<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Yasamanbiglari</title><link>https://virgool.ir/feed/@Yasamanbiglari</link><description>کارگردان و عکاس ، ارشد ادبیات دراماتیک</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:05:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/127555/avatar/M0VKfe.png</url><title>Yasamanbiglari</title><link>https://virgool.ir/@Yasamanbiglari</link></image><item><title>دنیای عکاس</title><link>https://virgool.ir/@Yasamanbiglari/دنیای-عکاس-cvfvvzqrnupi</link><description>حوالی مهر ماه نود و دو بود، مجبور بودیم کار تئاتر پایان کلاسی‌مان را تا آخر آبان ارائه دهیم. و از بدشانسی در شاهرود (شهر روزگار دانشجوییم) پالاتو نداشتیم. به ناچار برای تمرین به آتلیه عکس سپهر که صاحبش پدر احسان یحیایی بود می رفتیم. بار اولی که وارد استودیو‌ شدم خودم را دیدم در کنار رویای همیشگی ام داشتن یک استودیو عکاسی، به احسان گفتم:خوش به حالت من آرزو داشتم یه روز عکاس بشم و استودیو خودمو داشته باشم. یک سال بعد دقیقا در مهر نود و سه طی یک اشتباه غیرعمد #خطای_ انسانی دوربین کامپکتم از دست همشیره به داخل آب افتاد و برای همیشه خاموش شد.دو هفته بعد اولین دوربین نیمه حرفه‌ای زندگیم را خریدم. یک کانن 60d که تمام زندگیم بود و بی اغراق همه‌جا با من بود. حالا در آستانه تولد بیست و هشت سالگیم به آرزوی داشتن استودیو عکاسی رسیده‌ام و این روزها در تدارک دکور استودیو &#34;بِلانژ&#34; ، (استودیو خودم) هستم.  اولین قسمت از مجموعه #دنیای_عکاس</description><category>Yasamanbiglari</category><author>Yasamanbiglari</author><pubDate>Thu, 06 Feb 2020 05:12:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>