https://virgool.ir/feed/@Termeh_tن و القلم ____ جور دیگر باید نوشت...fa2026-11-12 04:19:59https://files.virgool.ir/upload/users/114226/avatar/Arm1Ou.pnghttps://virgool.ir/@Termeh_thttps://virgool.ir/@Termeh_t/زندگیِ-جنیفری-k2nmiyftybvpامروز راجب لایف استایل جنیفر خانم! خوندم. خانم پنجاه ساله ای که انگار نه انگار پنجاه سالشه و مادر دو تا بچه! تصور ما از یک زنِ پنجاه ساله, پیرزنیه که شکمش شل و ول و آویزونه, سینه هاش چروک و آویزونه مثل کشمش! لباش از کنار به سمت پایین متمایل شده مثل این? موهاشم سفیده یا خاکستری رو به موت! داره یائسه میشه هِی گُر میگیره هی یخ میکنه! مفصل هاش ترق ترق صدا میده! و دائم میناله که پاش درد میکنه زانوش درد میکنه و مثانه اش افتاده پایین و یواش یواش احساس میکنه هِی قطره ای جیش! میکنه و به زور نفس میکشه. چه دردناک! نه؟ و جالب اینجاست که کسی حتی بچه هاش تحمل این پیرزن غرغرو و نالانِ پنجاه ساله رو ندارند.فکر نکنید اغراق میکنما. من خودم هنوز چهل سالم نیست شدم همین پیرزنی که شرحش دادم. واقعا غصه داره. چطور امثال جنیفر در پنجاه سالگی انقدر جوان, شاداب و سرحالن و اکثریت میشن مثلِ اون پیرزن؟ جوابش رو شما میدونید منم میدونم. نیازی نیست بگم. البته اینو باید بگم زندگیِ جنیفری خیلی هم سخته. اینکه هر روز ساعتها ورزش کنی اصلا کارِ آسونی نیست. اینکه غذایی بخوری که آنچنان نمکی و چرب و چیلی و خوشمزه نیست کارِ سختیه. اینکه ساعتها روی موها و ناخنها و دندونات وقت بذاری کار سختیه. درست که پول داشتن خیلی از مشکلات رو حل میکنه اما من بسیار زنهای پولداری دیدم که اصلا به خودشون نمیرسن. شمام حتما دیدین؟من کاری به قر و فر جنیفر لوپز و امثال او ندارم; اما میگم کاش ما زنهایِ ایرانی مخصوصا خودم, کمی تا قسمتی زندگیِ جنیفری داشتیم. تغذیه سالم, ورزش مداوم, اهمیت دادن به خود, و تلاش برای زندگیِ خوب کردن نه صرفا زنده بودن, به اندازه وقت و پولی که داریم , کاش یاد بگیریم کاش عادت کنیم کاش نهادینه بشه مثل جنیفر واقعا جوری باشیم که با صدای بلند و اعتماد به نفس بگیم بله سن فقط یک عدده!جنیفر لوپزترمهترمهSat, 08 Feb 2020 20:46:08 +0330https://virgool.ir/@Termeh_t/زندگیِ-کربوهیدراتی-o6syracd4gwiکلا زندگی کردن به شیوه درست سخته, درست تغذیه کردن, اندام متناسب داشتن, ورزش کردن, درس خوندن, کار کردن, عبادت کردن, مدارا با مردم, مراقب سلامت روح و روان و جسم بودن و حتی درست و به موقع مُردن!الأن که دارم این متن رو مینویسم ساعت ده شب جمعه هست و منتظرم خواهرم کیکی شیرینی ای بخره بیاره بخوریم! وای اگه نخره چه تو ذوقم میخوره...همین دیشب دو تا تی تاپ خوردم و روزای قبلشم. هِی میخوام نخورم نمیشه... نه که نشه لامصب عادت کردم به زندگیِ کربوهیدراتی. چاقیم, صورت خراب و جوش جوشی, تنِ خسته و رنگِ پریده, وجلوتر که برم دیابت و چربیِ خونم ناشی از همین زندگیِ کربوهیدراتیمه. صبحونه, ناهار, شام و میان وعده هام پر از کربوهیدراته... نه ازون پیچیده هاش بلکه ازون ساده هاش...صبحونم اغلب نون پنیر و چای و شکر یا نون و کره و مرباست, می‌بینی بخشِ زیادیش کربوهیدراته. ناهارم برنج یک بشقاب با چنتا قاشق خورشت یا ی بشقاب ماکارونی... اینم که نود و پنج درصدش کربوهیدراته. شامم یا همون غذای صبحونه هست یا ناهار.اینکه میگم کربوهیدرات , قندِ ساده هم منظورمه.چند وقت پیش رژیم گرفتم هفت هشت کیلو کم کردم. چون زندگیِ کربوهیدراتی رو کنار گذاشته بودم و تمام وعده های غذایی و میان وعده ام پروتئین و سبزیجات و مقدار کمی کربوهیدرات بود. مثلا صبحونه پنج شش تا سفیده تخم مرغ بود یواشکی یکی دوتا زرده هم میخوردم? شامم یک عدد تن ماهی با سبزیجات ناهارم هفت تا قاشق برنج با انواع گوشت...والله که سیر میشدم لاغرم شدم اما... اما... اما خیلی گرون بود... ???میدونی اون چیزیکه منو میبره تو سوپرمارکت که برای میان وعده ام کیک بگیرم, صبحونه برم نون پنیر چای شیرین بخورم, وقت بذارم ماکارونی بپزم با نوشابه بخورم, عادتهامه. و خب ترک عادت موجب مرضه... اینکه شوخی میگم اما واقعا ترک عادت سخته خیلی هم سخته, مخصوصا سنِ بالا داشته باشی. من به نوبه خودم, یک معتادم... معتاد به زندگیِ کربوهیدراتی_قندی, بی تحرکی, خوابِ زیاد... و هم سخته برام هم گرون تموم میشه تغییرش بدم به زندگیِ پرتحرک, اصول تغذیه مدیترانه ای ( سبزیجات زیاد , پروتئین مناسب , کربوهیدرات پیچیده مناسب, کربوهیدرات و قند ساده خیلی کم)به به کیک رسید... عکسشو بذارم...من برم به زندگی کربوهیدراتی و قندیم برسم که دست و دلم بدجوری میلرزه...خودافز? ترمهترمهFri, 07 Feb 2020 23:33:14 +0330https://virgool.ir/@Termeh_t/اشک-بچه-اتو-در-نیار-prbbjrn2yslnمن مامان نیستم ولی امیدوارم وقتی مامان شدم مثل مامانم نباشم. ولی متأسفانه هنوز مامان نشده خیلی شبیهشم!چرا ناراحتی برات پیش میاد به بچه ات منتقل میکنی؟ مخصوصا ناراحتی ها و دلخوری و بحثها با شوهرت رو... اون بچه در هر سن و سالی که هست چه گناهی کرده که تو دق دلیتو سرش خالی میکنی؟ هر وقت مامانم زنگ میزنه تا میپرسم خوبی؟ میگه نه خوب نیستم اینجام درد میکنه اونجام درد میکنه و نوع دردشو ریز به ریز با مثالات فراوون توصیف میکنه! چرا همچین میکنی خب؟ کاری از دستِ من بر میاد؟! فقط حالمو خراب میکنی. یعنی اگر روزی دو سه بار زنگ بزنه در جواب احوالپرسیم نشد بگه عالیم خوبم تو نگرانم نباش. یا مثلا امشب خاله من ازون سرِ دنیا زنگ زد به دخترش بدون سلام و احوالپرسی, ناراحتی و اعصاب خوردی دعوا با شوهرش سر مسئله بیخود را سرِ این بچه نوجوان خالی کرد و خداحافظی نکرده هم قطع کرد. دخترک نشست و حسابی گریه کرد و چقدر احساس بدبختی کرد... واقعا این کارا چیه؟ مامان هستید باشید; این رفتارا هیچ دلیل منطقی نداره, مریضی برو خودتو درمان کن... هِی نشینید بگین فوق لیسانستو از من داری, فلانتو از من داری... پس اگر اینارو از تو داریم بدبختیامون, شکستامون, مریضیامون, بیکاریمون, بی شوهریمون, بی پولیمون و فلان و بهمانمون هم از تو داریم...میدونیم مادری چقدر سخته, چقدر باارزشه, بهشت زیرپاتونه; اما دیگه سوءاستفاده نکنید, عاقل باشید, منطقی باشید...ترمهترمهWed, 01 Jan 2020 01:42:49 +0330