https://virgool.ir/feed/@Steppenwolfبعضی وقت‌ها فشار به ذهن زیاد است و ...fa2026-11-12 00:14:46https://files.virgool.ir/upload/users/210692/avatar/EVujLo.pnghttps://virgool.ir/@Steppenwolfhttps://virgool.ir/@Steppenwolf/نغمه-تاریکی-xo8eobytdrwqتاریکی را چگونه تعریف می‌کنید؟برای من تاریکی سرزمینی مملو از آرامش است. دنیایی خالی از سر و صداهای مزاحم. درست حسی را به آدم می‌دهد که انگار از یک مهمانی شلوغ که پر شده از غریبه‌هایی که حتی اسمشان را هم نشنیده‌ایم‌، با نوشیدنی که در دست داریم بیرون زده و در را هم پشت‌سر خود می‌بندیم. یک دفعه همه جا ساکت می‌شود آرامشی غیر قابل وصف همه جا را فرا می‌گیرد. اینجا واژه‌هایی مثل تنهایی، سکوت، سیاهی بار معنایی منفی ندارند. اینجا همه چیز سیاه و سفید است و همیشه شب است. اینجا تنها خودت هستی و خودت. و البته آن بطری که در دست داری رفیق همیشگی‌ات است. اینجا جاییست در درون ذهنت پس از آنکه آن را از تمام افکارت خالی کردی. اینجا جاییست که پرندگان تنها یک آواز را سر می‌دهند: نغمه تاریکی...Der SteppenwolfDer SteppenwolfSat, 12 Dec 2020 12:59:02 +0330https://virgool.ir/@Steppenwolf/دلنوشته-به-تاریخ-14-سپتامبر-2020-من-جامعه-تو-vmym7qnyzikjچقدر ناسازگار و عجیب و در عین حال چه زیبا و دوست‌داشتنی است این ترکیب که در آن من باشم، تو باشی و یک دنیا ماجراجویی که با یکدیگر به تجربه آن‌ها بپردازیم. بارها شده که مورد سرزنش خود قرار گرفته‌ام؛ دلیل آن هم همان چیزی است که میان من و تو قرار گرفته است: جامعه. جامعه‌ای که به سبب داشتن یک سری تفاوت‌ها با من، سعی در جلوگیری از عشق ورزیدن من به تو دارد. جامعه‌ای که محبت من به تو را، ما را محدود می‌کند و غل و زنجیر رسم و رسومات و عقاید خودخواهانه را به دست و پا و بدتر از آن به قلب ما می‌بندد و ما را در چارچوب ظالمانه خویش گرفتار می‌کند. چرا باید اینگونه باشد؟ چرا فکر می‌کنند احساس ما را بهتر از خود ما دانسته و شناخته‌اند؟ ... و ذهن من پر شده از این علامت سوال‌های گنگ و نامفهوم. خیلی وقت‌ها شده که آنقدر این مسائل ذهنم را پر کرده که کم‌کم به خودم شک می‌کنم. کم‌کم این ایده در ذهنم شکل می‌گیرد که اگر مشکل از من باشد چه؟ زیرا میان این همه آدم تنها خود را می‌بینم که با اینگونه مسائل و مشکلات این چنینی دست و پنجه نرم می‌کند. این قضیه بسیار سنگین است. این خودبینی و فاصله‌ای که به واسطه آن میان من و هر انسان دیگری به وجود می‌آید، مرا دور می‌سازد، حس تنهایی را در من به‌وجود می‌آورد و همهمه‌ای از افکار در من به وجود می‌آورد که باعث می‌شوند نسبت به همه چیز و همه کس بدبین باشم. اینگونه می‌شود که واژه «من» همیشه از واژه «دیگران» جدا بوده است. و اکنون همان دیگران‌اند که بین من و تو قرار گرفته‌اند...اما جنگ تا کی؟...حالا دیگر فقط «من» و «دیگران» نیستیم. «تو» نیز وجود داری و این وجود توست که تسکین وجود من است. این وجود توست که مرا از بند این افکار رها می‌سازد؛ زیرا وقتی تو در کنارم هستی، وقتی تو را در قلبم حس می‌کنم، وقتی به این فکر می‌کنم که من هم به سبب تو در زمره عاشقان قرار گرفته و سهم خود را از این قافله برده‌ام، این به خودیِ خود برای من کافیست تا بار دیگر و اینبار با نگاهی دیگر به همه چیز بنگرم. این برای من کافیست تا همه چیز را جور دیگر و با طرز فکری دیگر قضاوت کنم...Der SteppenwolfDer SteppenwolfMon, 14 Sep 2020 23:42:41 +0430https://virgool.ir/@Steppenwolf/کیستم-gfzrhz3oyy7sجدیداً با هر کس که گرم می‌گیرم و از چیزهایی که در ذهنم می‌گذرد می‌گویم، در آخر می‌گوید تو دیوونه‌ای! نمی‌دانم، شاید درست می‌گویند. مگر می‌شود این همه آدم اشتباه کنند؟ قبلاً خیال می‌کردم که آن‌ها با من فرق دارند و نمی‌توانند شرایط من را بفهمند و همین‌طور بی‌اهمیت از کنار قضیه گذر می‌کردم. اما تعداد کسانی که «با من فرق دارند و نمی‌توانند شرایط من را بفهمند» در زندگی‌ام زیاد شده و این باعث می‌شود نگران شوم. باعث می‌شود به فکر فرو روم و در اعماق این افکار تاریک به گوشه‌ای پناه ببرم؛خود را گم کنم و در اوج پوچی به جستجوی خود مشغول شوم تا در آخر، خسته و ناامید، به زندگی خود در همین شرایط ادامه دهم. گاه و بیگاه انگیزه‌ای در من شکل می‌گیرد تا مرا بالا برد و با شدت بیشتری به درون این چاه تاریک بیندازد؛ تا این‌بار بیشتر فرو روم و ایستادن برایم سخت‌تر از قبل باشد. اما آخر این راه چه می‌شود؟ آیا به غیر از این است که به قول ساموئل بکت، مرگ تدریجی ما از بدو تولد شروع می‌شود؟بله دوست من، داستان این است... Der SteppenwolfDer SteppenwolfFri, 12 Jun 2020 20:46:38 +0430