https://virgool.ir/feed/@St.Mohammadfa2026-11-12 12:46:47https://files.virgool.ir/upload/users/17390/avatar/BR1ylY.pnghttps://virgool.ir/@St.Mohammadhttps://virgool.ir/@St.Mohammad/در-بابِ-نوشتن-خُرده-نویسنده-ypmabq9r361cزیگموند فروید می‌گفت همه‌ی آدم‌ها روان نژند هستن یا به طور ساده همه‌ی ما اختلالِ روانی داریم چه بخوایم قبول کنیم چه نخوایم. فروید بازم می‌گفت که بینِ این همه آدمِ روان رنجور این نویسنده‌ها و هنرمندها هستن که با خلقِ آثارشون-کتاب،آهنگ، شعر، موسیقی و ...- می‌تونن ازین حَدِ روان رنجوریشون کم کنن. یعنی نوشتن می‌تونه یه راه برای فرار یا کاهش دادنِ مشکلات روانی‌ باشه. حالا هم که با این اوضاع یه نگاه بندازی یه عالمه عکاس،‌ نویسنده،‌شاعر و نقاش می‌بینی. البته شاید حق‌م داشته باشیم. میگم "داشته باشیم" چون خودمو مستثنی نمی‌کنم از این جمعیت. بالاخره یه دوره‌ای شده، به قول خیلی پُست مدرن، که هرکی می‌تونه ادعا کنه توی یه کاری خُبره‌‌اس؛ مخصوصا هنرمند بودن. کلّیت موضوع این که خلق اثر و به خصوص نوشتن یه راهکارِ خیلی خوبه برای بیرون ریزی افکارمون که توی دلِ ناخودآگاه شاید باشن و می‌تونه کمک کنه بهمون راحت‌تر جلو بریم تو زندگی. منم همونطور که خیلی‌ها میگن‌ خودمو یه نویسنده به حساب می‌یارم. خوب و بدش رو نمی‌دونم ولی حداقلش خودم از خودم و طوری که می‌نویسم راضی‌ام (خواهشا دلمو نشکنید و مثلِ مامان بابا بگین باشه تو راست میگی.) اگر دوست داشتید من کلا ازین بیرون ریزی‌های درونی و مغزی خیلی توی اینستاگرام استوری می‌کنم. خواستید و زحمتی نبود سر بزنید.· @raskolnikovitch77 آدرس صفحه‌ام در اینستا mohammadrezasaberi18677mohammadrezasaberi18677Tue, 25 Feb 2020 23:43:14 +0330https://virgool.ir/@St.Mohammad/اشتراک-شعر-قبل-از-خواب-zv1syui3fmjj خیلی از ما آخرای شب قبل خواب دقایق زیادی رو صرف پیدا کردنِ یک جمله‌ی ناب یا یک نقل قول از یک نویسنده‌ یا آدم بزرگ در اینترنت می‌کنیم. خیلیامون هم توی رمان‌ها و داستان‌هایی که در اختیار داریم می‌گردیم یه چیزی پیدا کنیم تا اونو استوری ایسنتاگرامش کنیم. متاسفانه، زمانی که برای این‌ کارا مصرف میشه بعضی مواقع خیلی زیاده می‌شه و بعضی اوقات اصلا نمی‌تونیم مطلب یا جمله‌ای که دنبالیشم رو پیدا کنیم. بعضی رمان‌ها هم که هرچی میخونی نمیتونی یه جمله‌ی ناب پیدا کنی و به انتشار برسونیش و نتیجه‌شم کلافه شدن بعد اون همه جستجو و خوندنه. پیشنهاد اینکه به جای گشتن تو خیلی از رمان‌ها و سایت‌ها به جاش از اشعار خیلی عالی که وجود داره استفاده کنیم. شعر خوندن هم اون حس خوبِ آخرِ شب رو بهمون میده و هم راحت تر پیدا میشه . همینطور احساسی که دوست داریم بیان کنیم رو خیلی جالب‌تر میرسونه. پس حداقل یه بارم که شده شعرایی که دوست دارید رو به اشتراک بذارید و بازده‌اش رو ببینید. حالا چون این مطلب دقیقا در زمان قبل خواب منتشر میشه، یک بیت از شعر امشب رو که خیلی هم با حالات روحی‌ من تناسب داره براتون به اشتراک میذارمچنان ز خاطر اهل جهان فراموشیمکه سیل نیز نگیرد سراغ خانه‌ی ما~رهی معیری mohammadrezasaberi18677mohammadrezasaberi18677Tue, 25 Jun 2019 01:23:41 +0430https://virgool.ir/@St.Mohammad/ذهنِ-من-فیلترشکن-ندارد-pi3uaehojrkvوقتی صحبت از فیلترینگ میشه اکثر افراد یا به یاد فیلترشکن های گوشی و کامپیوترشون میافتن یا الا ماشالله به یاد سایت‌ هایی که در ایران فیلتر میشه. در این مواقع، کمتر افرادی یاد فیلترهای ذهنی خودشون میافتن و مغزشون به طور خودکار فکر به این مساله رو هم فیلتر می‌کنه. این فیلتر‌ها توسط عقاید فرد در ضمیر ناخودآگاهش درست شدن و مثلِ دقیقا چندتا پرده‌ی توری تو ذهن عمل می‌کنند.دونستنِ اینم مهمه که این فیلترها یا توسط خودِ فرد به وجود آمدن مثلا اگه کتابی چیزی خونده باشه یا توسط افرادی که باهاشون سر و کار داره مثل خانواده و دوستان که تاثیری زیادی روی فرد دارن. و اینکه این فیلترها تا مدت مَدیدی همینطوری درست میشن و تو مغز قرار داده میشن فرقیم نمی‌کنه بچه باشی، یا نوجوون یا جووون حتی بزرگسال.این فیلترها اکثراً فیلترهای منفی‌ای هستن که تو ذهن موندگار میشن و هر فکری میاد به سرعت فیلترش می‌کنن و برای از شرشون خلاص شدن باید خیلی تلاش کرد. اکثر این فیلترها هم نتایجشون اضطراب، افسردگی،بیشتر و بیشتر منفی باف شدن و نشخوار ذهنی هستش. مثلا خیلی از ماها از بچگی با یه سری تعصبات اعتقادی بزرگ میشیم که اون میشه فیلتر ذهنیمون . طبعا در بزرگسالی اگه برخلاف نظر ما کسی چیزی رو به عنوان عقیدش بیان کنه میزنیم تو سرش اینقد که به زبون آدمیزاد بهفمه حرف ما درسته. یادمون نره اینا هیچ مطلق برای همه آدما نیست. خیلیام هستن که اینطوری نیستن. یا برای مثال خیلیامون دنیا رو یا کامل رنگی و مثبت می‌بینیم یا اینقد سیاهِ سیاه که خودمونم وقتی تعمق می‌کنیم می‌بینیم چه افراطی بودیم. اینا همش به خاطر اون فیلترهای لعنیته.ولی اگه آدمِ با اراده‌ای باشید باید بدونید میشه این فیلترها رو کم کم از ذهمون برداریم.mohammadrezasaberi18677mohammadrezasaberi18677Fri, 21 Dec 2018 19:34:01 +0330https://virgool.ir/@St.Mohammad/کتابداری-یا-کتاب-دانی-ifbncbff2dhwمطلب طولانی است ‍‍و حوصله سر بر و دارای تناقضات بسیار!!!خواندن نتوانیش چون، چه حاصل در خانه هزارت اگر کتاب است (پروین اعتصامی)حدودا دو سال پیش در همین بازه ی زمانی بود که با دنیای کتاب آشنا شدم. با ورود به دانشگاه و یه جورایی به اقتضای رشته تحصیلیم، زبان و ادبیات انگلیسی، و شاید به اقتضای سنّم شروع کردم به فکر کردن در مورد اینکه که چقدر دامنه‌ ی اطلاعاتم نه تنها درمورد نویسندگان و آثارشون بلکه در مورد خیلی از مسایل زندگی نسبت به همکلاسیهای دانشگاهیم کم و محدوده. همش دوست داشتم بدونم تا بتونم منم واسه خودم بینشون حرف بزنم. نداسته و نخواسته و بدون هیچ اطلاعاتِ ابتدایی در مورد ادبیات و داستان شروع کردم به کتاب خوندن و با رفقای کتابخون بیشتر گرم گرفتم. اول هم چه خوشبختانه یا چه بدبختانه با کتاب فلسفی شروع کردم اونم به چه شدتی.!!! بعد چند مدت شروع به خریدن کتاب کردم و درمورد هر مطلبی و هر سبکی کتاب خریدم. از کتاب های صادق هدایت و بزرگ علوی بگیرید تا کتاب های استیفن هاوکینگ.از رمان رمانتیک تا کتابایی با مضمون پوچی! خلاصه گذشت و گذشت تا اینکه تاثیرات کتابخونی خودشو هم به خودم و هم اطرافیانم نشون داد. اولش بحث های فلسفی با خانواده، اونم با خانواده ای که تو مخیله شون نمیرفت فلسفه اصلاً باید خونده بشه.شروع کردم به نوشتن جملات نابِ هر کتابی و جمع کردن حرفای کتابا تو دفترچه. منزوی شدم و گوشه گیر شدم، غرور و تعصب پیدا کردم به دونستن چهار پنج تا جمله فلسفی. خیلی از همین دوستای کتابخونِ من دیگه براشون سوال بود چجوری من این همه علاقه پیدا کردم به کتابخونی و چند نفرشون علناً بهم گفتن بسه خوندی. دَر و دیوار اتاق رو پر شد از جملات فلسفی و عکس های فلاسفه و نویسندگان موردعلاقه. کنار گذاشته شد تقریبا تک تکِ اعتقاداتی که فکر می‌کردم روشون تعصب دارم و شروع شد کلنجارهای پیشِ رو با خانواده و بعضی مواقع با همین دوستانِ کتابخون. افتادن تو فازه پوچی و اخیرا شروع کردن به smoking و در نهایت فکر به آخرت و آخر دنیا و خود زنی و خودکشی. گم شده بودم. بزرگ علوی تو کتاب چشمهایش میگه " گاهی آدم نادانسته دنبال چیزی می‌رود، وقتی آن را پیدا نمی‌کند، اصلا خودش را گم شده احساس می‌کند."گذشت گذشت تا به امشب رسیدم یا بهتره بگم امروز ساعت 1 نصفه شب!. 22 یا 23 آبان 97. حالا دارم با خودم وقایعی که رخ داده رو مرور میکنم. همه چیز برام یه جورایی قابل قبول بوده ولی یه موضوعی همش ذهنم رو میخوره. اونم این که آیا واقعا میخوام کتاب بخونم یا فقط میخوام کتاب نگه دارم. الان که بهش فکر می‌کنم میبینم من فقط علاقه دارم به داشتن کتاب یا نوشتن جملات قصارِ نویسندگان و هر از گاهی هم گفتنِ‌ اون کلمات قصار پیش روی اطرافیان. به این فکر می‌کنم که چقدر کتاب هایی که خوندم رو مخم تاثیر گذاشت تا روی اعمالم. یه قسمتی داخل کتاب ملّت عشق شمس میبینه مولوی داره کتاب میخونه شمس میگه اینا چیه؟ مولوی میگه قیل و قاله. شمس هم کتابارو برمیداره میندازه تو حوض ولی وقتی کتابارو از تو حوض درمیاره مولوی میبینه همه کتابا خشکن و خیس نیستن. مولوی میگه وات دِ هل؟؟؟ شمس میگه اینها ذوق و حاله و تو ازش خبر نداری. این کار شمس یعنی اینکه لافِ کتاب داشتن و کتاب خوندن رو نزن بِرار. اعتراف تلخیه ولی الان میفهمم که من فقط دارم لفظ میام و خیلی از حرفایی که نویسندهای مختلف تو فازای مختلف زدن برای اینکه زندگی کنی و ازش لذت ببری رو عملی نکردم، فقط اداشو درآوردم و وانمود کردم. به قولِ‌ هاوکینگ در کتابِ‌ جایگاه ما در جهان هستی "... به نظر من بسیار بهتر و نیز آرام‌بخش‌تر خواهد بود که به صراحت بپذیریم ،اشتباه کرده‌ایم." من الان از حدود 1 سال پیش هنوز رمان های انگلیسی که خریدم رو نخوندم چون لحظه ای که داشتم خروار خروار کتاب برمیداشتم برای خریدن فقط به فکر این بودم که چقدر کتاب خواهم داشت؛ یا اینکه چقدر کتابدار خواهم بود. حداقل الان میفهمم که وقت این شده که شروع کنم به خوندنِ همون کتابا و کتابدان باشم تا کتابدار. mohammadrezasaberi18677mohammadrezasaberi18677Tue, 13 Nov 2018 03:05:45 +0330