https://virgool.ir/feed/@YaraWriterfa2026-11-11 02:51:41https://files.virgool.ir/upload/users/4936783/avatar/izfIfv.jpghttps://virgool.ir/@YaraWriterhttps://virgool.ir/@YaraWriter/رمان-قفس-شیشه-ای-ــ-پارت-سوم-vlqlkz6qksqe« آغاز خلاص شدن یا اسارت بیشتر ؟»ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پارت ۳ « نورا »حمام بخار کرده بود و آیینه کاملا پوشیده شده بود. حوله‌ام رو دورم پیچیدم و در رو باز کردم. انتظار داشتم اتاق خالی باشه، چون کیاراد گفته بود می‌ره پایین.اما نبود.تا در رو باز کردم، کیاراد رو دیدم که وسطِ اتاق ایستاده بود و داشت با تلفن حرف می‌زد. با دیدنِ من، جمله‌اش نیمه‌کاره موند. نگاهش، از اون نگاهِ سرد و بی‌تفاوت، ناگهان عوض شد. انگار برای یک لحظه، یادش رفت چی می‌خواست بگه.می‌تونستم از چشم‌هاش بخونم: «چرا بازم نرفتی اون گوشه‌ی اتاق قایم بشی؟»اما من دیگه نمی‌خواستم قایم بشم. با اینکه دست‌هام می‌لرزید، صاف ایستادم و چشم ازش برنداشتم. کیاراد گوشی رو پایین آورد، ولی نگاهش هنوز روی صورتِ من، روی قطره‌های آبی که از موهام می‌چکید، قفل بود.قدمی به سمتم برداشت. بوی عطرش قوی‌تر شد.- فکر کردی این‌طوری می‌تونی من رو بترسونی؟صدام خیلی آروم بود، ولی اون‌قدر لرزش داشت که مطمئن بودم شنید. کیاراد یه نیشخندِ کج زد، اون‌قدر نزدیک شد که گرمایِ بدنش رو حس کردم و بدجوری از کارم پشیمون شدم.+ ترسوندن؟ عزیزم، تو هنوز نمی‌دونی من چه هیولاییم ولی عیب نداره‌ هنوز فرصت برای شناختنم‌ داری. و یک تک خند‌ی زد که دروغ نگم چهار ستون بدنم لرزید ولی بازم از رو نرفتم و سر جام وایستادم.دستم رو بالا بردم و نوکِ انگشتم رو روی سینه‌اش گذاشتم. فقط برای یک ثانیه، قفلِ چشم‌هاش باز شد. اون انتظار نداشت من... جرئتِ این کار رو داشته باشم. اون لحظه، اون نگاهِ بهت‌زده‌اش، همون جرقه‌ای بود که می‌خواستم.« ادامه در پارت بعد‌...✨»𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐫𝐚Thu, 17 Sep 2026 13:53:53 +0330https://virgool.ir/@YaraWriter/رمان-قفس-شیشه-ای-ــ-پارت-دوم-rjljn0ob053j« آغازخلاص شدن یا اسارت بیشتر ؟» پارت ۲: « نورا »هنوز به در تکیه داده بود و من حتی نمی‌تونستم سرم رو بلند کنم. فضای اتاقِ مسترِ عمارت، با رنگ‌های سرد و تیره، انگار داشت من رو می‌بلعید.کیاراد به سمتِ کمد رفت و بدون اینکه نگاهم کنه، گفت:- ببین نورا، من دنبالِ زنِ زندگی نیستم. این ازدواج فقط از روی اجبار بوده و تنها یک قرارداده. یه معامله‌ بینِ خانواده‌ی تو و من.قلبم تو سینه‌م مثل طبل می‌کوبید. منظورش چی بود؟ معامله؟- تو می‌تونی توی این خونه زندگی کنی، از امکاناتش استفاده کنی و هر کاری می‌خوای انجام بدی. فقط... به حریمِ من وارد نشو. سوال نپرس، کنجکاوی نکن و از همه مهم‌تر... سعی نکن دل من رو به دست بیاری.برگشت و برای اولین بار مستقیم توی چشم‌هام نگاه کرد. نگاهش مثلِ یک تکه یخ بود، ولی سوزنده‌تر.- این تخت برای توئه. من توی اتاق مهمان میخوابم تا زمانی که این بازیِ «زن و شوهری» تموم بشه، بهتره یاد بگیری چطور سایه‌ی من باشی، نه همسرم.نفسش رو با خشم بیرون داد و رفت سمتِ حمام. من موندم و سکوتِ سنگینِ اتاق. اون نمی‌خواست من رو بشناسه. اون فقط می‌خواست من یه مهره‌ی بی‌اثر توی شطرنجش باشم. ولی نمی‌دونست که من... من هیچ‌وقت نمی‌تونستم فقط یه مهره بمونم .«ادامه در پارت بعد…✨»𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐫𝐚Wed, 16 Sep 2026 12:08:32 +0330https://virgool.ir/@YaraWriter/رمان-قفس-شیشه-ای-ـــ-قسمت-اول-sl0es3mjzxhy«اغاز خلاص شدن یا اسارت بیشتر ؟»کیاراد؛ مردی که قانون را در دستانش می‌چرخاند و سکوتش، حکمِ اعدام برای دشمنانش است. او هیچ‌چیز را به بازی نمی‌گیرد، مگر اینکه پایِ قدرت در میان باشد.نورا؛ دختری که تقدیر، او را به تاریک‌ترین گوشه‌ی زندگیِ کیاراد پرتاب کرد. او برای زنده ماندن امده بود، اما حالا در خانه‌ای حبس شده که دیوارهایش از شیشه است؛ شفاف اما برنده.در این عمارتِ سرد، بینِ ضربانِ تندِ قلبِ نورا و یخِ نگاهِ کیاراد، بازیِ خطرناکی شروع شده که هیچ‌کس راه برگشتی از آن ندارد. وقتی کلمات بی‌فایده‌اند، سکوت، آغازِ یک طوفان است…»ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ« نورا »صدای سکوتِ عمارت، از صدای هیاهوی مهمانیِ دیشب ترسناک‌تر بود. ساقدوش‌ها رفته بودند، گل‌های رزِ سرخِ روی تخت پلاسیده بودند، و من مانده بودم و اتاقی که بوی عطرِ تلخِ کیاراد را می‌داد.تمامِ مدتی که خطبه عقد خوانده می‌شد، سرم پایین بود. می‌دانستم کیاراد کیست. پدرم همیشه می‌گفت: «کیارادِ کیانی؟ اون یه هیولاست که فقط قانونِ خودش رو بلده.»حالا من، دخترِ کوچک و بی‌تجربه‌ی این خانواده، همسرِ قانونیِ همان هیولا شده بودم.به درِ چوبیِ سنگینِ اتاق نگاه کردم. کیاراد دیشب حتی یک‌بار هم وارد اتاق نشد. به قولِ آقاجون، او فقط برای «بستنِ دهانِ دشمنانش» این عقد را قبول کرده بود. اما آیا واقعاً فقط برای دشمنان بود؟دستم را روی پارچه‌ی سفیدِ لباسم کشیدم. لرزشِ انگشتانم را حس می‌کردم. من می‌دانستم نباید از او بترسم، اما وقتی صدای قدم‌های سنگینش را از پشتِ در شنیدم، نفسم در سینه حبس شد.در با صدای تندی باز شد. کیاراد بدون اینکه حتی نگاهم کند، کتش را گوشه‌ی اتاق پرت کرد. سایه‌ی قدبلند و چهارشانه‌اش، تمامِ فضای اتاق را گرفت.او حتی نمی‌خواست اسمم را صدا کند، چه برسد به اینکه…هنوز بیداری؟صدایش مثلِ خرد شدنِ سنگ بود. خشک، ، خشن و بدونِ ذره‌ای مهر. سرم را پایین انداختم و زیر لب گفتم:خوابم نمی‌برد.کیاراد به سمتم چرخید. نورِ ضعیفِ چراغ‌خواب روی صورتش افتاد؛ زخمِ کوچکِ گوشه‌ی ابرویش، او را خطرناک‌تر نشان می‌داد.عادت کن. از امشب، اینجا خونه‌ی توئه. اما یادت باشه، اینجا قانونِ من حکم‌فرماست. نه قانونِ بابات، و نه قانونِ اون‌چیزی که تو فکر میکنی...«ادامه در پارت دوم… ✨»𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐫𝐚Tue, 15 Sep 2026 23:00:58 +0330https://virgool.ir/@YaraWriter/تک-داستان-بهار-ناتمام-قسمت-دوم-پایان-tocm4vdbxztrنامدار، در میانه‌ی درگیری‌های قلبی‌اش با مریم و یاس، تصمیم به سفر می‌گیرد. اما او نمی‌داند که تصمیم‌های بی‌رحمانه‌اش، قرار است زمستانی سرد و تلخ را به زندگی همسرش تحمیل کند. آیا وقتی از سفر برمی‌گردد، هنوز بهاری در خانه برای او باقی مانده است؟ یا همه چیز در سکوتِ سیزده روز، خاکستر شده؟«بخش پایانی داستان بهار ناتمام».ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اخمالود نشست- چه خبره حاج خانم؟ پیرزن بیچاره نفسش بالا نمی‌آمد+ زنت مادر... زنت ...خبر داری ازش؟ نه ۱۳ روز بود اصلاً نه زنگ زده و نه پیام داده بود. چند روز پیش دخترک فقط نصفه شب زنگ میزد و او اهمیت نداده بود - نه چی شده باز ؟گوشی از دست مادرش کشیده شد و صدای پدرش آمد +خوشا به غیرتت بی‌غیرت کجایی؟ کجایی دزدهای بی همه چیز ریختن تو خونه... زنت تو خونه تنها بوده… احمقا دختر تنها گیر آوردن می‌شنفی ؟ + ی…یعنی چی دختر تنها ؟ حاجی! حاج مظفر شکسته از زور غیرت غرید+ بیمارستانه... بیا... بیا خوش غیرت!تماس که قطع شد بدون خبر دادن به مریمی که نمی‌دانست کجاست به سمت فرودگاه رفت و بلیطی گرفت. در راه مدام دستانش می‌لرزید هر بار که یاد نگاه یاس می‌افتاد ،گلویش خشک می‌شد و مجبور می‌شد آب دهانش را به سختی قورت دهد بالاخره به بیمارستان رسید ، بوی تند مواد ضدعفونی کننده مثل نیش مار به بینی‌اش می‌خورد نامدار دوان دوان خودش را به راهروی بخش اورژانس رساند هنوز نفسش جا نیامده بود که دست بزرگی یقه کتش را گرفت و او را به دیوار کوبید . حاج مظفر بود ؛ با چشمانی که از خشم و اندوه سرخ شده بود فریاد کشید«بی‌غیرت»صدای حاجی توی راهرو پیچید +تویی که ادعای مردونگیت گوش فلک رو کر کرده زن زبون بستت رو تو خونه تنها گذاشتی که گرگ‌ها تیکه تیکه‌اش کنند؟نامدار خواست حرفی بزند که حاج مظفر مجال نداد +خفه شو... فقط خفه شو که خدا شاهده دلم می‌خواد همین جا... دستش را به نشانه تهدید بالا برد و با بغضی که در گلویش گیر کرده بود راه را برای نامدار باز کرد+ برو ببین چی ازش مونده ، برو ببین چطوری با خیالت واسه اون سفر لعنتت همسر خودت رو قربانی کردی! نامدار با پاهای سست وارد اتاق شد نور مهتابی بالای تخت روی صورت یاس افتاده بود، به صورت کبود و لب‌های شکافته شده‌اش نگاهی انداخت. نفس‌هایش به شمارش افتاده بودند ولی ان چیزی که قلب نامدار را بیشتر از همه مچاله کرد دست یاس بود؛ دستش را روی شکمش گذاشته بود ، انگار سعی داشت از خودش در برابر دردی که به او تحمیل شده بود محافظت کند. نامدار کنار تخت زانو زد می‌خواست دستش را لمس کند، اما ترسید. یاس به آرام پلک‌هایش را باز کرد، نگاهش دیگر آن نگاه پر از ذوق و مهربانی ۱۳ روز پیش نبود؛ نگاهش غریبه بود ، سرد بود ، و پر از استرسی که نامدار خودش در وجودش کاشته بود . یاس لبانش را تکان داد و به سختی زمزمه کرد:«... من که گفتم...من فقط... مزاحم سفرتون بودم...» «پایانِ داستان. امیدوارم از بهار ناتمام لذت برده باشید.»𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐫𝐚Tue, 15 Sep 2026 15:52:59 +0330https://virgool.ir/@YaraWriter/تک-داستان-بهار-ناتمام-قسمت-اول-iqheo3cew39lنامدار، در میانه‌ی درگیری‌های قلبی‌اش با مریم و یاس، تصمیم به سفر می‌گیرد. اما او نمی‌داند که تصمیم‌های بی‌رحمانه‌اش، قرار است زمستانی سرد و تلخ را به زندگی همسرش تحمیل کند. آیا وقتی از سفر برمی‌گردد، هنوز بهاری در خانه برای او باقی مانده است؟ یا همه چیز در سکوتِ سیزده روز، خاکستر شده؟ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ« بهار ناتمام 🍂»من از زن خوشگلم متنفرم حاج خانم دست از سرم بردار عصبی و کلافه بود مادرش زنگ زده و می‌گفت دخترک را با خودش برای سفر عید ببرد. متنفر بود از این دختر و آن حجابش و اگر اصرار حاج خانم و حاج مظفر نبود مریم به جای این دختر در خانه زندگی می‌کرد، مریمی که جانش بود .با انداختن کلید در قفل وارد خانه شد خانه‌ای که همیشه تمیز و خوشبو بود مانند خود دخترک. عصبی صدایش زد- یاس ؟کجای ؟دخترک هن هن کنان بیرون آمد چمدان در دستش بود+ داشتم چمدونامونو حاضر می‌کردم دیر کردی به پرواز نمی‌رسیما .کج‌خند عصبی زد- پرواز؟! دخترک لبخندش عمیق‌تر شد+ بلیط‌ها رو دیدم نامدار لازم نیست قایم کنی خیلی خوبه من تا حالا کیش نرفتم اولین بارمو می‌خوام با تو... -کی گفته تو میای ؟ دید لبخند دخترک خشکید ، باورش نمی‌شد ولی نامدار بی‌رحمانه ضربه بعدی را زد- اون بلیط‌ها برای تو نبود اسمت رفته تو شناسنامه فکر کردی خبریه؟- من بهت گفتم نمی‌خوامت بدجور از چشمم افتادی الانم بریز بیرون لباساتو دیرم شده باید برم. میتوانست‌ به مریم پیام بدهد تا آماده شود اما عمدا زنگ زد تا دخترک را زجر کش کند - سلام عزیزم خوبی ؟ حاضر شو یه ربع دیگه پرواز داریم میام دنبالت .مریم پشت خط بال درآورده بود و نگاه او به دستان لرزان دخترک بود که چطور لباسهایش را از چمدان بیرون می‌ریزد، چند تکه بیشتر لباس نداشت آنها را هم حاج خانم برایش خریده بود . عصبی چنگی به موهایش زد عذاب وجدان یقه‌اش را گرفته بود .نمی‌خواست اعتراف کند از دخترک خوشش آمده -تو هم جمع و جور کن برو دهات خونه پدرت بعد سیزده برمی‌گردم من !دخترک با چانه لرزان سری تکان داد و زیپ چمدان را بست + ا...اونا رفتن مشهد ا...اما عیب نداره‌ میمونم اینجا ش...شما برید سفر ...سفر بی‌خطر . او نمی‌خواست اینطور شود ما باید این دختر را از زندگیش بیرون می‌کرد در را بست و سوار ماشین شد . کل منطقه خالی بود اکثراً برای تعطیلات عید رفته بودند دخترک قرار بود تنها بماند؟ به جهنمی گفت و استارت زد« سیزده روز بعد »با ویبره گوشی چشمانش باز شد مریم کنارش نبود چرخید و گوشی‌اش را برداشت مادرش بود+ الو... الو نامدار کجای مادر؟کجای مادر بیچاره شدیم...𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐫𝐚Tue, 15 Sep 2026 15:47:41 +0330