https://virgool.ir/feed/@Ta0987654321a«غروب ثابت کرد، پایان هم زیباست… در سکوت شب، رویاهایم برای نوشتن جان می‌گیرند.»fa2026-11-10 18:27:59https://files.virgool.ir/upload/users/4230457/avatar/Sj2hbh.pnghttps://virgool.ir/@Ta0987654321ahttps://virgool.ir/@Ta0987654321a/درحسرتِ-ایام-گذشته-kghicylgdtvyیادت هست زیر همین درختِ همیشه‌بهار می‌نشستیم؟ چه خاطراتی با هم می‌ساختیم! چه شب‌هایی که صدای خنده‌هایمان تا آسمان می‌رفت، نغمه‌های عاشقانه‌ات در گوشم می‌پیچید، نسیمِ ملایم صورتمان را نوازش می‌داد و ماه شاهدِ خوشبختی‌مان بود.حالا من مانده‌ام و درختِ همیشه‌بهار و سکوتی که جز ناله‌هایم، صدایی از ما به آسمان نمی‌رساند. با دلی خسته به ماه خیره می‌شوم؛ همان ماهی که روزی شاهدِ خوشبختی‌مان بود و اکنون شاهدِ تنهایی‌ام است.شاپرکی بر دستم نشست. با دیدنش، ذره‌ای امید در دلم جوانه زد. از عمقِ جان نالیدم: «ای شاپرک، به حالم رحم کن.»او شادمانه برخاست و در حالی که دورم می‌چرخید، مرا در نور محاصره کرد و گفت: «ای دل‌شکسته، جان بخواه؛ آرزویت را بگو تا به آسمان ببرم.» قلبم از نو تپید.با لبخندی که بعد از رفتنت فراموشم شده بود، گفتم: «آرزوی مرا به باد بسپار و بگو: همان‌طور که بوی پیراهنِ یوسف را به کنعان آوردی و چشمِ یعقوب را روشن کردی، دلِ مرا هم با بوی پیراهنِ سفرکرده‌ام روشن کن.»شاپرک هلهله‌کنان به سوی آسمان پرواز کرد.و من، زیر درختِ همیشه‌بهار، به انتظارِ بوی پیراهن ماندم.سکوت‌ شبسکوت‌ شبWed, 04 Nov 2026 11:56:11 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/عشق-فقط-مالِ-قصه-است-wwqunj5mlqfdنالیدم: «عشقم را باور کن.»بابیِ خیالی پوزخندی زد: «عشق دروغی بیش نیست، چون عشق فقط مالِ قصه است.»زمزمه کردم: «عشقم را با جانم ضمانت می‌کنم.»قهقهه زد و پرسید: «عشق را در چه می‌بینی؟»با صدایی تحلیل‌رفته گفتم: «عشق فقط دیدنی نیست؛ لمسِ نرمِ ابریشم است. مثل آواز خوشِ پرنده، آرامش را به دلم می‌ریزد؛ هوای خنک بهار در تنم می‌دمد و به روحِ خسته‌ام جانی دوباره می‌بخشد. عشق یعنی نفس کشیدن در نرمیِ باد.»خنده‌اش خاموش شد. رو برگرداند تا برود. صدایم لرزید: «در دریای خروشان مرو، که من ماهیِ همین دریایم!»نایستاد. نگاهی هم به پشت سر نینداخت. قدم‌هایش در مه محو شد و دریا، همان‌طور خروشان، او را در خود گرفت.من ماندم و ساحلی خالی و نسیمی که دیگر بوی بهار نمی‌داد.سکوت‌ شبسکوت‌ شبTue, 03 Nov 2026 04:13:49 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/روز-جهانی-نویسنده-مبارک-nqcsehctwbhsسلام به همه دوستانِ عزیز در ویرگول،فردا، ۱۱ آبان، روز جهانی نویسنده است؛ فرصتی برای اینکه به یاد بیاوریم واژه‌ها چقدر ارزشمندند و نوشتن چقدر می‌تواند حال آدم‌ها را خوب کند.نوشتن یعنی به اشتراک گذاشتنِ بخشی از افکار و احساسات؛ یعنی اینکه در این دنیای شلوغ، پناهگاهی به وسعتِ کلمات بسازیم.ممنون که با نوشته‌ها و حضورِ خوبتان، این فضا را گرم و زنده نگه داشته‌اید.قلم‌هاتان همیشه نویسا و دل‌هاتان شاد. روز نویسنده مبارک!سکوت‌ شبسکوت‌ شبSun, 01 Nov 2026 21:02:42 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/ای-کاش-a0lljr7slutbاین روزها،آن‌قدر دلتنگمکه «ای کاش» ورد زبانم شده است…ای کاش؛شاپرکی بودم تا دورت بگردم،نسیمِ ملایمی که تنت را نوازش کند،بارانی که تو را در آغوش بگیرد،سایه‌ای که گام‌به‌گام همراهت راه برود،یا هوایی که در سینه‌ات جریان دارد…اما هیچ‌کدام از این‌هاتو را به من بازنمی‌گرداند؛و من، همچنانبه انتظارِ تو می‌مانم. سکوت‌ شبسکوت‌ شبThu, 29 Oct 2026 21:44:48 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/ای-کاش-صنوبر-بودم-z6ddb7eiy0xwبار سفر بستی…به دلِ بی‌قرارم فکر نکردی…در سکوتِ شب، زیرِ نورِ ماه، نشسته‌ام و نبودنت امشب بیش از همیشه به چشم می‌آید. از دلتنگی، بغضی چون طنابی ضخیم دورِ گلویم پیچیده و راهِ نفسم را بسته است. من که نمی‌دانستم حسادت یعنی چه، این روزها حتی به طبیعت هم حسادت می‌کنم. با چشم‌های بارانی به آن صنوبرِ خوش‌بخت خیره‌ام؛ بادی که با مهر و محبت تنش را نوازش می‌کند و او شاخه‌هایش را، همچون موهای ابریشمِ دختری شادمان، در دشتی پهناور، فارغ از هر غم، با دلبری به رقص درمی‌آورد و دلِ باد را می‌رباید.باد با عشق در گوشش نغمه‌ای عاشقانه زمزمه می‌کند و صدای خنده‌هایشان، چون موسیقیِ بی‌کلام، در جهان می‌پیچد. از دیدن این وصال، قلبم تیر می‌کشد.ای…کاش…من جای صنوبر بودمسکوت‌ شبسکوت‌ شبWed, 28 Oct 2026 10:26:08 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/ردِ-نوازشِ-تو-هنوز-مانده-است-cpyvnihyvz9hهنوز ردِ آخرین نوازشِ آن سرانگشتانِ کشیده و آرام بر تاروپودِ موهایم باقی‌ست؛ حرکتی که شبیه رقصِ آرشه‌ای بر سیم‌های نازکِ ویولن بود؛ موزون، پر از حس و گاه حزن‌آلود.هنوز آن عطرِ سرمست‌کننده‌ات در خانه‌ی دلم پابرجاست… اما از گذرِ زمان بیمناکم؛ بیمِ آنکه مبادا این تنها دلخوشیِ باقی‌مانده را نیز از من بستاند.سکوت‌ شبسکوت‌ شبMon, 26 Oct 2026 04:29:56 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/نامی-که-بر-لبانم-جاری-ست-b9omf9pdssqfبا یادِ آن نگاه، تپش‌های قلبمچون هیاهوی بازارِ مس‌گری، سینه‌ام را می‌لرزاند؛هنوز برای دیدنت دلم بی‌قراری می‌کند؛همیشه با عشق نامت بر لبانم جاری‌ست،اما جز سکوت جوابی نمی‌شنوم.رمقی برای نفس کشیدن نمی‌ماندو تنِ خسته‌ام را خالی می‌کند.ای… کاش…ماندنت ابدی بود…مامان…بابا.سکوت‌ شبسکوت‌ شبSun, 25 Oct 2026 01:48:15 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/دو-خط-متوازی-wj85zpqxqauhچون دو خط متوازی شده‌ایم؛کنار هم، و هرگز به هم نرسیده.و من،تنها با خیال آغوش گرمت،نوازش‌های مهرآمیزت،لالایی شبانه‌ات،بوسه‌های شیرین و عطر دلنشینت،با چشم‌های خسته‌ام خواب را آشتی می‌دهم.اما لحظه‌ای نمی‌گذرد که هراسان چشم باز می‌کنم؛سهم من از این دنیاجز یک قاب و کمی خاطره نیست؛و این‌ها… تنها خیال‌اند.بابا… مامان…تا ابد، با عشق یادتان می‌کنم.سکوت‌ شبسکوت‌ شبSat, 24 Oct 2026 03:21:52 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/داروی-دلتنگی-tmvlyuajttq5این روزها، تنم یخ‌بسته است؛چون بیدی لرزان، پناه می‌جویم به آغوشِ گرمِ تو.نفسم، در نبودِ هوای تو به شماره افتاده،چشمانم، به نگاهِ لطیفِ تو دوخته شده،گونه‌هایم، چشم‌به‌راهِ بوسه‌ای شیرین،گوش‌هایم، تشنه‌ی صدای دل‌نوازت،موهایم، منتظرِ نوازشِ دست‌های پینه‌بسته‌ات،و دلم، محبتی بی‌کران می‌خواهد…بابا، مامان…ای کاش…ای کاش برای دلتنگی هم دارویی بودسکوت‌ شبسکوت‌ شبMon, 19 Oct 2026 11:03:28 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/جای-خالیِ-سرِ-سفره-wlcwqhbpp0huهر بار که سرِ سفره می‌نشینم،هنوز پچ‌پچ دعای پدرم، چوننسیمی دلنواز در گوشممی‌پیچد و آرامشِ دریا را بهجانم می‌ریزد.مانند تشنه‌ای که دنبال یکجرعه آب می‌گردد، با شوقیبی‌قرار سرم را بلند می‌کنم، بهامید دیدن چهره‌ی دلنشینپدرم؛اما افسوس، سرابی بیش نبود.تنها ردِ پایی از خاطرات بر جایمانده و جای خالیِ او، که هر باربر حسرت‌هایم در این سفرهمی‌افزاید.قلبم در تنگنای نبودنش می‌فشارد...سکوت‌ شبسکوت‌ شبWed, 14 Oct 2026 08:01:48 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/دستِ-نوازشِ-دریا-xls8aeawfjigخوش‌به‌حالِ ساحل! دریا طاقتِ دوری‌اش را ندارد و با هر موج، خودش را به او می‌رساند. با مهر لمسش می‌کند، مانند مادری که دست بر سرِ فرزندِ گریانش می‌کشد تا غمش را بزداید. خوش‌به‌حالِ ساحل که محبت‌های دریا برایش ابدی است.در آن آرامش، گویی نسیمِ صبحگاهی همان بوسه‌ی مادرانه بر چهره‌ی ساحل است که جانی تازه به او می‌بخشد.اما من، در برابرِ این ابدیتِ دریا، دلتنگِ نوازشی هستم که تمام شد. کاش آن نوازش‌های دلنشینِ مادر، ابدی بود…سکوت‌ شبسکوت‌ شبMon, 12 Oct 2026 03:57:58 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/درد-دلی-با-شاپرک-a5slcd35nn0qخواستم با کاغذ درد دل کنم، اما نه قلم یاری کرد و نه واژه‌ها. قلم از اعماقِ قلبش آهی کشید و گفت: «ای دل‌شکسته، کاغذ چنان دل‌نازک است که تابِ تحملِ این‌همه دردِ تو را ندارد!»پس رفتم و با شاپرکی به درد دل نشستم، اما باد آمد و او را با خود به آسمان برد. شبنمی بر دستانم لغزید؛ گویی می‌خواست بپرسد: «با آن شاپرک چه گفته‌ای؟»همان دم که شاپرک ابر را لمس کرد، ابر از سنگینیِ آن سخن تابِ تحمل نیاورد و گریست.دانستم که در این اندوه تنها نیستم؛ آسمان هم با من گریست.سکوت‌ شبسکوت‌ شبSun, 04 Oct 2026 17:25:27 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/خانه-ای-بدون-نور-lgsqwxrf2rvcچند سالی است که روشناییِ خانه از میان رفته است.هرچقدر پنجره‌ها را باز کنم و چراغ‌ها را بیفروزم،باز هم دریغ از نور…خانه دیگر گرمایِ سابق را ندارد؛انگار خانه در یخبندان فرو رفته است.چرا که آن دو نورِ اصلیِ این خانه،دیگر در کنارم نیستند. 🥀سکوت‌ شبسکوت‌ شبSat, 26 Sep 2026 02:57:13 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/خوشبختی-و-ثروتِ-من-gp5mbbagp8smاگر از من بپرسند خوشبختی را در چه می‌بینی، می‌گویم:در حضورِ گرم و دلنشینِ پدر و مادرم بود؛حضوری همچون آفتابِ بهاری.اگر بپرسند ثروت را در چه می‌بینی، می‌گویم:در داشتنِ پدر و مادری که دیگر در کنارم نیستند؛اما خاطره‌ی محبت‌های پُرمهرشان،همچون گنجی بی‌پایان،در صندوقچه‌ی قلبم باقی مانده است. 🥀سکوت‌ شبسکوت‌ شبFri, 25 Sep 2026 07:33:41 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/در-حسرتِ-رؤیت-msjxcv5ut3plاین روزها از دلتنگی، جانم به ستوه آمده است؛ همچون ماهی که از دریا دور افتاده و در حسرتِ یک قطره آب، نفس‌هایش به شماره افتاده است.من در پیِ یک لحظه‌ی رؤیتِ رویِ ماهِ شما هستم؛ ماهِ شب‌چهارده‌ای که در آسمانِ دلتنگی‌ام می‌درخشد. و صدایِ دلنشینِ شما، چون آوازِ بلبلی در باغ، آرامش را بر جانِ بی‌قرارم می‌نشانَد.حتی خنده‌های شیرین و محبت‌های پرمهرتان، برایم همچون آبِ زلالِ چشمه‌ای است که حیات می‌بخشد و جانی دوباره به وجودم می‌دمد.سکوت‌ شبسکوت‌ شبThu, 24 Sep 2026 03:34:36 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/در-ستوهِ-نبودن-ruju6wwifnceهنوز، پس از سه سال و چند ماه، نتوانسته‌ام به نبودنتان عادت کنم. تک‌تک لحظه‌ها برایم دشوار می‌گذرند؛ همچون زمینی که سال‌هاست باران به خود ندیده است. اکنون تشنه‌ی محبتِ گرم و پرمهر شما هستم؛ محبتی که چون آفتابِ بهاری، بر تنِ یخ‌زده‌ام بتابد و جانی دوباره ببخشد. سه سال است که از این نعمتِ بی‌نظیرِ الهی محروم مانده‌ام و از این دوری، جان به ستوه آمده است.سکوت‌ شبسکوت‌ شبWed, 23 Sep 2026 05:41:23 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/سنگینیِ-اندوه-liewmunaptzpهمین که خواستم وصفِ حالت را روی کاغذ بیاورم، ناله‌های قلم، قلبم را نشانه گرفت و کاغذ زیر دستم طاقت نیاورد و آب شد. گفتم روی سنگ بنویسم که از کاغذ محکم‌تر است، اما سنگ نیز ترک برداشت. روی خاک نوشتم؛ هنوز نوشته‌ام کامل نشده بود که ناگهان آبی از دلِ زمین جوشید و خاک را به گِل بدل کرد!حیران ماندم… از قلم پرسیدم چرا چنین می‌شود؟ قلم با لحنی لرزان، گویی که ترانه‌ای غمگین می‌سراید، گفت: «این از سوزِ واژه‌هاست؛ کاغذ، سنگ و خاک، هیچ‌کدام یارای این‌همه اندوه را نداشتند و اکنون، همچون ابرِ بهاری می‌گریند.»دانستم که هیچ واژه‌ای تابِ گنجاندنِ دردهایت را بر کاغذ ندارد؛ وصفِ حالِ تو را باید به دستِ باد سپرد، باشد که او رازدارتر از هر سنگ و کاغذی، این اندوه را در سکوتِ خود بپراکند.سکوت‌ شبسکوت‌ شبSat, 12 Sep 2026 03:22:54 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/چهار-فصل-یک-زندگی-hsxzauhvwkdzزندگی گویی از فصل‌های سال الهام گرفته؛ گاهی بهاری و امیدوار، گاهی تابستانی و سرزنده، و گاهی پاییزی و غمگین، گاهی زمستانی و ناامید.بهار زندگی آن روزهایی‌ست که همه‌چیز تازه به‌نظر می‌رسد؛ روزهایی که رؤیاها جوانه می‌زنند و دل آدم پر از امید است. درست مثل شکوفه‌هایی که بی‌هراس از سرمای پیشین، دوباره سر بر می‌آورند.تابستان زندگی اوج تلاش و شور است؛ زمانی که انرژی در وجودمان می‌جوشد و برای رسیدن به آرزوهایمان از هیچ‌چیز دریغ نمی‌کنیم. گرمای این فصل، گرمای شوق و اراده است.اما زندگی همیشه در اوج نمی‌ماند. پاییز زندگی فرا می‌رسد؛ فصلی که برگ‌ها می‌ریزند و شاید چیزهایی را که دوست داشتیم از دست بدهیم. غمی آرام در این فصل هست، اما همین غم است که به ما یاد می‌دهد چیزهایی برایمان ارزشمند بوده‌اند.و سرانجام، زمستان زندگی می‌رسد؛ روزهای سرد و ساکتی که گاه ناامیدی در دل رخنه می‌کند. اما شاید زمستان تنها یک توقف است، نه پایان؛ زیرا زیر برف‌های خاموش، بذرهای بهاری در انتظار جوانه‌زدن‌اند.شاید راز زندگی همین باشد: پذیرفتن این چرخه، و باور به اینکه بعد از هر زمستان، بهاری دیگر در راه است.حتی زیر سنگین‌ترین برف‌ها، ریشه‌ها هنوز زنده‌اند.و من، در این میان، حالا در فصل غم و اندوه خودم ایستاده‌ام.سکوت‌ شبسکوت‌ شبSat, 29 Aug 2026 04:48:08 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/چرا-باران-رنگ-ندارد-y4rgya76dvvnباران رنگ نداشت، چون هر قطره‌اش اشکی بود که رنگش را در چشم‌ها جا گذاشته بود.شاید برای همین است که دلتنگی هم رنگ ندارد؛ رنگش را کسی با خودش برده، همان کسی که رفت و رنگ همه‌چیز را با خودش برد.حالا هرچه می‌بارد، فقط خیس می‌کند، رنگ نمی‌زند.و ما، زیر بارانی بی‌رنگ، دلتنگ رنگ‌هایی هستیم که دیگر نمی‌بارند.سکوت‌ شبسکوت‌ شبFri, 28 Aug 2026 04:33:34 +0330https://virgool.ir/@Ta0987654321a/کوهی-که-چمدان-بست-bkzyxhtdu8dzپدر یعنی کوهِ دردها؛سپری استوار در روزهای سخت،شانه‌ای محکم چون سنگو سایه‌ات، سایبانی امن در برابر باران‌های زندگی.از وقتی چمدانت را بستی و راهیِ سفر شدی، دلم لرزید...رفتنت را می‌بینم، اما باورش نمی‌کنم حالا روزهاست که از این نعمتِ الهی محروم مانده‌ام؛دلتنگی همچون کنه‌ای بیخ گلویم چسبیدهو ذره‌ذره روح و تنم را می‌خورد.شما هم دلتنگ کسی هستید که رفته؟سکوت‌ شبسکوت‌ شبTue, 25 Aug 2026 09:05:28 +0330