<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا حبیب‌اللهی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Zahrahabibollahi</link><description>به دنبال کشف دنیای جدید</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:12:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/60492/avatar/GXriVp.png</url><title>زهرا حبیب‌اللهی</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahabibollahi</link></image><item><title>امنیت اجتماعی وازدواج/:</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahabibollahi/امنیت-اجتماعی-وازدواج-dsvdykispihr</link><description>چندروزه با پخش کلیپ ازدواج دختر بچه ۱۱ ساله با مرد ۲۸ ساله کمپینای نه به کودک همسری راه افتاده هر کسی هم به نوبه ی خودش این کار رو سرزنش میکنه وکمترین کاری که در این باره انجام داده میشه #نه_به‌_کودک_همسریهچندوقت پیش قانون منع ازدواج کودکان زیر۱۳سال تصویب شد  و حداقل خوبی این قانون اینه که خانواده هاکمتر اینکار رومیکنن و یا شاید هم به خاطر قانون عقدشون رو ثبت نمیکنن.حالا تصور کنیم یه دختر۱۳-۲۰ساله بخواد ازدواج کنه.تو ازدواج هایی که تا الان دیدم به دو تا دلیل مشترک رسیدم ۱.برای دخترا:ازدواج به خاطر عشق نوجوونی و فکر میکنن اگه با این ازدواج نکنن اسمون به زمین میاد و این اقا شاهزاده ی سوار بر اسب سفیده که خب انتخاب هرکسی به خودش مربوطه۲.از نظر خانواده ها:همه ی پدر و مادرا از جامعه میترسن و نگرانن برای بچه هاشون اتفاقای جورواجور مثل اعتیاد و.... بیفته.یه سری از خانواده ها سعی میکنن با بچه هاشون دوست باشن و از این راه بچه هاشونو کنترل کننیه سریا فکرمیکنن با سختگیری همه چیز درست میشه و با گیردادن های گاها نابه جا به خیال خودشون بچه هاشونو از  جامعه بد و مردم گرگ صفت دور نگه میدارن و با اینکار زندگی رو به دهن خودشون و بچه هاشون تلخ میکنن که اغلب اوقات باعث تنش و درگیری بین بچه ها و والدین میشه و در نتیجه بچه ها از اونور بوم میفتن یه سری دیگه هم هستن که راهکارشون برای جلوگیری از اتفاقای احتمالی ازدواج بچه هاشونهاونا فکرمیکنن اگه بچه هاشون زود ازدواج کنن درگیر زندگی خودشون میشن و دیگه به بیرون کار ندارن اما غافل از اینکه انسان ذاتا کنجکاوه و دوست داره چیزای مختلف رو تجربه کنهبعضی از این خانواده ها هم فکر میکنن اینکار یه تیر دو نشونه و علاوه بر امتیاز بالا امتیاز تربیت کردن داماد یا عروسشون رو هم دارن و به قول خودشون میتونن زیر پروبالشون رو بگیرنو کلی دلیل دیگه که نمیدونمبا این حال باهمه ی این دلیل و منطقا که  درستی یاغلطیش به نظر شخصی هرکسی برمیگرده و با علم به اینکه جامعه بده و مردم گرگ صفت زیادنباید جوونا ونوجوونا خودشون وارد جامعه باشن و خوب یابد رو تشخیص بدناینکه صرفا بهشون گوشزد بشه چی خوبه وچی بد فایده ای نداره.و اما ازدواج زودهنگام میدونم بلوغ عقلی هرکسی متفاوته و هرکسی تو سن خاص خودش میتونه مسئولیت زندگی مشترک رو به عهده بگیره ولی زیاد دیدیم ازدواج های اینطوری که نتیجه عکس داده و نتیجش شده خیانت و طلاق وحتی طلاق عاطفیکه منشا اصلیشون انتخاب اشتباه و خالی نکردن هیجانات درونی دوران بلوغشونهپس ازدواج و کنترل بچه ها دردی رو دوا نمیکنه و شاید حتی درد رو زیادترهم بکنه.پس والدین الان و اینده به بچه هاتون پرِ پرواز بدین با اینکارا دردی دوا نمیشهپی نوشت:درسته مخالف ازدواج زودم ولی خب هرکسی بسته به فرهنگ و بلوغ فکریش برا زنزگیش تصمیم میگیره.پی نوشت۲:درسته با یه گل بهار نمیشه ولی بیاین از خودمون شروع کنیم و سعی کنیم جامعه ای امن بسازیم</description><category>زهرا حبیب‌اللهی</category><author>زهرا حبیب‌اللهی</author><pubDate>Fri, 06 Sep 2019 03:12:48 +0430</pubDate></item><item><title>کاراموزی وشغل/:</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahabibollahi/کاراموزی-وشغل-om35je73quih</link><description>دفعه اول که وارد شهرک علمی تحقیقاتی شدم  دانش اموز سال اول دبیرستان بودم یادمه اونروز زرق وبرق شهرک منوگرفت و با خودم گفتم من باید دانشگاه صنعتی قبول شم&#xA;امروز بعد از۵سال و اندی باز وارد شهرک شدم&#xA;با این تفاوت که دانشجوی  کارشناسی دانشگاه صنعتی اصفهانم&#xA;میتونم بگم بدترین روز ممکن بود برام&#xA;در حدی که اگه کلاهمم بیفته توی شهرک برنمیگردم برش دارم&#xA;بعد از اتفاقای امروز عجیب ذهنم درگیر شد&#xA;درگیر اینکه اگه واسه منی که دنبال کاراموزی بدون حقوق و بیمم کار پیدا نمیشه پس اونایی که دنبال شغل ودر امدن تکلیفشون چیه؟&#xA;همیشه به این فکر میکردم که کار هست اما فارغ التحصیلا دنبال کار نیستن و از همون اول با این چالش  ارمانگرا برخورد میکنن  و نمیتونستم حرف کسایی که  میگن کار نیست رو قبول کنم و خوب یا بد وارد بحث باهاشون نمیشدم&#xA;ولی امروز به یه نتیجه دیگه رسیدم اونم اینه که درسته کار هست&#xA;ولی همونطور که  شغل رو &#34;ردپای هرکسی رو زمین که فقط وفقط مخصوص خودشه&#34;تعریف میکنن&#xA;پیدا شدن کار مورد علاقه هرکس ممکنه طول بکشه و گاها طرف انقدر خسته میشه از گشتن که منصرف میشه و دیگه دنبالش نمیره ولی یه حسرتی همیشه باهاشه حسرتی که گاها با شنیدن اسم یه مکان یا یه پست و...یادش میفتن و داغ دلشون تازه میشه &#xA;درسته دنیای امروز به سمت دیجیتالی شدن و کد زدن و نرم افزار و... داره پیش میره ولی زیادن ادمایی که به این کارا علاقه ای ندارن و بعضا حتی استعداد اینکارا رو هم ندارن و دنبال کارایین که هیچ ربطی به این چیزا نداشته باشه که البته باز بعضی از مواقع کارشون سخت میشه چون اکثر شرکتا دنبال ادمای همه فن حریف میگردن و این چیزا براشون مهمه و البته که حق دارن چون دنیا داره به سمت ماشینی شدن پیش میره&#xA;&#xA;با همه این اوصاف امروز فهمیدم من واسه کاری که امروز رفتم دنبالش ساخته نشدم و نباید تغییر مسیر میدادم&#xA;پ ن:شنیدین میگن &#34;خدا گر ز حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری&#34;&#xA;امروز با اینکه تجربه بدی بود برام ولی کمکم کرد که بفهمم علاقم چیه و  برگردم به راهی که قبلا میرفتم ولی با این تفاوت که با دید بازتر قدم بذارم تو این راه و وسط راه باز جا نزنم چون گوشه ای از دنیای شغلی اطرافم رو دیدم و فهمیدم من نمیتونم توی همچین جوی بمونم و کارکنم</description><category>زهرا حبیب‌اللهی</category><author>زهرا حبیب‌اللهی</author><pubDate>Sun, 11 Aug 2019 11:32:43 +0430</pubDate></item><item><title>مقبولیت</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahabibollahi/مقبولیت-jaokrxoamghq</link><description>امروز یه جایی معنی داف توی کشورهای مختلف رو خوندم که خب چیز جالبی نبود&#xA;زیرش متنی با  مضمون &#34;دخترای سرزمین ما وقتی این کلمه رو میشنون فکر میکنن خوشگلن&#34; نوشته شده بود&#xA;‌وقتی راجع به این جمله فکر کردم و دنبال علتش بودم فقط به یه چیز برخوردم&#xA;&#34;مقبولیت‌&#34;&#xA; نیازی که تقریبا از وقتی نزدیک بلوغ بودیم حس کردیم و هممون کم وبیش لمسش کردیم.&#xA;گاها به خاطر ارضای این نیاز دست به کارایی زدیم که الان بعد از چندسال وقتی بهش فکر میکنیم دلمون میخواد موهامونو بکنیم یا توی یه سوراخ قایم شیم وکلی به خودمون بد وبیراه میگیم.در خلاقانه ترین حالت هم به این فکرمیکنیم کاش میتونستیم مثل سریال مسافران یه قسمت از حافظه یه نفر رو پاک کنیم و بعد شروع میکنیم غر زدن که پس دانشمندا دارن چیکار میکنن و چرا همچین چیزی نمیسازن.&#xA;یا اینکه موضوع رو جنایی میکنیم که اگه کسایی که شاهد فلان اتفاق بودن به کس دیگه ای بگن  چطوری سربه نیستشون کنیم و تو عالم رویا وخیال وقتی منطقی فکر میکنیم که نمیشه طرف رو سربه نیست کنیم باهاش قهر میکنیم و سعی میکنیم یه کاری کنیم تا چشاش دراد&#xA;اما وقتی قبول کنیم این  نیاز رو بقیه هم دارن و فقط ما نیستیم که برای ارضای این نیاز گند زدیم و بفهمیم که این نیاز میتونه باعث رشدمابشه خیلی راحت باهاش کنار میایم و تلاش میکنیم واسه بهترشدن ادمی که هستیم&#xA;البته دیگه کارای مضحک گذشته رو تکرار نمیکنیم سعی میکنیم منطقی تر وعاقلانه تر رفتار کنیم&#xA;که باز عاقل ومنطقی بودن از نظر هرکی متفاوته و هرکسی رشد رو توی یه چیزی میبینه&#xA;به قول لسان الغیب&#34;هرکسی از ظن خود شد یارمن&#34;&#xA;یکی رشد روی توی به روز بودن تیپ و قیافه یکی توی پیشرفت علمی یکی توی ورزش میبینه&#xA;والبته نکته مهم اینجاست که این نیاز به مقبولیت فقط مال دخترا نیست و به همون نسبت که دخترا درک میکنن پسرا هم درکش میکنن&#xA;که خب هممون کم و بیش نمود این نیاز رو تو رفتاراشون دیدیم &#xA;درنتیجه این نیاز رو همه دارن و ما نمیتونیم به خودمون یا بقیه خرده بگیریم  به خاطر راه های مختلفی که هرکسی برای ارضای این نیاز پیش گرفته</description><category>زهرا حبیب‌اللهی</category><author>زهرا حبیب‌اللهی</author><pubDate>Wed, 31 Jul 2019 13:39:49 +0430</pubDate></item><item><title>بحران۲۰سالگی</title><link>https://virgool.ir/@Zahrahabibollahi/بحران۲۰سالگی-rrqemo8z2cr4</link><description>از الان دقیقا دوماه و چهار روز دیگه تولد بیست سالگیمهبچه که بودم فکرمیکردم ادمای۲۰ساله خیلی بزرگن و پیش خودم میگفتم منظور از جوون یعنی ادمایی که‌۲۰‌سالشونه و از ۲۲‌به بعد دیگه دارن پیر میشنـبعد مینشستم فکر میکردم که باید یه جوری زمان رو نگه داشت که ادما همه تو۲۰‌سالگی بمونناما کم کم که بزرگ شدم پیش خودم فکر میکردم تولد۲۰‌سالگیم چقدر بهم خوش میگذره و چه تولدی بگیرم و چه چه چه...اما حالا که کمتر از سه ماه مونده به تولدم اصلا دلم نمیخاد ۲۰سالم بشهحس میکنم الان خیلی زوده وارد دهه ی سوم زندگیم بشم حسم میگه بعد این زندگیم میفته روی دور تند و دیگه وقتی برا رسیدن به ارزوهام و خیال پردازی ندارمفکر میکنم بعد از ۲۰سالگی کلی اتفاق قراره برام بیفته که دیگه به چیزایی که میخام نرسماتفاقایی که دست خودم نیستفکر میکنم توی دهه ی سوم زندگی دور یه عالمه کار رو باید خط کشید چون دیگه بزرگ شدییا اینکه دیگه نمیتونی خیلی چیزا رو تجربه کنی چون از سنت گذشتهباز یه یه فکر دیگه ای که میاد سراغم اینه که بعد این سن وارد زندگیه ادم بزرگا میشی که این واقعا برام خوشایندهاز اون طرف حسرت کارایی که میتونستم بکنم ولی نکردم رو میخورمچیزایی که بعد از نزدیک ۲۰‌سال دارم میفهمم بهشون نیاز دارم و واقعا دلم میخاد تجربشون کنمبه این فکر میکنم که یه سری جاها خیلی زود وارد زندگی ادم بزرگا شدمبعضی موقع ها واقعا حسرت بچه های کوچیک رو میخورم که خیلی ازاد و بی قید میخندن وبازی میکنن و من خودم رو الکی الکی درگیر کارایی که نمیدونم به دردم میخوره یا نه کردمحسرت میخورم که دنیاشون انقدر کوچیکه که با یه توپ بازی ساده با بزرگترا خوشحالننمیدونم از کی یهو دیگه ذوق و شوقم رو نسبت به این چیزا از دست دادم که الان دارم حسرتش رو میخورم</description><category>زهرا حبیب‌اللهی</category><author>زهرا حبیب‌اللهی</author><pubDate>Mon, 29 Jul 2019 12:12:06 +0430</pubDate></item></channel></rss>