https://virgool.ir/feed/@Valuestockshttps://t.me/valuestocks8fa2026-11-12 01:31:30https://files.virgool.ir/upload/users/1466716/avatar/Xle8pQ.pnghttps://virgool.ir/@Valuestockshttps://virgool.ir/@Valuestocks/نیازی-نیست-ارزش-سهام-رو-بدونید-که-زیر-ارزش-بخرید-hygycgeapwv2این ترجمه ی خودمونی از نوشته ای از گنون هستش.خیلی سوال میشه (از گنون) که چطور میتونیم مهارت های ارزشیابی خودمون رو تقویت کنیم سوال خوبیه چرا که مهارت ارزش یابی بهتر و دونستن دقیقتر و تخمین بهتر شما‌‌رو از گله ی بازار دورتر میکنه و میتونه موقعیت هارو بهتر پیدا کنید.( برای سرمایه گذار خرد میگم)بنظر من ( گنون) در مهارت ارزشیابی سهام شرکت های بازار خیلی مبالغه شده چرا که اهمیت اصلی اونجاست که شما قیمتی زیر ارزش بپردازید یعنی چیزی که دریافت میکنید بیشتر از چیزی که میپردازید باشه و به ندرت نیازی به مهارت در ارزش یابی هست شما باید دنبال سهامی باشید که به وضوح زیر ارزشش معامله میشه پس اهمیت اصلی اینه که این گپ زیاد باشه، این خودش مفاهیم زیادی توی خودش داره بنظر من (نویسنده) اولین مفهوم حاشیه امنیت ) margin of safety ( چرا که دنبال فاصله های زیادی هست با ارزش،این روش وقتی کاراییش بیشتر میشه که فردی مثل گنون ماشین تولید ایده باشه یعنی دنبال این باشه که بفروشه تا بتونه یک خرید دیگه داشته باشه و البته این گپ های زیادی خیلی کمتر پیدا میشن هم از لحاظ زمانی هم از تعدادی( سهام) پس برای فردی با تمرکز پایین پرتفولیو شاید کارایی کمی داشته باشه و فردی مثل گنون بوده سالی با فقط دو سهم و مقداری نقد فکر کنم حدود 35% نقد داشت و باقی فقط دو سهم بودند یعنی که اینجور نگاه خیلی خروجی محدودتری از مدل هایی که افرادی مثل داموداران استفاده میکنن داره و البته وقتی این مدل نگاه ایجاد میشه که این گپ زیاده دلیل اون خیلی مهمتر میشه چرا که میتونه مدت ها این فاصله بمونه و پس احتمالا باید زمان به سود ما باشه پس شرکت ها باید بیزینس خوبی داشته باشند چرا که زمان به سود شرکت های هستند که خلق ارزش میکنند که اگر به پروسه گنون هم نگاه کنید دقیقا همینطوری هست بیشترین تمرکز رو از دست ندادن یا دوام و پایداری شرکت هستش و البته باید بدونیم که این گپ ها کجا ایجاد میشه همه میدونیم که سهام هایی که توجه تحلیلگران و بازار بخصوص روی اون ها زیاده احتمال بوجود اومدن این فاصله کمتر میشه (دارم از احتمال حرف میزنم یعنی ممکنه بوجود بیاد بنظر من(نویسنده ) شما باید دو فاکتور رو مدنظر داشته باشید کیفیت و ارزش و بتونید بیشترین کیفیت رو با کمترین قیمت بخرید یعنی اگر حتی با مدل های به عدد دقیق رسیدید و دو شرکت بودن با یک فاصله برابر از ارزش، اونی که کیفیت بالاتری داره خریدش منطقی تره پس لزوما دنبال ارزون ترین یا بهترین بیزینس نباید بود باید نگاه ترکیبی از این دو باشه ولی جالبی قضیه اینجا میشه که گنون دقیقا میگه که حتی اگر فاصله ی زیادی بوجود بیاد توی یکی از اون شرکت های بزرگ باز هم نمیخره ) پس تمرکز میره روی شرکت های اصطلاحا از قلم افتاده که عوامل مختلفی میشه درش دید .اینجا گنون از یکی از شرکت هایی که خریده مثال میزنه این شرکت رو هنوزم داره و البته سه سالی میشه خریدش شرکت جالبی هم هست ، ولی نکته اصلی اینکه توی عکس مشخص کردم با وجود بدترین سناریو باز هم خیلی با بازار متفاوته. خودش توی مقاله ای که بخصوص در مورد اون شرکت نوشته محاسبه میکنه سودشو و به بازه ای بین 4.75$ تا 5.5$ میرسه ولی قیمت 32$ هست ، میگه که مهم نیست که بدونید p/e بین 5.5 تا 7 مهم است که پایین باشد.در ادامه نوشته اش میاد در مورد روشش که با سختگیرانه ترین روش در سابقه و... باز هم به محدوده ایی از yield% هست که نشون میده چثدر ارزونه ومیگه که اگر بخواد در مضرب معمولی معامله بشه تخفیف 45% درصدی داره اما تاکید میکنه نکته ی اصلی این نیست که تخفیف 75% باشه مهم اینه که چقدر قطعیت داره که 45% باشه .(به نظر من(نویسنده) احساس میکنم مفهوم حاشیه امنیت کمی تداخل داره اینجا)این مهم نیست که ارزش دقیق چیزی رو در بازار بدونید چیزی که مهمه اینه که بدونید اینه که تفاوت خیلی زیادی بین چیزی که احتمال خیلی زیادی سهام از اون بیشتر میارزه و قیمتی که میپردازید.( بنظرم ادبیات خوب نمیرسونه برای همین بهتره دوباره جمله رو بخونید تا منظور رو بهتر بفهمید)پس کاری که باید بکنید اینه میدونیم به طور معمول شرکت ها در 25(برای اونجا) برابر جریان نقدی معامله میشه و من میرم دنبال شرکتی که از متوسط شرکت های بازار بیزینس بهتر دوام ،کیفیت، خندق و .... بهتری داره پس من احتمال میدم باید ضریبی بیشتر از میانگین داشته باشه ولی ما همون میانگین رو فرض میکنیم ، خب وقتی بهتر از میانگین باشه پس مطمئنیم بیشتر از 15 برابر میارزه پس همین جاش یه تخفیف 40 درصدی ابتدای مفروضات هستش .سپس کاری که میکنید اینه که صبر میکنید که قیمت به چیزی کمتر از 15x که مطمئن هستید که قیمت زیادی نیست برسه به مثلا 10x که مطمِنید ارزونه ، یعنی شما یک پیش زمینه محافظه کارانه اعمال میکنید که باور دارید بیشتر از اون میارزه و روی اون پیش فرض دوباره یک تخفیف بیشتر میگیرید تا باورتون رو به عمل تبدیل کنید.چند نکته برای مرور این روش خروجی کم خواهد داشت شاید با همش موافق نباشید (منم نیستم) تمرکز اصلی روی قطعیت هست و از دست ندادن(اصل اول بافت) لینک مقاله اصلی:You Don’t Need to Know What a Stock’s Worth to Know It’s Cheap – Focused CompoundingvaluestocksvaluestocksMon, 07 Mar 2022 03:20:35 +0330https://virgool.ir/@Valuestocks/چه-چیزی-میتونه-شمارو-سرمایه-گذار-بهتری-بکنهسرمایه-گذاری-با-استایل-ofwx3pzuek9o"If you are going to be a great investor, you have to fit the style to who you are." - Michael Burryسرمایه گذاران ابتدا ماشین یادگیری هستن آنها هرچی که بدستشون میرسه مطالعه میکنن از بزرگن یادمیگیرن وبینشون جبهه میگیرن ، کتی وود بهتره یا وارن بافت؟ بن گراهام بهتره یا فیل فیشر؟اما وقتی که خودشون میخوان شروع به سرمایه گذاری بکنن نمیتونن اون تئوری ، چارچوب های فکری رو بکار ببرن و بین خوندن درباره ولی اینوستینگ و استفاده ازشون گیر میکنن.نمیتونن متفاوت و خاص باشن و بیشتر ایده هایی که دنبال سرمایه گذاری در اون ها میرن دقیقا جایی که همه میرن اون ها همه چیز رو میدونن ولی هنوز هم نمیتونن خاص باشنمخالف گرا بودن شروط اولیه ولیو اینوستینگ هست چرا که شما چیزی رو باید بخری که همه فکر میکنن نمیارزه برای همین قیمت کمی بهش میدن ولی تو ارزش واقعی رو میدونی"The safest and most potentially profitable thing is to buy something when no one likes it." — Howard Marksتفکر مستقل خیلی مهمه و این شمارو موفق میکنه که از چشم خودتون به مساِیل نگاه کنید و یه برداشت منحصر بفرد در دنیای سرمایه گذاری داشته باشید و برای غربال کردن هزاران گزینه بدون اینکه لیست آرزو هاتون با بقیه یکی باشه از اونجایی که میدونید این یک شرح نامه روی نوشته جف هست که لینکش در آخر میاد و بیشتر این مرحله ای از یادگیری فاینمن هستش (نوشتن به سبک خودتون) بنظرم جف خیلی تفکر مستقلی داره و خیلی روی این موضوع بارها تاکید کرده و همونطور که توی نوشته قبلی هم نوشتم تاکید زیادی رو توییتر و شبکه های اجتماعی داره چرا که نق زدن ها از فضای بازار و .... رو تصمیمات خیلی تاثیر زیادی میذاره . پس هر سرمایه گذار نیاز به یک استایل خودش داره و اون رو بشناسه. ولی خب این سبک اونه.ولیو اینوستورچگونه سبک خودمونو بدست بیاریم ؟با پوست داشتن در بازی سهام هایی رو بخرید که خودتون انتخاب کردین نه افراد دیگه فاند ها یا .... سهام رو جوری بخرید که در یک سناریو معقول فقط خودتون رو بابت از دست دادن پول درش سرزنش کنید (سناریو معقول منظورم اینه خودتون رو قربانی در نظر نگیرید)جف رو این موضوع خیلی تکید میکنه که خودتون رو فقط سرزنش کنید.The Dumbest thing you can do in life is let yourself feel like a victim , even if you are a victim.-Charlie mungerاشتباه خیلی از سرمایه گذاران همینه اونها هیچوقت دست خودشون وکثیف نمیکنن و فقط به خوندن در مورد بزرگان و مقالات ادامه میدن اگر محتاط ترید و... میتونید اینکار رو با بخشی از پولتون انجام بدید مهم نیست به هر روش فقط توی بازی خودتونو قرار بدیدشما سبک خودتونو فقط با کشیدن استرس و فکر کردن و صادق بودن با خودتون پیدا میکنید.یه دفترچه خاطرات بگیرید هر روز در زمان خاصی 10-15 دقیقه بنویسید در مورد تفکراتتون نسبت به بازار قیمت ها احساستون نسبت به سهام ها ازز چی میترسین و هر روزی که بازار بازه اینکار رو انجام بدین ، و این نوشته هارو نگه دارید ماه ها بعد سال ها بعد هیچی احتمالا از اون یادتون نمیاد این برگشتن ونگاه کردن به اشتباهات و موفقیت ها نمیدونم این جمله از کی بود ولی میگفت بازار حافظه کوتاه مدتی داره اونها فقط از تجربیات نزدیک خودشون استفاده میکننیک لیست برای خودتون تهیه کنید.اگر میخواستید سرمایه خانوادتون رو در 5 سهم سرمایه گذاری کنید تا زمان مرگتون اونها کدومها خواهند بود؟به شرکتها مستقل از قیمت سهامشون فکر کنید.این چارچوب رو در نظر بگیرید شما همه ی سرمایه خوانوادتون رو توش سرمایه گذاری میکنید و نمیتونید هیچ سهمی را تا زمان مرگتون بفروشیدشما فقط 5 سهم رو میتونید بخرید . اینها شرکت هارو در هر سایزی و هر جای دنیا باشن به قیمت اصلا اهمیت ندیناین تمرین ساده خیلی خوب افکار شمارو مرتب میکنه که دنبال چیا هستین به قیمت اصلا توجه نکنید اگر شرکت ها مد نظر شما امروز به قیمت 15 برابر درآمدش معامله بشه 5 سال دیگه یا ده سال دیگه ممکنه رو 3 برابر معامله بشه اما تو اماده ای که وقتی قیمت ها پایین اومد اونها رو بخری . قیمت الان اصلا مهم نیست شما باید به دنبال بیزینس ها مورد علاقتون باشیدتلاش زیادی کنید و خبره شویدجف از بافت و گراهام میگه که توی لینک هست میتونید بخونید که چقدر تلاش میکردن.یه مثال هم از نوشتن میگه که خیلی خوبه میگه خیلی از افراد همش در مورد ایده های نوشتن و طریقه ی اون میخونن ولی هیچوقت نمیشینن رو صندلی و انگشتاشون رو تکون بدن و شروع کنن به نوشتن( البته جرقه انتهایی من از نوشتن این از همینجا شروع شد) همینطور توی خوندن 10k هم هست افراد زیادی کارهای مرتبط با سرمایه گذاری میکنن ولی تعداد کمیشون 10k رو بدقت میخونن( جف خیلی وقت زیادی روی خوندن 10k میذاره والبته تبحر خاصی هم داره اون این مثال رو میزنه که بافت گفته من قبل ز سرمایه گذاریم توی IBM صورت های مالی رو برای 50 سال خوندم جف هم تقریبا همینکار ر میکنه و سابقه رو خیلی دقیق چک میکنه از اقدامات اولیه اش برای سرمایه گذاری خوندن صورت های مالی اخریه که منتشر شده بعد از ان میره به صورت مالی 15-20 سال پیش و اون هارو مقایسه میکنه تا بتونه تغییرات و رشد یا... شرکت وبیزینسش رو بفهمه ) وقتی که گذاشتین توی دیدن شرکت های مختلف آمریکایی هندی چینی و ... شرکتای خیلی بزرگ شرکتای خیلی کوچیک سکتور های مختلف و طعم هر کدوم رو چشیدین فکر کنید کدوم شرکتها رو بیشتر دوست داشتین تحقیق در مورد کدومشون بیشترین لذت رو براتون داشت ؟ چه نوع تحلیل هایی براشون استفاده کردی؟competitive analysis, quantitative analysis, sum of the parts, etcبعد از این جف در مورد تفاوت ژانر با سبک میگه که کمی بلنده من خلاصه بگم فیلم اینتراستالر ژانرش علمی تخلیلی بود ولی سبکش خاص کریستوفر نولان بود این تفاوت رو توی دنیای سرمایه گذاری خیلیا نمیدونن شما یک ولیو اینوستورید یا یک سرمایه گذار رشدی؟(هرچند من واقعا تفاوتی بینش نمیبینم و فکر کنم خودشم الان این تفاوت رو تبعیض نمیشه)این یک ژانره به طور کلی ولی سبک مثل دیدگاه نیک اسلیپ توی سرمایه گذاری هاش هستش دقیقا چه بیزینسی رو میتونی کار کنی.لزوما هیچکدوم از اینها به دیگری برتری ندارن ولی شما فقط در سبک خاص خودتون سرمایه گذاری خواهید کرد در انتهای فصل 2 کتاب شما میتوانید یک نابغه بازار سهام باشید از گرین بلت هم چیزی مثله همین رو میگه که :بیشتر از یک راه برای رسید به بهشت سرمایه گذاری وجود دارهاونجا گرین بلت از بن گراهام و لینچ میگه که بنظرم همه میدونن تفاوتاشو سبک هر کی خاص خودشه مهم نیست چه روشی باشه مهم اینه دیدگاه خاص خودش باشه وتوش تبحر داشته باشهInvest with Style - GuruFocus.com لینک مقاله اصلی valuestocksvaluestocksWed, 19 Jan 2022 12:55:08 +0330https://virgool.ir/@Valuestocks/وقتی-که-فقط-یک-ساعت-در-روز-وقت-داریم-چطور-سرمایه-گذاری-کنیم-zkvwnqyngufeاول که ازش می‌خواد به‌جای پنج ساعت به‌طور ضمنی هر روز یک ساعت وقت بزاری چرا که باید تمرکز کامل روی کارت داشته باشی و نیازی نیست شما وقت زیادی بذارید بلکه باید کاملا تمرکز کنید روی کارتون، جف خیلی به مبحث تمرکز اهمیت می‌ده حتی تا حدی که میگه توییتر نصب نمی‌کنه چون‌ که تمرکزش و تفکر مستقل رو ازش میگیره، و مورد بعدی اینه که تداوم خیلی مهمه اگر بخوای می‌تونی آخر هفته کار نکنی؛ اما باید به‌طور مداوم روی کارت وقت بذاری.به‌خاطر کمبود وقت باید روی چیزهایی که خیلی مهم‌ترن وقت بذاری و بابد خیلی متمرکز باشی روشون، انتخاب سهام مهم‌ترین بخش هست. پس اولا ازت می‌خوام به فکر فروختن سهم نباشی و نگرانش نباش تو سهمتو می‌فروشی تا باهاش یه سهم دیگه بخری، تو قرار نیست که سهمتو بفروشی چونکه اون سهام الان گرونه. پس ما نصف زمانی که سرمایه‌گذاران صرف فکر کردن به سهام می‌کنند رو کم کردیم پس کل وقتی که صرف فکر کردن به فروختن سهم‌ها می‌کنی رو الان می‌تونی صرف فکر کردن به خرید سهم‌های جدید بکنی.وزن‌دهی پرتفولیوت همین الان مشخص کن، وقتی که بخوای در آینده سهمی بخری با همین وزن باید بخری، و بستگی به خودت داره اگر میخوای مثل جف پنج تا سهم و پرتفولیو متمرکزی داشته باشی یعنی هر سهم 20درصد از وزن پرتفولیوت اگر میخوای ده تا میشه هر سهم 10درصد ، 20 تا میشه هر کدوم 5% و این 20 تا واقعا توزیع شده و زیاده اگر بیشتر از اون سهام داشته باشی دیگه کمکی به کم کردن ریسک نمی‌کنه. و هیچ وقت وزن‌های مختلفی به پرتفولیوت نده همه رو به یک وزن بخر چرا که با اینکار جلو خطا و مخشوش شدن ذهنتو می‌گیره و چون وقت کمی داری این خیلی مهمه پس 100درصد تمرکزت رو بزار روی پیدا کردن سهام بذار.مورد بعدی اینه که باید سهامتو برای بلندمدت نگه داری، من با دوستی صحبت می‌کردم که به خیال خودش خیلی سرمایه‌گذار بلندمدتی بود ولی ترنور 30درصد داشت که یعنی به‌طور میانگین اون هر سهمشو سه سال نگه می‌داشت، وقتی که یک سهم رو برای دو سال نگه داری (همین‌طور که خیلی از ولیو اینوستورها انجام میدن) یا نگهداری برای پنج سال چه معنی میده؟به ایده قبلی در مورد تعداد سهام فکر کنید، اگر شما پنج سهم رو برای پنج سال باشه یعنی ترنور 20درصد یعنی شما هر سال یک سهام رو خرید و یکی رو می‌فروشید و شما نیاز به پیدا کردن یک ایده برای سرمایه‌گذاری دارید که به تعداد ساعتی که وقت می‌ذارید توجه کنید، یک ساعت در روز میشه 360 ساعت در سال پس شما 360 ساعت برای انتخاب 1 ایده وقت دارید اگر ده شرکت بخواین برای پنج سال نگهدارید چی اونوقت شما در سال دو ایده باید داشته باشید یعنی 180 ساعت برای هر ایده اگر 20 تا باشه میشه چهار ایده و وقت شما میشه یعنی 90 ساعت برای هر ایده البته این با فرض اینه که هر روز یک ساعت وقت بگذارید اگر آخر هفته‌ها رو استراحت بکنید میشه در کل 260 ساعت و برای هر ایده 65 ساعت کمی به این 65 فکر کنید با فرض ساعت کاری هشت ساعت برای هر فردی که توی یکی از نهاد های مالی کار می‌کنه. شما هشت روز از کار اون رو برای به نتیجه رسیدن ایده‌تون صرف می‌کنید که عدد معقولیه احتمالا اون‌ها هم همین مدت رو برای مدلسازی‌ها و بررسی ایده بذارند. ولی اگر ترنور رو بالاتر ببری و به‌جاش مثل عموم دو سال نگهداری چی میشه؟ برای پرتفولیو 20 سهمی باید ده ایده در هر سال داشته باشی و هر ایده میشه 23 ساعت وقت یعنی سه روز کاری یه تحلیلگر پس شما باید هر سه روز با یک ایده جدید و خوب سرمایه گذاری بیاین که این نمی‌شه. .چیزی که جف خیلی دوست داره اینه که هرسال با یک ایده عالی بیاد که برخی سال‌ها هم نمیاد، پس تلاش کن خودتو به پنج سال برسونی که چطوری میشه؟ با خندق‌ها و نوع سهامی که انتخاب می‌کنی.خب حالا 365 روز در سال باید به‌دنبال چی بگردی؟ باید شرکت هایی رو پیدا کنی که دچار بحران‌های موقت هستن و تو نیاز به یه لیست از سهم‌هایی داری که شاید یک روز بخوای داشته باشیشون، چطور می‌تونی لیست رو پیدا کنی؟ با اینکه چه صنایعی رو میتونی درک کنی مدل‌های بیزینسی که بلدی چیند (مثل مدل های نیک اسلیپ ) یا اسکرینی مثل اسکرین‌های معمول با نسبت‌های مالی و روش‌های مختلف خاص خودت این نقطه خوبیه که به استایل سرمایه‌گذاریت فکر کنی، و به‌دنبال قابل پیشبینی‌هاش باش قابل پیشبینی بودن رو حدودا می‌تونی با چند فاکتور بسنجی مثلا آیا سابقه EPS قابل اطمینانی داره؟رشدNI چطوری بوده؟ به نوساناتش دقت کنید.مارجین‌ها؟ جف به نوسان EBIT مارجین توجه می‌کنه و البته اون کمی ریاضی قضیه رو زیادش می‌کنه و انحراف معیار رو محاسبه می‌کنه و.. که فکر می‌کنم نیازی نیست؛ ولی تفاوت میانگین،سقف ،کف و نوساناتش توجه کنید.مخصوصا مارجین جف خیلی به مارجین توجه می‌کنه چون که از نظرش مدیریت شرکت‌ها بدشون میاد از این که حجم فروش کمتری از سال قبلشون داشته باشن یا بدشون میاد که مارجین کمتری از پارسال داشته باشن اونا دوست دارن هر سال حجم فروششون کمی بیشتر باشه مارجین بیشتری کمی مارجین بیشتری از سال قبل بگیرن.مدیران وقتی که حجم فروششون کم میشه می‌ترسن و قیمت‌های کمتری رو میدن تا مارکت بیشتری بگیرن و....ما خیلی داده خوبی از حجم فروش‌ها نداریم بخاطر متنوع بودن محصولاتی که می‌فروشند البته شرکت‌هایی هم هستند که این‌طوری باشند؛ ولی همه این‌ها در مارجینشون تاثیر می‌ذاره برای همین میگه که من خیلی رو این نسبت تمرکز می‌کنم.سطح حاشیه سود مهم نیست چه شرکتی توی کامادیتی 20درصد باشه یا خرده فروشی 2درصد باشه مهم تلاطم و نوسان این مارجینه که توی چه محدوده‌ای نوسان می‌تونه بکنه یا کرده و البته اون به محاسبه انحراف معیار حاشیه سود 15 ساله می‌پردازه.و در آخر جف خیلی روی مساله تمرکز پافشاری میکنهخلاصه:https://t.me/valuestocks8/180 لینک مقاله اصلی البته اینرو در نظر بگیرید وقتی گنون از ایده صحبت میکنه منظورش یچیزی مثل کوکاکولا بافته valuestocksvaluestocksWed, 19 Jan 2022 03:28:38 +0330https://virgool.ir/@Valuestocks/وقتی-که-فقط-یک-ساعت-در-روز-وقت-داریم-چطور-سرمایه-گذاری-کنیم-a1g7pp1ehbsbاول که ازش میخواد بجای 5 ساعت بطورضمنی هر روز 1 ساعت وقت بزاره چراکه باید تمرکز کامل روی کارت داشته باشی و نیازی نیست شما وقت زیادی بزارید بلکه باید کاملا تمرکز کنید روی کارتون ،جف خیلی به مبحث تمرکز اهمیت میده حتی تا حدی که میگه توییتر نصب نمیکنه چونکه تمرکزش و تفکر مستقل رو ازش میگیره ، و مورد بعدی اینه که تداوم خیلی مهمه اگر بخوای میتونی آخر هفته کار نکنی ولی باید به طور مداوم روی کارت وقت بذاری .بخاطر کمبود وقت باید روی چیزهایی که خیلی مهمترن وقت بزاری و بابد خیلی متمرکز باشی روشون ، انتخاب سهام مهم ترین بخش هست . پس اولا اذت میخوام به فکر فروختن سهام نباشی و نگرانش نباش تو سهامتو میفروشی تا باهاش یه سهام دیگه بخری ، تو قرار نیست که سهامتو بفروشی چونکه اون سهام الان گرونه . پس ما نصف زمانی که سرمایه گذاران صرف فکر کردن به سهام میکنن رو کم کردیم پس کل وقتی که صرف فکر کردن به فروختن سهام ها میکنی رو الان میتونی صرف فکر کردن به خرید سهام های جدید بکنی .وزن دهی پرتفولیوت همین الان مشخص کن ، وقتی که بخوای در آینده سهمی بخری با همین وزن باید بخری ، و بستگی به خودت داره اگر میخوای مثل جف 5 تا سهم وپرتفولیو متمرکزی داشته باشی یعنی هر سهم 20% از وزن پرتفولیوت اگر میخوای 10 تا میشه هر سهم 10% ، 20 تا میشه هر کدوم 5% و این 20 تا واقعا توزیع شده و زیاده اگر بیشتر از اون سهام داشته باشی دیگه کمکی به کم کردن ریسک نمیکنه . و هیچوقت وزن های مختلقی به پرتفولیوت نده همه رو به یک وزن بخر چرا که با اینکار جلوی خطا و مغشوش شدن ذهنتو میگیره و چون وقت کمی داری این خیلی مهمه پس 100% تمرکزتو بزار روی پیدا کردن سهام .مورد بعدی اینه که باید سهامتو برای بلند مدت نگه داری ، من با دوستی صحبت میکردم که به خیال خودش خیلی سرمایه گذار بلند مدتی بود ولی ترنور 30% داشت که یعنی به طور میانگین اون هر سهمشو 3 سال نگه میداشت، وقتی که یه سهم رو برای 2 سال نگه داری ( همنطور که خیلی از ولیو اینوستور ها انجام میدن) یا نگه داری برای 5 سال چه معنی میده ؟به ایده قبلی در مورد تعداد سهام فکر کنید ، اگر شما 5 سهم رو برای 5 سال باشه یعنی ترنور 20% درصد یعنی شما هر سال یک سهام رو خرید و یکی رو میفروشید و شما نیاز به پیدا کردن یک ایده برای سرمایه گذاری دارن که به تعداد ساعت هیی که وقت میذارین توجه کنید ، 1 ساعت در روز میشه 360 ساعت در سال پس شما 360 ساعت برای انتخاب 1 ایده وقت دارین اگر 10 شرکت بخواین برای 5 سال نگه دارین چی اونوقت شما در سال 2 ایده باید داشته باشین یعنی 180 ساعت برای هر ایده اگر 20 تا باشه میشه 4 ایده و وقت شما میشه یعنی 90 ساعت برای هر ایده البته این با فرض اینه که هر روز 1 ساعت بگذارین اگر آخر هفته ها رو استراحت بکنید میشه در کل 260 ساعت و برای هر ایده 65 ساعت کمی به این 65 فکر کنید با فرض ساعت کاری 8 ساعت برای هر فردی که توی یکی از نهاد های مالی کار میکنه شما 8 روز از کار اون رو برای به نتیجه رسیدن ایدتون صرف میکنید که عدد معقولیه احتمالا اونها هم همین مدت رو برای مدلسازی ها و بررسی ایده بزارن . ولی اگر ترنور رو بالاتر ببری و بجاش مثل عموم 2 سال نگه داری چی میشه؟ برای پرتفولیو 20 سهمی باید 10 ایده در هر سال داشته باشی و هر ایده میشه 23 ساعت وقت یعنی سه روز کاری یه تحلیلگر پس شما باید هر 3 روز با یک ایده جدید و خوب سرمایه گذاری بیاین که این نمیشه .چیزی که جف خیلی دوست داره اینه که هرسال با یک ایده عالی بیاد که برخی سال ها هم نمیاد ، پس تلاش کن خودتو به پنج سال برسونی که چطوری میشه؟ با خندق ها و نوع سهامی که انتخاب میکنی .خب حالا 365 در سال باید به دنبال چیا بگردی ؟ باید شرکت هایی رو پیدا کنی که دچای بحران های موقت هستن ، و تو نیاز به یه لیست از سهمایی داری که شاید روز بخوای داشته باشیشون ، چطور میتونی لیست رو پیدا کنی با اینکه چه صنایعی رو میتونی درک کنی مدل های بیزینسی که بلدی چین ( مثل نیک اسلیپ با scale economics shared ) یا اسکرینی مقل اسکرین های معمول با نسبت های مالی و روش های مختلف خاص خودت این نقطه خوبیه که به استایل سرمایه گذاریت فکر کنی ، و بدنبال قابل پیشبین هاش باش قابل پیشبینی رو میتونی با چند فاکتور بسنجی مثلاآیا سابقه eps قابل اطمینانی داره؟رشدNI چطوری بوده؟ به نوسانتش دقت کنیدمارجین ها ؟ جف به نوسان EBIT مارجین توجه میکنه والبته اون کمی یاضی قضیه رو زیادش میکنه و انحراف معیار رو محاسبه میکنه و.. که فکر میکنم نیازی نیست ولی تفاوت میانگین سقف و کف و نوساناتش توجه کنیدمخصوصا مارجین جف خیلی به مارجین توجه میکنه چونکه از نظرش مدیریت شرکت ها بدشون میاد از اینکه حجم فروش کمتری از سال قبلشون داشته باشن یا بدشون میاد که مارجین کمتر ی از پارسال داشته باشن اونا دوست دارن هر سال حجم فروششون کمی بیشتر باشه مارجین بیشتری کمی مارجین بیشتری از سال قبل بگیرن .مدیران وقتی که حجم فروششون کم میشه میترسن و قیمت های کمتری رو میدن و تا مارکت بیشتری یگیرن و ....ما خیلی داده ی خوبی از حجم فروش ها نداریم بخاطر متنوع بودن محصولاتی که میفروشن البته شرکت هایی هم هستن اینجا که اینطوری باشن ولی همه ی اینها در مارجینشون تاثیر میذاره برای همین من خیلی رو این نسبت تمرکز میکنم .سطح حاشیه سود مهم نیست چه شرکتی توی کامادیتی 20 درصد باشه یا خرده فروشی 2 درصد باشه مهم تلاطم و نوسان این مارجینه که توی چه محدوده ای نوسان میتونه بکنه یا کرده و البته به محاسبه انحراف معیار حاشیه سود 15 ساله میپردازهدو آخر بگم که مهم ترین نکته قابل پیشبینی بودن شرکته و تمرکز روی کار در آخر جف دوباره خیلی روی مساله تمرکز ، پافشاری میکنهو در آخر جف خیلی روی مساله تمرکز ، پافشاری میکنه در آخر جف خیلی روی مساله تمرکز ، پافشاری میکنهخلاصه:https://t.me/valuestocks8/180 لینک مقالهالبته اینرو هم در نظر بگیرید که یکی مثل گنون قدرت تحلیل خیلی بالایی داره و یکساعت به معنای واقعی خوندن گزارش های مالی شنیدن مجامع و ... هست نه تحلیل تکنیکال 5 دقیقه ای وقتی از ایده صحبت میکنه منظورش یچیزی مثل کوکاکولا بافته اینطوری بهش فکر کنید.valuestocksvaluestocksWed, 19 Jan 2022 02:16:51 +0330