https://virgool.ir/feed/@Sofia.varahifa2026-11-11 09:14:39https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Sofia.varahihttps://virgool.ir/@Sofia.varahi/لای-درب-نیسان-آبی-okydzlo77ophمهرماه دومین سال تحصیلات ابتداییم بود. اون روز حال و هوای خونمون با روزهای دیگه فرق داشت.پدرم یه نیسان آبی خریده بود و رفته بود از بنگاه معاملات تحویل بگیره بیاره و با ماشین جدیدمون و مادرم ، بریم بازار برای خرید کیف و کفش و دفتر و کتاب مدرسه . وای که چه ذوقی  داشتم و هممون خوشحال از اینکه بابام ماشین خریده.مادرم بهم گفت تا پدرت برسه خونه ، برای شام که از بازار برگردیم ، برو از نونوایی سر کوچه نون بگیر. منم با یه خوشحالی که در پوست خودم نمیگنجیدم پیرهن سرخ آبی قشنگی که مادرم با دستای خودش برام دوخته بودو، تنم کردم و زنبیل حصیریشو برداشتم که از خودم بزرگتر بنظر می‌رسید ! آخه خیلی کوچولو و ریزنقش بودم.دوان دوان‌ به سمت نونوایی رفتم . نمیدونی چه روز قشنگی بود  یه عالم  ذوق واسه پیرهن جدید واسه خرید وسایل مدرسه و ، از همه مهم‌تر ذوق هممون واسه اینکه بابام ماشین خریده. خلاصه ، رفتم نونوایی سر کوچه و دیدم خیلی شلوغه و زمان زیادی باید تو صف بمونم و اصلا  صبر نداشتم که نوبتم برسه چون دلم میخواست زود برگردم خونه و ماشینمون رو ببینم و سوارش بشیم، باهاش بریم بازار ، وسایل مدرسه رو بخریم.از قضا خانم همسایه منو تو صف دید و گفت میشه واسه من هم دوتا نون بگیری ،  من برم خونه بیاری بدی،.منم  یه لحظه  فک کردم یعنی اینقدر بزرگ شدم که کسی  بهم اعتماد کنه و کاری بهم بسپره !!بی درنگ گفتم باشه خاله جون...غافل از اینکه  وقتی برگشتم خونه و تا چشمم  به ماشین بابام  افتاد اصن یادم رفت نون خانم همسایه رو بهشون بدم و اون شب ،شام همسایه از ذوق زیاد من ، بدون نون موند... و بالاخره اینکه من رفتم پشت نیسان بابام نشستم و رفتیم واسه خرید ...وقتی برگشتیم خونه  خیلی خوشحال بودم  کیفی رو که  برای مدرسه خریده بودم  خیلی دوسش داشتمو ،  گذاشته بودم جلو چشمم و با یه علاقه خاصی بهش چشم دوخته بودم !!منتظر بودم زود صبح بشه و خلاصه اینکه صبح سر  رسید ، و پدرم با ماشینش منو برد به مدرسه اما قسمت بد ماجرا این بود که ، انگار قرار نیست روزگار همیشه به کام آدمها باشه و همیشه توخوشی و خوشحالی بمونیم چون  اونهمه ذوق  یهو شد دردی که تا مغز استخونم پیچید !!آخه  وقتی که از ماشین پیاده شدم ، انگشتم موند لای در ماشین و آسیب دید.اما خب الان که حدود ۳۵ سال از اون روز میگذره وقتی چشمامو میبندم،  اون شعف کودکانه، اون نیسان آبی که نور آفتاب برقشو دوچندان کرده بود، اون کیف و ، حال و هوای مدرسه، اون سر به هوایی کودکانه واسه فراموش کردن نون همسایه، وقتی یادم میاد یه لبخند قشنگی گوشه لبم میاره... ووقتی چشمامو باز میکنم ، یه انگشت کج جوش خورده میبینم  که برام‌به یادگار مونده و یادآور این هست که زندگی  شبیه نیسان آبی خوشرنگه ، رو به جلو در حال حرکت ، که گاهی هم ممکنه پنچر و خراب بشه،  اما میشه تعمیرش کرد تا دوباره به حرکتش ادامه بده...#دنده عقب با اتو ابزار#دنده_عقب_با_اتو_ابزار#دنده_عقب_با_اتو_ابزارسوفیا ملکسوفیا ملکFri, 07 Nov 2025 17:41:59 +0330