https://virgool.ir/feed/@Sobhaannدانش‌آموخته‌ی هنر▪️ کارشناس روانشناسی▪️ مربی مهارت‌های زندگی▪️fa2026-11-12 11:34:13https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Sobhaannhttps://virgool.ir/@Sobhaann/فلسفه-ی-هنر-زیبایی-یا-واقعیت-mqcetbvdnnwrبسیاری ترجیح می‌دهند معیارهایی که برای سنجیدن یک اثر هنری به کار می‌برند را قطعی بدانند و میل‌ دارند اینگونه در نظر بگیرند که دیگران هم مانند آن‌ها فکر می‌کنند. هر دو مورد اشتباه است.اجازه بدهید با یک مثال از هنرهای تجسمی موضوع را عمیق‌تر بررسی کنیم : فردی باور دارد که زیبایی مهم ترین معیار سنجش هنر است و زیبایی یعنی تناسب میان اجزا ؛ این فرد در یک نمایشگاه نقاشی اثری را می‌بیند و به دوستش می‌گوید که ببین ، چقدر زیباست! در نهایت حیرت آن فرد دوستش جواب می‌دهد نه ، اصلاً ، این‌یکی خیلی خوب است و بعد با انگشت به اثری اشاره می‌کند که از نظر فرد اصلی مثال ما فاجعه است. مشکل از کجا آغاز می‌شود ؟ اگر این فرد فقط و فقط معیارهای خودش را درست بداند ، دوست خود و هرکسی را که بر خلاف او فکر کند را هنرنشناس و اثر هنری مورد علاقه‌ی او را بی‌ارزش می‌داند.امروز هرکس که بخواهد از موضعی خردمندانه و واقع‌بینانه به هنر نگاه کند ، می‌داند که نه تنها زیبایی ضرورت اثر هنری نیست ، بلکه حتا تعریفی مورد توافق از زیبایی هم مطرح نیست. اثر هنری می‌تواند زیبا نباشد ، می‌تواند آنچه را که ما زیبا در نظر می‌گیریم را بازنمایی نکند و هم می‌تواند واقعیات صریح و تلخ را نشان بدهد و هم فانتزی‌های مغشوش و مضطرب را ؛ می‌تواند به جای آنکه ما را به رخوت و خواب بکشاند ، بیدارمان کند .*تصویر : اثری از مصطفا هرویهنر و ادبیاتهنر و ادبیاتTue, 25 Oct 2022 14:09:54 +0330https://virgool.ir/@Sobhaann/ادبیات-لذت-محض-یا-پرورش-آزاداندیشی-xvd7dtxjbl5cشما در جایگاه مخاطب ، به عنوان یک انسان آزاد، می‌توانید انتخاب کنید که از ادبیات لذت ببرید ، بی هیچ غایتی مگر واژه‌ها و سطرها. گزینه‌ی دیگری هم هست ، آزاد هستید که ادبیات را وسیله‌ای بدانید برای پرورش افکار و آموزش رفتار . راه میانه‌ای هم هست : ارضای هم‌زمان لذت ادبی و پرورش آزاد‌اندیشی. در جایگاه یک تولیدکننده‌ی ادبی ، بازهم آزاد هستید که یکی از این سه دیدگاه را انتخاب کنید. اما پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت هر کدام از این انتخاب‌ها چیست ؟ پاسخ دقیق به این سوال در این یادداشت نخواهد گنجید ، چرا که متضمن بررسی دقیق تاریخ ادبیات است و پاسخ مختصر هم ممکن است باعث سطحی سازی مسأله شود. پس در پاسخ ، سوالات تازه‌ای مطرح می‌کنم : اگر به صرف ارضای لذت آنی به ادبیات پرداخته شود ، در بلند مدت مخاطب و تولیدکننده دچار رکود اندیشه و سطحی‌نگری نخواهند شد؟ اگر ادبیات وسیله‌ای باشد برای پرورش ، تبدیل به متنی کسالت‌آور و بی‌کاربرد نخواهد شد ؟ آیا با وجود وسایل لذت آفرین و یا پرورش دهنده ، لزومی هست که از ادبیات توقع لذت آفرینی و یا پرورشی داشته باشیم ؟ آیا ادبیات واقعاً می‌تواند باعث آزاداندیشی شود ، چگونه ؟ ادبیات یک مسأله‌ی فردی است یا اجتماعی ؟ باید نیاز فرد را در نظر بگیرد یا جامعه را ؟ اصلاً ادبیات باید نیازی را ارضا کند؟ باید کاربردی داشته باشد و اگر نه ، با توجه به بی‌میلی انسان به وسایل بی‌کاربرد، ادبیات چه ارزشی دارد ؟ امیدوارم این پرسش‌ها کنجکاوی شما را برانگیخته باشد ، به مرور زمان پاسخ‌هایم را به این پرسش‌ها خواهم نوشت. مشتاق خواندن نظرات شما هستم. هنر و ادبیاتهنر و ادبیاتMon, 24 Oct 2022 17:36:08 +0330https://virgool.ir/@Sobhaann/وظیفه-ی-ادبیات-vy5krci93bpsقصدم معرفی این کتاب نیست ، شاید چند وقت بعد این‌کار را انجام دهم اما حالا نه. چیزی که در این یادداشت کوتاه قصد پرداختن به آن را دارم این است که آیا در جهان معاصر می‌توان چنین سوالی پرسید : وظیفه‌ی ادبیات چیست ؟ پاسخ قطعی من بله است، می‌توان و باید چنین سوالی پرسید. اگرچه از دید بسیاری این سوال از بنیاد اشتباه ، نخ‌نما و پوسیده و سطحی‌انگارانه به نظر می‌رسد_در جهان ادبیات پسامدرن ، زمانی که حتا مفهوم خود ادبیات به چالش کشیده شده و دریدای ساختارشکن، متن را چیزی جز بازی نشانه‌ها نمی‌داند ، چنین سوالی بسیار عجیب به نظر می‌رسد_ اما بیایید کمی عمیق‌تر به ماجرا نگاه کنیم. ادبیات یک کنش تاریخ‌مند است ، به این معنا که در دل تاریخ معنا پیدا می‌کند و چیزی فراتر و جدای از تاریخ نیست. پس همیشه نسبتی با اینجا و اکنون ما دارد. با زمان و مکان تعریف می‌شود. به اینجا و اکنون خودمان نگاهی بیندازیم: سایه‌ی سنگین نوشته‌های سطحی و بی‌دقت ، عمیق نشدن در معنا و حالات روانی انسان، سفسطه و تحریف ، بی‌منطقی ، خودپرستی و ... . چنین شرایطی باعث می‌شود که ما در سطح زندگی اجتماعی خودمان چه چیزهایی را تجربه کنیم؟! آیا منطقی و خردمندانه است که در چنین اوضاعی از لذت بازیگوشانه‌ی متن و نشانه‌ها سخن بگوییم؟! در چنین شرایطی که ما ایرانیان در حال تجربه‌اش هستیم ، ادبیات می‌تواند ( دقت کنید ، ننوشتم باید ، نوشتم می‌تواند) وظایف مهمی را بر عهده بگیرد. ادبیات می‌تواند بر جوامع انسانی تاثیر بگذارد . می‌تواند ما را به تفکر ، صبر ، همزیستی و شناخت خودمان و دیگری دعوت کند. می‌تواند چیزی فراتر از لذت باشد. بله ، ادبیات می‌تواند اما مشکل یک قدم قبل از اثبات امکان تاثیر ادبیات آغاز می‌شود : اکثریت افراد جامعه ، علاقه‌ای به ادبیات ندارند ! با این مشکل چه می‌توان کرد ؟ هنر و ادبیاتهنر و ادبیاتTue, 27 Sep 2022 14:33:51 +0330https://virgool.ir/@Sobhaann/در-شروع-مبهم-و-مه-آلود-b9sttwelnhexاین اولین بار است که اینجا می‌نویسم ، شناخت دقیقی از فضای ویرگول ندارم و همه‌چیز برایم مبهم است. آهسته آهسته پیش می‌روم تا ببینم اینجا برای اینکه به شکلی جدی به ادبیات و هنر از منظری روانکاوانه و روانشناسانه بپردازم ، مناسب هست یا نه ! قصد من از نوشتن در اینجا پیش از هرچیز ایجاد یک فضای تعاملی است ، بنویسم و بخوانم و خوانده شوم و گفتگو کنم. پس از همین لحظه شما را به گفتگو دعوت می‌کنم.این از شروع ، تا چه پیش آید . هنر و ادبیاتهنر و ادبیاتSat, 24 Sep 2022 16:36:51 +0330