<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا :)</title><link>https://virgool.ir/feed/@Zahra.P</link><description>فرزندِ ایرانیِ امیدوارِ علاقه‌مند به خیلی چیز‌ها :)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:15:51</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا :)</title><link>https://virgool.ir/@Zahra.P</link></image><item><title>برای نهال‌جان و صحافی رزاقی عزیزم?R?</title><link>https://virgool.ir/@Zahra.P/برای-نهال-جان-و-صحافی-رزاقی-عزیزمr-cmnvsvzbjxlt</link><description>تصویرهای رنگارنگ بالا به لطف جلدهای زیبا، جذاب و در عین حال سادۀ دفترهای نهال و صحافی رزاقی این چنین چشمگیر است.دوران مدرسه (1387 تا 1399) این طرح‌ها، دفترها و کیفیت، همه و همه بخشی از وجود سرشار از امید ما بودند.  چه لحظه‌های تلخ و شیرینی که با این وسایل و دفترها داشتیم...چه تجربه‌ها و یادگیری‌ها...و من ممنونم از شما... ♥️?نهال‌جان و رزاقی عزیز و دوشت‌داشتنی♥️♥️نهال‌جان♥️نماد  جذاب رزاقی عزیز??آن لحظه را به خوبی به یاد دارم...لحظه‌ای که با مادرم می‌خواستیم از عرض خیابان پاسداران رد شویم و منتظر بودیم تا ماشین‌ها امان دهند و بگذریم. در دستمان کیسه‌های پر از لوازم تحریر بود و دفترهای صحافی رزاقی و نهال حجم قابل توجهی از کیسه‌ها را اِشغال کرده بودند.تاریکی شب و روشنایی حاصل از نور چراغ‌ها در هم آمیخته بودند و نور چراغ‌های ماشین‌ها چشم‌های عابرینِ در حال تمرکز برای عبور از خیابان را می‌زد.پس از گذر از عرض خیابان وارد کوچۀمان شدیم...بهستان نهم... که البته در اصل یک خیابان است... و گاهی با توجه به سرعت عبور ماشین‌ها می‌شود آن را اتوبان خطاب کرد.پس از کمی پیش روی در طول بهستان نهم به خانه رسیدیم و رفتیم تا مراحل بعد را پیش ببریم.جلد کردن... اسم زدن... تقسیم‌بندی وسایل و دفترها... شور و ذوق سال جدید و وسایل جدید... شور و شوق بزرگ شدن... داناتر شدن... آینده...خیلی از سال‌های دبستان این لوازم را از تنها لوازم تحریری مرکز خرید 06 پاسداران می‌خریدیم... و خیلی از سال‌های دبیرستان این لوازم را از نیما در خیابان دولت (کلاهدوز)اما چندی پیش که رفتم خرید لوازم تحریر شستم خبردار شد که نهال‌جان و رزاقی‌جان کم‌تری هست و تنوع و تعداد محصولاتشان کم‌تر شده...و من نگران... از حیف شدن آن اجناس حرفه‌ای امیدبخش... از آن کیفیت... از اینکه چرا این برندهای فوق‌العاده را کم می‌بینم... چه خبر شده؟از 1402 حتی ساعات طلوع و غروب خورشید هم مثل قبل نیست...جنس خوب باکیفیت را حداقل بذارید بماندبیایید حمایت کنیم?✨شاید امید من به تغییرات مثبت... به خدمت به خلق... به تولید کالای درجه 1... به فعالیت و کسب و کار و حرفه... به ماندن و نرفتن... به ماندن و امید به ساختن و پیشرفت، از استحکامِ جنس و جلد و کاغذ همان دفترها به ارمغان گرفته شده باشد و من ممنونم از نهال‌جان و صحافی رزاقی خوب و دوست‌داشتنی‌امعزیزان... رفقا...چه لحظات نابی که با تمام وجود، با حداکثر شور زندگی در صفحۀ اول این دفترها نوشتم:به نام خدابه نام یکتای بی‌همتابه نام خداوند بخشندۀ مهربانبسم الله الرحمن الرحیم???صحافی رزاقی عزیزم...نهال‌جانم...یقینا شما از کار درست‌های عالَمین و صد البته من تنها کسی نیستم که باورها و امید شما را دریافت کردم؛ و خدا را شکر هنوز در کمدم دفترهای شما جا خوش کرده‌اند و این باعث مسرت من است. اما بدانید...من پای کیفیت شما بزرگ شدم... پای پرقدرت ادامه دادن شما می‌ایستم و تمام قد هوادارتان هستم.تاریخ‌های زیادی در نهال‌ها و رزاقی‌ها نوشتم... از سال‌های 1387 تا 1401 و امیدوارم تا سال‌های دور و دراز تاریخ‌هایی با قالب‌هایی که شاید اکنون غریب به نظر آید در این دفترها زده شود ان‌شاءالله... به امیدی که از شما در دلم جوانه زده امیدوارم?✨✅ «صد البته با توجه به اصول محیط زیستی و مصرف بهینۀ کاغذ»هر چقدر هم که فناوری پیشرفت کند... لذت قلم بر دست گرفتن و رسمِ رسم الخط فارسی عزیزمان و یا هر زبانی، چیز دیگری است. ?من هنوز چیزهای زیادی برای نوشتن، یادگرفتن و به خاطر سپردن دارم و می‌خواهم که شما رفیق، همراه و همدم این مسیر باشید.خدا قوت  پهلوان‌های دل‌های کوچک کودکان این سرزمینچراغ‌های گرمابخش وجود بزرگسالان ایران‌زمیندم شما گرم?✋?از طرف فرزند ایرانی امیدوار علاقه‌مند به خیلی چیزها... که با شما بزرگ شد و ان‌شاءالله با شما بزرگ‌تر می‌شود. (:یاعلی(علیه السلام)</description><category>زهرا :)</category><author>زهرا :)</author><pubDate>Mon, 13 Mar 2023 18:21:49 +0330</pubDate></item><item><title>داستان‌های من و خانم عنصری</title><link>https://virgool.ir/@Zahra.P/داستان-های-من-و-خانم-عنصری-pjuvifc1fwx5</link><description>سلام سلام عنوان بیش‌تر شبیه داستان‌های خلاقانه برای آموزش علوم به بچه‌های دبستانه?ولی... ولی قضیه چیست؟?خانم عنصری معلم شیمی سال دهم اینجانب در یکی از مدارس غیرانتفائی نسبتا خوب تهران هستند و این برمی‌گرده به ایام دانش‌آموزی اینجانب و دقیق‌ترش می‌شه سال تحصیلی 96-97دستمال کاغذی بی‌تا که این جعبه‌اش خیلی خوبه باز می‌شه توش می‌شه از اون دستمال فله‌ای‌ها گذاشت و یک برگهٔ حاوی طرح و نقش رنگی که حالا می‌گم چیه و قمقمهٔ قشنگم که خیلی راحت الاستفاده نیست ولی قشنگه و شاید باورتان نشود که یکبار یک ماشین مدل بالای خفن این رنگی در اتوبان ارتش دیدم که خیلی جذاب بود. و دیگر وسایل میزتحریرم.حالا چرا خانم عنصری؟ چرا ترکیبی یا فرمولی نه؟?اول اینکه نمی‌خواستم هویت ایشون با اسم واقعی‌شون فاش بشه، دیگر اینکه عنصری بیش‌تر به‌شون می‌آید. چون کلا یک جوری بودن که فضای ترکیب و فرمول پیش نمی‌آمد.خانم عنصری که بود و چه کرد؟ کیستند و چه می‌کنند؟یک معلم شیمی حرفه‌ای و خفن، جدی و کمی ترسناک و در عین حال دوست داشتنی برای اینجانب...داستان‌ها و تجربه‌های جذابی رو باهاشون داشتم و از اینکه معلمم بودند خدا رو شکر می‌کنم، هرچند فکر نمی‌کنم ایشان از اینکه معلم کلاس ما بودند، راضی بوده باشند.??چیز دیگر اینکه شماره‌شون رو دارم ولی ازشون خبری ندارم؛ شاید یک روز که ان‌شاءالله واتساپ میزون شد به‌شون پیام بدم و اینا... ان‌شاءالله هرجا که هستند سلامت باشند.این چیه؟ یکی از آثار هنری همین سال دهم، دوست سمانه نامی کشیدش و من با مدادرنگی‌های خوب و خفنش رنگش کردم و می‌دونستید وسایل هنر چقدر گرونه؟! پناه بر خدا تازه من قیمت الانش رو نمی‌دونم  رنگ کردن این طرح باعث شد بفهمم از رنگ‌آمیزی تفننی خوشم می‌آید برای همین بعد کنکور یک کتاب رنگ‌آمیزی برای بزرگسالان گرفتم.بریم سر اصل داستان:در ایامی که یک مقدار اوضاع روزگار برای اینجانب نامیزون بود، یکی از اصلی‌ترین درگیری‌های من با تکالیف مخصوصا مشق‌های شیمی بود.?این رو هم بگویم که کلا بچۀ درس‌خوان و تکلیف حل کنی نبوده‌ام و دوران تحصیل در مدرسه‌ام بسیار جالب است.?ولی من آن موقع واقعا تلاش می‌کردم و می‌دویدم که برسم حل کنم و به نظرم همین که این دغدغه را داشتم و پای میز می‌شستم، معلم باید خدا را شکر می‌کرد.? اما مشکل دیگر این بود که لای کتاب را وقت نمی‌کردم باز کنم و کلا کمی هم قصد داشتم سمبل‌کاری تکالیف را پیش ببرم.بنابراین دقیقا یادم است که پشت میز چوبی مرحوم پدربزرگم در اتاق ایشان در خانۀ مادربزرگم نشستم و برگه‌ها را جلوی رویم گذاشتم که حل کنم. این را هم بگویم که خانم عنصری تعریف دقیق معلمی است که هر جلسه آزمون می‌گیرد.??خلاصه اینکه قلم بر دست گرفته و رفتم سراغ سوالات و همانگونه که گفتم سمبل‌کاری‌طور پیش رفتم و برای سوالاتی که واقعا هیچ ایده‌ای حتی ایدۀ غلط نداشتم، می‌نوشتم:نداریم! ?سوال غلط است.یا مثلا توضیحی نمی‌دادم و فقط یک جواب ریز می‌نوشتم؛ احتمالا از جدول مندلیف هم استفاده می‌کردم.اینایی که می‌گم رو یادم نبود، الان دیدم...هیچ اتمی بدین گونه نیست.تعداد الکترون‌های لایۀ دوم فلان اتم با هیچ اتمی برابر نیست.همان پاسخ سوال 8یکسری سوتی‌های علمی ناب هم هست که کمی تخصصی می‌بود و در این مقال نمی‌گنجد.در دفاع از خودم بگویم که قصد بی‌احترامی نداشتم و دقیقا هم نمی‌دانستم که قرار است اینقدر ریز تکالیف ما را ببینند و کلا هم بیش‌تر این موارد مال اوایل بود و روال کاری‌شان هم دستم نبود.?✋ (تصاویر را ببینید تا با اسناد وقایع مذکور روبه‌رو شوید.)و حالا می‌رسیم به بخش ناب داستان واکنش خانم عنصری:ببینینسوال 13: اتمی با 15 الکترون در لایۀ سوم الکترونی بنویسید.ال 13: اتمی با 15 الکترون در لایۀ سوم الکترونی بنویسید.پاسخ من: نداریم.واکنش خانم عنصری: جدی؟؟ می‌خوای بعد از این شما تمرین اضافه و درس بده. مثل اینکه اطلاعاتت از من بیش‌تره.?بلهههسوال 9 یک برگۀ دیگر: در یک اتم فرضی، تعداد نوترون‌ها دو برابر تعداد الکترون‌هاست. اگر این اتم با گرفتن دو الکترون، تعداد الکترونی برابر با Ar(آرگون) پیدا کند، عدد جرمی آن کدام است؟1- 482- 323- 544- 24پاسخ من: سوال غلط است.واکنش خانم عنصری: راستی؟ (جدی؟)?رو چشمم:) و در انتهای یکی از برگه‌ها برایم نوشتند:لطفا به جای جواب نیست و نداریم، درست درس بخوان و جواب درست را بنویس.?✋نتیجۀ این داستان: درس بخوانیم. درس بخوانیم. معلم‌ها و اساتید خودشان اینکاره‌اند. بچۀ خوبی باشیم. و اینااااا....ولی جدی شاید این مطالبی که من عرض کردم خیلی ایده‌آل نباشد، اما تجربه‌های جالبی است. و به سبب همین خاطرات و تجربه‌ها، من مدرسه را در این نظام آموزشی داغان خیلی اوقات دوست داشتم. و این تازه یکی از سوژه‌ها از یکی از سال‌های تحصیل از یکی از درس‌ها و با یک معلم بود. کلی مطلب قابل عرض است که به نظرم کف بران است. و بازهم ممکن است چندان ایده‌آل نباشد.?وسط متن به این فکر کردم که چرا نذاشتم خانم اتمی... ??آره دیگه خانم عنصری...به‌به! :)</description><category>زهرا :)</category><author>زهرا :)</author><pubDate>Thu, 06 Oct 2022 22:19:35 +0330</pubDate></item><item><title>تلاش‌هایی که جواب داد و درسی که سودوکو به من یاد داد:)</title><link>https://virgool.ir/@Zahra.P/تلاش-هایی-که-جواب-داد-و-درسی-که-سودوکو-به-من-یاد-داد-mzxxoq6uwnuv</link><description>به نام یکتای بی‌همتاسلام و ادب خدمت شما دوست گرامیمن بامداد امروز که تقریبا می‌شه دیشب به یکی از مهم‌ترین دست آوردهای سال 1401 خود، دست پیدا کردم.و آن چیزی نیست جز اینکه اینجانب توانستم پس از تلاش‌های فراوان یک سودوکوی سخت را حل کنم.می‌گویم سخت و این را کسی می‌گوید که خود عند سودوکو است؛البته من ترفندها و تکنیک‌های سودوکو را نمی‌دانم و فقط میدانم روش‌هایی هست امام من نرفتم که آن‌ها را یاد بگیرم ولی این دلیل نمی‌شود که از آن‌ها استفاده نکرد.چقدر فرهیخته و اهل مطالعه... به بهیادم است که در زمان کودکی سودوکوهای روزنامۀ همشهری را مادرم حل می‌کردند و هر سه جدول ساده، متوسط و دشوار پر بود از اعداد و من با دیدن آن بخش از روزنامه عشق می‌کردم.در اینجا جا دارد که بگویم روزنامه چیز خوبی است و ای کاش حذف نشود؛ چرا که چندی پیش پس از مدت‌ها رفتم که یک روزنامه بخرم... حالا چرا؟چون مدت‌ها بود دنبال خانه بودیم و آگهی‌های اپلیکیشن‌ها و سایت‌های خانه و املاک را از بر کرده بودیم. املاکی‌ها ما را می‌شناختند و تقریبا همۀ املاک‌های محله‌های پاسداران، اختیاریه، اقدسیه و دیگر مناطق اطراف را دور زده بودیم. این بود که من گفتم: ای مادر شاید راه گشای ما همان روش قدیم است که خاطرات خوبی هم از آن داریم؛ یعنی روزنامه!این بود که یک روزنامه تهیه کردم و به خانه آمدم، و در کف این بودم که چرا اینقدر باریک شده! مخصوصا بخش آگهی‌ها...شاید جوان‌ها یادشان نباشد ولی زمان ما روزنامه‌ها خیلی برگه و صفحه داشتند و به قول خواهرزاده‌ام پهن بودند. و این را کسی می‌گوید که خودش الان بیست ساله است و این یعنی این همه تغییر در فقط ده سال و چقدر شیب تغییرات زیاد است عجبا...از تجربه‌های لذت بخش با روزنامه مثلا در اوایل دهۀ نود که من حدودا ده یازده ساله بودم یک روز قبل از مدرسه توسط مادرم به دکۀ روزنامه فروشی سر کوچه اعزام شدم و یک روزنامه تهیه کردم.جای شما خالی جور شد و از آن روزنامه یک پراید خوشگل نقره‌ای درآمد که در حد بنز و بوگاتی برایم عزیز بود.(وی این را در حالی می‌نویسد که اشک در چشمانش حلقه زده)یک ضبط خفن داشت و اصلا وای خدااااااا و یک سگ گندۀ قهوه‌ای و پهن در قسمت روی صندوق قرار داده بودیم. تازه ضبطش کنترل از راه دور داشت... واییییی قلب و عروقممدلش هم پراید 141 بود و این دومین پراید خانوادۀ ما بود... چرا که قبلا پدرم یک پراید 131 نقره‌‌ای داشتند که فروختند و این 141 مال مادرم بود که بعد فروختند و یک سمند خریدند که آن هم برایم چون پورشه بود.در اینجا عکس هر دو مدل را داریم اولی پراید 131 هست که بیش‌تر هم در خیابان‌ها دیده می‌شه به نظرمخوش عکسه، عکسش از خودش خوشگل‌تره و این هم پراید 141از مبحث پرایدشناسی بگذریم و بریم سراغ سودوکویی که داشتم عرض می‌کردم:دیشب من سودوکویی را حل کردم که خیلی روی آن زمان گذاشتم؛ بارها شروع جدول از نو و سعی در زاویه دید جدید، بارها بررسی ستون‌ها و ردیف‌ها و خانه‌ها، بارها آزمون و خطا، بارها تا آخر کار رفتن و حتی شد که جدول رو تموم کردم و بعد موقع تصحیح دیدم خطا دارم. برای همین در عکس می‌ بینید که هم جای خودکار داریم، هم مداد و هم پاک کن و هم غلط‌گیر و این تلاش برای حل مسئله است. پس موضوع صرفا یک جدول ساده نیست.مهارت حل مسئله یکی از خفن‌ترین مهارت‌هاست. و این جدای از تلاش و پشتکار برای انجام یا پیش برد یک چیز است. و یک موضوع مهم‌تر روحیۀ جنگندگی؛ وقتی برای یک جدول یا حل یک مسئلۀ ریاضی و حتی در یک بازی ورزشی رو خودمون کار کنیم که دست نکشیم و تا لحظۀ آخر تلاش کنیم که بشه... این در همۀ ابعاد زندگی‌مون تجلی پیدا می‌کنه و باز این هم یک چیز خفنیه که اصلا نگین و نپرسین.جدای از اون به لطف تکنولوژی اکثر افراد ذهن درگیری دارن و اون آرامشی که قبل از بروز تکنولوژی‌های مختلف در ذهن و زندگی جاری بود الان خیلی کم شده و اینه که وقتی من با یک آرامشی به دور از گوشی و لپ‌تاپ می‌شینم پای جدول و سعی می‌کنم که با ذهن باز و فراغ بال و در یک آرامش خوبی جدول رو حل کنم، یک تجربۀ ساده و شگفت‌انگیزه که خیلی ارزشمند و مفیده و لطفا لطفا دنبال این لحظات سادۀ آرام بگردین و حالش را ببرید.بریم سراغ حل این سودوکوی معروف:سودوکوی مد نظر:) آن پنج خانۀ بالا وسط را ببینید... اینقدر هیجان زده شده بودم داشت حل می‌شد آن شکلی شد.  در ابتدا موارد تابلو رو با خودکار نوشتم. سپس احتمالات و اعداد رو یک بررسی کلی کردم که چون قبلا هم وقت گذاشتم بودم در این زمینه دید خوبی داشتم، سپس به این نتیجه رسیدم که یک خانۀ خاص است که همه چیز زیر سر آن است: خانۀ پایین سمت چپ که دوتاش هم غلط گیری شده.اینه که دل را به دریا زده و رفتم سراغ آزمون و خطا و درست در خانه‌ای که الان یک شش دارد که زیرش یک ستارۀ صورتی است عدد سه را قرار دادم، چون آن‌‌جا یا سه می‌شد و یا شش. عدد سه در آن‌جا به بن‌بست خورد. و به این یقین رسیدم که آن‌جا عدد شش باید قرار بگیرد. و این شد که عدد شش را در آن‌جا قرار دادم.در این میان این را بگویم که شاید بگویید که با آزمون و خطا که هنری نیست، اما باید بگویم که وقتی شما بر پایۀ احتمالات و آزمون و خطا پیش می‌روید احتمال خطاهای سهوی زیاد می‌شود و این تجربۀ من است که خیلی هم تجربه کردمش... بالاخره ما چهار پیرهن بیش‌تر پاره کرده‌ایم.مثلا در آخرین آزمون و خطا خود را یک شکست خوردۀ در کل دیدم و رفتم به مادرم گفتم که فلان و بهمان و اصلا شاید این سودوکو مشکل دارد.و همان‌جا بود که فهمیدم یادم رفته که من احتمال در احتمال کرده بودم.حالا جلوتر دقیق‌تر به آن اشاره می‌کنم.در همان خانۀ پایین سمت چپ یک 2 و 4 می‌بینید که دورشان خط بنفش کشیده شده؛ قبلا از اینکه به این صورت در جای فعلی خود قرار بگیرند، به گونۀ دیگری قرار گرفتند تا با آزمون آن پیش برویم و به این صورت بود که جای‌شان برعکس جاگیری فعلی‌شان بود؛ برای اینکه این ریسک پیش برود مجبور شدم پس از این یکبار دیگر آزمون و خطا کنم و در هیچ کدام از آن دو حالت جواب نگرفتم و ناامیدانه به سوی مادر رفتم و وقایع مذکور در کمی بالاتر رخ داد؛ همانگونه که داشتم خدمت مادر گرامی عرض می‌کردم و کمی هم ناله...یادم آمد که من آزمون و خطا در آزمون و خطا کرده بودم؛ پس یادم افتاد که جای 4 و 2 را اگر عوض کنم باید جواب بگیرم و به همین صورت هم شد و من سال 1401 بی‌‌ثمر نماند و این مهم در این سال به وقوع پیوست.باشد که سودوکوها حل شود.حل کردنی‌ها حل شود.نوشته‌ها نوشته بگردد.و عرض‌ها، عرض گردد.باتشکر از همراهی شما :)</description><category>زهرا :)</category><author>زهرا :)</author><pubDate>Tue, 13 Sep 2022 19:47:53 +0430</pubDate></item><item><title>شمایی که کنکوری هستی..... آره با شمام؛</title><link>https://virgool.ir/@Zahra.P/شمایی-که-کنکوری-هستی-آره-با-شمام-wnhhjsn3tlgw</link><description>«به نام یکتای بی همتا»سلام خدا قوت به شما ✋امیدوارم اگر در مسیر درس و کنکور هستید این مسیر رو خودتون انتخاب کرده و پذیرفته باشید.تبریک می‌گم به خاطر این که فرصت دارید  تلاش کنید و ان شاءالله مسیرتون رو با توکل به خدا طی کنید. تا اینجا هر چی بوده و هر جور بوده گذشته است....اگر خوب بوده که خدا را شکر ولی حواستون باشه که مغرور نشید؛ وقتی حس کنید خبریه همون جا می تونه یک نقطه ضعف باشه که ان شاءالله با مدیریت و کنترل شما ختم به خیر شه.اگر به نظرتون بد بوده خدا رو شکر که شما دوست خوب من هنوز زمان و توانایی دارید تا شرایط رو بهتر کنید.?و اگر معمولی بوده به امید خدا می‌تونید پیشرفت فوق العاده‌ای داشته باشید.تا حالا هر چقدر از فرایند کنکوری بودنتون گذشته باشه، فرقی نداره، الان زمان مناسب برای فعالیت هستش. (ای شمایی که داری اینو می خونی، الان رو دریاب) این رو مخصوصا در زمستون و بهار یادتون باشه?✋ایشون گیاه پتوسم هستند که ان‌شاءالله قراره منتقل‌شون کنم به محل کار مادرم(:  نگران نباشید که شاید &#34;خیلی‌ها از من بیش‌تر خوندن&#34;، همیشه ممکن هست کسی از شما بیش‌تر خونده باشه مهم بازدهی و پیوستگی هست. نگران نباشید که شاید &#34;خیلی‌ها از من بیش‌تر خوندن&#34;، همیشه ممکن هست کسی از شما بیش‌تر خونده باشه مهم بازدهی و پیوستگی هست.یک موردی که در فضای کنکور خیلی فراگیره توجه فراوان به زمان گذشته است.... ای وای تابستون ای وای پاییز ای وای زمستون ای ..... این حال خیلی ناخوشاینده و می‌تونه شما رو از استفاده از زمان باقی مونده و پیشروی باز داره؛ حواستون باشه، هر چقدر از دست رفت، باقی مونده رو با همۀ وجود بچسبید حتی اگر خیلی کم بود حتی اگر یک روز مونده بود خودتون رو کنترل کنید.همون یک روز هم تاثیر گذاره، حتی اگر خدایی نکرده کنکور خوبی نداشته باشید، با اون آدم سابق فرق دارید؛ دیگر شما کسی هستید که می شه روش حساب کرد و ان شاءالله موفق خواهد بود. (البته که ان‌شاءالله کنکور خیلی خوبی داشته باشید.) یک نکتۀ دیگر این که داشتن روز شمار و توجه به اون وقتی که احساس می کنید خیلی تا کنکور فاصله هست، می تونه مفید باشه و باعث شه حواستون به گذر روزها باشه ولی اگر کنکور رو نزدیک خودتون حس کردید شاید تآثیرش منفی باشه و شاید مثبت؛ به نظر بنده نزدیک کنکور تآثیر منفی‌اش بیش‌تره و شما رو درگیر اعداد و ارقام می‌کنه و شاید خدایی نکرده باعث اضطراب شه.مورد دیگر اینکه در سال کنکور سعی کنید فضای رقابتی سالم باشه.در حد توان به دیگران کمک کنید و اگر به همراهی و کمک نیاز داشتید از افراد واجد صلاحیت کمک بخواهید این کمک خواستن می‌تونه باعث پیشرفت شما و اون فرد شه. برای این که فضا سالم باشه یک کار خوبی که می تونید بکنید این هست که برای همه دعا کنید موفق شن حتی اگر ته ته دلتون با اون آدم صاف نیست، باز هم براش دعا کنید.ان شاءالله این دعا ها باعث خیر در مسیر خودتون و دیگران شه و باور کنید روی خودتون هم تآثیر خوبی می ذاره( یک هو مغرور نشین که وای چه آدم خوب و خفنیم) اگر از دست خودتون ناراحت بودید که من تلاش نکردم و من فلان و بهمان حواستون باشه.... شما می خواستین خوب پیش برید و تلاش کنید شاید اهمال کاری کردید اما به دنبال یک راهی بودین که بتونین بهتر عمل کنین و این عالیه ماشاءالله.... شما یک مقدار همت بیش‌تر و توکل به خدا و اعتماد به خودتون نیاز دارین تا ان‌شاءالله بترکونین این خیلی خوبه که دغدغه‌مند هستید خدا رو از این بابت شکر کنید و یک ایول به خودتون بگین.یا علی علیه السلام بگید و بلند شین و با یک روش بهتر پیش برید ان‌شاءالله موفق و سلامت باشید.یا علی علیه السلام مدد?</description><category>زهرا :)</category><author>زهرا :)</author><pubDate>Tue, 13 Sep 2022 17:28:02 +0430</pubDate></item></channel></rss>