سمت فرورفته پوستم نازک شده بود. بینیم حالت S شکل داشت و سدل شده بود. سوراخای بینیم نامتقارن و بزرگ و اشکی شکل شد. ما چون شمال زندگی میکردیم فقط یه بار دیگه برای برداشتن گچ رفتیم و اون موقع بخاطر ورم زیاد معلوم نبود. راستی من عمل اول خیلی سختی کشیدم. روز بعد عمل که مرخص شدم تا بعدازظهر خونه خالم بودم بعد راه افتادیم به سمت شمال و بخاطر ترافیک ۶ ساعت تو راه بودیم. اون موقع سال ۹۸ بود. ۳۰ مرداد ۹۸ عمل اولم انجام شد.دیگه نشد بریم تهران. من هم دانشجو بودم و خیلی درسخون. دیگه کرونا اومد و شرایط سخت تر شد. من تا مدت ها فکر میکردم بینیم ورم داره و اگه ورمش بخوابه شکلش درست میشه ولی نشد. سال ۱۴۰۱ ارشد دانشگاه تهران قبول شدم. تو اولین فرصت رفتم بیمارستان امیراعلم. رفتم پیش دکتر باستانی نژاد و شرح عملم رو نشون دادم. دکتر گفت عکس قبل عملتو بیار. من رفتم تا ونک عکسم رو از طب نگار گرفتم. برگشتم بیمارستان دکتر رفته بود. هفته بعد دوباره رفتم. عکس ها رو نشون دادم. دکتر گفت فقط میشه به قسمت فرورفته غضروف دنده اضافه کنیم ولی بینیت پهن و بزرگ میشه. بهش گفتم برای سمت برآمده نمیشه کاری کرد گفت نه. گفتم برای سوراخ ها چی گفت نه. خلاصه ناامید برگشتم که بینی ام هیچ وقت دیگه خوب نمیشه. اون موقع همون وقتی بود که تازه با همسرم آشنا شده بودم و پدر مادرم دلداریم دادن که وقتی یه نفر تو رو با همین ظاهرت قبول داره ناراحتی نکن و دیگه بهش فکر نکن. شاید بشه با لیزر بهترش کرد. منم راضی شدم. چند وقت بعد رفتم بهترین لیزر تهران. اسم دکترش رو یادم نمیاد ولی مطبش جردن بود. اونجا هم منو ناامید کردن. دکتر گفت بینی ممکنه تغییری نکنه شاید بدتر هم بشه. اینجا هم ردم کردن.متخصص پوست هم رفتم. برای جوشام خیلی خوب بود. درباره بینیم هم سوال پرسیدم خیلی با اعتماد به نفس گفت با لیفت نخ درست میشه. درباره اش که تحقیق کردم دیدم خیلی عوارض داره و ممکنه نکروز بیاره.دیگه بی خیال شدم. فکر و ذکرم شده بود درس و عروسیم و با دماغم کنار اومده بودم و انگار فراموشش کرده بودم.عروسی هم کردم. نزدیک دفاعم بود. من خیلی وقت پیش شنیده بودم یه دکتری تو بیمارستان فاطمه زهرا تونسته بود همانژیوم رو درمان کنه. یه همچین چیزی. گفتم یه دکتر پوست اونجا برم. ضرری نداره. رفتم پیش دکتر آزاده گودرزی. بهم پیشنهاد داد لیزر اربیوم بزنم سمت برآمده ام که شاید بهتر بشه. قبلش هم به اندازه یک ماه گفت قرص راکوتان خارجی بخورم. من این قدر راکوتان خوده بودم دیگه استاد شده بودم. راکوتان رو باید بعد ناهار با آب فراوان بخورید. زمان پریودی نباید بخوری. وقتی میخوری بدنت خیلی خشک میشه. باید کرم های مرطوب کننده، بالم لب و قطره اشک مصنوعی مصرف کنی و حتما باید ضدآفتاب بزنید. بعضی دکترها در کنار قرص معده هم میدن که معده اذیت نشه.خلاصه دفاع هم کردیم. مهرماه رفتیم برای لیزر. سال ۱۴۰۴ فقط برای یک سمت بینیم ۳ میلیون دادم که لیزر بشه تو کلینیک بهار. خود خانوم دکتر انجام داد. در نهایت تاثیر خاصی رو بینیم نداشت.بعد دیگه رفتم سمت دکترهای جراح پلاستیک. بین جراح های بیمارستان فاطمه زهرا، پیج دکتر وقردوست خیلی نظرم رو جلب کرد. یک بار رفتم همون بیمارستان فاطمه زهرا نوبت گرفتم که پیش آقای دکتر مشاوره بشم. ولی آقای دکتر نیومد و فقط یه رزیدنت منو دید گفت حتما باید عمل بشه و با روشی غیر از عمل خوب نمیشه.همسرم اصلا با عمل موافق نبود. بالاخره مطب دکتر وقردوست نوبت گرفتم. بهمن ۱۴۰۴ بود. گفت ۲۰۰ تو کلینیک میگیره ولی میتونه تو فاطمه زهرا با ۴۰ تومن عملم کنه. خودشم عمل میکنه. من با توجه به تجربه بدی که از عمل اولم داشتم و اینکه بیمارستان فاطمه زهرا تو یه نوبت دادن ساده هم موفق نبود، کلا قید دولتی رو زدم. به شما هم پیشنهاد میکنم به هیچ عنوان بیمارستان دولتی نرین. یه جای خوب برین پول بیشتر میدین عوضش دیگه مجبور نیستین پول بیشتری برای عمل دوم بدین.من اون موقع تازه میرفتم سرکار و ۲۰۰ تومن پول نداشتم. رفتم برای تحقیق راجع به دکترهای بیشتر. دیگه جنگ شد و ما رفتیم شمال.بعد عید اومدیم تهران. اون موقع چون اینترنت جهانی نبود من با همون نت ملی تو ذره بین و دکترتو دو تا دکتر جراح پلاستیک پیدا کردم.  دکتر علی بختیاری و دکتر حمیدرضا فتحی.از دکتر بختیاری فقط یک نمونه اولیه دیدم و خوب بود. به منم گفت میشه با تیغه خود بینی یا دنده عمل کنه با هزینه بین ۱۰۰ تا ۱۲۰.دکتر فتحی خیلی خوب مشکلات بینیم رو گفت. حتی مشکلاتی که خودم متوجه نشده بودم. مثل بالا پایین بودن پره هام. هزینه با کلینیک ۲۵۰ تومن بود. دیگه پیش متخصص گوش و حلق و بینی نرفتم. چون بار اول گوش و حلق و بینی بود و گفتم این بار جراح پلاستیک برم که برای بیماری های مادرزادی بهترن.خیلی مردد بودم. هیچ کدوم به اندازه دکتر وقردوست تجربه تو بینی ترمیمی نداشتن. تازه دکتر وقردوست گرون تر هم کرده بود. ۲۹۵ تومن! من همون ۲۰۰ و ۲۵۰ برام زیاد بود. چه برسه به هزینه نزدیک ۳۰۰. دیگه دلو زدم به دریا. گفتم فوقش طلامو میفروشم. سرکارمون هم میخواست بهمون وام بده. یه مقدار هم پس انداز داشتم. گفتم توکل بر خدا با وقردوست نوبت میگیرم. نوبت گرفتم. از منشیش خواستم مرداد وقت بده که ۵ مرداد نوبت داد. خدا رو شکر جوری هم شد که نیاز نشد طلایی بفروشم.یک جلسه دیگه مشاوره هم نوبت گرفتم. بار دوم بهتر معاینه کرد و اونجا بود که برای اولین بار بهم گفتم بینیم سدل شده.همون موقع ها چند تا راضی هم تو گروه مسیر ترمیم ازش دیدم دیگه عزمم رو جزم کردم. فقط نگران این بودم که آیا واقعا ارزش داره که این همه پول بدم برای دماغم که یکی از دوستام خیلی تشویقم کرد و بهم قوت قلب داد. دیگه فقط امیدم به خدا بود. همون موقع ها مشکل تاخیر در پریود داشتم. آزمایش و سونوگرافی دادم فهمیدم کم خونی و تنبلی تخمدان دارم. یک ماه مونده بود به عملم. دکتر بهم گفت مشکلی برای عمل نداری. من فقط تغذیه ام رو بهتر کردم. قند رو کم کردم. تقریبا هر شب قرص آهن خوردم. باشگاه بدنسازی هم ثبت نام کردم و فکر کنم ۷ جلسه رفتم. ۱۰ روز قبل عمل بینی که آزمایش دادم اوضاعم بهتر شده بود.گروه عمل بینی خیلی کمکم کرد. مثلا بالش دور گردنی اصلا نمیدونستم خوبه برای ثابت نگه داشتن سر. یا مثلا پرهیزات غذایی بعد عمل. یا طرز درست چسب زدن. من سر عمل اولم خوب هم چسب نزدم. شد قوز بالای قوز.روزها رو یکی یکی شمردم. بالاخره روز موعود فرا رسید. ۱۴۰۵/۵/۵خیلی استرس داشتم. می ترسیدم مادرم نیاد چون درگیر پدربزرگم بود. از استرس زیاد چند روز قبل عمل بلند بلند داشتم گریه میکردم که همسرم آرومم کرد. بنده خدا پشیمون شد از اینکه اجازه داد عمل کنم. ولی خودمو آروم کردم. گفتم آقای دکتر فقط وسیله هست. اون قدرت خداست که تو دستای آقای دکتر نمود پیدا میکنه. با این تفکر خیلی حالم بهتر شد. اینکه امیدم به دکتر نبود بلکه به خدا بود.دوشنبه عملم بود. شنبه ۲۵۰ میلیون واریز کردم بابت دستمزد آقای دکتر. همون روز منشی بهم گفت ۸/۵ کلینیک باشم.دوشنبه ساعت ۸:۲۰ کلینیک بودم. ۴۶ میلیون و ۲۰۰ هزینه کلینیک شد. به یه همراه هم حتما نیاز دارید که به عنوان شاهد امضا کنه و کارای ترخیص تون رو انجام بده. مادرم هم همون روز از شمال راه افتاد و قبل از اینکه به هوش بیام رسید. بعد از تسویه حساب با کلینیک، خانم منشی، یه دستبند گذاشت دستم که شامل اطلاعات خودم و اسم دکتر بود و با همراهم که همسرم بود، رفتیم طبقه ۴. اونجا هم ازمون امضا و اثرانگشت گرفتن. فشارم رو گرفتن. باید ناشتا باشین از شب قبل. یه قرص هم دادن گفتن قبل عمل بخورم.ساعت ۹:۴۰ بود که گفتن بیام و بریم اتاق عمل. قرصم رو همون موقع خوردم. یه پوشه با خودم آوردم شامل وضعیت بینیم و خواسته هام از دکتر. شرح عمل اول و عکس های بینی ام قبل عمل اول. بهتره یک عکس از مدل بینی ای که دوست دارین داشته باشین. من که نبردم. فقط توضیح دادم چی میخوام.بالاخره آقای دکتر رو دیدم. خواسته هامو گفتم. اتاق عمل شیک و مجهزی بود. خیلی با امیراعلم فرق داشت. دکتر بیهوشی خیلی باهام حرف میزد و کلا پرسنل اتاق عمل خیلی خوب بودن. منتظر بودم بیهوش شم که اصلا نفهمیدم کی بیهوش شدم. عین یک چشم به هم زدن بیدار شدم و دیدم عملم تموم شده و رو بینیم حس سنگینی دارم. چون از مریضی متنفرم هی ناله میکردم. خدا رو شکر بیهوش بودم وگرنه به دکتر اجازه نمیدادم عملم کنه 😂 خیلی دوست داشتم دماغم خوب بشه و دیگه ای چاره ای جز عمل نداشتم. عملم ۲ ساعت و ۴۶ دقیقه طول کشید و وقتی اومدم ریکاوری ساعت ۲ بود. حالم از زمانی که عمل اول انجام داده بودم بهتر بود فقط جایی که دنده رو برداشت یعنی زیر سینه سمت راستم، درد می کرد.اولین بار که دماغم رو دیدم با همین گچ و تامپون، خیلی باریک شد و واقعا تعجب کردم. همش میترسیدم خیلی تغییر نکنه ولی به نظرم بین ۸۰ تا ۹۰ درصد از مشکلاتم برطرف شده.منشی دکتر بهم پیام داد روز بعد بیام برای برداشتن تامپون. تامپون رو که درآوردم فشار روی بینیم کمتر شد. باید با اسپری شستشو بدم و پماد بزنم. الان که دارم این متنو مینویسم تازه وارد روز سوم شدم و خیلی ورم دارم. هنوز گچمو در نیاوردم. گچم رو دربیارم بهتر میتونم نظر بدم. هر چند حداقل ۶ ماه لازمه تا بینی شکل واقعیش رو نشون بده.آپدیت ۱: دیروز بالاخره آتل بینیم رو برداشتم. یک هفته از عملم میگذره و خیلی ورم داره. از رو به رو خیلی بهتر شده. چون خود دکتر نبود نشد بپرسم ولی حس میکنم کل ساختار غضروفی بینیم تغییر کرده. خیلی برام غریبه بود 😅 یک تیغه صاف و باریک. یکم هم سر بالا شده که امیدوارم پایین تر بیاد. ولی سوراخ هام... دیدم که هنوز همون طوریه خیلی ناراحت شدم. خیلی تغییری نکرده و هنوز تا به تاست. مخصوصا یه طرف که تیز تر و بلندتره. قرار شد یکشنبه برم هم دکتر معاینه ام کنه هم سوالامو بپرسم. امیدوارم به مرور بهتر بشه و بهم بیاد یا حداقل با یکم آرایش کار دربیاد. واقعا خسته شدم.آپدیت ۲: امروز چهارشنبه ۲۱ مرداد هست و ۱۶ روز از عملم میگذره. یکشنبه دکتر بینیم رو معاینه کرد و گفت دو هفته دیگه بیام. هنوز هم خیلی ورم دارم. بینیم تو نورها و زمان های مختلف شکلش متفاوت میشه. یه وقت خیلی خوشگل میشه یه وقت معمولی یه وقت بزرگ. تو مطب که به هر کی قبل و بعدم رو نشون میدادم میگفت خیلی خوب شدی ولی خودم هنوز نمیتونم اظهار نظری بکنم ولی نسبت به قبل خیلی بهتر شده و خوشحالم عمل کردم. نمیدونم با دکترهای دیگه نتیجه بهتر میشد یا بدتر. ولی باز هم میگم ای کاش همون اول یه جای خوب میرفتم حداقل ایرادهایی رو بینیم نمیذاشت که کسی نتونه درستش کنه. مثل همین برش سوراخ هام. الان یه سوراخ خوبه یه سوراخ نه. ان شاءالله با کاهش ورم کمتر به چشم بیاد. راستی شاید یه پست دیگه بذارم راجع به این که تو انتخاب دکتر چه معیارهایی داشته باشین و قبل و بعد عمل چه کارهایی کنید.آپدیت ۳: الان پنج شنبه ۲۹ مرداده و ۲۴ روز از عملم میگذره. ۴ روز پیش رفتم مطب دکترم چون خیلی نگران بودم. یکم وسواس هم شدم. دید و خیلی راضی بود. همش میگفت خیلی خوشگل شده. عکاس و فیلم بردار هم داشت کلی ازم فیلم و عکس گرفتن. روز به روز داره ورمم کمتر میشه. سوراخای بینیم نسبت به روزای اول بعد از گچ بهتر شده. ازش راجع به نوزونت هم پرسیدم گفت فعلا نذارم تا بهم بگه. راستی یه طرف بینیم بیشتر ورم داره. نمیدونم چرا ولی تو مترو بینیم قشنگ تر میشه 😄 به خاطر نوره فکر کنم. قشنگ کانتور بینیم مشخص میشه. آپدیت ۴: یک ماه گذشت. تازه بینیم بعد ۲۶ سال شبیه بینی های معمولی شد. بینی های آدمای دیگه رو که میبینم با خودم میگم اون چی بود قبلا داشتم 😅 ولی باز میگم خدا رو شکر بیماری بدتری نداشتم یا بینی ام اون قدر ها هم بد نبود. با همین بینی هم عروس شدم جای شکرش باقیه 😄راستی دیروز یه چیزی شبیه جوش تو سوراخ بینیم کنار کلوملا دیدم. به پشتیبانی دکترم پیام دادم. بهم گفت موپیروسین بزنم هر ۸ ساعت. شست و شو بدم و کوآموکسی کلاو هم گفت هر ۸ ساعت بخورم. ترمیم کننده هم روزی دوبار میزنم. جای بخیه هام خیلی بهتر شده. </description><category>Zahra</category><author>Zahra</author><pubDate>Wed, 29 Jul 2026 15:16:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>