https://virgool.ir/feed/@Yasin.Gharalouدانشجوی پزشکی / شاعری که شعرهایش گم شد / طرفدار سینمای کلاسیک، پیگیر سینمای نوین / درس بذاره، کتاب خوار / آرام در عین حال پرحرفfa2026-11-11 19:49:13https://files.virgool.ir/upload/users/303161/avatar/B8U3AT.pnghttps://virgool.ir/@Yasin.Gharalouhttps://virgool.ir/@Yasin.Gharalou/به-مناسبت-سالگرد-سردار-h9svwj90uknpاز: سربازبه: فرمانده و سیدالشهدای مقاومتبا سلام و صلوات برمحمد و آل محمد و ضمن عرض تبریک به مناسبت شهادتتان و وسیع الید شدنتان در این دنیای فانی، دلنوشته‌ای چند خدمتتان به پیوست ارسال می‌گردد.سلام حاجی، از 13 دی پارسال تا امروز خیلی چیزا عوض شده. دنیایی که تو می‌شناختی، دیگه شباهتی به اون دنیا نداره. حاجی از اون زمان که عکس دست و انگشترت وایرال شد، به ناسپاسی اون نعمت، خدا دست دادن رو بر اهل زمین حرام کرده و هنوز نمیدونیم دفعه بعدی که میتونیم دست یکی رو بگیریم کی قراره باشه.حاجی میدونم بهتر از من به این دنیا واقفی و میدونی چه چیزایی داره بهش می‌گذره ولی میخوام این یه سال رو باهم مرور کنیم.حاجی میگن این اشکی که برای تو می ریزیم طبیعی نیست. میگن این چه خونیه که از آمریکای جنوبی و آفریقا گرفته تا عراق و افغانستان و پاکستان و کل منطقه طوری برات گریه می‌کنند که انگاری پدرشون رو از دست دادن. میگن این نفس زکیه که خونش ریخته شد و همه شیعیان و آزادگان دنیا دلشون به درد اومد، یه دلیل میتونه داشته باشه. اینکه امام زمانم به خاطر از دست دادن این سربازش گریه کرده، برا همین دل شیعیانش یک ساله از این داغ، سرد نشده.حاجی کرمانشاه بودیم تا کاری کنیم که در طول هفتاد سال ابرقدرتی دشمنت کسی نکرده بود. داشتیم خودمونو آماده می کردیم پس از هفتاد سال از جنگ جهانی دوم، اولین کشوری باشیم که به پایگاه نظامی آمریکا حمله نظامی کرده. 13 تا موشک زدیم به چشم شیر که جلوی یکیش رو هم نتونستن بگیرن. صدای خورد شدن استخون های هیمنه آمریکا در منطقه شنیده شد.صبح فرداش، ولی امرت، برخلاف همیشه که برنامه هاش ضبطی بود، این دفعه رو لایو رفت. چنان رجزی خوند تو دنیا که اونایی که باید حساب کار اومد دستشون. حاجی ترامپ گفته بود اگه جواب ضربه اول مارو بدین حسینیه امام خمینی و رهبر انقلاب رو میزنه. آقا جونشو گذاشت کف دستش و با اعلام مکان خودش تو زمان مشخص هل من مبارز طلبید. گفت مردین بزنین منو که من اینجام و بلوف قمارباز رو رو کرد. میدونی کجاش جالب بود؟ برگشت گفت حالا این یه سیلی بود زدیم، انتقام اصلی تو راهه.حاجی ولی خناسای داخلی دلمونو خون تر کردند. زمانی که تو کرمانشاه داشتیم با آمریکا مرد و مردانه می جنگیدیم و حتی به جای بانکر سربازا، تأسیسات و تجهیزاتشونو میزدیم، یه نفر تو تهران باید یه کاری میکرد که نکرد. عملیات با اسم رمز PS752 آغاز شد و ما رو داغدار 176 نفر از هموطنامون کرد. چندتاشون تازه عروس بودن. حتی با دو نفرشون عکس یادگاری داشتی حاجی.میدونی دلم از چی گرفته سردار؟ اینکه انقدر خوب کار میکردی که کار نکردنای بقیه میومد تو چشم. دیشب خبری خوندم که داغ دلمونو تازه کرد. دو روز قبل اینکه به شهادت برسی، برنامه های 4 ماه بعدت رو هم هماهنگ کردی. انگار میدونستی که شهید میشی و نمیخواستی این بروکراسی لعنتی کار رو زمین بذاره بمونه و بچه ها لنگ امضا بمونن. واسه 4 ماه برنامه ریخته بودی و یه عده واسه فرداشون برنامه ندارن.حاجی ترامپ می‌گفت آمریکای اوباما 7 تریلیون دلار تو منطقه خرج کرده بود. شیرده سعودی و امارات و باقی اذنابش به کنار. بعد کل پولی که دست تو رو گرفته بود 200 میلیون دلار بود. بماند که یه عده تازه یادشون افتاده این هزینه ها و دارن با بودجه 25 میلیون دلاری سالانه از سعودی، برای 22 میلیونی که به حماس داده بودی، پروپاگاندا می‌کنن. حق بده بهشون. 35 هزار برابر تو پول خرج کردن تو منطقه، بعد هرجا میرن اسم تو رو میشنون. داخلیشم همینه. با 200 میلیون دلار، کل انتظارات ایران از منطقه رو برآورده کردی، یه عده با میلیاردها دلار نمیتونن قیمت تخم مرغ رو ثابت نگه دارن. بگذریم از حساب و کتاب های دنیوی حاجی که العاقل بالاشاره.حاجی یادته گفتی « من تا 3 ماه دیگر، پایان حکومت داعش در این کره خاکی رو اعلام میکنم»؟ دو ماه و نیم بعدش، تو خط مقدم جبهه بوکمال درکنار سربازات داشتی میخ آخرو به تابوت تکفیری های داعش میزدی. کاش الآنم بودی و میگفتی تا 3 ماه دیگر پایان این مرض منحوس رو در این کره خاکی اعلام میکنم.حاجی هرکاری میکنم بازم چیزایی هستش که باید بنویسم ولی .... اشکالی نداره، همین آخری رو میگم و نامه والسلام. چند روز پیش کتاب صبح شام امیر عبداللهیان رو میخوندم. نوشته بود که پوتین راضی نمیشد بیاد سوریه و کار ما تو نیروی هوایی گره خورده بود. وسط جنگ دمشق رو ول کردی و رفتی مسکو. کل مذاکره ات 2 ساعت میگن طول کشید. 2 ساعت بعد پوتین دستور اعزام نیرو به سوریه رو داد. همین روسیه یه جایی نامردی کرد. تو دیرالزور وسط تبادلات اسرای جنگی، نظر ایران رو نپرسید و با توافق ترکیه میخواست اسرای داعشی رو تحویل بده. تا شنیدی این خبر رو گفتی نیرو های من گوشت قربونی نیستن که دیگران بهره اش رو ازش ببرن. جلوی تبادل رو گرفتی و تا نظر ایران تأمین نشد، اجازه از سرگیری تبادل رو ندادی.حاجی آمریکاییا شب و روز ندارن تو منطقه و قول میدیم بهت تا زمانی که انتقامت رو نگرفتیم، همینطوری باقی بموننیاسین قرالویاسین قرالوSat, 02 Jan 2021 15:04:35 +0330https://virgool.ir/@Yasin.Gharalou/تنها-اربعین-زندگی-x3x9vq7htkieسال پیش به شمسی همین روز ها بود که جلای وطن کرده به سوی وطن اصلی ، کربلا، حرکت کردیم. اولین سفر اربعین، اولین نفر خانواده که به زیارت حسین می رود. دل به جاده دادیم ، خاک ایران را رد کرده و هنوز وارد خاک عراق نشده بودیم که گیت ها به خاطر شلوغی بسته شد. از ایران رانده و از عراق مانده بودیم. بالاخره بعد از مدتی عراق گیتش را باز کرد و ما وارد عراق شدیم. اولین بار که سربازان عراقی را دیدم، ناخودآگاه یاد فیلم های زمان جنگ و حزب بعث افتادم. سربازانی با ریش تراشیده و سبیل که مرا به خاطرات اسرای خودمان پرتاب کرد. سال ها پیش حزب بعث به سرکردگی حسینی که هیچ شباهتی به مولایمان حسین نداشت، صدام حسین، 8 سال ایران و عراق را درگیر جنگی کرد که هزاران دسته گل را از هردو طرف پرپر کرد. حالا پس از حدود سی سال شعار های « ایران و العراق، لایمکن الفراق» مسیر را پر کرده. با تبسم از بازی روزگار سوار بر ون، از مرز مهران عازم نجف شدیم. تیم ملی فوتبال ایران آن روز مقابل کامبوج بازی داشت و بازی را 14 بر 0 برده بود. با عربی دست و پا شکسته ای که می دانستم فهمیدم راننده و شاگردش راجب آن بازی حرف میزنند و از بازی پیش رویشان مقابل ایران. در رانندگی کم از مسابقات رالی نبود خیابان های عراق. نشانی از تابلو های راهنمایی یا چراغش نبود. گاهی راننده در مسیر دو طرفه جدا شده توسط گاردریل در مسیر مخالف حرکت می کرد و همه مسافران را جان به لب. بعد از یک ماراتن چند ساعته وارد شهر امیرالمؤمنین، نجف اشرف شدیم. در موکب مازندرانی ها اتراق کردیم و به زیارت کمیل بن زیاد و سپس مسجد حنانه ، مسجد کوفه، سهله و خانه علی (ع) رفتیم. 4 پنج باری هم به زیارت حرم امام علی رفتیم ولی فقط یکبار به داخل حرم رفته و بارگاه را از نزدیک دیدیم. هنگام ورود پس از رؤیت بارگاه خواستم که برگردم ولی موج جمعیت مرا از در جنوبی وارد و از در شرقی خارج کرد بدون هیچگونه تقلایی برای راه رفتن.به سوی کربلا حرکت کردیم. چقدر مداحی میثم مطیعی به موقع پخش شد «پشت سر مرقد مولا / روبه‌رو جاده و صحرا ...» به خاطر بی تجربگی و گوش ندادن دوستان به گفته های من مبنی بر تقسیم مسیر به 3 قسمت مساوی روز اول 200 عمود، روز دوم 450 عمود و روز سوم تا عمود 1400 و خود کربلا رفتیم...در طول مسیر این ملیت های مختلف که گرد حسین گشته بودند مرا به یاد دوران طلایی ظهور انداخته بود. تجسم کوچکی از آن شکوه. فقیر و غنی یکسان بودند. خبری از تبرج نبود. این سیاهی و سرخی حسین بود که شهر را زیبا کرده بود. طول مسیر همه و همه یک هدف داشتند : حسین. هرکه هرچه داشت در راه حسین گذاشته بود. تنها سفری که مسافر خیالش از آذوقه و محل خوابش راحت بود.بالاخره به جایی رسیدیم که با چرخاندن سر به راست گنبد حرم علمدار دیده می‌شد. همه اشک می‌ریختند و منی که رزق اشک نداشتم، با حسرت و توأمان با شوق برای اولین بار به محبوب می‌رسیدم. به روز های قمری که حساب کنیم، سال پیش الآن در کربلا در موکب حضرت معصومه داشتم حماسه حسینی شهید مطهری را می خواندم. فردا اربعین بود و من فقط توانسته بودم بین الحرمین را ببینم. خداوند توفیق دیدن بارگاه حضرت عباس و حسین را از من گرفته بود. خبر ناامنی ها مادر را نگران کرده بود و در تماس ها دائم از ما میخواست زودتر برگردیم. اربعین کل روز در موکب ماندم و کتاب خواندم. سِفر شهادت امام موسی صدر، باقی مانده حماسه حسینی و گوش دادن به سخنرانی. چاره ای نبود. بدون دیدن حرم به ایران بازگشتم به امید اینکه سال بعد زودتر و در زمانی خلوت تر بیایم و یک دل سیر زیارتشان کنم.ولی انگار امسال باید زیر بمباران کرونا در خانه پناه گرفته و حال اربعین نرفته ها را بفهمیم. حال رهبر را بفهمیم که سال هاست حرم ندیده. امسال باید به « بعد منزل نبود در سفر روحانی» اکتفا کنیمیاسین قرالویاسین قرالوThu, 08 Oct 2020 00:53:45 +0330