https://virgool.ir/feed/@Whatisupwmefa2026-11-12 03:21:51https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Whatisupwmehttps://virgool.ir/@Whatisupwme/ساعت-شلوغ-و-پیرزن-شلوغ-تر-ienozgkmsigtساعت طرف های ظهر را نشان می‌دهد، مثل همیشه سوار بر ماشین قوطی کبریتی‌ام شدم. گرد و غبار روی هوا نشسته، آسمان نیاز به خانه تکانی جدی‌ای دارد. از خدا تمنا میکنم که باران بیاید تا این کثافت ها شسته شوند.ماشین ها، کیپ تا کیپ کنار هم ایستادند. انگار نیرویی ماورایی دکمه‌ی توقف را روی زمان فشار داده؛ همه چیز به شدت کند پیش می‌رود. بالاخره بعد از نیم ساعت ماشین ها روان شدند و بعد دیدم که بله! دو ماشین پراید ِقوطی کبریتی، دقیقا مثل ماشین من داخل همدیگر مچاله شدند. راستش تا به الان چند نفری بهم گوشزد کردند که آژانس کار کردن به درد نمیخورد؛ اما کار که عار نیست. این‌ها نمی‌دانند برای همین چند قرون پول مفت هم چقدر باید زحمت کشید. بگذریم... بعد از دیدن هر تصادفی با ماشین پراید، میترسم که نکند بر سر من هم بیاید و ریق رحمت را سر بکشم.مسیر هر روزه را میروم تا مسافر سوار کنم، بسیار ملال آور و فرساینده است؛ اما پولش برای من‌ِ تنها کافی است. بعد از مدتی ساعت را نظاره کردم، نزدیک های غروب را نشان می‌دهد و آسمان گرگ و میش است، همانند من که هم خوابم و هم بیدار. با خود گفتم، کم‌کم برمیگردم و چند نفری را هم سرِ راه سوار میکنم. بعد از رساندن چند مسافر به سمت مقصد خودم حرکت کردم. دیدم پیر‌زنی فرسوده، دست التماس به سمت رهگذران و ماشین‌های شخصی برده بود و می‌گفت: "جون عزیزتون، فقط منو تا بعدِ ای تونلو ببرید." بعد هم که ماشین ها از کنارش رد می‌شدند، ناله ای می‌کرد و زبان بر نفرین آنها باز می‌کرد. "الهی به زمین داغ بخورین." من هم تا دیدمش با خود گفتم گناه دارد، این رسمش نیست که تا آدمی پیر می‌شود همه دست به یکی می‌کنند تا او را نادیده بگیرند. تصمیم بر این گرفتم که به عنوان آخرین مسافرِ امروز، تا بعد از تونل برسانم‌ش و بعد از همان راه به سمت خانه بروم.نزدیک پیرزن‌ رفتم و گفتم: "مادرجون سوار شو، تا بعد از تونل میرسونمت." او هم دعای خیری برایم کرد و سوارِ دست شاگرد شد. گفت: "خدا هر چی میخوای بدتت، من پا ندارم والا." به او گفتم: "من راهم مستقیمه مادرجون، هر کجا تا آخر خیابون بخوای میبرمت." او هم در پاسخ گفت: " دستت درد نکنه." پس تا آخر خیابان رفتم و به او گفتم:" بفرمایید." از آن‌جایی که در حال حاضر از شیفت کاری‌ام خارج بودم توقعِ کرایه و مزدی از او نداشتم. ناگهان پیرزن از سر خشم و لجبازی صدایش را بالا برد و گفت: "منو تا دمِ در خونم میرسونی یا فحشت میدم! اگه پیادم کنی آینتو میشکونم و آبروتو میبرم." ... "منو تا خونم ببر کرایتم میدم." از سر ناچاری از او فرمان بردم و هر راهی که آدرسش را می‌داد می‌رفتم. آدرس خانه‌اش همانند شخصیتش پیچ در پیچ بود! انگار کلاف سردرگم.بالاخره بعد از ربع ساعتی به خانه‌اش رسیدم، گفت نگه دار، بی هیچ حرف دیگری پیاده شد و زنگ در خانه را زد. هنوز هم توقع کرایه ای از سمت او نداشتم ولی برای اینکه ببینم پاسخم را چه می‌دهد به او گفتم: "پس کرایه‌ای که گفتی چی؟" درِ خانه را باز کردند. پیرزن برگشت و گفت: " برو، واگرنه فحشت میدم و نفرینت میکنم تا سرت به سنگ بخوره." بعد هم به داخل خانه رفت و در را کوبید.برای دقایقی پشت فرمان ماندم و به در بسته شده خیره شدم. صدای رعد آمد و آسمان نم نم بارانش را بر شیشه های کهنه‌ی ماشینی که دوست‌ قدیمی من محسوب می‌شود، رها کرد. حالا دیگر هوا کاملا تاریک شده بود، چهره‌ی خودم را در آینه‌ی بغل دیدم. اگر کلمه‌ی خسته و کوفته چهره داشت، قطعا آن چهره، چهره‌ی من می‌بود. همه‌ی اتفاقات در ذهنم مرور شد. امروز و هر چه در آن گذشت، تجربه هایی بود که من را در بعضی موارد نرم تر و یا سخت تر می‌کرد. از این آگاهم که فردا هم با تمام اتفاقات و تصادفات کوچک و بزرگ، همانند امروز انتظار من را می‌کشند پس ماشین را روی دنده‌ی یک گذاشتم و به آرامی از جلوی در خانه‌ی پیرزن دور شدم.-الهه نجفی#دنده_عقب_با_اتو_ابزارالهه نجفیالهه نجفیSun, 23 Nov 2025 16:07:09 +0330