https://virgool.ir/feed/@Z.Tlbnحوزه انتخابی من در روانشناسی، کودکانه و تمام قد در راستای آگاهی والدین قدم برمی‌دارم?fa2026-11-11 03:05:08https://files.virgool.ir/upload/users/1521429/avatar/rOZdVI.jpeghttps://virgool.ir/@Z.Tlbnhttps://virgool.ir/@Z.Tlbn/ما-به-دنبال-فوت-کوزه-گری-شما-هستیم-ltrybnhw4r6mحتما برایتان پیش آمده که یک دستور پخت را موبه‌مو اجرا کرده‌اید اما نتیجه دلچسب نشده! بعد مادرتان نکته‌ای ساده گفته و همه چیز عوض شده. یک «فوت کوزه‌گری» کوچک که در هیچ کتابی نوشته نشده بود اما همه‌چیز را تغییر داد. ما باور داریم دانش هم همینطور است. گاهی یک «فوت کوزه‌گری» کاربردی از زبان یک متخصص، از ده‌ها مقاله تئوریک کارآمدتر است. والدین امروز، بیش از هرچیز به همین نکات نیاز دارند. ما در زی‌مگ (https://zymag.ir)، به‌دنبال گسترش جامعه متخصصین و نویسندگان خود هستیم تا این «فوت‌های کوزه‌گری» را از دل تخصص‌های مختلف بیرون بکشیم و به دست خانواده‌ها برسانیم. شاید فوت کوزه‌گری شما در روشی برای علاقه‌مند کردن کودک به ریاضی از طریق بازی باشد، یا تکنیکی برای ساختن یک کاردستی با وسایل دورریختنی، یا راهی برای گفتگوی مؤثر با یک نوجوان.روانشناسی، نجوم، برنامه‌نویسی، موسیقی، آشپزی، حقوق، پزشکی و پرستاری، کشاورزی و گیاه‌شناسی، اقتصاد و مدیریت مالی، ورزش و مربی‌گری، جامعه‌شناسی. تخصص شما هرچه که هست؛ اگر می‌توانید یک راهنمای عملی یا یک نکته از دل آن برای والدین دربیاورید، ما به شما نیاز داریم.این یک دعوت به همکاری داوطلبانه برای خلق ارزشی مشترک است. دستاورد شما از این همراهی:انتشار تمام آثار با نام و اعتبار خودتان.ایجاد یک پروفایل حرفه‌ای برای نمایش تخصص و ساختن برند شخصی.اثرگذاری مستقیم بر فرهنگ فرزندپروری و تبدیل شدن به مرجعی قابل اعتماد برای والدین. اگر شما هم «فوت کوزه‌گری» خاص خودتان را برای به اشتراک گذاشتن دارید، وارد این لینک شوید و اطلاعاتتان را برای ما بفرستید.https://zymag.ir/cooperationزهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانTue, 27 Oct 2026 13:35:42 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/مولتی-ویتامین-رشد-روان-کودک-bqhf6sp1o7erبر اساس رویکردی که با نام روانشناسی خود شناخته می‌شود (self psychology) کودکان در جریان تعامل با دیگران خود را می‌شناسند. مهره‌های ستون فقراتِ سلف کودک یا سلف یک انسان به میزانی که دیده می‌شود و با دفعاتی که دیده می‌شود و به شکل‌هایی که دیده می‌شود، روی هم ساخته می‌شود و بالا می‌رود. استادم در دوره‌های کودک جمله جالبی داشت که می‌گفت یک کودک در چشمان مادرش خودش را می‌بیند. وقتی مادر با اشتیاق به فرزندش که در حال بازی‌کردن است نگاه می‌کند و می‌گوید: «قربون دست و پای بلوریت» یا «وااای داری می‌خندی و چقدر قشنگ می‌خندی و…» در ذهن کودک مرور می‌شود:«ااا من خوبم! اااا پس من یه موجودیم که ارزش دیده‌شدن دارم! اااا پس من هستم!» در واقع می‌توان گفت کودک در آن شوقی که در نگاه مادر هست جان می‌گیرد و رشد می‌کند! دقیقا به مثابه یک مولتی ویتامینی برای رشد روان کودک! این کار به اصطلاح Mirroring نامیده می‌شود و به معنای انعکاس آینه‌وار رفتار و احساس کودک است و یک جزء ضروری برای رشد روان کودک به شمار می‌رود. مشابه آن را در ارتباط درمانگر و کودک در بازی درمانی، یا در فرایند درمان بزرگسال(علی‌الخصوص ‌روانکاوی) می‌بینیم. درمانگر بزرگسال در میان صحبت‌ها درست مثل آینه، خودمان را به خودمان نشان می‌دهد. بچه‌ها با بازی با ما حرف می‌زنند. در واقع بازی به ما فرصتی می‌دهد که آن‌ها را به خودشان نشان دهیم. بنابراین بازی‌درمانی با محوریت چنین تکنیکی شاید بستری برای ترمیم این رابطه از دست‌رفته والد(یا مراقبان اصلی) و کودک باشد.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانFri, 14 Jul 2023 15:15:54 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/اگر-کودک-adhd-دارید-بخوانید-p7ytget2uz81بیشتر تحقیقات روانشناسی و پزشکی نشان می‌دهند که ADHD ارثی است و مدیریت موثر علائم کودک می‌تواند بر شدت اختلال و ایجاد مشکلات جدی‌تر در طول زمان تاثیر بگذارد. همچنین می‌توان گفت مداخله زودهنگام کلید پیامدهای مثبت برای فرزند شما است. هرچه زودتر به همراه فرزندتان یک روانشناس کودک متخصص در این حوزه را ملاقات کنید، احتمال این که بتوانید از شکست تحصیلی و اجتماعی و مشکلات مرتبط با آن مانند نداشتن اعتمادبه‌نفس و بزهکاری یا سوء‌مصرف موادمخدر و الکل شود، جلوگیری کنید، بیشتر است! اگرچه زندگی با کودکان بیش‌فعال ممکن است گاهی چالش‌برانگیز به نظر برسد، اما شما به‌عنوان یک پدر و مادر آگاه می‌توانید محیطی را برای فرزندتان ایجاد کنید که شانس موفقیتش را افزایش می‌دهد. اگر بخواهم سه توصیه کلیدی به والدین دارای فرزند ADHD بکنم می‌گویم:۱- انرژی عاطفی محدود خود را برای سرزنش‌کردن خودتان هدر ندهید: علت ADHD به‌صورت قطعی مشخص نیست اما اکثر محققان علت آن را ارثی دانسته‌اند. بنابراین نمی‌توان گفت علت آن فرزندپروری ضعیف یا محیط خانه آشفته نیست، اگرچه محیط خانه می تواند علائم ADHD را بهتر یا بدتر کند.۲- هرچه می توانید درباره ADHD بیاموزید: از گوگل و توییتر و پیج‌های اینستاگرام و کانال‌های تلگرامی گرفته تا کتاب‌های زرد روانشناسی موجود در بازار، در هر فضایی که وارد شوید اطلاعات زیادی درباره تشخیص و درمان ADHD در دسترس است اما همه آن‌ها دقیق یا مبتنی بر شواهد علمی نیست. پس این به شما بستگی دارد که یک مصرف‌کننده خوب باشید و یاد بگیرید اطلاعات درست علمی را از نامعتبرها تشخیص دهید. به‌طور کلی، بهتر است درباره تبلیغاتی که مدعی درمان ADHD هستند، محتاط باشیم. در حال حاضر، هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما می‌توانید گام‌های مثبتی برای کاهش تاثیر آن بردارید. علاوه بر این، به منبع اطلاعات نیز توجه کنید. اگر از اینترنت استفاده می‌کنید، از وب‌سایت‌های معتبر استفاده کنید. در مطلب علائم بیش فعالی در کودکان من تلاش کرده‌ام مطالبی جامع درباره این اختلال در سنین مختلف را بیان کنم.۳- اطمینان حاصل کنید که فرزندتان تمامی ابعاد یک ارزیابی جامع برای تشخیص ADHD را پشت سر گذاشته: هرگز فقط به حرف یک معلم، مشاور مدرسه، همسایه، دوست، نزدیکان و... اکتفا نکنید. فراموش نکنید یک تست اینترنتی نمی‌تواند تشخیص قطعی را روی فرزند شما بگذارد. برای تکمیل فرآیند تشخیصی، مطمئن شوید که فرزندتان یک ارزیابی جامع شامل ارزیابی‌های پزشکی، آموزشی و روان‌شناختی را طی کرده و در این ارزیابی‌ها سایر اختلالاتی که شبیه‌ ADHD هستند در نظر گرفته شده و رد شده‌اند.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانMon, 10 Apr 2023 12:10:40 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/آیا-لذاید-زندگی-قربانی-پس-انداز-می-شود-pkekuclrlgvbیک جایی نوشته بودم پول اگر می‌توانست جاندار باشد، احتمالا ماهی می‌شد! همان‌قدر لیز و غلتان! از مشتمان لیز می‌خورد و ناغافل می‌دیدیم که دستمان خالی است! اکثر کودکان و نوجوانان علاقه زیادی به خرج‌کردن پول دارند، این در حالی است که اندکی پس‌انداز می‌تواند تغییر بزرگی در آینده آن‌ها ایجاد کند. بچه‌ها اغلب تصور می‌کنند که پس‌انداز کردن پول، لذت‌بردن از هرچیزی به وقتش را قربانی می‌کند. شاید این تصور از توصیه‌های قدیمی‌ترها مثل «پول‌هایت را برای روز مبادا نگه دار» ناشی می‌شود. اگرچه برخی از پس‌اندازها مربوط به رسیدگی به شرایط اضطراری است و مثل یک فرشته نجات به دادمان می‌رسد اما خیلی از اوقات هم می‌تواند زمینه دستیابی به اهداف مثبت را فراهم می‌کند. به‌عنوان مثال، شاید فرزند شما مدت طولانی در آرزوی شرکت در یک کلاس هنری خاص باشد یا نیاز به خرید وسیله‌ای داشته باشد. این درست همان وقتی است که پس‌اندازها مفید واقع می‌شوند. در این موقعیت‌ها بحرانی وجود ندارد اما علاقه یا خواسته کودک و نوجوان چیزی فراتر از تامین هزینه‌هایی است که والدین انجام می‌دهند. وقتی کودک یا نوجوان پس‌انداز می‌کند، انتخاب‌های بیشتری خواهد داشت. بنابراین اتفاقا به‌جای قربانی‌کردن لذت، زمینه فراهم‌کردن لذت بیشتر فراهم می‌شود. می‌توان گفت پس‌انداز کردن میزانی از فداکاری را می‌طلبد اما این به‌معنای قربانی‌کردن لذت‌های زندگی نیست. فراموش نکنید تمرینی که از سنین پایین شروع می‌شود تقریبا مادام‌العمر باقی می‌ماند. برای مثال هنگامی که فرزند شما در سنین پایین به پس‌انداز کردن عادت کند، هرگز آن را متوقف نخواهد کرد. بنابراین نیاز است قبل از هرچیز اهمیت این کار را توضیح داده و سپس آموزش پس‌انداز به کودکان را با شیوه‌هایی خلاق و موثر آغاز کنید.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانMon, 03 Apr 2023 17:59:41 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/کمک-به-کودک-مضطرب-g7ov08hwbkp5وقتی بچه‌ها مضطرب هستند، طبیعی است که به‌عنوان والد بخواهید به آن‌ها کمک کنید احساس بهتری داشته باشند اما با تلاش برای محافظت از کودکان در برابر چیزهایی که آن‌ها را مضطرب می‌کند، به‌طور تصادفی می‌توانید اضطراب را بدتر کنید. بهترین راه برای کمک به کودکان برای غلبه بر اضطراب این است که به آن‌ها بیاموزید که با اضطراب در زمان بروز آن مقابله کنند. با تمرین، اضطراب کمتری خواهند داشت. درمان اضطراب در کودکان نیاز به ملاقات روانشناس کودک دارد اما طبق تجربه‌ام تصمیم دارم در این مطلب سه توصیه کوتاه و کاربردی را برای برخورد با کودکان مضطرب را شرح دهم.۱- حرف‌های مثبت و واقع‌بینانه به کودک بزنید: نمی‌توانید به کودک قول دهید که در امتحان مردود نمی‌شود، هرگز به زمین نمی‌خورد یا کودک دیگری در حین اجرای نمایش به او نمی‌خندد اما می‌توانید به او بگویید با انجام تکنیک‌های مدیریت اضطراب، کم‌کم سطح اضطرابش به مرور زمان کاهش می‌یابد و اخلالی در کارها ایجاد نمی‌کند. ۲- نحوه پرسیدن سوال‌ها درباره موضوعات خاص را تغییر دهید: فرزندتان را تشویق کنید تا در مورد احساساتش صحبت کند، اما سعی کنید سوالاتی که به‌طور مستقیم راه‌انداز اضطراب هستند را نپرسید. برای مثال سوالاتی شبیه «واسه امتحانت مضطربی؟ آیا نگران مسابقه رباتیکت هستی؟» هر احساس کودک را به نگرانی و اضطراب تفسیر می‌کند. برای جلوگیری از تغذیه چرخه اضطراب، فقط سوالات باز بپرسید: « از این که امروز قراره پروژه رباتیکتو به بقیه نشون بدی چه حسی داری؟»۳- راه‌های سالم مدیریت اضطراب را به بچه‌ها نشان دهید: راه‌های متعددی وجود دارد که می‌توانید به بچه‌ها در کنترل اضطراب کمک کنید و به آن‌ها اجازه دهید ببینند خودتان چگونه با اضطراب کنار می‌آیید. برای مثال انجام تعدادی بازی برای کاهش اضطراب کودک می‌تواندزمان انتظار قبل از یک رویداد مضطرب‌کننده را کوتاه جلوه دهد و در عین‌حال تمرکز و توجه کودک را از عامل اضطراب منحرف کند. اگر مدام پشت تلفن به یکی از دوستانتان شکایت کنید که نمی‌توانید استرس یا اضطراب را تحمل کنید، ممکن است کودکتان این باور را شکل دهد که اضطراب چیزی است که غیرقابل تحمل و مدیریت است. نمی‌گویم وانمود کنید که استرس و اضطراب ندارید، اما اجازه دهید بچه‌ها بشنوند یا ببینند که شما با آرامش آن را مدیریت می‌کنید، آن را تحمل می‌کنید و از پشت سر گذاشتن آن احساس خوبی می‌کنید.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانMon, 09 Jan 2023 09:37:18 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/اعاده-حیثیت-کرم-های-روده-x77h9djlpnabنمی‌دانم شما تابه‌حال آزمایش انگل داده‌اید یا خیر اما همکلاسی دبستانی‌ام تقریبا به اندازه سال‌های تولدش این آزمایش را انجام داده بود و هر بار هم با جزئیات کامل برایمان تعریف می‌کرد. یک‌بار که مادرش برای بردن دوستم به مدرسه آمده بود و با معلم بهداشت در حال صحبت بود، به حرف‌هایشان یواشکی گوش کردم. مادرش معتقد بود چون دندان‌قروچه می‌کند و ناخن‌هایش را می‌جود حتما انگل دارد و این دکترها درست نمی‌توانند تشخیص دهند. برای همین مدام مجبور است دکترهای اطفال مختلف را تست کند و دوستم را برای آزمایش ببرد. راستش از جزئیاتی که دوستم تعریف می‌کرد و تصوری که نسبت به انگل داشتم ترجیح می‌دادم شب‌ها با دهان باز بخوابم تا این که یک موقعی دندان‌هایم به هم نزدیک نشوند و صدایی ایجاد نکنند که مادرم من را هم برای آزمایش ببرد. چند روز پیش که همان دوستم را پس از سال‌ها در مترو دیدم چند دقیقه اول را فقط دوتایی می‌خندیدیم. آخر چرا باید اولین خاطره‌ای که از کسی یادم می‌آید، آزمایش انگل باشد. وقتی خنده‌هایمان تمام شد گفت از آخر مادرم بیخیال شد و فرضیه انگل به ترازنبودن دندان‌ها رسید.این روزها که یکی از تازه مادرهای فامیل در یکی از دورهمی‌ها خِفتم کرده بود و علت دندان قروچه کودکان را می‌پرسید، یاد همان خاطره کذایی افتادم. اغلب کودکانی که دندان‌قروچه می‌کنند نشانه‌هایی مثل فک‌درد، سردرد، حساسیت به سرما و گرما، لثه‌های حساس و... را نشان می‌دهند. دوره‌های طولانی و شدید دندان قروچه می‌تواند منجر به آسیب دندان یا مشکلات دیگر شود. بهترین کاری که باید انجام دهید این است که علت اصلی این رفتار را پیدا کنید. برای مثال ممکن است کودک شما تحت استرس شدید بوده و نیاز به ملاقات روانشناس داشته باشد. در پایان لازم می‌دانم این خاطره و مقاله علت دندان قروچه کودکان را از همین تریبون به مادر همکلاسی دبستانم و تمام کرم‌های روده‌ای که مادر دوستم به آن‌ها مظنون بود، تقدیم می‌کنم.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 08 Jan 2023 19:09:17 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/کدام-آسانسور-مهارت-های-ارتباطی-بچه-ها-را-به-بالاترین-طبقه-می-برد-mjwe3yu2hfxlهمه ما از لحظه تولد شروع به برقراری ارتباط می‌کنیم. شاید بتوان اولین برقراری ارتباط واضح زندگی هر انسانی را گریه نوزاد تازه متولدشده، دانست. کودک با تماشاکردن و گوش‌دادن به والدین و سپس تقلید گفتار و اعمال آن‌ها یاد می‌گیرد که چگونه ارتباط برقرار کند. بیشتر اعتمادبه‌نفس و نگرش کودکان به توانایی آن‌ها در استفاده موثر از کلمات ناشی می‌شود. هرچه کودکان زودتر بتوانند مهارت‌های ارتباطی خوبی را توسعه دهند، برای هر جنبه‌ای از مدرسه و زندگی آمادگی بیشتری خواهند داشت. کودکی که در برقراری ارتباط کلامی خوب است در مهارت‌های نوشتاری نیز بهتر عمل می‌کند. بنابراین احتمالا در امتحانات مدرسه و تکالیف کتبی خود عملکرد بهتری خواهد داشت. مانند هر مهارت دیگری، مهارت‌های ارتباطی بچه‌ها را می‌توان با تمرین توسعه داد و بهبود بخشید. هرچه بیشتر با کودکان ارتباط برقرار کنید، زودتر و سریع‌تر این مهارت‌ها را در او ارتقا می‌دهید. همچنین کتاب‌خواندن و بازی‌کردن یک فعالیت عالی برای کمک به بهبود مهارت ارتباطی فرزند شما است و آن‌ها را با طیف وسیعی از واژگان آشنا می‌کند تا به سهولت با دیگران ارتباط برقرار کنند. کودکان از طریق تعامل و بازی با خواهر و برادر یا دوستان خود مهارت‌های اجتماعی و بین‌فردی را در کنار مهارت‌های ارتباطی توسعه می‌دهند. مهارت‌های گوش‌دادن و توانایی کودکان در همدلی و تفسیر نشانه‌های ارتباط غیرکلامی از طریق بازی برای تقویت مهارت ارتباطی کودکان تقویت می‌شود. در واقع می‌توان گفت بازی‌ها با ترکیب سرگرمی و آموزش در کنار هم درست مثل یک آسانسور بچه‌ها را به بالاترین سطح و طبقه مهارت‌های ارتباطی می‌رسانند.فواید مهارت‌های ارتباط موثر برای کودکان چیست؟ اعتمادبه‌نفس کودک را بالا می‌برد: مهارت‌های ارتباطی موثر چون به بچه‌ها در برقراری ارتباط موثر کمک می‌کند در نهایت اعتماد‌به‌نفس کودکان را برای حضور در جمع و صحبت با دیگران بالا می‌برد.خلاقیت را توسعه می‌دهد: وقتی بچه‌ها بتوانند به‌خوبی ارتباط برقرار کنند، می‌توانند خود را به روش‌های هنری دیگر بیان کنند. این موضوع به آن‌ها اجازه می‌دهد تا جنبه خلاق وجودی خود را توسعه دهند. این موضوع به‌خصوص از طریق بازی‌های ارتباطی مانند نقاشی صوتی ارتقا پیدا می‌کند. تخیل بچه‌ها را ارتقا می‌دهد: بیان احساسات و ایده‌ها با استفاده از مهارت‌های ارتباطی مناسب، کودکان را قادر می‌سازد تا تخیلات خود را توسعه دهند. تفکر مستقل را پرورش می‌دهد: صحبت‌کردن با کودکان، پرسیدن نظرات آن‌ها و تشویق آن‌ها به بحث در مورد ایده‌هایشان، توانایی آن‌ها را برای تفکر مستقل تقویت می‌کند.مهارت حل مسئله را افزایش می‌دهد: ارتباط کلید حل عملی مشکل است. با مهارت‌های ارتباطی قوی، کودکان راه‌حل‌ها را پیدا می‌کنند و راه‌های مختلفی را برای همکاری با یکدیگر برای غلبه بر چالش‌ها کشف می‌کنند. منجر به ایجاد روابط قوی می‌شود: ارتباطات به ما کمک می‌کند تا روابط خود را با اطرافیانمان توسعه داده و حفظ کنیم. بنابراین برقراری ارتباط موثر به کودکان این امکان را می‌دهد که پیوندهای محکمی با معلمان و همسالان خود ایجاد کنند و به آن‌ها احساس حمایت و اعتمادبه‌نفس می‌دهد. این موضوع در بازی یک کلاغ چهل کلاغ به‌وضوح دیده می‌شود.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 01 Jan 2023 13:43:59 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/ناخن-گیر-سرخودها-sqgmm9my6dzpاگر به رفتارهای نوزادان کمی دقت کرده باشید؛ اغلب آن‌ها برای تسکین خود انگشت شست خود را می‌مکند. کمی که بزرگتر می‌شوند، این عادت کمی تغییر می‌کند و تبدیل به ناخن‌جویدن می‌شود. در واقع می‌توان گفت جویدن ناخن، یک نسخه اصلاح‌شده از مکیدن انگشت است که می‌تواند شبیه به یک عمل آرامش‌بخش برای آن‌ها باشد. علت ناخن‌جویدن در کودکان می‌تواند بسیار متنوع باشد. دلایل مختلفی مانند کنجکاوی، بی‌حوصلگی، کاهش استرس، عادت یا تقلید، اختلالاتی مانند اوتیسم و بیش‌فعالی و... در این رفتار نقش دارند.برای مثال کودکان دارای ADHD اغلب برای به‌دست‌آوردن تمرکز خود کارهای مختلفی انجام می‌دهند. یک نوع از این کارها، عادات تکراری و متمرکز بر بدن است. کندن پوست لب‌ها، ناخن‌جویدن، چرخاندن موها، جویدن داخل گونه، لوله‌کردن لبه آستین یا پایین لباس و... همگی می‌توانند به همین دلیل اتفاق بیفتند. رفتار ناخن‌جویدن در کودکان بیش‌فعال معمولا به‌عنوان یک مکانیسم مقابله و راهی برای کاهش اضطراب یا هدایت انرژی اضافی بچه‌ها عمل می‌کند. کودکان دارای ADHD کنترل تکانه ضعیفی دارند در نتیجه ترک رفتارهایی مانند ناخن‌جویدن برای آن‌ها سخت است و نیاز به کمک والدین و یک درمانگر متخصص دارند. شما می‌توانید از راهکارهای درمان ناخن‌جویدن در کودکان برای کمک به فرزندتان در راستای ترک این عادت استفاده کنید. تغییر یک عادت سخت است، اما اگر از برخی از استراتژی‌های بالا را استفاده کنید، کودک نوپای شما راحت‌تر آن را ترک خواهد کرد.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSat, 31 Dec 2022 18:55:17 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/سوالات-جنسی-بچه-ها-را-سلاخی-نکنیم-aqdofiri5us0«مامان چرا من توی عکس عروسیتون نیستم؟» این را آن زمان‌هایی که اینستاگرام هنوز نفس می‌کشید در اکسپلور دیدم. بچه‌ای که گریه می‌کرد و عکس‌های عروسی والدینش را تماشا می‌کرد و از مادرش این سوال را می‌پرسید. مادری که پشت موبایل در حال فیلم‌برداری قهقهه می‌زد. حقیقتا هم سوال کودک خنده‌دار بود. از خنده‌اش که بگذریم من آن را یک نقطه شروع برای پاسخ به کنجکاوی‌های جنسی می‌بینم.بسیاری از والدین از ارائه آموزش جنسی به فرزندان خود می ترسند و در تلاشند تا بدانند اصلا باید آموزش دهند یا نه؟ چه مقدار باید آموزش دهند و از چه سنی باید شروع کنند؟ همه این مطالب را در راهنمای جامع و کاملی به نام تربیت جنسی کودک منتشر کرده‌ام و گفته‌ام که والدین به دلیل توانایی‌شان در ارائه اطلاعات درست و کاربردی به نیازهای سنی رشد جنسی فرزندان، به‌عنوان مربیان جنسی ایده‌آل شناخته می‌شوند. بنابراین شاید بهتر است به جای سلاخی سوالات جنسی کودک، خودمان را برای آن آماده کنیم و کمی با خجالتمان کنار بیاییم. در این مطلب تصمیم دارم چند توصیه برای پاسخ به سوالات کودکان در این حوزه را بیان کنم: - در مورد این که چرا فرزندتان این سوال را می‌پرسد نتیجه‌گیری نکنید. می‌توانید بگویید: «می‌تونی چیزایی که قبلا در مورد این موضوع شنیدی یا می‌دوستی رو به من بگی؟» - پاسخ‌های خود را کوتاه و متناسب با سن کودک ساده نگه دارید و درباره کلمات جدیدی که ممکن است فرزندتان قبلا نشنیده باشد، توضیح دهید.- پس از پاسخ‌دادن یک سوال، گفتگو را باز نگه دارید. می‌توانید بگویید: «چه سوال دیگه‌ای در این مورد داری که بپرسی؟» یا «اولین بار چه اتفاقی توی خونه یا مدرسه افتاد که باعث شد بیشتر در مورد این موضوع فکر کنی؟»- درک آن‌ها را بررسی کنید. پس از پاسخ دادن به یک سوال، می‌توانید بپرسید «توضیحی که دادم رو متوجه شدی؟ سوالت برطرف شد؟» یا «نظرت در موردش چیه؟»- اگر پاسخ چیزی را نمی‌دانید، می‌توانید آن را به‌تنهایی یا با هم جستجو کنید. می‌توانید بگویید: «خوشحالم که این سوال رو پرسیدی. من مطمئن نیستم که چطوری توضیحش بدم/پاسخش چیه. بیا اونو باهم بررسی کنیم. در این مواقع می‌توانید از کتاب‌ها یا فیلم‌های آموزشی مخصوص کودکان در بازه سنی موردنظرتان استفاده کنید.به یاد داشته باشید، اگر کمی احساس ناراحتی کنید یا خجالت بکشید، طبیعی است اما سعی کنید از خجالت خود عبور کنید. قول می‌دهم برای هر دوی شما ارزشش را دارد. سلامت جنسی کودکتان موضوعی است که هرگز برای خجالت شما صبر نمی‌کند و قطعا نیاز به آموزش مهارت و خودمراقبتی دارد.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانMon, 26 Dec 2022 10:50:04 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/اطلسی-ها-هم-می-توانند-نقش-علف-هرز-بازی-کنند-nto06hqawtueهر جمعه‌ی پدر و مادرم و تعطیلات مختلف، خلاصه می‌شود در یک نقطه از خانه: باغچه! گلدان‌ها‌ و باغچه به جانشان بسته است. مادرم عاشق سبزی‌کاری است. آن‌هم از نوع ریحان! می‌گوید او را یاد مادرش می‌اندازد.حالا شما فرض کنید با این همه علاقه و رسیدگی‌ای که مادرم برای قسمت سبزی‌ها به‌خرج می‌دهد دریغ از رویش. اگر هم ریحان دربیاید‌ برگ‌هایی کوچک‌تر از ناخن یک انگشت دارد. هزار بار انواع بذرهای مختلفش را خریده ولی انگار نه انگار! کارگر گلخانه‌ای که یک سال برای کوددهی باغچه آمده بود گفت که اطلسی‌ها درست مثل یک علف هرز خفه‌اش می‌کنند.گمان نمی‌کردم که هیچ‌وقت یک گل هم بتواند مثل علف هرز عمل کند. فکر می‌کردم علف‌های هرز چهره زشت و ماهیتی چسبنده دارند که دور گل‌های دیگر می‌پیچند و اجازه نفس‌کشیدن به آن‌ها نمی‌دهند. به خیالم اطلسی‌ها از آن نوع گل‌های بی‌عار بودند که با همه گل‌های دیگر دوست می‌شدند و هر موقع هر کدام از همسایه‌هایش می‌خواستند ریشه بدوانند، خودشان را کنار می‌کشاندند و همیشه دایه عزیزتر از مادر بودند. تصوراتم فرو ریخت. یاد کلاس‌های فرزندپروری افتادم استادم معتقد بود والدین گاهی اوقات با کارهایی که فکر می‌کنند به‌صلاح فرزندشان است جلوی رشد اجتماعی و هیجانی او را می‌گیرند. همین کارها می‌تواند یکی از دلایل کمبود اعتمادبه‌نفس کودکان باشد. در واقع والدینی که اجازه تجربه‌کردن به کودک را حتی در فضاهای امن نمی‌دهند، عملکردی شبیه علف هرز را دارند. این والدین اجازه نمی‌دهند کودکان شکوفا شوند و هویتی مستقل را شکل دهند. زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 11 Dec 2022 11:56:48 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/از-تخته-سیاه-تا-پرده-های-سفیدرنگ-دیتاپروژکتور-odi28ghwatvuمتولدین اواسط دهه هفتاد تجربه عجیبی در تغییرات آموزشی داشتند. مثلا من یادم می‌آید هر سال که پایان می‌رسید، کتاب‌های درسی سال قبل عوض می‌شد. برای نمونه ما فقط یک کتاب فارسی داشتیم اما سال‌ بعد، همان پایه دو کتاب بخوانیم و بنویسم داشتند که با روش‌های خلاقانه‌ای بچه‌ها را به ادبیات علاقه‌مند می‌کرد یا یک کتاب قرآن داشتیم که معلم می‌نشست بالای سرمان و تندتند از خواندمان غلط می‌گرفت اما سال بعد برای همان پایه کتاب‌ هدیه‌های آسمانی با عکس‌های رنگارنگ ظاهر شد. همیشه ما یک حس عقب‌ماندگی خاصی داشتیم. شما فرض کنید هر سال که شما به پایه بعدی می‌روید نمی‌توانید به سال‌ قبلی‌هایتان پز بدهید که ما این‌ها را بلدیم، به‌جایش آن‌ها به شما پز می‌دهند که ما کتاب جدید داریم. خداییش زور داشت. حسرت یک پز «ما بیشتر بلدیم» به دل ما ماند!در این میان، یک بار هم سعادت این تغییرات نصیب ما شد. اوایل سال دوم راهنمایی وارد کلاس که شدیم به‌جای تخته سیاه چشممان به تخته‌های وایت‌بورد روشن شد. هر کدام باید دو ماژیک آبی و قرمز در کیفمان می‌داشتیم و خبری از مبصر گچ‌ و انتخاب گچ‌های رنگارنگ از دفتر مدرسه نبود. من دوستش نداشتم. تنها مزیتش این بود که حداقل کیف ما را برای پز دادن به بچه‌های دیگر کوک می‌کرد بالاخره ما از مباهاتی به‌نام تخته‌ وایت‌بورد برخوردار بودیم! کم چیزی نبود?سال بعد اتاقی در مدرسه به‌نام کارگاه آموزشی ساخته شده بود. معلم‌ها می‌توانستند طبق برنامه خاصی از امکانات این اتاق برای آموزش به بچه‌ها استفاده کنند. من آن‌جا با دیتاپروژکتور آشنا شدم. یک وسیله‌ عجیب دیجیتالی روی سقف روبه‌روی یک صفحه سفید نصب شده بود. معلم‌ها می‌توانستند یک کابل را به کامپیوتر اتاق وصل کنند و برای ما ویدئو یا پاور پوینت نمایش دهند. در این میان یک معلم علوم عبوس داشتیم که حکم کرد هر جلسه، کلاسم باید یا در کارگاه برگزار شود و یا آزمایشگاه! همه ترسیده بودیم گیر چه معلم سخت‌گیری افتاده بودیم! جلسه اول وارد کارگاه که شدیم، برق‌ها را خاموش کرد. بیشتر وحشت کردیم! کمی سرش را در کامپیوتر فرو کرد و یک دفعه تصویر رنگارنگی روی صفحه سفید ظاهر شد. کارتون بود! پرسیدیم کارتون ببینیم خانوم؟ یک کلام جواب داد: بله! تمام سال را با کارتون و ویدئو و آزمایش‌های عملی آزمایشگاه به ما درس داد. به جرات می‌توانم بگویم جزو معدود معلم‌هایی بود که می‌توانم افتخار کنم شاگردش بودم. لحظه لحظه کلاسش درس بود و هیچ روشی انقدر نمی‌توانست من را به علوم جذب کند. هیچ اطلاعی ندارم که روش‌های آموزشی هم‌اکنون چقدر پیشرفت کرده است. به‌گمانم اما این لیست از بهترین کارتون‌های آموزشی برای کودکان خیلی به کمک معلم‌ها و والدین بیاید. زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 20 Nov 2022 23:38:30 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/اژدهای-عزیزم-از-آتش-دهانت-برای-روشن-کردن-قابلمه-غذا-استفاده-کن-qaeoa926gyg3اگر مدیر مهدکودک فرزندتان در طی یک جلسه به شما توضیح دهد که به خاطر اعتراض‌های سایر والدین مجبور است عذر پسرتان را بخواهد چه حسی خواهید داشت؟ مدیر در صحبت‌هایش می‌گوید پسرتان، بچه‌ی دیگری را که قصد داشته با اسباب‌بازی او بازی کند، گاز گرفته و قبل‌تر از آن با لگد به شکم یک دختر کوچک زده چون به اشتباه کفش‌های او را پوشیده بوده است. احتمالا در نهایت از او عذرخواهی کنید و حس کنید بدترین پدر و مادر دنیا هستید، زیرا نمی‌توانید او را کنترل کنید و با عصبانیت به خانه برگردید. در راه احتمالا با خودتان فکر کنید چرا فرزندم پرخاشگر شده؟ فقط فرزند من این رفتارها را نشان می‌دهد؟ علت پرخاشگری در کودکان چیست؟ باید بدانید هر کودک در درونش یک بچه‌ اژدها را پرورش می‌دهد. بچه‌ اژدها دیر یا زود کشف می‌کند که می‌تواند از دهانش آتش خارج کند. کار خارق‌العاده‌ای است! این یک توانایی ویژه است که گاهی حتی حس قدرت و لذت به او می‌دهد. این که بچه اژدهای فرزند شما یاد بگیرد کِی، کجا و چگونه خشمش را نشان دهد و از آتش دهانش برای چه‌ کارهایی استفاده کند هنر شما والدین است. واکنش‌های اشتباه والدین یا اطرافیان به پرخاشگری بچه‌ها می‌تواند باعث خشمگین‌شدن همیشگی بچه اژدهای درونشان و آسیب‌های مادام‌العمر شود. آن‌گاه است که زمین و زمان را به آتش می‌کشند. کافی است با اژدهای فرزندتان سنجیده حرف بزنید. برای مثال یک‌بار به‌چشم‌هایش زل‌بزنید و بگویید: «مادرجان به‌جای این که هر روز در و دیوار را به آتش بکشی، بیا و با آتش‌های دهانت، زیر قابلمه غذای ما را روشن کن!» به همین سادگی! به همین خوشمزگی! اگر شما جزو مادر و پدرهایی هستید که به نظرتان این راهکار عملی نمی‌آید پیشنهاد می‌کنم به مطلب رفتار با کودک پرخاشگر مراجعه کنید آن‌جا کمتر از قدرت تخیلم استفاده می‌کنم?زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 20 Nov 2022 15:11:39 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/در-ستایش-پدر-و-مادرانی-که-اهل-آموزشند-iqqvvzsapeqkمن به‌عنوان یک روانشناس کودک می‌دانم که ارائه آموزش‌های جنسی به کودکان برای اکثر والدین سخت است، من می‌دانم که چقدر ریزه‌کاری دارد، من می‌دانم که در فرهنگ ما چقدر صحبت درباره آن نهی شده، من از زیر و بم فرهنگ ایرانی آگاهم، من خوب می‌دانم چقدر این مبحث جدال‌برانگیز و خاص است اما به‌عنوان یک درس‌خوانده روانشناسی و فعال حوزه کودک و نوجوان، تربیت جنسی برای کودکان را ضروری، مفید و یک عامل بازدارنده برای آسیب‌های جدی می‌دانم. در این مطلب قصد دارم ۵ دلیل برای ضروری‌بودن تربیت جنسی کودکان را بیان کنم. اگر شما هنوز برای ارائه این آموزش‌ها به فرزندتان تردید دارید تا پایان این متن با من همراه باشید.۱- ارتباط بهتر والد - فرزند: یکی از بزرگترین مزایای آموزش جنسی به کودکان این است که شما را به پدر و مادری صمیمی و امن تبدیل می‌کند. بچه‌ها می‌دانند که برای سوالاتشان بهتر است سراغ شما بیایند تا از منابعی مثل سایت‌هایی با محتوای نامناسب استفاده کنند یا اطلاعات ناقص دوستانشان را به‌طور کامل بپذیرند. زیرا شما از قبل با آن‌ها در مورد عشق، رابطه جنسی، بدن و نوع روابط(متناسب با سنشان) صحبت می‌کنید. این نکته را فراموش نکنید که فرزند شما بهتر است درباره هر چیزی با شما صحبت کند تا با افرادی که احتمالا به جوانب موضوع هیچ اشرافی ندارند. ۲- شناسایی مرزها و جلوگیری از آسیب: ایمن نگه داشتن بدن، بخش مهمی از آموزش جنسی است. با تربیت جنسی کودک شانس تشخیص رفتار مناسب و نامناسب را در او افزایش می‌دهید. این موضوع یعنی متوجه مرزهای حریم شخصی می‌شوند. برای مثال اگر کسی آن‌ها را به‌طور نامناسب لمس کند، این موضوع را تشخیص می‌دهند و شما یا یک بزرگسال مورد اعتماد را در جریان قرار می‌دهند. بهترین مزیت در این حوزه جلوگیری از بروز آسیب‌هایی مثل آزارجنسی است. آگاهی فرزند شما مانند یک سپر در برابر خطراتی مثل آزارهای جنسی عمل می‌کند. ۳- آمادگی برای تغییرات بلوغ: بسیاری از بچه‌ها با تجربه تغییرات گسترده بلوغ، می‌ترسند یا خجالت می‌کشند. احساس‌هایی مثل ترس و شرمندگی می‌تواند این برهه را برای آن‌ها سخت‌تر کند. اگر بچه‌ها بدانند که بلوغ برایشان اتفاق می‌افتد و احساسات و بدنشان تغییر می‌کند، بهتر می‌توانند این تغییرات را بپذیرند و سازگار باشند. آماده‌بودن برای این تغییرات، بلوغ را کمتر ترسناک می‌کند!۴- آشنایی با بدن: بچه‌هایی که آموزش‌های جنسی را دریافت می‌کنند، در صلح بیشتری با بدن خود هستند. این موضوع به این معناست که می‌توانند حس بهتری نسبت به بدن خود داشته باشند و تفاوت‌های جنسی و جنسیتی خود را بپذیرند. در نتیجه کمتر در معرض اختلالات مختلف روانی باشند. ۵- جلوگیری از رابطه‌های جنسی زودهنگام: کودکان و نوجوانان با آگاهی از خطرات رابطه‌های جنسی غیرمتعارف یا زودهنگام، از تصمیم‌گیری عجولانه در این‌باره خودداری می‌کنند. همچنین این نوع دانش می‌تواند به آن‌ها کمک کند هنگام انتخاب شریک عاطفی خود تصمیمات بهتری بگیرند.دقت کنید تمامی این آموزش‌ها باید متناسب با سن و سطح درک فرزند شما ارائه شود. راهنمای پاسخگویی به کنجکاوی‌های جنسی کودکان بر اساس سن در این زمینه به شما کمک می‌کند.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 06 Nov 2022 23:13:38 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/منزلی-جنب-خانه-کابوس-به-فروش-می-رسد-cinqzbcf8eqfمادرم تعریف می‌کند خانه عدالت(خانه پدری‌اش) دیوارهای کوتاهی داشته است. از بالای دیوار با دختر همسایه حرف می‌زدند و برای بازی‌کردن همدیگر را خبر می‌کردند. مادربزرگم حتی گاهی عصرها روی پله‌های ایوان می‌ایستاده و با زن همسایه اختلاط می‌کرده. اصلا معنای همسایه دیوار به دیوار همین بوده که از حال هم خبر داشته باشند و به‌نوعی همدم هم باشند. تصور می‌کنم کابوس هم مکانیزمی شبیه همین سیستم همسایه دیوار به دیوار قدیم را دارد. هر شب کابوس قبل از خواب سرش را کج می‌کند و از روی دیوار به همسایه‌‌اش استرس می‌گوید: «چه خبر رفیق؟ امشب چی توی چنته داری؟» بعد هم خنده سرمستانه‌ای سر می‌دهد و می‌رود تا چند نفر را اجیر کند لباس‌های ترسناک بپوشند و صداهای مهیب دربیاورند. آخر سر هم خودش می‌نشیند و پاپ‌کرن به دست از نمایشی که راه انداخته لذت می‌برد. اگر میزبانش کودک باشد که نور علی نور است و احتمالا شب‌نشینی شلوغ‌تری با همسایه‌هایش راه می‌اندازد. بالاخره کودک است و هزار چیز ناشناخته و ترسناک که می‌توانند موضوع نمایش خواب‌های بد باشند.اگر به عنوان یک روانشناس و فعال حوزه کودک از من بپرسید برای این که کابوس دیگر سراغ بچه‌ها نیاید چه کار کنیم به شما می‌گویم باید همسایه‌هایش را با کمک یک درمانگر کاردرست کودک بشناسید و سپس ارتباطش را با آن‌ها قطع کنید. کابوس حتی اگر از همسایه‌های دیوار به دیوارش چیزی عایدش نشود، راه میفتد و محله را زیر و رو می‌کند. مقاله «علت کابوس کودکان» تلاش می‌کند چراغ قوه را روی همسایه‌های کابوس بیندازد. پدر و مادرها اگر بتوانند این همسایه‌ها را مجبور به نقل مکان کنند کابوس فرصتی برای شب‌نشینی پیدا نمی‌کند و در کنج عزلت خودش به کارهای بدش فکر می‌کند. بعد از این کار شما فرمانده تنظیم خواب کودکان خواهید بود.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانFri, 28 Oct 2022 19:56:44 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/سمعکی-مخصوص-شنیدن-صدای-نقاشی-کودکان-u5sitmny8awfنقاشی‌کردن را دوست داشتم ولی از کلاس‌های طراحی بیزار بودم. از این که مجبور بودم در هر جلسه به شی‌های شیشه‌ای و فلزی و چوبی زل بزنم و از زوایای مختلف مورد نظر استاد آن را با یک مداد مشکی، ترسیم کنم حالم بهم می‌خورد. من بچه بودم دلم رنگ می‌خواست. هنوز هم دلم رنگ می‌خواهد. تا اسم مدادرنگی را می‌آوردم استاد طراحی خیره خیره نگاهم می‌کرد و می‌گفت: بچه‌جان هر چیزی راه و رسم خودش را دارد اول الفبا را یاد می‌گیرند بعد انشانوشتن را! طراحی هم الفبای نقاشی است! بالاخره خسته شدم و ادامه ندادم و تابستان‌هایم را با انواع کلاس‌های ورزشی و هنری دیگر که الحمدالله هیچ استعدادی در هیچ کدامشان نداشتم پر کردم. به کنکور ارشد که رسیدم، وسط بگیر و ببندهای نرسیدن به برنامه‌ریزی‌های روزانه هوس کلاس نقاشی کردم. چرایش را نمی‌دانم البته شاید هم بدانم احساس می‌کردم روزمرگی در حال خفه‌کردنم بود و احتیاج به یک سوپاپ اطمینان داشتم. پس دوباره به نقاشی پناه بردم. گوگل را با کلید واژه کلاس آبرنگ در مشهد، بالا و پایین کردم. نزدیک‌ترین را به خانه‌مان انتخاب کردم و تماس گرفتم و ثبت‌نام کردم. از حواشی کلاس که بگذرم باید بگویم توانستم این بار پس از سال‌ها دوری با نقاشی آشتی کنم. آبرنگ همان چیزی بود که می‌خواستم. گاهی اوقات زمان کلاسم با یک دختربچه ۵ ساله تداخل پیدا می‌کرد. من را یاد خودم می‌انداخت! با این تفاوت که تکنیک‌های تدریس نقاشی طی این سال‌ها تغییر کرده و کلاس‌های طراحی به آن خشکی قبل برگزار نمی‌شد که دختر بچه‌ را عاصی کند. استادم زمانی را برای طراحی و نقاشی آزاد در نظر می‌گرفت و بچه‌ها را فقط به دنیای مدادهای مشکی HB محدود نمی‌کرد. وارد مقطع ارشد که شدم واحدی را پاس کردیم که آزمون‌های روانشناختی مختلف و الگوی تفسیرش را یاد می‌گرفتیم. یکی از آزمون‌های مخصوص کودکان نقاشی بود. استادمان توضیح می‌داد چون کودکان در سنین پایین‌تر نمی‌توانند درباره احساسات خود صحبت کنند، از روش‌های غیرمستقیم مثل نقاشی کشیدن استفاده می‌کنند. در واقع نقاشی‌ها می‌توانند مثل پنجره‌ای رو به حال و هوای درونی بچه‌ها باشند. اگر استاد طراحی آن روزهایم یا پدر و مادرم به این تکنیک‌ها واقف بودند احتمالا می‌توانستند از لابه‌لای نقاشی‌هایم پیام‌هایی مشابه فحش به مداد سیاه و کلاس‌های تکراری طراحی را دریافت کنند. مقاله تفسیر نقاشی کودکان را با تعدادی نکته علمی به همین منظور نوشتم شاید شما هم بتوانید صدای فرزندتان را واضح‌تر و بی‌پرده‌تر از لابه‌لای نقاشی‌هایش متوجه شوید.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانWed, 26 Oct 2022 00:59:33 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/تشویق-کردن-مانند-چسباندن-تمبر-است-yqck051lyn4qقبل‌ترها والدین و معلم‌ها بیشتر شبیه کاریکاتوریست‌ها بودند یعنی اگر بنا بود تصویری از شخصیت فرزندشان را رسم کنند احتمالا شبیه یک کاریکاتور، ویژگی‌های منفی را به حد اغراق‌آمیزی برجسته نشان می‌دادند. جلسه اولیا مربیان در این دوران بیشتر شبیه دادگاه کیفری بود. بچه‌ها بابت هر کم‌کاری تحصیلی یا به دست نیاوردن پیشرفت مورد انتظار، به‌سختی مواخذه می‌شدند. همه پدر و مادرها هم بالاتفاق معتقد بودند که نباید جلوی بچه‌ها از آن‌ها تعریف و تمجید کرد. حتی اگر در آن دوران، کودکی اتم را می‌شکافت، مورد تشویق قرار نمی‌گرفت چون باور عمومی بر این بود که تعریف جلوی بچه‌ها آن‌ها را پررو می‌کند. نتیجه این می‌شد که کودکان احساس می‌کردند هیچ دستاورد مثبت آن‌ها از نگاه اطرافیانشان به خصوص والدین ارزشمند نیست یا دیده‌ نمی‌شود و در نتیجه سرخورده یا ناامید می‌شدند یا دچار کمبود محبت والدینی می‌گشتند.در برهه زمانی بعدی با گسترش روانشناسی مثبت‌نگر و نظریه‌های روانشناسی زرد مانند «جذب»، والدین رویکرد خود را تغییر دادند و بیشتر شبیه تصویرگران پرنسس‌های انیمیشن‌های دیزنی شدند. اگر دقت کرده باشید در این انیمیشن‌ها برعکس کاریکاتورها، ویژگی‌های مثبت هر شخصیت به‌صورت اغراق‌آمیزی بزرگ جلوه داده می‌شد. در واقع والدین در این دهه فرزند خود را زیر انبوهی از تلقین مثبت و تشویق‌های افراطی خفه می‌کردند. هر کدام از بچه‌های این دوران احساس می‌کردند موجودی خاص هستند که بدون هیچ تلاشی مورد تشویق قرار می‌گیرند و به خواسته‌هایشان می‌رسند. بعد از مدتی که معلوم شد تشویق افراطی و غیرواقعی هم نمی‌تواند اثربخشی قابل توجهی داشته باشد. چون کودک متوجه اغراق‌آمیز بودن آن شده و پس از مدتی هیچ‌گونه تشویقی را باور نمی‌کرد یا برعکس تبدیل به فردی متوقع می‌شد که در ازای هر کاری انتظار تشویق داشت. با این اوصاف بالاخره پدر و مادرها باید چه‌کار می‌کردند؟ تشویق مفید بود یا مضر؟ در سال‌های اخیر روانشناسان اعلام کرده‌اند که تشویق راهکاری خارق‌العاده برای هدایت کودکان در مسیر پیشرفت است ولی به شرطها و شروطها! این شرط و شروط و اصول تشویق کودکان را در مطلبی با عنوان معجزه‌ای به نام تشویق بچه‌ها مورد به مورد با مثال توضیح داده‌ام اما به‌طور کلی می‌توانم بگویم که تشویق خصلت تمبر را دارد. چون دقیقا مانند یک تمبر به نامه می‌چسبد تا به مقصدش برسد، هر کودک را به مسیر پیشرفت می‌چسباند تا به هدفش برسد و فراموش نکنید که شما به عنوان یک والد یا مربی و معلم دغدغه‌مند و دلسوز، نقش چسباندن این تمبرها را دارید.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSat, 01 Oct 2022 01:34:18 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/با-بچه-های-آتش-بسوزان-چه-کار-کنیم-cjjel5pzjbx4پری خانم تعریف می‌کرد که آخرین پسرش هر نوع شرارتی که فکرش را بکنید انجام می‌داده و هیچ رقمه آرام نمی‌گرفته. به کلاس چهارم که رسیده، زن‌ها اعتراض کردند که پسرت برای خودش مردی شده و دیگر نباید به مجالس زنانه بیاید. پری خانم هم دیگر ورود او را به هر جمع زنانه قدغن کرده و هر چهارشنبه اول ماه، ناهار را زودتر آماده می‌کرده و آمیرزا و پسرها را به مغازه راهی‌ می‌کرده که خانه را به همراه دخترها برای روضه زنانه مهیا کند. آن روز پتوهای سفید را که دورتادور خانه پهن کردند و قندان‌های پر از قند و قلیان‌های چاق شده را به فاصله چیدند، سر و کله زن‌های همسایه و فامیل هم پیدا شده است. فاطمه‌السلطان بعد از تمام شدن قرآن و چند کلمه‌ای تفسیر، در گوش پری خانم زمزمه کرده که به خاطر مناسبت‌های ماه ربیع‌الاول کمی هم مولودی بخوانند، پری خانم هم گل از گلش شکفته و پذیرفته. فاطمه‌السلطان هم صدایش را در گلو انداخته و شروع به خواندن کرده، زن‌ها هم با ضرب‌هایی یکسان برای شادی ائمه دست زدند و کل کشیدند. در همان وضعیت به یک‌باره در جارختخوابی باز شده و پسر آخر که حالا کمی هم پشت لبش سبز شده با تمام رختخواب‌ها روی سر فاطمه السلطان افتادند. همان‌طور که با تصور این صحنه از خنده روده‌بر می‌شوم، پسر آخر که حالا مردی میانسال است با قهقهه‌ای می‌گوید من از درز در همه را رصد می‌کردم و الحق و الانصاف هم که چه لذتی داشت دزدکی نگاه کردن! پری خانم هم با خنده‌ای زیرزیرکی همراهی‌اش می‌کرد انگار نه انگار ۵۰ سال پیش از دستش عاصی بوده! سپس یواشکی با صدای آهسته‌تر می‌گوید البته که همه کار کردم ولی درست‌بشو نبود! می‌گفت انواع و اقسام تنبیه‌های بدنی و غیربدنی را روی پسر آخر اجرا کرده بود که به قول خودش آدم شود. آدم نشده بود که هیچ، شب‌ها جایش را هم خیس می‌کرده و تبدیل شده بوده به قوز بالای قوز! آخر سر هم می‌گفت دستم بشکند که انقدر بچه‌ام را می‌زدم! کاری نکرده بود! بچه بود دیگر!حالا پسر آخر پری خانوم نوه‌ای دارد که از شدت شرارت پدربزرگ و جد و آبادش را در جیب کنارش می‌گذارد و با آن‌ها راه می‌رود! امروز وسط تعریف کردن خاطره‌های پری خانم، نوه مذکور از میز تلویزیون بالا رفته بود و کل میز و محتویات و خود تلویزیون را انداخته بود. مادرش به‌محض این‌که مطمئن شد بچه سالم است قصد کرد بچه را ادب کند! دورتادور حیاط به دنبالش می‌دوید و داد می‌زد: «من اگه دستم به تو برسه می‌دونم چیکارت کنم!» جالب این‌جاست که پری‌خانوم هم صحبت‌مان را نیمه‌کاره گذاشته بود و نفس‌زنان پشت سر مادر بچه داد می‌زد که نزن حلالت نمی‌کنم اگر بزنی‌اش! گناه دارد! نمی‌فهمد! دیگر تکرار نمی‌کند! در آخر هم چادرش را تبدیل به سپر کرد و نوه را از این مهلکه رهانید! وقتی همه آرام گرفتند و هر کدام یک لیوان آب خوردند، یک دفعه مادر بچه با نگاهی مستاصل رو به من گفت تو که درسش را خوانده‌ای بگو با این بچه چه کار کنم کلافه‌ام کرده! جواب سوال را بلد بودم همین تازگی یک مطلب تحت عنوان اصول تنبیه کودکان نوشته بودم و به‌خاطرش تعداد زیادی مقاله و کتاب‌های درسی‌ام را پایین بالا کرده بودم. صدایم را مثل فاطمه السلطان خدابیامرز در ۵۰ سال پیش صاف کردم و به منبر رفتم که تنبیه دیگر در هیچ کجای علم روانشناسی جایگاهی ندارد اگر هم چیزهایی مشابهش وجود داشته باشد در قالب اصلاح و شکل‌دهی به رفتار کودک به‌وسیله تقویت مثبت و منفی است. در واقع تنبیه شاید آخرین راهکار موجود تربیتی باشد که در صورتی که مجبور به استفاده از آن هم بشوید باید باید باید تاکید می‌کنم چون مهم است که اصول آن را رعایت کنید وگرنه آسیب آن بیشتر از مزیت اطاعت لحظه‌ای و از روی ترس است. چون حدس می‌زنم تعدادی از شما نیز با چنین مشکلاتی روبه‌رو باشید تمام این اصول را در مقاله تنبیه کودکان چه اصولی دارد؟ توضیح داده‌ام. در پایان می‌خواهم بگویم اگر شما هم از دست فرزندتان درمانده شدید و نمی‌دانید با او چه کار کنید قطعا مراجعه به یک روانشناس همراه و همدل برای کودک می‌تواند کمی از بار روانی تربیت کودک را کم کند اما پیشنهاد می‌کنم در لحظاتی که خشم یا درماندگی تمام وجودتان فرا گرفته به این فکر کنید که احتمالا شما هم ۵۰ سال دیگر به همراه فرزندتان به تمام این خاطرات خواهید خندید:)))زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانWed, 28 Sep 2022 03:12:26 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/تا-ابد-از-دوست-سبز-و-تازه-ایم-dmtsv4li7p4lنمی‌دانم نسل ما روغن زرد نخورده‌ها به پیری می‌رسد یا نه اما همیشه در ذهنم چیزی شبیه فیلم بوسیدن روی ماه همایون اسعدیان را برای دوران پیری متصور می‌شوم. دو دوستی که فارغ از تمام تفاوت‌هایشان خانه‌ای را باهم گرفته‌اند و دوران پیری را در کنار هم می‌گذرانند و اتفاقا اوقات خوشی هم دارند. این تصویر برای من زیبا و دل‌انگیز است. چند سالی است حتی به فکر خانه سالمندانی هستم که خودم و دوستانم جل و پلاسمان را جمع کنیم و از همین الان دور هم جمع شویم تا به پیری برسیم در واقع ایده من چیزی میان خانه مجردی و خانه سالمندان است می‌توان گفت یک نوع «خانه مجردی دوستانه» است. به نظرم ایده معرکه‌ای است! فقط نیاز دارد که بشینم و از سر حوصله میان تمام لایه‌های دوستی‌ام، بگردم و برای کاندیداهای حضور در این مکان دعوت به عمل بیاورم.راستش را بخواهید حضور تعداد زیادی دوست و رفیق خوب، فارغ از تفاوت‌هایمان برای من دلگرمی می‌آورد و ایده ساخت خانه مجردی دوستانه را پررنگ‌تر! دلم را گرم می‌کند که حب و دوستی می‌تواند آدم‌ها را به‌هم نزدیک کند و زندگی را قشنگ‌تر سازد به شرط آن که هر کسی راهی را در پیش گیرد که نخواهد دیگری را به تملک خود درآورد و زنجیر بر گردنش بیندازد تا عقیده‌اش را بر او تحمیل کند. در تمام اوقاتی که در حال رویاپردازی این ایده هستم، به این فکر می‌کنم اگر تمام عمر به این فکر می‌کردم که با آدم‌هایی شبیه خودم ارتباط برقرار کنم احتمالا هرگز نمی‌توانستم دنیا را از دریچه‌های مختلف ببینم یا احتمالا هرگز چنین ایده‌ای به ذهنم نمی‌رسید که گروهی از افراد متفاوت را آن هم در یک مکان برای زندگی و دوستی دور هم جمع کنم. به قول ویکتور هوگو دوست‌ خوب غم را از بین نمی‌برد اما کمک می‌کند محکم سرپا بمانیم. مانند چتری که نمی‌تواند جلوی باران سیل‌آسا را بگیرد اما کمک می‌کند راحت زیر باران قدم بزنیم.همه این‌ها باعث شده که بخواهم در تمام مراوداتم با والدین این موضوع را یاداوری کنم که فرزندانشان را به مهارت دوستی و صلح مجهز کنند چرا که کره زمین این روزها بیشتر از هرچیز به مردمانی با این ویژگی نیاز دارد. حتی پا را چند قدمی فراتر گذاشتم و در مطلبی که چند وقت پیش تحت عنوان آموزش مهارت دوست‌یابی به کودکان نوشتم جمله‌ای در مقدمه برای نشان دادن اهمیت وجود دوست‌ها در زندگی انسان‌ها اضافه کردم که به دل خودم و خوانندگان نشسته بود که می‌خواهم مجددا این‌جا تکرارش کنم. گفته بودم: شاید اگر سردمداران هر کشوری در کودکی بیشتر از هر چیزی مهارت‌های دوست‌یابی و صلح را به جای سیاست، مشق می‌کردند دنیا به جای بهتری برای زندگی تبدیل می‌شد. زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانWed, 28 Sep 2022 01:44:49 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/روایتی-من-باب-پف-آلودترین-صورت-های-جهان-lluauqlnqg1sمن به عنوان آخرین نوه خانواده پدری بعد از عده زیادی دهه شصتی متولد شدم. باید بگویم رخدادهای مختلف در خانواده ما با برهه‌های متفاوت زندگی همین شصتی‌ها رقم می‌خورد و به نوعی آن‌ها بودند که فضای خانواده را متاثر می‌کردند. مثلا همگی به یکباره تصمیم گرفتند ازدواج کنند! یکی پس از دیگری جوگیر می‌شدند و بزرگترهای فامیل را در اثر هدیه‌دادن‌های متعدد در مراسم‌های نامزدی، عقد، عروسی و پاتخت ورشکست می‌کردند. در مرحله بعد همگی وارد مرحله فرزندآوری شدند! باید بگویم هر کدامشان یک‌تنه بار کمبود جمعیت نه تنها خانواده، بلکه ایران را به دوش کشیدند. تنها خاطره‌ای که از آن روزها به یاد می‌آورم چهره‌های پف‌آلود هر زوج در بدو ورود در هر مهمانی است. در عوض بچه‌ها سرحال و آرام در بغل پدر و مادرانشان می‌خندیدند. فقط کافی بود به این والدین جمله طلایی: «وااااای چه بچه آرووومی!» را می گفتند. مثل یک بمب می‌ترکیدند و می‌گفتند شب‌هایش را ندیدید! دکتر مروی خدا بیامرز دکتر اطفال مورد علاقه مادربزرگم بود هر بچه‌ای در هر کجای کره زمین که مریض می‌شد راه علاج او را ویزیت دکتر مروی می‌دانست. شعار دکتر مروی در برخورد با تمام گلایه‌های پدر و مادرها برای مشکلات خواب تمام نوزادها، این بود که: بچه‌ها که به دنیا می‌آیند، شب و روزشان را گم می‌کننند. باید کمی صبوری کنید! یعنی معتقد بود چشم‌های پف‌آلود هر والدی در ابتدای تولد نوزاد از ضروریات زندگی است و شاید از زیبایی‌هایش. تا این‌جای ماجرا که صبوری علاج کار والدین بود اما مشکل خواب بچه‌ها در سنین بالاتر هم خودش را نشان می‌دهد. مثلا یک کودک نوپا ممکن است پلک‌هایش از شدت خواب در حال بسته شدن باشند اما آن‌ها را به‌زور نگه دارد و برای ادامه بازی‌کردن اصرار کند. به این‌جای کار که می‌رسد روانشناس‌ها هم به کمک این پدر و مادران درمانده از جنگ برای خواب می‌آیند. در ابتدای امر بهتر است که هر والدی از مقدار خواب مورد نیاز فرزندش در سنین مختلف آگاه باشد و سپس برای نظم بخشیدن به روتین خواب و بیداری کودک، تکنیک‌های مختلف اجرا کند. در مقاله تنظیم خواب کودکان در مورد این موضوع صحبت کرده‌ام. اگر شما هم در گردان پف‌آلودهای جهان قرار دارید یا تازگی به آن پیوستید، پیشنهاد می‌کنم این مقاله را مطالعه کنید.زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانFri, 23 Sep 2022 19:55:27 +0330https://virgool.ir/@Z.Tlbn/مطلبی-برای-پدر-و-مادرهای-zhmkhgga9fzaچند وقت پیش لابه‌لای سرچ‌هایم به مطلبی از یک وبلاگ مادرانه برخوردم که مادری گفته بود: « وقتی بچه‌هایمان نوپا بودند، شوهرم تصمیم داشت کتابی با عنوان "چگونه با بچه‌های خود بازی کنیم بدون این‌که از روی کاناپه بلند شویم" بنویسد!» سپس مادر نویسنده در مورد این بازی‌ها صحبت کرده بود و گفته بود خیلی از اوقات از این‌که نمی‌توانستند با فرزندشان بازی کنند احساس گناه می‌کردند و مجبور بودند به این ایده‌ها پناه ببرند تا کمی عذاب وجدانشان را تسکین دهند. از محتوای این مطلب و ایده‌های جذاب این پدر و مادر که بگذریم باید بگویم خیلی از اوقات با والدینی مواجه می‌شوم که احساس می‌کنند به اندازه کافی برای فرزندشان وقت نمی‌گذارند یا همیشه سردرگمند که چه میزان باید با کودک بازی کرد؟ آیا واقعا بازی کردن انقدر مهم است؟ بازی تک نفره بهتر است یا بازی تعاملی با والدین؟ در مرحله اول باید بگویم شاید از نگاه بزرگسالان بازی کردن فعالیتی برای سرگرم کردن بچه‌ها و موضوعی بی‌اهمیت به‌شمار بیاید ولی در واقع بازی به کودکان تجربیات حسی، فیزیکی و شناختی متفاوتی می‌دهد و تجربیات ارتباطاتی را در مغز ایجاد می کند که به رشد فیزیکی، شناختی، اجتماعی و عاطفی کودکان کمک می‌کند. در مرحله دوم با توجه به مطالعاتی که در حوزه کودک و به‌ویژه بازی‌کردن داشته‌ام، روی این نکته تاکید می‌کنم نمی‌توان گفت بین بازی‌های تک‌نفره یا گروهی کودکان برتری خاصی وجود دارد اما چیزی که نباید فراموش شود اهمیت بازی والدین با کودک است. در واقع می‌توانم بگویم بازی کودک با والدین در میان بازی‌های تعاملی و گروهی، جایگاهی ویژه دارد که با هیچ نوع فعالیت دیگری قابل جبران نیست. روانشناسان پیشنهاد می‌کنند پدر و مادرها روزانه یک زمان هر چند کوتاه برای بازی با فرزند خود در نظر بگیرند.اما در این میان معضلی وجود دارد! علی‌رغم مزایای فراوان بازی‌ها، آمارها نشان می‌دهد که مدت زمانی که کودکان برای بازی در اختیار دارند طی دهه‌ها در حال کاهش بوده است. برنامه‌های خانواده و مدرسه با ساختار محکم و سخت‌گیرانه، کار بیشتر والدین در خارج از خانه، مکان‌های امن کمتر برای بازی و افزایش استفاده از رسانه‌های مختلف و بالا رفتن زمان تماشای صفحه‌های نمایش از جمله دلایل این موضوع هستند. به عنوان مثال، تحقیقات نشان می‌دهد که هر کودک پیش‌دبستانی به طور متوسط ​​هر روز ۴.۵ ساعت تلویزیون تماشا می‌کند!اجازه بدهید در مورد راه‌حل این معضل باهم صحبت کنیم. چندبار تا به حال بعد از بازی با فرزندتان هرچند از روی اجبار و وظیفه، احساس کرده‌اید که تمام خستگی و استرس روز از بدنتان در رفته است؟ بازی با کودکان درست مثل یک ورزش ذهنی به شما انرژی دوباره می‌بخشد و برای لحظاتی اضطراب و استرس‌ها را از شما دور می‌کند. پس دادن فرصت‌های روزانه به کودکان برای بازی‌کردن درست مثل یک تیر و دو نشان است هم برای کودک پرمنفعت است و هم برای شما! در واقع بازی کردن با بچه‌ها یکی از بهترین راه‌ها برای کمک به آن‌ها برای تبدیل شدن به بزرگسالانی کنجکاو، خلاق، سالم و شاد است. دفعه بعد که فرزندتان از شما خواست تا باهم بازی کنید، از فرصت استفاده کنید خودتان را به یک فعالیت انرژی‌بخش دعوت کنید. البته این که بتوانید خلاق باشید و بازی‌های مناسب حال جسمی‌تان و در عین‌حال ارتقا‌دهنده توانایی‌های کودک را انتخاب کنید، دقت نظر شما را می‌طلبد. برای مثال ایده خلاقانه این پدر برای بازی با فرزندش من را شگفت‌زده می‌کند? https://youtu.be/tTQT21CeeS0 زهرا سادات طالبیانزهرا سادات طالبیانSun, 11 Sep 2022 00:17:45 +0430