https://virgool.ir/feed/@XMentalfa2026-11-11 09:40:14https://files.virgool.ir/upload/users/1614781/avatar/wsl5AS.jpeghttps://virgool.ir/@XMentalhttps://virgool.ir/@XMental/طهران-خاموشفصل-چهارم-ujvwzemfmxs4ممنون که ما رو تا اینجا دنبال کردی اگر تازه میخای شروع کنی لطفا برگرد و ۳ فصل قبل رو بخون اگر ناراحتی قلبی داری اگه زود تصویر سازی میکنی سعی کن نخونیش ♥️+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++سردههههه ... خیلی سرد امسال زمستون یجوری عجیب سرده., صدای له شدن برف ها رو زیر پا هام حس میکنمهمینطوری دارم قدم میزنم به سمت خونممثل همیشه لباس زیادی نپوشیدم , مثل همیشه هنوز دارم با خودم حرف میزنمهنوز فکرم درگیرههنوز... صدای زنگ تلفنمه!میتراست زنگ زده جشن کریسمس پس فردا رو بهم یاداوری کنهآخه دختر یکی نیس بگه دیگه مردم نوروز رو هم ول کردن اونوقت تو درگیر کریسمس شدی؟!ولی دوست ندارم دلش رو بشکنمتو این 3 ماه خیلی کمکم کرده , بعد از ماجرای پارسا تنها کسی که خیلی پیگیرانه زنگ میزد فقط میترا بودنمیدونم انتظار داشتم همون موقع با آرتا بزاره و بره تو فکر بودم که با صدای بلند اینبار گفت نوید!!! صدامو داری؟! میای دیگه؟؟ با مِن مِن گفتم اره اره حتما میام ذوق کردن رو میشد از صداش کامل فهمیدبعد از کمی حرف زدنگوشی رو قطع کردیم , نمیدونم چرا دارم کم کم به میترا وابسته میشمالبته دور از ذهن هم نیساز کابوس ها و توهم ها گرفته تا بی حوصلگی ها همش میترا پیشم بودهبا اینکه خونش بهم نزدیکه ولی اونروز با دیدن حال من چند تا از وسایل مهمشو اورد خونه من تا یه مدتباهم زندگی کنیم.ولی خوب هنوز میترسمهنوز از وابستگی میترسم, یه جمله ای هست میگه : اگه تو زندگیت هیچ وقت اونچیزی که میخای رو نداشته باشی, خوشحال نمیشی ,شایدم اصلا ناراحت بشیولی حسرت نمیخوری, چون هیچ وقت تجربه داشتنش رو نداشتیکافیه فقط مزه داشتنش رو بچشی, و بعد اونو از دست بده!!!! اههههه هنوزم برف و سرما رو میبینم یاد ایدا می افتمهنوز هم کلمه کریسمس یاد اور تمامی خاطراتم با آیداسمادر آیدا مسیحی بودسر همین خیلی به کریسمس اهمیت میدادن, نمیدونم شاید یه سری به اون پیرزن زدمحداقل میتونه برام خاطراتم با ایدا رو تجدید کنهاخیش بالاخره رسیدم به خونهدر خونه رو باز کردم, خونه گرم بود , میترا هم این چند روز خونه نیومده معلومه سرش حسابی گرم جشن پس فردا شدهکتابم رو باز میکنم, دوست ندارم اسمم به این راحتی از سر زبونا بی افته, قلمم رو دستم میگیرم ولی هیچیزی به مغز پوکم نمیادوایساا!چرا من نه!!همه روزنامه نویسا الان دارن مثاله درباره اون مرتیکه دراکولا مینویسنچرا من ننویسم, فروش خوبی هم میکنهاههههه حالا از کجا شروع کنم؟!وایسا حد اقل من که 3 ماه از اخبار بیخبر بودم بزا برم ببینم میتونم اطلاعاتی از این دراکولا پیدا کنمشاید به داستم کمک کنه.بعد از 1 ساعت خوندن اخبار یچی جالب پیدا کردم دراکولا یه زنه خوب جنسیتش رو فهمیدمخوب حد اقل میتونه بهم تو داستان نویسی کمک کنهمثل همیشه چشمامو بستم تا بهتر تمرکز کنم, در حال تمرکز بودم که احساس کردم یکی پشت پنجرسچهره یه دختر بودبا موهای بلندهرچی بود میدونستم میترا نیس چون مو های میترا کوتاسنزدیک پنجره شدم, پرده رو کنار زدمولیکسی نبود, پنجره رو باز کردم, سرمای خیلی سنگینی خورد تو صورتمنمیدونم ولی توهم هام دارن با واقعیت یکی میشنهمین 3 ماه پیش بود دیگه دقیقاموقع اتیش زدن جنازه پارساهمون دختره فارابی اومد کمکمولی اون قبلا مرده بودمغزم دیگه نمیکشه , منم کم کم همین روزاس یهو ریغ رحمت رو کوفت کنمچند ساعتی درگیر نوشته هام بودم که صدای زنگ خونه اومدایفون رو ورداشتمصدای یه دختر جوون بود ولی هرچی بود بنظرم آشنا نبوددر رو باز کردمتوی اون تاریکی فقط چهره یه زن رو میشد دیدلباسی سر تا پا مشکیخیلی سنگین گفت نوید تویی؟!گفتم فرمایش که یهو زد توی گوشم و هرچی از دهنش بیرون میومد بهم گفتتا خاستم بپرسم قضیه چیه عکس توی گوشیش رو نشونم دادعکس آرتا بوددرواقع بهتر بگم عکس آرتا خدا بیامرز بودنمیدونم چه ربطی به من داره که بهم اینقدر بد و بیراه میگیگفت همه این چیزا بخاطر توی دیوونس, اینقدر با تو گشت که مثل تو دیوونه شد. هیچی نمیتونستم بگم, فقط همین کم بودخبر مرگ آرتاخیلی وقته آرتا رو میشناختم از همون سال ها توی دانشگاهدقیقا چند ماه بعدش با میترا اشنا شدیم ولی احساس میکنم میترای الان با اون موقع کاملا فرق میکنهاون موقع فقط یه دوست بود ولی الان ...به خودم که اومدم دختره رفته بودانگار اومده بود فقط خودشو خالی کنه و برهاصلا یادم رفت نسبتش رو با ارتا بپرسمتنها کاری که کردم لباس مشکیم رو سریع پوشیدمخونه ارتا با من حداقل 1 ساعتی فاصله داشت و اگه الان راه می افتادم کم کم ساعت 1 شب میرسیدم اونجاولی مطمعنم خانوادش با این اوضاعی که پیش اومده تا صبح بیدارنبالاخره دوستشم باید برم کمکشون کنمدر خونه ارتا که رسیدم همجا چراغونی بودخیلی عجیب بود این دیگه چجورشهانگار برا مرگ ارتا عروسی گرفتنصدای اهنگ همجا رو گرفتهمثل ادمای منگ و گیج در خونه ارتا رفتم در رو که زدی یه اقایی با کت شلوار در رو باز کردداخل رفتم,گوشه چشمم اشک بود ولی هنوز گیج بودموارد خونه که شدم شلوغ بود ولی توی حیاط همون دختره که زد زیر گوشم رو پیدا کردمگفتم اصلا شما نسبتتون چیه با ارتا؟ اصلا چرا خونه رو چراغونی کردین؟ صدام بلند بود, جوری بود که ادمای اطرافمون به ما نگاه میکردندختره جوری رفتار میکرد که انگار منو تا حالا ندیده ولی گفت اولا ارتا نامزدمهدوما چرا راغونی نکنیم مگه شما تو جشن نامزدیت این کارارو نمیکنی؟ بعدشم من تا حالا شما رو ندیدمبعدشم داداشش رو صدا زد گفت این اقا مزاحمم میشه مرده خاست منو جر بده ولی ارتا اومد گفت ولش کن این دیوونس دیوونه؟!!من اخه دیوونمپس اون عکسهاون نامزدت که اومدارتا هم گفت بابا کسی نیمده در خوند گفتم نشون به اون نشون که عکس خودکشی ارتا رو بهم دادیتا اینو گفتم صدا موزیک قطع شداز خونه انداختنم بیروننمیدونم واقعااگر توهم بوده, پس چطور چهره زنه رو اینقدر خوب میشناختم؟چطور اینا رو میدونستمماشینم رو روشن کردم حد اقل برگردم خونه این شب کوفتی رو تمومش کنم دارم دیوونه میشموسطای راه بودم که ارتا زنگ زدگوشی رو برداشتم ولی ارتا نبودصدای گریه بلندی میومدمنم که گیج گیج دوباره برگشتم دم خونشدر خونه ارتا رو زدههمون زدهبا همون لباس مشکی اومد دم در بهم گفت که به ارتا چی گفتی؟منم که گیج گیج گفتم چیزی نگفتم فقط همون حرفارو که زدی گفتم به ارتاتا اینو گفتم حرفمو قطع کرد و برگشت گفت تقصیر توعههههههتو باعثش شدی!!دقیقا همون جملاتی که چند ساعت پیش دم در خونم گفته بود رو شنیدمگفت چی شده؟!!همین رو که گفتم امبولانس تازه رسید2 تا بهیار اومده بودنسریع رفتن طبقه بالامنم که گیج شده بودم با اونا رفتمارتا بود ولی ولیاینبار واقعا مرده بودیعنی خودکشی کرده بوددقیقا طبق عکسهرچی به دختره ماجرا رو میگفتم باور نمیکردخوب حق هم داشتنامزدت توی جشن نامزدیت خود کشی کنه بهتر از این هم نمیشیولی یچیزی خیلی خیلی عجیب ذهنمو مشغول کرده بودتوی اتاق ارتا یه گردنبند بوددقیقا شکل همون گردنبندی که 3 ماه پیش از اون دختره فارابی گرفته بودمتنها فرقش این بود که رنگش قرمز بود ولی برا دختره سبز بودمادر ارتا و نامزدش اصلا شرایط روحی خوبی نداشتنترجیح دادم اونجا نمونمگردنبند رو از روی میز ارتا برداشتمبیرون خونه رفتم, دوباره سوار ماشین شدم و به سمت خونه خودم رفتمهمش به فکر این اتفاقات امروز بودم که فهمیدم چرخ عقب پنچر شدهساعت نزدیکای 3 شب بودزاپاسمم پنچر بودبیرون تهران بودم حدودا تا شهر فاصلم زیاد بودولی وایسا, اره ارهخونه ایدا پیاده حدودا 15 راههاز طرفی چون نزدیک کریسمسه مادر ایدا حتما به استقبالم میادگوشیمو با چند تا خرت و پرت ورداشتم راه افتادم نزیک خونه شدم ولی باورم نمیشد این همون خونه ایدا باشهانگار با رفتنش روح خونه رو هم با خودش بردهدر خونه رو زدمبدون اینکه کسی جواب بده در باز شدیه خونه باغ قدیمیولی خیلی خیلی باصفاوارد شدم, برف ها هنوز روی زمین بودتا اینکه یه اقایی از دور در خونه رو باز کرد و گفت تو کی هستی؟خودمو معرفی کردم شناخت,ولی کاش نمیشناختالکس بودیجوری نظافت چی این خونس ولی از من بپرسی میگم فضوله این خونس یه مرد پیری که حدودا 55 یا 60 سالسنزدیک اومد گفت این خونه جایی برا تو ندارهبا التماس گفتم الکس ماشین ندارمبیرونم سردهبزار امشبو اینجا باشم گفت نمیشهگفت اینجا برا موشای کثیف جایی نیستگفتم چته تو؟!!بچتو کشتم؟برگشت گفت ایدا مثل دختر من بوداز وقتی که بخاطر تو از این خونه لعنتی رفتهمچی رو باخودش بردصفا-عشق-ارامشدیگه هیچ کدوم از اینا تئ اینجا پیدا نمیکنیاونم همش بخاطر توی لجندلم میخاست اینم مثل پارسا بفرستم همونجایی که هستولی رضا اومدرضا؟!!!از فرانسه رضا برگشته؟؟برادر ایداسیادمه اون زمان رابطم با رضا خیلی خوب بودرضا تا منو دید به الکس گفت بزا بیاد داخلوارد خونه شدمهمه چی همون جایی بود که باید باشههیچی تغییر نکرده بود توی این 3 سالولی انگار تمامی وسایل روح خودشونو ازدست دادنهیچی مثل سابق نبودرضا برد منو اتاقشفهمیدم 1 سالی هست از فرانسه برگشتهاحوال مادرش رو پرسیدم و گفت که الزایمر دارهو حتی من رو هم نمیشناسهدرباره ایدا پرسیدم حتی برادرشم خبر نداشت ازشبهم گفت اخرین خبرم برا 2 سال پیشه که یه ایمیل فرستاده و گفته که میخاد تنها باشه و کسی باهاش کاری نداشته باشهبعد اون دیگه هیچ خبری نداریم ازشنمیدونم ولی همچنان برام عجیب بودهنوزم رفتنش به خارج برام عجیب بودچرا باید 3 سال پیش اخه ایدا توی بهترین شرایط من که اسمم به عنوان نویسنده سال همجا پخش شده بزاره و بره؟بعدشم ایدا توی تکنولوژی مثل یه اماتور ها بوده همیشهمطمعنم بلند نبوده ایمیل بفرستهوقتی داشتم به اینا فکر میکردم گفت خوب قضیه چیه که اومدی اینجاو منم ماجرا رو براش توضیح دادمبعد از یه کمی صحبت گفت که برم طبقه بالا برا استراحتمنم رفتم طبقه بالا 3 تا اتاق خاب داشت یادمه اتاق مادر ایدا همیشه ته راهرو بودرفتم ته راهرودر اتاق تا نیمه باز بودوارد اتاق شدمپیرزن بیچاره مثل یه میت روی تخت دراز کشیده بودبغلشم بر از قرص و دارو بودمعلوم بود که حال خوبی نداره از این ماجراترجیح دادم بیشتر وارد نشم مطمعنم منو نمیشناسه دیگهاگرم بشناسه بجز عذاب چیزی براش نمیمونهخاستم برم اتاق مهمان ولی صدا!!صدا از اتاق ایدا بوداتاقش بغل اتاق مهمان بوددر اتاقش باز بوددر اتاق رو باز کردمسرمای عجیبی به صورتم برخورد کردهنوزم وسایل اتاقش سر جاش بودتختش-کمدش-ایینش- حتی همون لباساشمیشد بوی ایدا رو از همون لباسا به طور واضح تشخیص دادداشتم اتاقش رو نگاه میکردم که نگاهم به میز تحریرش رفتمیخاست همیشه ادا من رو در بیاره و مثل من باشهبخاطر همین همون موقع یه میز تحریر از چوب گردو خریده بودپشت میز نشستمحس خیلی خوبی میدادروی میز تحریرش مثل بچه دبستانیا کنده کاری کرده بودولی وایسااین چیه؟؟!!به راحتی میشد خراش ناخون ها رو , روی میز دیدمطمعنم هرچی بود ایدا مازوخیسم نداشتکنده کاری ها رو کامل داشتم نگاه میکردمهیچی نمیتونستم متوجه بشم از کنده کاری های روی میزولی حد اقل مطمعن بودم اون میزی که باهم خریدیمیه تیکه بود ولی این میز 3 تیکه بودیعنی ایدا اومده وسط این میز رو جدا کرده؟!!ناخونامو رو 2 طرفه شیار اون وسط انداختم و بعلهههههیه جای مخفی درست کرده بودهیه برگه کوچولو بود اونجا متن اینو برا من نوشته !!یعنی میدونسته که قرار من بیام؟ از دست کی داشته فرار میکرده یعنی؟؟؟نوشته رو توی جیبم گذاشتمروی تخت دراز کشیدم ، خاستم بگیرم بخابم که میترا زنگ زدمیخاست دوباره جشن پس فردا رو یاداوری کنه خیلی سرد گفتم که باشه صبح زود تر از همه بیدار شدم از خونه رفتم بیرون ماشنم رو رضا درست کرده بود سوار ماشینم شدمبه سمت خونم رفتم که دیدم پلیس دم در خونمه ترسیدم نرفتم جلو از بقیه مردم که اونجا جمع شده بودن پرسیدم چخبره مردم هم گفتن ضاهرا این نویسنده گرفته ۳ ماه پیش یکیرو اتیش زده با شنیدنش هول شدم که پلیس از پشتم بهم دست بند زدکه یهو ... از خاب بیدار شدم اه هنوز کابوسام ول کن نیستنساعت ۴ صبح بود هنوز تو اتاق ایدا بودمبا خودم فکر کردم که شاید یجای دیگه نوشته باز پنهان کردهبخاطر همین کل اتاق رو گشتمدقیقا پشت قفسه لباساش یه دفترچه خاطرات بود دفترچه رو باز کردمخاطرات از ۶ سال پیش شروع میشد ولی وقت نداشتم همشو بخونمبخاطر همین خاطرات یک هفته قبل از ناپدید شدنش رو میخوندم##########################خاطرات دفترچه ایدا########امروز واقعا فهمیدم که عاشقش شدم بعد این همه مدت که از رابطمون گذشته یکبار هم نشده با من سرد برخورد کنهامروز جشن امضا بود اره دقیقا جشن امضا نوید بود کتابش‌فروش خوبی داشته ، خیلی خوشحالم که نوید اینجوری موفق شده توی کارش منتظرم یه فرصت مناسبی پیش بیاد ، تا برا همیشه برم و پیش نوید زندگی کنمخسته شدم از این خونه لعنتی خسته شدم از این الکس از مادرم خسته شدم از همچی این زندگیم خسته شدمهیچکدومشون منو درک نمیکنن میگن نوید یه دیوونس فقط، بدرد من نمیخورهولی برا من اصلا مهم نیس گذشتشولی خوب هنوز شک دارمهنوز شک دارم که کل حقیقت رو باید به نوید بگم یا نهنمیدونم چجوری باید بگم که الکس پدر منه و منم یکجوری نظافت چی این خونم ولی خب خانوم مهربون تر از این حرفاست منو مثل مادرش دوست داره ....چند هفته گذشته نوید هنوز درگیر کتابشه حتی تو این مدت زنگ هم نزده این کارش خیلی رو مخمه به دوستش میترا زنگ زده بودم تا احوال نوید رو از اون بپرسماون هم زیاد خبری ازش نداشت نمیدونم ولی. دلم میخاست یکم اذیتش کنم دلم میخاست یه درسی به نوید بدم میخام یجوری بهش بفهمونم منم ارزش دارم بخاطر همین با میترا یه نقشه کشیدیمیه بلیط فیک به فرانسه گرفتممیترا هم به نوید خبر رفتن منو میده و وقتی نوید منو تو فرودگاه میبینه بهش محل سگ هم نمیدم وقتی مطمعن شدم که نوید از فرودگاه میره بعدش با میترا برمیگردم خونه سوپرایزش میکنمدلم نمیاد اذیت کنمش ولی حقشه چند ساعت دیگه باید اماده بشم تا برم فرودگاه و نقشمون رو عملی کنم...########بعد این چیزی ننوشتهبلیط فیک؟ایدا میخاسته برگرده ولی هیچ وقت برنگشتصفحه اخر خاطراتش رو کندماونم توی جیبم گذاشتموایسادم که صبح بشههوا که روشن شد ماشین رضا رو قرض گرفتم و دم خونه میترا رفتممیترا خونه نبود کلید خونش رو داشتم بخاطر همین وارد شدمخونش حس عجیبی میداد تا حالا خونش رو ندیده بودم وارد اتاقش شدم همچی به شکل خیلی عجیبی چیده شده بود منتظر شدم تا میترا بیاد و تمامی این سوال هایی که ذهنم رو درگیر کرده ازش بپرسم تو همین حال خودمو با نگاه کردن به وسایل خونه مشغول کردم که یع عکس بزرگ روی دیوار زده شده بود عکس میترا بود با یه دختر دیگه دختره چهرش خیلی برام اشنا بود ولی خوب یادم نمیومد کی بود هرچی نگاهش کردم هیچی نفهمیدمتا اینکه ....اوناون گردنبند این همون دختره بود که توی هتل دیدم همون که ۳ سال پیش خودشو کشته بودهمچی برام عجیب بود ، با دیدن این عکس هم بد تر عجیب شد ماجرا تابلو رو از دیوار پایین اوردمپشت تابلو رو نگاه انداختم یه دست خط ساده که نوشته شده بود:،پایین تابلو سمت راست هم به طور وضوح نوشته بود فریبا و میترا مطمعن شدم دختره همونه که توی هتل دیدمش ولی یعنی یعنی این دو تا باهم خواهرن؟همین لحظه بود که صدای کلید انداختن رو شنیدم تابلو رو سریع همون جا قرار دادم و رفتم زیر تخت بلند داد زد نوید بیا بیرون اهههه لعنتی کفشام کفشام دم در گذاشته بودم دیگه قایم شدن جواب نمیداد اصلا چرا قایم بشم؟؟اون باید قایم بشه با این همه سوالی که قراره جواب بده خیلی سریع از جام بیرون اومدم و پیش میترا رفتم +گفتم ایدا چی شده؟ -گفت وا زده به سرت؟+جواب منو بده -دیوونه خودت رفتی فرودگاه ۳ سال پیش خودت دیدی که گذاشت و رفت +پس این نوشته ها چی میگن؟-کدوم نوشته ها؟؟؟؟برگه دفتر خاطراطش رو نشون دادم انگاری که گچ‌خورده بود صورتش کاملا سفید بود بعد از دیدن نوشته بلند شروع کرد به خندیدن گفت افرین افرین کاراگاه گجت خوب تونستی پیدام کنی الان نوید اومدی اینجا چی رو بشنوی؟گفتم همون چیزی که ۳ سال بخاطرش عمرمو دادم دستام روی گردنش بود همینطوری که داشتم اروم اروم فشار میدادم گفتم حرف بزن تا اینکه یکی زد تو سرم همه جا تاریکه تاریک...صدا ها خیلی محو شنیده میشن اروم اروم چشمام رو باز کردم بدنم رو نمیتونم تکون بدم به صندلی بسته شدمرضا بود ، میترا هم بغلش وایساده بود میترا نزدیکم شد و گفت فقط خفه شو و گوش بده ببین نوید ماجرا مال ۴ سال پیشه همون موقع که توی اواخر دانشگاه باهم اشنا شدیم از همون موقع دلباخته تو شدم احمق ولی تو چی؟!! منو به یه دختر نظافت چی ترجیح دادی بعد از اینکه رابطه تو و ایدا رو دیدم سعی کردم از دختره یه اتو بگیرم تا شاید بتونم از تو دورش کنم . این کارو هم کردم بعد یه مدت فهمیدم اصلا ایدا صاحب اون خونه نیساصلا رضا داداش ایدا نیس رضا هم دل خوشی از ایدا نداشت‌چون مادر رضا به ایدا بیشتر میرسید تا رضا رضا هم خوب دنبال یه راهی برای نابودی ایدا بود و خوب نقشه رو جوری پیش بردیم که تو فکر کنی ایدا رفتهولی بعد اون فرودگاه ایدا سوار ماشین شد ولی هیچ وقت دیگه پیاده نشدبعد از اینکه ایدا رو تیکه تیکه کردیم من افسردگی گرفتم به بهترین فرد زندگیم، فریبا همچی رو گفتم میخاست با پلیس تماس بگیره میخاست منو بدبخت کنهبخاطر توی احمقی که هیچ وقت بهم مهربونی نکردی بخاطر اون زنیکه نظافت چی مجبور شدم خواهرم رو خودم با دستای خودم خفه کنم بعد از اینکه خواهرم مُرد کارت ملی خواهرم رو برداشتم با رضا به سمت یه هتل بیرون شهر رفتیم با کارت ملی خواهرم برا خودم یه اتاق گرفتم هتل هم فکر کرد که من فریبام بعدشم فربیا رو بین اشغالا انداختم و مثل یه اشغال اونو سوزوندم تمامی اخبار گفته بود که اون خودکشی کرد ولی خوب اون دومین قتل من بود اونم فقط فقط بخاطر تو ببین نوید من بخاطر عشقمون این همه کار کردم ولی تو چی؟!میترا خفه شو این همه کار؟ بهتره بگی این همه جنایت حیوون چطور داری زندگی میکنی؟تو یه حیوون واقعی اینو گفتم که میترا عصبی شد و با چاقوش روی صورتم خط انداخت هیچی نمیتونستم بگم کافی بود یچیز اضافه تر بگم تا منم مثل بقیه بکشه بیچاره ایدا بیچاره اون خواهرش معلوم نیس چی کشیدن از دست این حیوون شب شده بود میترا و رضا بیرون رفته بودن پاهام باز بود ولی دستام کاملا از پشت به صندلی بسته شده بود خودمو انداختم زمین که حداقل با گوشی تخت میترا که شکستگی داشت دستامو باز کنم باز کردم با تلفن خونه اول به پلیس زنگ زدم و ادرس خونه رو دادم بعدش سریع اماده شدم تا از خونه بیرون برم تا خاستم برم صدای در اومد یه ساطور از اشپزخونه برداشتم پشت در وایسادم رضا که اومد با ساطور به قفسه سینش ضربه زدم با اون ضربه من مطمعن بودم مرگش حتمیهبرگشتم تا میترا رو بزنم که با ناخونش صورتم رو چنگ زد با زانو هاش پرید روی شکمم یه چاقوی قرمز رنگ رو از جیبش بیرون اورد و گفت با همین ایدا رو تیکه تیکه کردم حالا هم نوبت توعه چاقو رو فرو کردنمیتونستم هیچ حرکتی کنم چاقو رو دقیقا حس میکردم از کنار کتفم داشت به گردنم نزدیک میشد صدای جر خوردن گوشتم رو میشنیدم چشمام سیاهی داشت میرفت دیگه داشتم به ایدام نزدیک تر میشدم چی از این بهتر که بخای عشقت رو ببینی دنیا برام تاریک شد فقط یک سری صدای محو میومد که یه صدای شلیک اومد بعد از اون صدای بیسیم پلیس میومد افسر پلیس بالا سرم بود گفت ۳ تاشونم فوت کردن ولی در نهایت دراکولا کشته شد اون دراکولا یعنی ...ممنون که تا اخر داستان خوندیاین اخرین فصل از مجموعه طهران خاموش بوددر اخر یکسری پانوشته هست که بصورت نوشته ای کوتاه مینویسمشاید همه ما با شنیدن کلمه دراکولا یاد موجود افسانه ای و خون خواری بی افتیم ولی اینجوری نیسهرکدوم از ما توی زندگی میتونه یه دراکولا باشه یه دراکولا حتما قرار نیس ادم بکشه همین که ما احساساتمون رو بروز ندیم و اون هارو پنهان کنیم خودش یک نوع دراکولا بودنه پس اگر خودتو محدود کردی ازاد کن اگر به کسی بدی کردی جبران کن اونی رو که دوسش داری حستو بگو و از همه چی مهم تر یه دراکولا نباش موفق باشیاینستاگرام من :xmental_officialXMentalXMentalSat, 20 Aug 2022 16:25:40 +0430https://virgool.ir/@XMental/طهران-خاموش-فصل-سوم-qqg3giaizjpoممنون بابت حمایت هاتون اگر تازه میخای داستان رو بخونی لطفا برگرد وفصل اول و دوم رو بخون ممنون ♥️طهران خاموش فصل سوم اون جنازه... اون جنازه من بود پر از خون، یه عالمه زخم، خاستم نزدیک جنازم بشم که یهو پام لیز خور افتادم زمین چشمام رو باز کردم روی تخت بودم خیس عرق بودم قشنگ، میترا و ارتا منو نگاه میکردن،لعنتی دوباره کابوس هام شروع شد، تا خاستم حرف بزنم ،ارتا حرفم رو قطع کرد گفت نوید بسته، خسته شدیم از این دیوونه بازی هات از این اسکول بودنت، یه شب خوش نداریم از دستت، ببین نوید دیگه احساس میکنم دوستیمون تمومهبا صدای گرفتم رو به میترا کردم، گفتم نظر تو هم همینه؟!چیزی نگفت ، ولی چهرش داد میزد که اره، بدون اینکه حرفی بزنم بلند شدم، در خونه رو باز کردم انکار از قبل اماده بودم برا همچین صحنه ای رفتن، ولی مهم نیس تا بوده همین بوده، اون ایدا هم اصلا بخاطر همین رفتار هام رفتوگرنه من همه کار براش کردم نزدیک اتاق مطالعه شدم چراغ رو روشن کردم، صندلی رو کنار زدم و نشستمقلمم رو دستم گرفتم ، ادامه نوشته هام رو خاستم تکمیل کنم اما، اینا چیه،!؟؟؟!ادامه نوشته هام با یه خط عجیب تکمیل شده بود رنگش بقدری قرمز بود که انگار یکی با خونش نوشته بجا جوهر، داشتم تلاش میکردم بخونم چی نوشته شده، اصلا کی این چرتو پرتا رو نوشته، مطمعنم کار اون ۲ تا اسکله میخان اذیتم کننولی ته این نوشته ها یدونه امظا بود زده بود F.Fیعنی چی اف. اف مخفف چیه این اخهمعلوم نیس برا من گرفتن رمز گاوصندوق نوشتن دیوونه ها بعد به من میگن دیوونه داشتم با خودم حرف میزدم که گوشیم زنگ خور شماره ناشناس بود. خواستم بردارم گوشی رو که زنگ خونه زده شد.گوشی رو برداشتم و سمت ایفون داشتم میرفتم که در رو هم باز کنم تا اینکه اون صدای زنی که پشت تلفن بود گفت: در خونه رو باز نکن. اونا همچی رو فهمیدن.چی؟!‌ کیا؟ترسیدم ایفون رو نزدم فقط برداشتم و چند بار گفتم الو الو کیه جوابی نشنیدم، مطمعن بودم هنوز نقشه این میترا و ارتاس میخوان اذیتم کنم دوباره داشتم دنبال اون شماره میگشتم توی گوشیم که انگار نه انگارگوشیم چرا اینجوری شده!! هیچ تماسی دریافت نکردم توی هیستوری گوشی، وایییی خدا این لعنتی هم خراب شد در همین حال بودم که صدای باز شدن در پایین اومدفک کنم همسایه پایینی باز کرد در رو، فضولیم گل کرد از چشمی نگاه مردم دیدم همون مرتیکس همون پارسا در رو باز کردم و با عصبانیت گفتم چرا جواب ندادی پشت ایفون؟گفت که چند بار جوابمو داد ولی دروغ میگفت صدایی نیومد.گفتم اصلا الان چیکار داری که اومدی خونم؟! حالم از پارسا بهم میخوره، خاستم از خونم بیرونش کنم که دستشو کرد تو جیبشیه نامه بیرون اورد، گفت باید صحبت کنیم، صحبت؟ صحبت چی مثلا؟ نامه رو داد بهم گفت این نامه ایداس، یه هفته بعد سفر گفته بود به تو بدم بخونیش، تا خاستم نامه رو باز کنم قبلش گفت ببین میدونم که چقدر دوستش داری ولی نوید ببین ، ایدا هم اون زمان بهم گفته بود که بهت بگم اونم عاشقته، نمیدونستم خوشحال باشم یا عصبی از این که این نامه رو ازم قایم کرده بود، نامه رو باز کردم چی؟!! یه صفحه سفید که خیلی بزرگ نوشته اسکل شدی !همین موقع بود که پارسا زد زیر خندهبه من داشت میخندید، از پارسا متنفر بودم ولی الان کاملا دلم میخاست بکشمش با صدای بلند گفتم گمشو از خونه من بیرون اونم بجای اینکه گورشو از خونم گم کنه اومد نزدیکم و بهم گفت، ایدا از تو همیشه متنفر بود، اصلا میدونی چرا رفت از ایران بیچاره ؟! چون حوصلش از تو سر رفته بود بچه تو برا ایدا مثل اسباب بازی بودیبا گفتن این جملات عصبی شدم و یقشو گرفتم، اونم منو هول داد افتادم زمین اومد نشست روم و جفت دستاشو گذاشت روی گلوم، بلند داد میزد ایدا مال من بود ولی توی احمق اونو از من گرفتی،بعد این همه مدت اومدی کافه ، منم دنبالت کردم تا امروز انتقام اون سال هایی که نذاشتی با دختر خالم باشم رو بگیرم داشت واقعا خفم میکرد، چشمام داشت سیاهی میرفتدستامه به اطراف نزدیک کردم، تنها چیزی که دستم رسید قلمم بود، قلم فلزیم رو محکم به پشتش فرو کردم.وقتی فرو کردم از دردش مجبور شد گلوم رو ول کنه، با پا هولش دادم، و سریع بشقابی که بغل کتابم بود رو ورداشتم کوبوندم توی سرش، سرش داشت خونریزی میکرد، ولی همون تیکه های شیشه های پشغاب رو برداشتم و فرو کردم توی شکمش،توی نگاهش تنفر رو میشد حس کرد، از شدت خونریزی چشماش بسته شد، نبض بدنش کم شد، خیلی خیلی اروم جلوی شمام جون داد، نمیدونم چجور، ولی رسما الان من یه قاتلم، الان من با اون مرتیکه دراکولا بیرون فرقی ندارمنه نه نه اصلا، من از خودم دفاع کردم، بعدشم یدونه ادم بدردنخور رو از این دنیای لجن کم تر کردم، چی میشه مگههمین طور که داشتم با خودم حرف میزدم، خون های ریخته شده روی زمین رو پاک میکردم، خونش اینقدر نجسبود که بزور پاک میشد، واییی خداااا الان چجوری ثابت کنم دفاع از خود بوده اخه!حکمم قطعا اعدامه مطمعنم اعدام میشمنه وایسا، اگه کسی نتونه این جنازه رو پیدا کنه چی؟ تنها کاری که میتونم بکنم اینه که از شر جنازش خلاص بشم،وایسادم تا کاملا شب بشه، هوا تاریک و سرد بود، با هزار تا صلوات و نذر جنازشو توی صندوق عقب گذاشتمماشین رو روشن کردم تا به بیرون تهران برم بجا خاک کنمشاز تهران که خارج شدم، دیدم چراغ بنزینم روشن شد، اه لعنتی بنزین از کجا بیارم۱۰دقیقه گذشت.ماشین کاملا دیگه خاموش شد،مثل یه احمق بطری بنزین رو توی این جاده که هیچ کسی نیس توش نگه داشتم، حالا اون به درک، جنازه هم پشت ماشینه بوی گندش تا بیرون ماشین داره میاد.۲۰ دقیقه گذشت، یه پیر مردی رد شد، منو دید و وایسادبطری بنزینش رو بهم داد و گفت جلو تر دست راست یه هتل کوچیک هستش.اونجا بنزین هم میفروشنبعد اینکه مشکل بنزینم حل شد حرکت کردم.هیچ وقت فکر نمیکردم یروزی، ساعت ۴ شب، با یه جنازه برم بیرون، نزدیک هتل شدم، هتل که نه بیشتر شبیه یه خونه ویلایی که مجوز هتل هم ندارن، به من چه من یه بنزین میخام و میرم، وارد هتل شدم، تم دارک و تاریکی داشت، یاد هتل داستان خودم افتادم،داشتم به چرت و پرتا فکر میکردم که یهو یکی از پذیرش صدام کرد،مشکلمو گفتم و اونا گفتن برا بنزین حد اقل باید یک شب مهمون ما باشین، ساعتو نگاه کردم، خیلی بیرون تاریک بود، با اسرار پریرش قبول کردم، ازم کارت شناسایی خاست که منم کارت ملیم رو دادم،پذیرش که یه مردی با قد متوسط و مو های طلایی بود منو با ذوق نگاه کرد و گفت شما همون نویسنده کتاب های ترسناک هستین؟عجیب بود ولی من رو شناخت گفتم اره خودمم، کلیدای اتاقم رو گرفتمتا خواستم برم برگشت گفت هیچ وقت فکر نمیکردم یه نویسنده ای که مردم رو میترسونه اینقدر خودش ترسیده باشه،گفتن چی؟؟! از چی مثلا بترسم؟ بهم گفت یعنی متوجه نشدین اقا نوید!!چشماتون. دستاتون که کاملا میلرزهخیلی غصبانی گفتم به شما هیچ ربطی نداره سرت تو کار خودت باشه، از اسانسور رفتم طبقه دومراهروی درازی داشت، دقیقا یاد راهرو دراز داستان خودم افتادم، یه راهرو با تصاویری از چهره انسان های کشته شده، ولی فرقش اینه اینبار قاتل منم و بجا عکس ، یه جسد توی صندوق عقب ماشبنهوارد اتاق شدم، اماده شدم برا خاب که ، اهههه نمیشه نمیتونم بخابم، صبر میکنم تا صبح، تا کارم رو تموم نکنم چشمام رو روی هم نمیزارم،تشنم بود، یادم نبود نزدیک چندین ساعته اب نخوردم، گلوم کویر شده بود، در اتاق رو باز کردم، یه دختر با یه شلوارک و هودی وسط راهرو بود، خاستم برگردم اتاقم که دیر شده بود، منو دیده بود، صدام زد اقا اقا منم خیلی بی توجه رفتم اتاقم، در رو هم بستمچند دقیقه نشد که محکم در اتاقم رو کوبید در رو با عصبانیت باز کردمصورت خیلی سفیدی داشتداشتم چهرشو میدیدم که گفت همیشه اینقدر بیشعوری؟گفتم بله؟!گفت مگه صدات نکردم چرا مثل بز سرتو میندازی میری؟ نکنه ادم خوار باشم؟موهای تنم سیخ شد؟ چی ادم خار؟با یه خنده بلند گفت واقعا اسکلی، گفت مگه همون نویسنده ترسناکه نیستی؟ همون هتل ادمخارا؟اه اه لوس چه شوخی چرتی گفت باور کن من از طرفداراتم ، اتفاقا موقع عرضه کتابت من جزو اولینا بودمانمیدونستم خوشحال باشم که اینقدر اینجا معروفم یا عصبی از اینکه تو این شرایط باید یکی منو بشناسهیهو دختره برگشت گفت چرا بیداری تو تا الان؟بهش گفتم که تازه رسیدم هتل الانم اجازه بدی برم پایین اب بخورمدختره منو نگاه کرد و گفت الان واقعا میخای بری تا پایین و اخرش یه اب گرم و بد مزه بخوری؟گفت بیا اتاق من اب خنک هستشنمیدونم چه نقشه ای برام کشیده ولی قبول نکردمخاستم برم پایین که بلند داد زد من مگه زنگ نزدم و گفتم درو باز نکنچی؟!!!در کدوم در؟گفت خره همون موقع که اون پسره اومدقبل اینکه بزنی بکشیشچی؟!!!!این از کجا میدونهههههههاصلا شمارم رو از کجا دارهاز کجا اینارو فهمیدهمنو برد تو اتاقش و گفت ببین شنیدی میگن بعضیا یکسری حس ششم دارن؟منم از اونام فقط من خیلی خاصمگیج گیج گیج بودم نمیفهمیدم هیچی از حرفاشگوشه اتاق نشستم داشتم گریه میکردم از اینکه اینجوری ببخت شدماینجوری به عنوان یه قاتل بدنام میشمداشتم با خودم فکر میکردم . حواسم به حرفاش نبود که یهو زد زیر گوشم گفت هوی با تو ام نویسندهمیگم میخای جنازه رو چیکارش کنیم؟گفتم کنیم؟؟؟یعنی چی کنیمگفت منم راه بده دیگهببین منم میتونم کمکت کنمانمیدونم ولی کل ماجرا رو میدونهاز ته قلبمم بهش اعتماد دارمبهش گفتم میریم خاکش میکنیمگفت احمقی؟گفت خیلی ساده پشت هتل کنار بقیه اشغال ها میگیریم میسوزونیمشنمیدونم ولی ایدش عالی بود‌گفتم من نمیدونم باید چیکار کنم گفت ببین ابت رو بخور بعد بهت میگماب رو خوردم ۲ تایی از هتل خارج شدیم خداروشکر هتل دوربین نداشت که فیلم بگیرهکسی هم توی پذیرش نبودماشین پشت هتل بردم صندق زدم بالااز همون بنزین پیر مرده یکم مونده بودبرا یه اتیش با اون همه اشغال کافی بودجنازه رو بین اشغالا اینداختیمسنگین بودخیلی سنگیناتیش رو روشن کردیم صحنه عجیبی بوددستمو گرفت و گفت بریم توی هتل گفت حق انسانای حیوون همینه توی هتل که رفتیم گفتم اصلا وایسااسمت چیه؟بهم نکاه کرد و گفت بهم بگو خانوم فارابیگفتم خب اسم نداری؟گفت تو بگو فارابیقبل اینکه برم گفتم ممنونم فارابی امشب کمک بزرگی کردی در حقم دختره نزدیکم شد از جیبش یه گردنبند سبز. رنگ در اورد داد بهم گفت این رو مادر بزرگم داده بهم گفت منو همیشه اروم میکنهگفت من به اندازه کافی اروم شدم فک کنم این برا تو خوب باشهگردنبند رو گرفتمبهم گفت که مراقبش باشمبعد گرفتن گردنبند جفتمون رفتیم توی اتاقمون صبح که شد در اتاقش رو زدم تا قبلش یه خداحافظی بکنمولی باز نکردگفتم حتما لابی داره صبحانه میخورهپایین که رفتم شلوغ بود مردم صبح برا صبحونه اومده بودنرفتم پزیرش کارت. ملیم رو گرفتمقبل رفتنم یه سوال پرسیدمگفتم یه سوال اون خانومی که دیشب توی اون راهرو ۲ تا اتاق اونور تر بودن مرخص شدن؟گفت کدوم خانوم؟!گفتم همونی که اونجا بود دیگه اتاق ۳۰۲گفت که این مدت خانومی نبوده اصلا گفتم مطمعنم منگفت خب اسمش چی بود؟گفتم نمیدونم ولی فامیلیش فارابی بودزد زیر خنده گفت واقعا نویسنده خوبی هستیگفتم چطور؟توی گوگل یچی سرچ کرد و داد دستمیه سایت باز شد که اینارو نوشته بود +++خودکشی دختر ۲۰ ساله +++به گزارش پلیس انتظامی ساعت ۵ بامداد در پشت هتل فردوس دختر ۲۰ ساله بعد از ریختن بنزیر بر روی خود، خود را اتیش میزند مشخصات: فریبا، فارابی خانه دار ۲۰ساله تاریخ این نوشته ۳ سال قبل بود ولی وایسااااا یعنی چی یعنی من تنهایی اون رو پارسا رو اتیش زدم؟ اون بطری اب وایسا اون گردنبند دستمو کردم تو جیبم دقیقا همون گردنبندی بود که توی این سایت تو گردن دختره بود یعنی چی؟ نمیفهمممم یعنی دختره ۳ ساله مرده؟ گوشیم دوباره زنگ خور خودش بود اون ،،،،، ادامه داره :»XMentalXMentalTue, 16 Aug 2022 02:31:51 +0430https://virgool.ir/XMental/tehran-kamosh2-nptszn8kxg9jقبل از خوندن این قسمت لطفا فصل ۱ رو مطالعه کنین تا موضوع رو بهتر درک کنین(برای خوندن فصل یک میتونین روی لینک پایین برین ♥️) https://virgool.io/XMental/tehran-kamosh-tnwtkwzb7ru8 .............اههههه لعنتی برق رفت؛وای خدارو شکر اتو سیو بود.وگرنه کل زحمتم دوباره به هدر میرفت.ساعت رو که نگاه کردم از ۴ صبح گذشته بود.تصمیم گرفتم برم بخابم؛ یادمه بعد از ظهر میترا بهم زنگ زد و گفت که سارا مجبورم کرده برم دفترش ......۱دی ساعت ۹ صبح هنوز خستم؛ اگه مجبور نبودم برم دفتر اون زنیکه؛ حالا حالا ها توی خواب بودم؛در حال خوردن صبحانه بودم که گوشیم زنگ خورد .میترا بود.گوشی رو برداشتم؛ با یه لحن استرسی بهم گفت:نوید کجایی پس، سارا خیلی وقته توی دفتر منتظرهمثل همیشه گفتم توی ترافیکم.؛ از دروغ متنفرم ولی خوب چه کنم بهترین راهی بود که مکالمه رو بتونم سریع تر قطع کنم.لباسام رو پوشیدم و اماده شدم که به دفتر نشر برم فاصله دفتر تا خونم زیاد نبود بخاطر همین تصمیم گرفتم پیاده راه بیوفتم .شهر خلوت بود. دیگه صدای بازی و خنده بچه ها نمیومد.شهر مثل چند روز پیش نبود. انگار که خاکستر مُرده ریختن روی خیابون و پیاده رو ها .همه اینها هم بخاطر دراکولا بود .هوممم دراکولا؛ لقب شایسته ای رو براش گذاشتنچندین سال قبل یکی به اسم خفاش شب مردم رو تهدید میکرد.حالا هم کار رسیده به دراکولا. جالب اینجاس که پلیس ها هنوز هیچ ردی یا نشونه یا حتی هدف و دلیلی برای این قتل های زنجیره ای پیدا نکردن داشتم با خودم حرف میزدم که یه نفر سکوت شهر رو شکست.یه روزنامه فروش ساده بود. ولی خبرش ساده نبود.داد میزد (خبر جدید دراکولا یک قربانی دیگر گرفت)وای. خدا میدونه اینبار کدوم ببختی جونشو از دست داده روزنامه فروش سرش شلوغ بود. بخاطر همین بیخیال شدم که برم روزنامه بخرم؛ به راهم ادامه دادم، تا این که احساس کردم زیر پام یه برگه کاغذه.اوو خدا روزنامه امروزه همون روزنامس که مردم براش اون طرف خیابون صف کشیدن جلد اول با رنگ قرمز نوشته شده بود دراکولا قربانی دیگر گرفت .خیلی عجیب بود تاریخ قتل همین ۱ ساعت پیش بود محل قتل هم به من نزدیک بود.بعله دیگه این روزا حسابی شغل روزنامه نویسا داغ شدههمه امادن تا این دراکولا یه قربانی دیگه بگیره؛ تا سریع خبرش رو پخش کنن.تا بوده همین بودهحالم از این دنیای کثیف بهم میخوره.همه ادما به فکر خودشوننبه ساعتم نگاه کردم؛ مطمعنم سارا منو درک میکنه که ترافیک خیلی سنگینی داشتم بخاطر همین چه من ۱۰ دقیقه تاخیر کنم و چه ۲۰ دقیقه براش فرقی نداره بخاطر همین تو راهم میرم به محل قتل این قربانی جدیده.به اونجا که رسیدم انگار نذری میدادن .همه پشت حصار هایی که پلیس دور جسد کشیده بود جمع شده بودنبرام عجیب بود چون مردم توی اون محله توی چند تا جا جمع شده بودن اخه مگه یدونه جسد نبود؟!!از پیرمردی که داشت برمیگشت سوال کردم مگه یدونه جسد نیس؟! پس چرا مردم توی چند تا جا جمع شدن..بهم با اون لحن ترسناکش گفت خوب یدونه جسده ولی تیکه تیکه هر قسمتیش توی یه جا انداخته شده اییییی حالم بهم خورد.اخه کی اینجوری میکنه که این دومیش باشع خدا.باز گوشیم زنگ خورد.اینبار خود سارا بود با لحن تندش پرسید کجام.با ارومی تمام گفتم که توی راهم و میرسم.۱ دی ساعت ۱۲ظهر نشر مثل همیشه خلوتهمیترا هم پشت میزش بود. وقتی وارد اتاق سارا شدم.بهم با ذوق و شوق تبریک گفت.ظاهرا داستانم فروش خوبی داشته ولی سارا ازم ایراد گرفت و گفت نباید داستان رو تموم کنم . اخه ادامه داستان رو چی بنویسم ها؟!!!! یکی نیس بگه مثلا صاحب نشری؛ یکم سواد برات بد نیستا اینکه جواب داد و بهم گفتخوب کاراکتر ایدا رو بنداز جلوی گلوله.بهش گفتم باشه؛ ولی عمرا این کارو میکردم ایدا شاید برا بقیه یه اسم دخترونه ۴ حرفی باشه ولی برا من یک زندگی؛ که هر کدوم از حرفاش یک فصله به خودم که اومدم داشتم تو پیاده رو راه میرفتم هروقت اسم ایدا رو میشنوم اینجوری میشه زمان رو نمیفهمم چجور سپری میکنم.ولی خوب باید فراموشش کنم ؛بالاخره با این که ۳ سال گذشته ولی انگار همین دیروز بود. که توی فرودگاه امام خودمو به اب اتیش زدم برا بار اخر ببینمش تا شاید بتونم از پرواز منصرفش کنم به یاد قدیم به سمت کافه ای که همیشه با ایدا میرفتیم رفتم تنها دلیلی که میخاستم برم این بود که کافه چی اونجا با ایدا یه نسبت خانوادگی داشت و همیشه ازش حال و احوال ایدا رو میپرسیدم ولی خوب انصافا هم قهوه های خوبی درست میکنه به کافه رسیدم مثل همیشه سکوت عاشق سکوتم، زندگی یعنی سکوت ، یعنی تو نگاه کنی،اون هم نکاه کنه، بدون یک کلمه، منظور همدیگه رو بفهمین، و این میشه عشق تعریف اصلی عشق در وجود من اینه داشتم به این چرت و پرتا فکر میکردم که علی اومد جلو علی بجورایی صاحب کافه بود ولی خوب بچه ها همه بهش میگن علی عباسی مرد خیلی خوبیه، همون دورانی که با ایدا میومدم چندین بار حواسش بوده ک گشت ما رو نگیره خدا خیرش بده، تو حال و احوال با علی بودم که پارسا اومدحالم ازش بهم میخوره ولی خوب مجبورم مجبورم تحملش کنم ، پسر خاله ایداس و همیشه ازش خبر میده، البته اون اوایل خاستگارش هم بوده ولی خوب ایدا با سلیقه تر از این حرفاس، که بهش جواب مثبت بدهبدون اینکه چیزی بگم برگشت گفتاگه از ایدا خبر میخای بیخبرم، منم که مغرور وانمود کردم که اصلا برام مهم نیس اطلاع داشته باشی یا نه.بازم دروغ گفتم،متنفرم دارم میشم از خودم،همش احساس درونی خودمو میکشم،فک کنم تعداد قتل هایی که من با احساساتم کردم بیشتر از اون مرتیکه دراکولاس که با اون جنازه های بی صاحاب کردهپارسا که رفت، علی عباسی اومد پیشم نشست و قهوه همیشگی من رو هم اوردمحشر بود قهوش، یه مزه دارک و تلخ، خیلی وقت بود از این مزه دور شده بودم واقعا بهش بعد این مدت نیاز داشتمحین خوردن قهوه بود که علی با صدای خشن ولی گرمش ازم پرسید، واقعا دیگه ایدا مهم نیس برات؟خاستم بگم نه والا ولی!!دیگه بسه حس واقعیم رو میگم اینبار قهوه رو گذاشتم روی میز و گفتم چرا مهمهدرواقع خیلی مهمه،هروقت اسم لعنتیش میاد تمام خاطراتمون جلو چشمم میاد، حتی همین کافه همون قهوه های تلخ رو وقتی با ایدا میخوردم انگار نوتلا رو توی اب جوش ریختم و دارم میخورم اما چه فایده رفت!!الان که اطرافم رو‌ نگاه میکنم دیگه ادمای درست و حسابی نموندن اصلا علی خداییش همین کافه رو نگاه یکسری جوون که فک میکنن خیلی روشن فکرن یه لباس که انگار گونی پوشیدن یه سیگار برگ امریکایی یه دختر بغلشون که هر روز فقط اسم اون دخترا عوض میشه، تو جامعه پر شدنوضعیت همینه علی، دیگه تموم شدن ادمای درست حسابی،علی هم که توی سکوت همیشگی فرو رفته بودمنم با دیدن سکوت علی ساکت شدم تا اینکه،روزنامه فروشی وارد مغازه شد و با داد زدن خبر قتل جدید دراکولا همه توجه مغازه رو به سمت خودش کشید،برام مهم نبود ولی محل قتل خیلی نزدیک خونم بود، حالا برگشتنی شاید یه نگاه کردم اون محل قتل رو،پارسا علی رو صدا زد، نمیدونم چیکارش داشت ولی بعد از بلند شدن علی منم بلند شدم و از مغازه بیرون رفتمهندزفریم رو بیرون اوردم، مثل همیشه سمفونی نهم بتهوون رو انداختمهیچ چیزی نمیتونه مثل این بهم ارامش بده،............۱ دی ساعت ۸ شب هوا ابریه انگار اسمون بجای من میخاد گریه کنه، پیاده به سمت خونه میرفتم که دیدم جمعیت زیادی نزدیک پارک جمع شدن،اووو یادم اومد مربوط به اون قتل دراکولاس، رفتم نزدیک تر تا ببینم چخبره، جمعیت شلوغی اطراف ایستاده بودن جنازه یک دختر لخت بود، صحنه دلخراشی بود که نمیتونستم زیاد نگاه کنم تا اینکه چشمم به چهرش خورد،اون اون خودش بود!!!!ارههه!!مطمعنم خودش بودخود ایدا بود به سمت جنازه دویدم تا از نزدیک ببینمش،حصار زرد رنگ پلیس رو پاره کردم ولی تا خاستم نزدیک بشم ۲ تا سرباز با چند تا ضربه محکم مانع شدن،روی زمین افتاده بودم،گریم گرفته بود، برای اولین بار من گریه ام زود تر از اسمون در اومداخه این دختر اینجا چیکار میکردنکنه اومده بود منو ببینه؟؟نکنه خبر مهمی داشته؟؟؟اصلا چرا هیچکسی خبر نداشته؟؟سرهنگ اونجا نزدیکم شد و پرسید دختره رو میشناسی؟؟منم گفتم معلومه اسمش ایداس یه دختر ۲۴ ساله سرهنگ دید که حالم خرابه اطلاعاتی که دادم رو نوشت و بعدش به یکی از سربازاش دستور داد منو به خونه ببرهخونه ام روبرو پارک بود، از سرباز دستمو گرفت و بلندم کرد ولی دیگه هیچی یادم نیس جز صدا و درد زمین خوردن...........۲ دی ساعت ۱۰ صبح وای سرمممم چه دردی میکنه اه این گوشی هم باز داره زنگ میخوره چشمام رو تازه باز کردم چند ثانیه نگذشت که دوباره اتفاقای دیشب یادم اومد خاستم بلند شد از جام ولی،میترا گفت بشین بابا تازه زخم روی صورتت رو بستمچی؟؟؟میترا!!!اون اینجا چیکار میکنه اخهههفهمیدم که دیشب وسط راه از حال رفتم و اون سرباز هم به یکی از کانتکت هام زنگ زده میترا هم اومده و منو به خونه اورده، باز خداروشکر میترا خونش نزدیکه منه وگرنه معلوم نبود چی میشد، که میترا بدون هیچ حرفی گفت چرا؟منم با تعجب گفتم چی چرا؟گفت چرا اونجوری شدی دوباره؟!تا خاستم حرف از ایدا بیارم آرتا وارد خونه شد آرتا شاید یکی از چند تا دوستمه که تو این دنیای نکبت دارمشولی ارتا تا وارد خونه شد یه سیلی محکم زد تو صورتم،میترا هم ارتا رو میشناخت بالاخره ۳ تامون توی یدونه دانشگاه درس میخوندیم بخاطر همین به سمت ارتا جبهه گرفت و گفت، چه غلطی میکنی؟؟؟ارتا هم رو به من کرد و گفت:هنوز اون توهم های کوفتی و زهرماریت تموم نشده؟!!!در ادامه هم گفت:احمق بزور سند گذاشتم سند؟؟ نمیدونستم درباره چی حرف میزنهتا اینکه میترا گفت چی شده؟؟دعواش شده نوید؟!ارتا هم گفت : نخیر اقا مثل اینکه دیشب توهم زده جنازه سر کوچه رو ایدا دیده رفته بغل جنازه و پیش پلیس اطلاعات اشتباه داده واقعا الان خداروشکر کن که بزور تونستم سرهنگ رو بخاطر اون جفنگیاتت راضی کنم،اما اما!! خود ایدا بود اون با چشمای خودمم دیدم ارتا هم روزنامه امروز رو بهم داد مشخصات دختره رو زده بود اسمش مبینا بود ۲۰ ساله از زاهدان عکسش هم بود ولی این اون دختره نبودارتا هم که منو جدی نمی گرفت میترا هم‌ که از اون بدتراز عصبانیت به اتاقم رفتم ، دراز کشیدم نمیدونم چجوری با این اوضاع خوابم برد،بیدار که شدم در اتاق قفل بود میدونستم کار ارتاس حتما میخاد زنگ بزنه دیوونه خونه قفل در رو شکوندم از اتاق بیرون اومدم اما خبری از کسی نبود،زمین پر از خون بودارههه واقعا خون بود!!!خون رو که دنبال کردم به سمت حموم رفتم حموم رو باز کردم تا اینکه جنازشو دیدم اون جنازه ....ادامه دارد....... فصل سوم خیلی زود قرار خواد گرفت ♥️XMentalXMentalWed, 04 May 2022 20:15:30 +0430https://virgool.ir/XMental/tehran-kamosh-tnwtkwzb7ru8بالاخره آسایش بعد این همه مدت تونستیم یه سفر تفریحی بریم البته مشکل اینکه با زنت همکار باشی هم همینه دیگههیچ وقت همزمان نمیتونین مرخصی بگیرین. باز خدارو شکر یه ماموریتی به جفتمون خورد که هم سفر تفریحی محسوب میشه هم کاری .................(۱۴ مهر. ساعت ۹ صبح) گفتگو داخل ماشین واییی ترافیک تهران دیوونه کنندس دارم کلافه میشمتازه رسیده بودیم به تهران شیوا هم که بالاخره از خواب زمستونی بلند شده بود و مثل خرس خمیازه میکشید همچی توی سکوت بود که یهو برگشت بهم گفت نوید نظرته بریم یچیزی بخوریم؟؟عجیب بود اخه شیوا از غذای بیرون متنفر بود نمیدونم چرا این پیشنهاد رو بهم داد قبول کردم درواقع مجبور بودم قبول کنم چون کافی بود مخالفت کنم تا دوباره برا من اون چند سال اختلاف سنی که ازم بزرگ تره رو به رخم بکشونه باز خوبه افکار من سنتی نیس وگرنه ازدواج منو شیوا تو اسمونا هم پیوند نمیخوردوایسا ببینم اصلا کجا برم؟؟! توی شهر غریب اخه من کافع از کجا پیدا کنم شیوا هم مثل همیشه غر غر کنان گفت خوب برو از اون خانومه که تو پیاده رو نشسته بپرس ماشین رو زدم کنار جالب بود خود خانومه نزدیک ماشین شد انتظار نداشتم که خودش بیاد یه خانوم خوش پوش و جذاب بود با قد متوسط با صدای اروم گفت میتونم کمکتون کنم؟شیوا هم گفت یه کافه لاکچری میخایم بجز اون یه هتل هم میخایم برا استراحت خانومه به شیوا گفت خب چرا نمیرین هتل منتال یه هتل نقلی هستش با یه کافه معرکه و جذاب اینو که گفت شیوا انگار ذوق کرده بود ولی نمیدونم حرف اخر دختره موی بدنم رو سیخ کرد‌ موقع خداحافظی بهمون گفت مراقب باشیدا تهران دراکولا داره !...........................(۱۴ مهر .. ساعت ۳ ظهر) (گفتگو بین من و شیوا )بالاخره ادرس هتل رو پیدا کردم برام جالب بود چون خارج از شهر بود ولی زیاد هم دور نبود هوای واقعا پاکی داشت البته با اون باغ هایی که اطرافش بود بایدم اینجوری می بود در هتل قدیمی بود ولی حس کلاسیک بهم میداد خیلی قشنگ بود وارد هتل که شدیم دیدم واقعا نقلیه چون کلا ۴ یا ۵ تا اتاق برا استراحت داشتن که اونم طبقه بالا بود طبقه پایین هم که کلا کافه بود ولی نمیدونم چرا اینقدر خلوت بود مگه کافه به این جذابی نباید مشتری داشته باشهتو فکر با خودم بودم که یه اقای قد بلند و جوان با مو های سفید اومد و گفت سلام من امیر هستم پیشخدمت این هتل توی همون لحظه یه دختر دیگه هم اومد امیر اونو هم معرفی کرد و بهمون گفت که اسمش ایداس پیش خدمت دوم نمیدونم دختره انگار از ما خوشش نمیومد یجور عجیبی بود رفتاراش کلا شیوا هم که مثل همیشه خسته بود سریع یه اتاق رو گرفت کلیدشم خودش برداشت و گفت که میره طبقه دوم من هم باهاش رفتم یه ساک کوچولو اورده بودیم اونو هم از ماشین اوردم تو اتاق وقتی برگشتم شیوا نبود رفته بود حموم. نمیدونم چرا رفت حموم اخه مگه خسته نبود و من هیچ وقت نمیتونستم رفتاراشو هنوز که هنوزه بعد این همه سال که باهاش درک کنم. داشتم وسایل رو جمع و جور میکردم که صدای تق تق در اومد رفتم که در رو باز کنم ......................(۱۴ مهر..ساعت ۴ ظهر ) گفتگو من و یوسفوایسا وایسا اومدم چخبرته در رو شکوندی در رو باز کردم یه مرد جوون بود حدودا هم سن خودم بود تو رنج ۲۵ سال خودشو بهم معرفی کرد اسمش یوسف بود حدودا ۱ روز بود که توی این هتل بود بهم پیشنهاد داد که بریم یکم هتل رو بگردیم منم خب عاشق فضولی و کنجکاوی ام دیگه!!تازه شیوا هم حموم بود خدا میدونست کی قراره برگرده. از پله ها پایین رفتیم به کافه که رسیدیم یه راهروی خیلی طولانی بود اما چیزی که خیلی اون راهرو رو جذاب کرده بود این بود که توی هر ۲ سمت دیوار پر از تابلو بود همه تابلو ها هم پرتره از چهره اشخاص بود بهشون که دقت کردیم هیچ کدوم ادم معروف یا خاصی نبودن ولی پایین همشون یه امضا داشت که حرف S رو نشون میداد توی همین حس و هوا بودیم که صدای زنگوله قدیمی کافه به گوشمون رسید از یوسف پرسیدم که این صدای چیه؟یوسف هم بهم گفت تا الان که توی کافه بوده کلا ۲ بار این صدا رو شنیده و زیاد دربارش اطلاعی نداره به پیشنهاد من به صدای زنگ نزدیک شدیم یه خانوم و اقایی بودن که خدمه کافه خیلی رسمی با اونا برخورد کرد انگار ازشون ترس داشتن خانومه قد متوسط داشت اقاهه هم قد بلندی داشت و صداشم رسا بود جوری که از اون فاصله دور ماهم، میشد تا حدودی حرفاشو فهمید داشتیم فضولی میکردیم که گوشیم زنگ خورد مثل همیشه همون کلاغ بی محل بود اره دقیقا خود شیوا بود با اینکه صدای زنگ گوشیم بلند بود ولی هیچ کدوم از اونا هیچ توجهی به ما نکردن منو و یوسف هم رفتیم بالا. یوسف که گفت یه چرت میزنه تا وقت شام منم رفتم پیش شیوا که ببینم چی میگه ................(۱۴مهر) ساعت ۹ شب ..گفتگو در هتلخیلی گشنمه شیوا هم که زود تر از من رفت پایین تا یچی پیدا کنه بخوره به اتاق یوسف که رسیدم در زدم تا اونم برا شام صدا کنم بیچاره هنوز توی خاب بود بهم گفت که چند دقیقه منتظر بمونم تا صورتشو یه اب بزنه و بیاد تا باهم بریم صدای دعواس؟! صدا از اتاق بغلی ما بود. در اتاق بسته بود ولی خب منم که فضولم گوشمو به در چسبوندم تا صدارو بشنوم ببینم چخبرع صدای یه دختر جوون میومد ولی خب مشخص بود تنها بود احتمالا داشت با تلفن حرف میزد خواستم بیشتر حرفاشو گوش کنم که دیدم یوسف صدام زد گفت بریم پایین دیگه خیلی گشنمه وقت برا چشم چرونی هستشا اخه یکی نبود بگه از پشت در کی چشم چرونی میکنه مرد حسابی؟!از پله ها اومدیم پایین یه میز بزرگ اماده شده بود با انواع غذا ولی خوب مهمون ها هم که یدونه منو و شیوا و یوسف بودیم با خود امیر و اون دختره ایدا از امیر ایدا بیشتر درباره هتل پرسیدمگفتم بجز ما چند نفر دیگه توی هتل هستن ایدا که بدون توجه به حرفامون غذاشو داشت میخوردولی خوب باز امیر بهمون گفت فعلا یدونه زوج شما و یوسف هستش نمیدونم شاید امیر خسته بود چون یادمه اون دختره طبقه بالا رو اصلا اسمی ازش نیورد منم که گشنه بودم بیخیال سوال اضافی شدم بعد خوردن غذا هر کسی سمت اتاق خودش رفت شیوا هم مثل عادت زود تر از من رفت تا بد خواب نشه(۱۵ مهر ساعت ۲ شب) گفتگو داخل هتل آی دل درد گرفتم شیوا هم که مثل خرس باز خوابه بیخیال میرم پایین بالاخره باید یه قرصی یا کوفت و زهرماری باشه در اتاق رو که باز کردم بوی گند سیر همه جارو برداشته بود فک کنم محموله سیر رسیده بود دستشون اخه این همه بوی سیر عجیب بود. از کنار اتاق یوسف رد شدم ولی در اتاق اون دختره باز بود ولی کامل باز نبود که بشه کل اتاق رو دید از طرفی اتاق ته راهرو بود و اگه میخاستم داخل اتاق رو ببینم خیلی ضایع میشد که دارم دید میزنم‌ بیخیال شدم داشتم از پله ها پایین میرفتم که صدای جیغ کوچیکی اومد ولی خب به سرعت خفه شد اون صدا از اتاق همون دختره بود دیگه اینبار واجب بود که برم ببینم اروم اروم داشتم از گوشه در نگاه میکردم که از گوشه در دختره رو دیدمنه دختره رو ندیدم!! جسد دختره رو دیدم صدای ضربه های چاقو یکی بعد دیگری به گوش میرسید از زیر در نگاه کردم سایه ادما معلوم بود ولی یدونه سایه نبود نزدیک ۴ یا ۵ تا سایه بود یکیش داشت به در نزدیک میشد که سریع فرار کردم سمت اتاقم ..................(۱۵ مهر ساعت ۸ صبح) گفتگو داخل هتلتمام شب رو بیدار بودم تا کسی وارد اتاق نشهمطمعنم توهم هم نزده بودم با چشمای خودم دیدم مست هم نبودم صبح که شد بدون توجه به شیوا سریع رفتم در اتاق یوسف رو زدم مثل همیشه خابالو بود بهش ماجرا رو گفتم اونم انگار که یه دلقک دیده شروع کرد به مسخره کردن من منم گفتم بیا اصلا اتاقش رو بریم ببینیم وقتی رفتیم اتاق کاملا مرتب بود هیچ اثری از خون روی زمین هم نبود برا اینکه حرفمو ثابت کنم دست یوسف رو گرفتم پایین رفتیم امیر داشت ظرفارو میشست از امیر درباره اون دختره پرسیدم و جوابش این بود که دختره شب از اینجا مرخص شد ولی من که دیده بودم مرخص نشد یکی ترتیبشو داد یوسف هم باز منو مسخره کرد و رفت بالا منم که برام هیچ چیز مهم نبود دیگه میخاستم برم بالا دست شیوا رو بگیرم از این خراب شده بریم ولی توجهم به اون دختره ایدا جلب شد که ته راهرو بود دستش یه تابلو بود که انگار میخاست تازه بزنه روی دیوار‌عکس تابلو رو دیدم یه دختر جوون بود از ایدا درباره تابلو ها پرسیدم بهم گفت این تابلو ها عکس مشتری هایی هستش که بعد اینکه چند روز موندن و میخان از اینجا برن ما هم ازشون به عنوان یادگاری عکس قاب میکنیم ولی ته دلم که میدونست دختره از اینجا نرفته و اونو بزور بردن بعد حرف با ایدا سریع رفتم پیش شیوا ماجرا رو توضیح دادم اولین بار توی زندگیم بود که شیوا منو جدی گرفته بود شیوا با اینکه عموما ادای دخترای شجاع رو در میاره ولی اینبار چهره ترسو هارو به خودش گرفته بود با شیوا رفتیم پایین توی کافه تا هرچی زود تر از این خرابشده بریم بیرون از امیر خاستیم که در هتل رو باز کنه تا بریمولی اینکارو نکرد و با یه بهونه مارو میپیچوندبهمون گفت در های هتل رو فقط اقا و خانوم حق دارن باز و بسته کنن و اینکه در هتل یک طرفه هست و فقط از جهت بیرون باز میشهمنم عصبی شدم گفتم این اقا و خانوم کی هستن اخه اصلا کی میان باز کنن که توی همین حال ایدا اومدداشت درباره اون ۲ تا توضیح میداد اقاعه اسمش رامین بود خانومه هم اسمش سارن بود رامین راننده خانوم بود ولی خوب یه رابطه ای هم بین اون ۲ تا بود که به من هیچ چیزی مربوط نیس من فقط میخام از این خراب شده برم بیرون تا اینکه باز صدای زنگ اومد..................(۱۵ مهر ساعت ۱۲ ظهر )گفتگو داخل هتلبا صدای زنگ دیگه مطمعن بودم خود اون ۲ نفرن فقط منتظر بودم که اون در نکبت باز بشه تا جوری فرار کنم که تا اخر عمر راهم به اینجا نیوفته در باز شد ولی اون ۲ تا نبودن با دیدن اون خشکم زد انتظار نداشتم اونو اینجا ببینم همون دختره ای که تو خیابون بهمون ادرس داده بود اخه اینجا چیکار میکنه شیوا توی همین حین داشت میرفت طبقه بالا امیر هم که ادامه ظرف هارو میشست ایدا هم که وایساده بود تا اون دختره که بهمون ادرس داد بیاد وقتی دختره نزدیک شد ایدا با اسم صداش زد اسمش سوگول بود حرفای اون ۲ تا که تموم شد سوگول تنها شداز روی خشم به سمتش رفتم و دستامو روی گردنش گذاشتم و گفتم زنیکه اینجا چجور جایه که مارو اوردی سوگول خیلی ریلکس بود همین ریلکس بودنش منو بیشتر میترسوند با همون لحن خونسردش گفت شغلمه خوب میگی چیکار کنم؟؟برم یه دختر بدکاره بشم خوبه؟!واقعا گیج شده بودم اخه چه شغلی چه کشکی؟بعدش دوباره شروع کرد به حرف زدن گفت اخه بچه جون این هتل سال به سال مشتری نداره منم گفتم اها الان مشتری میاری پول میگیری از هتل؟!اینجا بود یکم رفتارش دوباره عجیب شد گفت من مشتری نمیارم غذا میارم وقتی گفتم یعنی چی غذا میاری امیر اومد یه پاکت سفید داد به سوگول به نظر میرسید که توش پول باشه ولی هنوزم درک نمیکنم سوگول چه غذایی میاره؟برگشتم سمت اتاقم پیش شیوا..............(۱۵ مهر ساعت ۵ظهر ) گفتگو داخل هتل اعععع باز صدای در حتما همون یوسفه اومده مسخره کنه و بره در رو باز کردم ایدا بود با دیدن ایدا واقعا جا خوردم حوصله شکاکی های زنم رو نداشتم دوباره به ایدا گفتم بریم ته راهرو که دوباره شیوا مشکوک نشهرفتیم ته راهرو جلوی در اتاق همون جسد دختره وقتی رسیدیم جلو در، ایدا بدون هیچ وقفه ای یهو گفت تو همچی رو دیدی اره؟!!منم فهمیدم منظورشو ولی خودمو زدم به خریت گفتم چی رو میگی ؟همون لحظه منو برد تو اتاق دختره در رو بست بهم گفت نمیخاد صداش رو کسی بشنوه تا شغلش رو ازدست بده ماجرا این هتل رو برام توضیح داد ..............(تاریخ نامعلوم) ماجرای هتل از زبان ایداپدر من پلیس بود منم که تک دختر لوسش بودمتو زندگیم یدونه پدرم برام مهم بود یدونه هم بهترین دوستم سارن با سارن توی دبیرستان اشنا شدم یه دختره دیوونه مثل خودمه اکثر روزا سارن تو خونه ما میومد زندگی میکرد از گذشته سارن چیز زیادی نمیدونم ولی اینو میدونم که نسبت به بقیه دخترا فرق داره من تو اوج تینیجری بودم که خبر فوت پدرم رو شنیدم درواقع خبر قتل پدرم رو شنیدم وقتی داشته پدرم با یکی از همکاراش بخاطر گرفتن رشوه دعوا میکرده همکارش با تفنگ به قفسه سینه پدرم شلیک میکنهپدر بیچاره منم که نمیتونه دووم بیاره و میمیره ولی خوب عجیب اینجاس که اون مرتیکه قاتل زنده بود و راحت زندگی میکرد تا اینکه سارن یه پیشنهادی داد بهم گفت چرا منتظر قانون وایسادی چرا خودت انتقام نمیگیری‌وقتی بهش گفتم میترسم بهم گفت من کنارتم گفت اصلا همچیش با من هم قبول کردم چیز زیادی یادم نیس فقط یادمه با یه چاقو به جون اون مرتیکه افتاده بودم سارن هم که انگار جنون گرفته بودش از دیوونگی زیاد وقتی با چاقو طرف رو میشکافت قسمتی از خون و تیکه گوشت اون رو توی دهنش میزاشت به من هم یبار پیشنهاد کرد ولی واقعا مزه گوهی میده بعد کشتن اون مرتیکه رابطه من و سارن هر روز بهتر و نزدیک تر شد تا اینکه واقعا نیاز به پول داشتیم سارن با رامین اشنا شد رامین به ظاهر یه راننده سادس ولی خوب پیشنهاد همین هتل رو خود رامین داده بعد اونم که کار سارن این شده بود که شبا وقتی جنون بهش میزد میرفت و مسافر هارو تیکه و تیکه میکرد یجوری مثل دراکولا ها شده ولی خوب جای شکرش باقیه تازه یه دختره رو شکافته و حالا حالا ها جنونش تحریک نمیشه ....................(۱۵ مهر ساعت ۵.۲۰ ظهر )گفتگو داخل هتلنویییییییییییید!!!!!!!!صدای جیغ شیوا بود در رو باز کردم سریع رفتم پیش شیوا ببینم چی شده دیدم یوسف هم همونجا پیش شیوا وایساده و توی گوشی داره یچی نشونش میده شیوا گوشی رو سمتم پرت کرد گوشی رو بلند کردم و دیدم از لحظه رفتن تو اتاق من و ایدا فیلم گرفته شیوا تو همون حس عصبانیت گفت پس اون داستانای دیشبت هم شعر و ور خالی بوده دیگه؟!!منم حالا چجور باید ثابت میکردم اخهمجبور شدم شب رو از اتاق شیوا خارج بشم و برم توی همون اتاقی که دختره توش تیکه تیکه شد ایدا دوباره اومد و بهم گفت توی این هتل به هیچکس اعتماد نکن اینجا هرکسی یه مشکل روانی داره که میخاد اذیتت کنه کاش پام میشکست و به این هتل لعنتی نمیومدم ولی احساس میکنم این ایدا دلش برام میسوزه که داره کمکم میکنه ............۱۵ مهر ساعت ۱۲ شب گفتگو داخل هتلای بابا در این اتاق هم که خرابه از بیرون سوز میاد داشتم کم کم به این وضعیت عادت میکردم که دوباره بوی سیر اومد اخرین بار بعد این بو یادمه اتفاق خوبی نیوفتاد گوشه تختم چوبش کنده شده بود با دستم یه تیکه چوب که یک سمتش تیز بود رو جدا کردم بالا خره دلمو به دریا باید میزدم تا راهی برا فرار پیدا کنم از اتاق خارج شدم یه جو سنگینی توی راهرو بود از پایین هم که صدای امیر و ایدا میومد که درباره بسته بندی گوشت ها صحبت میکردن یوسف هم که معلوم بود داره فیلم میبینه چون صداش رو خیلی بلند کرده بودتا خاستم برگردم یه نفر ته راهرو ایستاده بود و منو نگاه میکرد جلو تر که اومد چهرشو دیدم رامین بود همون پسره که ایدا دربارش حرف میزد منتظر بودم ی کار خطایی بکنه تا با همون تیکه چوب جوری جرش بدم که بفهمه ادم ها اسباب بازیش نیستن بدون معطلی بهم گفت مگه بوی سیر رو حس نمیکنی؟!!با تردید جوابشو دادم گفتم خوب اره ولی چه ربطی داره بهم گفت به من هیچ ربطی نداره من هیچ کارم درضمن اگه دست زنتو نگیری فرار نکنی اینده تو هم مثل همون دختره میشه بدنم یخ کرد نمیدونم هرچقدر به ایدا اعتماد دارم از این پسره متنفرم توی همین حال بودیم که در اتاق یوسف باز شد خود ایکیبیریش بود با اون فیلم کزاییش گند زد به رابطه من و شیوا تا منو دید دوباره شروع کرد به خندیدن و مسخره کردن منم بی توجه له اون رفتم تو اتاق تک نفره خودم تا استراحت کنم برای اطمینان اون چوب هم توی دستم گرفته بودم .............. (١۶ مهر ساعت ۵ صبح) گفتگو داخل هتلوایییی ریده شده توی سفرم مثلا اومده بودم با شیوا استراحت کنم ولی اوضاع رو نگاه کن ترو خدا نمیشه، بسه تو این اوضاع نمیخام شیوا رو تنها بزارم میرم تو اتاقش همچی رو توضیح میدم از اتاق که اومدم بیرون توجه من به صدای اتاق یوسف متمرکز شد فک کنم برای بار هزارم داشت یه آهنگ تکراری رو گوش میداد تا اومدم درش رو باز کنم وبگم که اون اهنگ تکراریتو خفه کن دیدم اتاق خالیه فقط یه گوشی که توی پلی لیست بود مونده بود روی تخت برای اولین بار بود نگران یوسف شده بودم رامینم که قبلش با اون حرفاش ته دلم رو خراب کرده بود بوی سیر هم از طبقه پایین به مشام می‌رسید به سمت بو سیر حرکت کردم از پله ها پایین اومدم به واضحی مشخص بود که قطره های خون روی پله چکیده بود چون فقط یه دستمال ساده کشیده بودن تا رد خون رو سر سری پاک کنن اون بوی گند از آشپزخونه کافه میومد در آشپزخونه هم باز بود وارد اونجا شدم بیشتر تا اینکه شبیه آشپزخونه باشه بیشتر شبیه قصابی بود یه فضای پر از خون و اندام های انسان با انواع ساطور و چاقو های تیز صدای پا میاد مطمعنم اگه کسی منو توی اینجا ببینه منم مثل یه حیوون میشکافه به سختی پشت پرده قایم میشم از ترس صدای هق هقم به گوش میرسه جفت دستامو محکم جلوی دهنم میزارم از شکاف های ریز پرده میتونم تا حدودی اشپزخونه رو ببینم همون دخترس سارن !!! اینجا چیکار میکنه؟! بعد وارد شدن سارن اون دختره که ادرس داد هم اومداسمش چی بود ؟!!! اها سوگول سارن ازش بخاطر اینکه این همه مهمون براش اورده بود تشکر میکرد همزمان با اینکه حرف میزد اجاق گاز رو روشن کرد الان اخه چی میخاد بخوره تو این ساعت یخچال رو باز کرد از پشت پرده نمیشد دقیق دید ولی یه ساک رو روی میز گذاشت ساک خالی خالی بود تا اینکه اون مرتیکه امیر اومد با یه گونی که معلوم بود حسابی سنگینه پایین گونی هم پر از خون بود سارن گونی رو باز کرد یع تیکه گوشت رو بالا اورد ولی ولی !!! اون یه دست بود درواقع معلوم بود که دست یه انسانه با چاقوی تیزش یه لایه گوشت رو از ساعد پاره کرد انداخت توی ماهیتابه ای که از قبل داغ کرده بود بوی گوه گوشت همه جارو گرفته بود داشتم عوق میزدم ولی اگه تکون میخوردم وضعیت منم مثل اون میشد بعد از اینکه کارشون تموم شد از اونجا بیرون رفتن وایسا ببینم یعنی درست میبینم اون کلید های سارنه یعنی جا گذاشته؟! نکنه برگرده تا یه مدت متوسطی پشت پرده موندم بعد از این که خبری نشد کلید رو برداشتم مستقیم به سمت در اصلی رفتم ولی نه فایده ای نداشت اون کلید درهتل نبود یادمه توی راهروی تابلو ها یدونه در بود احتمالا کلید اونجاس داشتم از راهرو رد میشدم تا اینکه یوسف رو دیدم درواقع عکسش رو دیدم با دیدن عکسش بدنم سرد شد احساس گناه میکردم ولی نباید تسلیم میشدمدر راهرو باز شد پله ها به زیرزمین میخورد خیلی تاریک بود ولی تا حدودی راهم مشخص بود زیر زمین هیچ راه خروجی نداشت ولی یدونه کتاب خاطره روی میز بود برام اصلا مهم نبود خاستم برم بیرون از زیرزمین که صدای اون زنگ در رو شنیدم وای خدا اینا دوباره اومدن فعلا نمیتونم بیرون برم مجبورم همینجا بمونم تا اوضاع اوکی بشه برای اینکه حوصلم سر نره این اخر عمری کتاب رو باز کردم ..................تاریخ نامشخص (نوشته های کتاب خاطرع )۱ مهر : مثل یه مدرسه ای که تازه باز شده ما هم برا اولین روز مهر کارمون رو شروع میکنیم با اینکه همه ما یه هیجان خاصی برا کارمون داریم ولی هیچ کدوممون نمیدونیم دقیقا چطوری باید کارمون رو شروع کنیماز طرفی تعدادمون کلا ۲ نفره یدونه من ببخت با رامین ولی خوب باید به فکر یکسری اعضای جدید باشیم۲مهر: خوب اولین عضو رو فک کنم پیدا کردم یادمه یکی از دوستام بخاطر اینکه پدرش رو یه بیشرف به قتل رسوند از هرچی ادمه متنفره و یجورایی میخاد عقده خودش رو خالی کنه اره مطمعنم ایدا یه گزینه خیلی خوب برا این هتله پس با این حال من ایدا رو میارم رامین هم با امیر صحبت میکنه زیاد امیر رو نمیشناسم ولی مطمعنم رامین ادمای چرت و پرت رو نمیاره ۳مهر: ۳ روز از شروع فعالیتمون گذشته ولی هنوز هیچکدوم از ما دقیقا نمیدونه باید چیکار کنه زنگ هتل امروز به صدا در اومد برا اولین بار اولین مشتری هتل یه دختر فراری بود اوضاعش خیلی داغون بود نصف لباساش پاره بود دختره فقط یه اتاق خالی گرفت حتی پول هم بزور داشت برا هزینه اتاق اولین کسی که چاقو رو گرفت تا دست به کار بشه امیر بود ولی خوب ما قرار بود انسان های حیوون رو از این دنیا پاک کنیم نه اینکه یه دختر که خودش از بقیه فراریه رو بکشیممانع امیر شدم خودم میخاستم باهاش حرف بزنم تا ببینم نظرش درباره فعالیتمون چیه۴مهر ۵مهر۶مهر۷مهر همه این ۴ تا صفحه توی یک برگ نوشته شده بود ولی نمیتونستم بخونم صفحه کاملا خونی بود فقط یکسری کلمات غیر واضح دیده میشد چی!!!!کلمه شیوا رو توی این کتاب میتونم کامل بخونماومدن ما به این هتل یعنی شانسی نیس !!وایییی چرا نمیتونم جملات بعدی رو بخونم احتمالا اینا با شیوا مشکل دارن منم دارم پاسوزهمین شیوا میشم کاری ندارم شیوا درباره من چی فکر میکنه هرچی که باشه باید به عنوان یه همسر ازش مراقبت کنم ۱۶ مهر ساعت ۱۱ صبحاز اون جهنم وارد این یکی جهنم شدم سر خوندن اون کتاب این همه وقت صرف کردم یعنی !!تنها فکرم الان صحبت با شیواس پله هارو تند تند بالا سرفتم در اتاق شیوا کاملا باز بود !!وارد اتاق شدم تا اینکه یکچیزی خورد توی سرم.......................آی سرم، دردش واقعا داره منو میکشه نمیتونم از جام بلند بشم پیرهنم کو اصلا؟چرا به این صندلی بسته شدم؟کم کم داشت همچی یادم میومد تا اینکه سارن با سوگول وارد اتاق شد سارن فقط مثل دیوونه ها داشت میخندید و منو نگاه میکرد سوگول هم که انگار میخاست گوسفند سلاخی کنه کیفش پر از چاقو و ساطور بوددیگه هیچی برام مهم نبود فقط با صدای بلند گفتم با شیوا چیکار کردی سارن یه ساک بلند رو انداخت جلوم ساک کاملا خونی بودبهم گفت بیا اینم پازل شیوا دوست داشتی میتونی سرهم کنیش تا یه شیوا بسازی درحالی که میخندید اتاق رو ترک کردبجز سوگول کسی دیگه ای توی اتاق نبود بهش گفتم اگه جرعت داری دستمو باز کن تا بهت بگم با کی طرفی زنیکه بعد گفتن کلمه زنیکه بدنم یخ کرد سردم بوددستمو نکاه کردم با اون ساطور لعنتیش انگشت کوچیکم قطع شده بود خونریزی شدیدی داشتم از هوش رفتم......................دوباره بهوش اومدم دستام باز بود انگشتمم پانسمان شده بود توی ماشین دراز کشیده بودم چه اتفاقی توی هتل افتاده یعنی راننده رو نگاه کردم رامین بود رامین؟!!!!!بهم با خنده گفت بهت گفتم به کسی اعتماد نکنی درادامه گفت از این هتل باغ خارجت میکنم با این جملش فهمیدم این همه فضای سبزی که توی بیرونه هنوز داخل باغ هتلیم با صدای بلند گفتم ترمز کن این جملم براش عجیب بود چون با کنایه گفت انگشتت زده به مغزت ؟اخه کدوم احمقی الان برمیگرده اون هتلگفتم هیچی دیگه مهم نیس من مهم ترین فرد زندگیم شیوا رو ازدست دادم اگه انتقامش رو نگیرم هیچ وقت خودمو نمیبخشم با هرچی زور و بدبختی بود ادرس خونه سارن رو از رامین گرفتم من این همه بدبختی کشیدم حالا کافی ورق برعکس بشه با التماس به رامین مجبورش کردم منو تا دم خونه سارن ببره نمیدونم چرا به رامین اعتماد کردم ولی باز میدونم مهم ترین کسی که الان میتونست بهم کمک کنه همین رامین بود تو راه خونه سارن درباره این همه اتفاق ها از رامین سوال میپرسیدم خیلی چیزا فهمیدم ولی همشو از قبل تو اون کتاب خونده بودم به خونه سارن که رسیدم کلید خونه سارن هم بهم داد چیز قابل توجه ای نبود خوب بالاخره دوست پسرش بود مطمعنم خود رامین هم از اون سارن متنفر شده خونش طبقه سوم بود با اسانسور رفتم بالا فقط فقط فکرم شیوا شده بودجلوی در خونه ۳ جفت کفش بود مشخص بود کیا تو خونه بودن چون کلا ۳ تا دختر که بیشتر توی هتل کار نمیکردنبا این حال اروم کلید رو انداختم در رو باز کردم شب بود خونه تاریک بود صدای زیادی هم نمیومد وقتی وارد خونه شدم در سمت راستم باز شد بدون توجه به اینکه کیه هولش دادم توی همون اتاق دستمو جلوی دهنش گذاشتم ایدا بود یه حوله پالتویی بیشتر تنش نبود مشخص بود که تازه از حموم اومده برای اولین بار یکی ازم التماس کرد التماس کرد که کاری باهاش نداشته باشم اونم اصلا هیچ کاری با من ندارع میتونستم راحت گردن باریکش رو توی دستام له کنم ولی نکردم چون قبلا هم ایدا تا حدودی کمکم کرده ازش خاستم بدونم فقط سارن کجاس خونه انصافا بزرگی بود بدون راهنمایی ایدا عمرا میفهمیدم سارن توی اتاق طبقه بالاس وارد اتاق شدم سارن پتو رو روی سرش کشیده بود کاملا دلم میخاست با دستام خفش کنم ولی خب حواسم به اون تیکه چوبی که از چند روز پیش پشتم قایم کردم رفت دلم میخاست با همون چوب کند ضربه بزنم تا دردش رو بفهمه بدون اینکه به پتو دست بزنم تمام زورم رو توی چوبی که توی دستم بود گذاشتم و با چوب به قفسه سینش ضربه زدم چوب توی قفسه سینش فرو رفت صدای سرفه هاش میومد در همون حال که پتو روی سرش بود پتو داشت از خون پر میشد که یهو صدای در اومد سوگول بود سریع خودمو جمع کردم و شیشه بطری که کنارم بود رو برداشتم تهدیدش کردم که جلو تر بیاد وضعیت سوگول هم مثل سارن میشهولی پشتش باز صدا میومد آیدا هم نبود سوگول هم تو اتاق بود اون !!!! اون!!!!سارن بود چی؟!!!!!پس اونی که زیر پتو داشت توی خون خفه میشد کی بود پتو رو زدم کنار باورم نمیشد انگار خواب بودم شیوا بود همون دختری که زندگیمو بخاطرش خراب کردم باورش برام خیلی سخت بود سارن درحالی که میخندید تفنگش رو به سمتم نشونه گرفت و گفت اخرین خواستت رو بگو تا بزارم مثل فیلما پیش معشوقت بمیری دیگه واقعا هیچی برام مهم نبود اصلا دلم میخاست بمیرم ولی حد اقل بتونم دلیل این همه ببختی دلیل اینکه شیوا اینجا چیکار میکرد دلیل هزار تا ببختیمو بدونم سارن هم هیچی نگفت واتساپش رو باز کرد گوشیشو جلوم انداخت و گفت بخون ...................گوشی سارن (+شیوا. #سارن) ۷ مهر+سلام خسته نباشی شما صاحب هتل هستین؟#بله عزیزم +من میخاستم یه نوبت برا خودمون بگیرم بصورت ویژه؟#ببین نمیدونم درباره هتل ما چی میدونی ولی من دقیقا نمیدونم چی میخای یکم واضح بگو+ببین من اسمم شیواس هفته دیگه قرارع با شوهرم که اسمش نویده به تهران بیایم من میخام فقط منو از دست این بیشرف خلاص کنین#عزیزم ما کشتار گاه نداریم ما ادمای کثیف رو حذف میکنیم همین فقط +ببین جون من در خطره شوهرم منو کتک میزنه با زنای دیگه تو رابطس و هزار تا کثافت کاری دیگه منو خلاص کن #مشکلی نداریم پولش رو واریز کنین نوبت انجام بشه۶۰۳۷۸۹۵۳******* بنام سارن مبلغ ۶۰ میلیون+واریز شد #هفته دیگه یکی از کارکنانم رو به اسم سوگول میفرستم فقط فقط کاری کن یا چیزی بگو که ادرس اینجارو بده+چشم واقعا ممنونم بزودی میبینمت********باورم نمیشهههه اون پول اون ۶۰ میلیونی که من بخاطرش قرض گرفتم پول عمل مادر شیوا نبود پول مرگ خودم بود !!!!!زندگی واقعا بیخودی داشتم تنها چیزی که شنیدم یه صدای مهیب تفنگ بود فک کردم که به من شلیک شد ولی!!!!!ادامه دارد.. XMentalXMentalSun, 01 May 2022 03:32:50 +0430