<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شعله بستاکی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Sholehbostaki</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:19:31</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4848703/avatar/SxMxcg.jpg</url><title>شعله بستاکی</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki</link></image><item><title>من وگانم</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki/من-وگانم-mzycoepkp8nh</link><description>من وگانم.وگان یعنی متوجه حقوق حیوانات و مادر زمین در تمام زمینه های زندگیت بشی و پاسدار حق و حقیقت مادر زمین و حیوانات و موجودات زمین، وگان یعنی تغییر سبک زندگی نه فقط تغییر تغذیه و نخوردن حیوانات.از زمانی که شروع به تغییر سبک زندگیم کردم تا الان ۷ سال می گذره، ۷ سال که از اولین روز که پرده از جلوی چشمم کنار رفت و فهمیدم خون دل و خون گریه کردن من، دلیلش خون حیوانات تو سفره منه.حیوانات ساکنین دیگر زمین هستند، جای اونا توی بشقاب های ما نیست، پشت پرده  تمام به اصطلاح انتخاب های غذایی تون یه جریان سیاه و تاریک هست، فقط کافیه متوجه بشید خون نریز و از خون ریز حمایت نکن.در جهان پر از فراوانی چرا انتخاب ما درد و زجر و کشتار حیوانات باشه؟! این روزهایی که در همه ادیان هست چه اسلام که اربعین و محرم و صفر... هست و چه مسیحی روز شکرگزاری و کشتن بوقلمون و چه سایر ادیان که بی گناهان رو برای خدایانشان سر می برند، من سنگین تر از همیشه خون گریه می کنم، زمین امروز هم شاهد خون حیوانات زیادی شد..اربعین چقدر آهو و گوسفند و گاو بی گناه کشته بشه‌...&#34;سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت&#34;...حالا یه سوال دارم: تا حالا حیوانی که معمولا  متاسفانه تا قبل آگاه شدن، جاش تو بشقابت بوده و  مجروح شده و آسیب دیده رو برای درمان خونه آوردی؟ درد و رنج و زجرش رو با تمام وجود حس کردی؟ دیدی چقدر اونا هم مثل ما حس ترس و درد و پا پس کشیدن از مرگ رو دارند؟ دیدی چقدر دوست دارند زندگی کنند و برای زنده موندن تلاش می کنند؟ [  ] بیا برات از دوستم بگم، دوست وگان عزیز و مهربانم که سال هاست به درمان مرغ و خروس و پرندگان فلج و..مشغوله،وقتی می ری خونه اش می تونی مرغی رو ببینی که به واسطه صنعت کثیف مرغ و تخم مرغ نوکش رو از یه روزگی قطع کردند و پر و بال کنده و خونین، تا سه ماه کار دوست من هر شب شستن شپش های این مرغ  با سرکه بود، هر شب سه ساعت...و این مرغ دلش می خواست غذا بخوره ولی به واسطه نوکش نمی تونست، دل ما می سوخت...میدونی چرا نوکشون رو می چینند؟ چون تو مرغداری های کثیف همه شون رو روی هم میندازند، از شدت نبودن جا و فشار و استرسی که بهشون میدن، هم دیگه  رو نوک نزنند، محیطی کثیف که توی لجن خودشون غرق هستند، همین مرغ تحت درمان بیش از سه ماه روده هاش بیمار بود، و هر بار دوستم می برد دامپزشکی، بعد آزمایشات دکتر می گفت همچنان روده هاش به خاطر خوردن کثافات خودشون بیماره، طوری که هر چقدر آنتی بیوتیک و آفت کش و ... تو مرغداری‌ها ها می زنند تاثیری نداره، می خوام بهت بگم وقتی درد و رنج حیوانات رو می خوری چی میشه که با سرطان و بیماری های هورمونی و هزار درد بی درمان رو به رو میشی...این مرغ بعد از کمتر از شش ماه پرهاش در اومد و اونم به واسطه مراقبت دوستم بود، کم کم به زندگی برگشت و خدا رو شکر رفت پیش یک دوست وگان دیگه که حیاط کوچکی داره و مرغ و خروس درمان شده ها رو نگه می داره، نه برای بهره کشی برای حق حیاتی که مثل هر موجودی در این جهان دارند، برای اینکه ساکنین دیگر زمین هستند...و درد اونجاست که اولا تعداد کمی از اونا به هر نحوی از این صنعت کثیف می تونند نجات پیدا کنند و دوم اینکه که وقتی کسی می گه وای چطوری می تونی مرغ نخوری و...ما این مرغ های اسیر و برده صنعت تخم مرغ و امثال این مرغ درمان شده میاد جلوی چشممون و می گیم مرغ موجود زنده هست،چطور می تونی این موجود زنده که عین خودت چشم و گوش و هوش داره و متوجه رفتار و اعمالت میشه رو سر می بری و می خوری؟! مثل تو دوست داره زندگی کنه، مثل تو دوست داره کنار خانواده خودش در آرامش باشه، نه  سر از ظرف تو دربیاره..[  ] داستان قوقولی خروسی که به واسطه صنعت کثیف مرغ و تخم مرغ کاملا عین روزنامه مچاله شده به دست دوستم رسید رو می خوام بگم. حتما میدونی که جوجه های نر برای صنعت کثیف مرغ و تخم مرغ سودی ندارند و یا اونا رو زنده زنده چرخ می کنند یا می ریزند تو کیسه زباله و دفن کنند و..یا تبدیل به جوجه رنگی می شن و متاسفانه بازیچه دست بچه ها، میدونی چرا؟؟ چون می گن برای این صنعت سود نداره، که نمی تونند ازش برای هیچی بهره کشی کنند، تخم مرغ ندارند و..یکی از همین خروس ها که جوجه رنگی بوده و رشد کرده  به حدی که کتک خورده بود طی تماس یک نفر، به دست این دوستم رسید، بردش دکتر گفت انگار قطع نخاع شده نمی تونست وایسه، مچاله شده، داغون، پاهای ناتوان، بی جان چون از بس غذا نخورده بود لاغر و نحیف به دست دوستم رسید...دوستم قدرت عشقی بی نظیر داره، علارغم ناامیدی ما که عمری نداره، صبح تا شب و شب تا صبح مراقب قوقولی بود، براش با چند تا وسیله ساده و با چرخ خیاطی، ویلچر درست کرد، شب تا صبح پاهاش رو با روغن زیتون ماساژ میداد، همین پاهایی که گفتند پای مرغ و ..بخور ژلاتین داره..اونقدر پاهاش رو ماساژ داد و گذاشت روی ویلچر و تحت درمان دامپزشکی تا قوقولی که سال ۱۴۰۳ اومد خونه اش حالش بهتر شد، البته همین الان هم به واسطه این صنعت کثیف بهره کشی هم پاهاش ناتوان هست و می لرزه تا راه بیاد،هم بی نهایت از آدم ها می ترسه و هم تاجش به خاطر دستکاری ژنتیکی از حد متعارف خارج شده از بس بزرگ شده و روی سرش سنگینه، طوری که شب ها دوستم یه بالش کوچیک زیر سرش می گذاره بیشتر از این سنگینی تاجش آزارش نده ولی روزها این تاج اونقدر فشار میاره برونشیت حاد داره، نمی تونه زیاد راه بره و نفس نفس و تو گرما اذیته و...می خوام بگم این صنعت چه بلایی سر هر حیوانی میاره...اینجا قراره بهت بگم اون گاو بدبخت که سر می برند داستانش چیه، گاوی که می تونست توی چمن آزاد کنار خانواده اش باشه، ولی آدمیزاد اونو به چشم غذا میبینه...گاو برای صنعت کثیف دامداری عامل بهره کشی مطلقه، با کسی که توی گاوداري کار می کرد صحبت کردم، گاوداري که گفت ما برای باردار کردن گاوها با اسپرم، دستمون رو تا آرنج تو مقعد گاو می کنیم و چون سه بار دستکش استفاده نکردم، هر سه بار به مدت سه هفته اسهال خونی گرفتم، حالا فکر کن ببین چی می خوری؟! گاو باردار میشه و بعد وضع حمل، اگه بچه نر باشه از مادر جدا میشه بدون خوردن یه قطره از شیر مادرش چون شیر مادرش برای آدمی زاد دزدیده میشه( یعنی فکر کنید گاو با اون جثه شیرش به بچه خودش نرسه و به آدمیزاد برسه)گوساله نر در جای کوچکی  که نتونه حرکت کنه نگه داری میشه و بعد شش ماه سر بریده میشه و گوساله ماده هم یه قطره از شیر  مادر نخورده، میره برای بهره کشی...یعنی گاو ماده به جای ۱۲ سال زندگی در چمن و بدون بهره کشی، طی ۴ سال که زندگی می کنه مدام داره بهره کشی میشه ازش، مدام اشک و خون و از دست دادن بچه اش و مدام دستگاه های برقی برای شیر به پستانش وصله و مدام زجر و زجر و ..در نهایت بعد اینکه برای این صنعت کثیف بعد سالها بهره کشی و زدن هورمون و آفت کش و...میره برای کشتن، و دقیقا همون جا که اون خونش ریخته میشه بعدی که با فهمیدن بوی خون هم نوعش پا پس می کشه اون جا خونش ریخته میشه و...می خوام بهت بگم وقتی می گی گاو هم نمی خوری اینم داستان گاو...موجود زنده ای که ساکن دیگر زمین هست و تو اونو به عنوان غذا می بینی و من موجود زنده...داستان اینه وقتی جسد زجر کشیده موجودی که ماه ها و سالها آفت کش و آنتی بیوتیک خورده رو می خوری تمام زجر و بلاهای اون وارد بدنت میشه و روی تخت بیمارستان به شکل انواع سرطان و دیابت و میگرن و اعصاب روان و التهاب و...پس میدی ولی اصلا آگاه نیستی...[  ] حقیقت اینه: شیر هر موجودی برای بچه خودشه و آگاه هستی که تنها موجودی که حتی بعد از پستان گرفتن از مادرش به دزدیدن و ادامه دادن به شیر خوردن موجود دیگه ادامه میده آدمیزاد طمع کاره و البته که علم جدید ثابت کرده بر خلاف تبلیغات دروغین، عامل پوکی استخوان و دیابت و کازیین شیر اعتیاد آوره و لبنیات عامل سردی مفاصل هست و دکترهای طب سنتی هم حتی منع می کنند و...[  ] داستان اینه بیدار شو، خودت سبک زندگیت رو انتخاب کن، قطعا که اطرافیان و خانواده و فامیل و محل کار به واسطه این سبک زندگی ممکنه طردت کنند ولی بدون مسیر حق و حقیقت پر رهرو نبوده و اینکه به قول حافظ: &#34; ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم* از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم&amp; رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم* تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم..[  ] البته که سبک زندگی من فقط  به خوردن جسد زجر کشیده حیوانات و محصولات زجرشون نظیر تخم مرغ و لبنیات و عسل محدود نمیشه، بهره کشی وتست های حیوانی برای لوازم آرایشی و بهداشتی که تا کور شدن خرگوش ها میره، بهره کشی و نگه داشتن حیوانات برای توله کشی و جدا کردن توله ها از مادرشون و دادن به آدمیزاد برای سرگرم شدن و...بهره کشی و نگه داشتن حیوانات و موجودات در زندان وحش و دلفیناریوم و زندان پرندگان  ...که آدمی زاد طمع کار ببینه سرگرم بشه و اونا به جنون برسند و از شدت گرسنگی و جنون دیوانه وار تو قفس شون بچرخند چون جای هیچ شیر و میمون و..تو قفس کوچیک اینا نیست، جنگل جای اوناست، بهره کشی آدمی زاد و صنعت کثیف چرم خز و پر و پشم و ابریشم و... که پوست حیوانات رو که برازنده تن اون هاست بکنی تن خودت کنی و هر چه متعلقات حیوانات هست رو استفاده کنی...[  ] در نهایت امروز،باز اربعین هست و کابوس دیشب تا صبح من،  عامل  این نوشته شد:  تا صبح خواب دیدم دسته های زیادی گوسفند و انواع حیوانات به صف کرده بودند که بکشند، اون ها بی گناه و ترسیده فقط به آدم ها با التماس  نگاه می کردند و نمی خواستند بمیرند... از خواب پریدم و گریه کردم که مگه امام علی نگفته &#34;شکم خود را گورستان حیوانات نکنید&#34; پس این سنت حیوان کشتن برای خدایی که اونا رو آفریده و گفته برای شما گیاهان و نباتات آفریدیم تا کی ادامه داره؟! [  ] چشم هام پر از اشک و خون هست، شرمنده تمام بی گناهانی هستم که امروز خونشون ریخته میشه بی جرم و بی جنایت...[  ] اینجا براتون از سبک زندگیم بیشتر می نویسم، به امید آگاهی جمعی.[  ] چند تا مستند هم در اینجا معرفی می کنم ببینید که تبلیغات و تلویزیون و...چطور چشم دل ما رو کور کردند تا از دیدن حقایق غافل بشیم:[  ] مستند سلامتی چیست؟[  ] مستند از غذا تا انقراض[  ] مستند توطئه گاوی ، توطئه  دریایی و توطئه  مسیحی [  ] به امید روزی که یاد بگیریم حقوق دیگر ساکنین مادر زمین رو به رسمیت بشناسیم...</description><category>شعله بستاکی</category><author>شعله بستاکی</author><pubDate>Tue, 04 Aug 2026 13:54:29 +0330</pubDate></item><item><title>به من بگو در این لحظه در هستی یا دیوار؟</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki/به-من-بگو-در-این-لحظه-در-هستی-یا-دیوار-acukiuwizcey</link><description>این روزها دارم فکر می کنم فرق قلب و ذهن چیه؟قلب بخشنده، بدون مقاومت، باز و رها و گشوده و راضی و در لحظه حال و ذهن حسابگر، دو دو تا چهارتایی، در گذشته یا آینده، پر از مقاومت و در گیری، در تنش دائمی و...هست.ما آدمیم، یه لحظه تو قلب هستیم یه لحظه تو ذهن.امروز به ذهنم رسید به قلب می گم در، به ذهن دیوار:قلب باز و گشاده اس و آماده بخشندگی، ذهن پر از سوال و ناراضی و در کشمکش و...مهم تو ارتباط ما می دونی چیه؟ این که درک کنیم هم خودمون و هم طرف مقابلمون، لحظه ای که با هم هستیم در هست یا دیوار، قلب هست یا ذهن...اگه تو ذهن هست و منی که کنارش هستم الان تو قلبم ساکن هستم، بهتره به طرفم فضا بدم، شاید یه دمنوش آرامبخش و اندکی فضا سبب بشه آروم بشه و وقتی اونم مثل من نوعی، توی قلبش ساکن شد، موقع صحبت کردنه ولی دردسر اونجا هست که اولا من آگاه نباشم خودم الان کجا ساکن هستم؟ توی قلب یا ذهنم؟ در نتیجه، دوست و عزیز و یار و...ما میاد، اون تو ذهن و درگیری های خودش، من تو ذهن و درگیری های خودم و دعوا شروع میشه...کاش قبل هر صحبت، با خودمون صادق باشیم در هستیم یا دیوار و این قضیه رو به عزیزانمون بگیم، از هم بپرسیم اگه از حالت چهره، درونش رو متوجه نشدیم: عزیزم الان دری یا دیوار؟شاید با این سوال کوچیک خیلی چیزا عوض بشه، هر چند که خیلی عالی هست خودمون چند نفس عمیق بکشیم، حال خودمون رو در نظر بگیریم و بعد به اون عزیز دلمون هم نگاه کنیم ببینیم اون کجاست؟شاید خیلی از اختلافات برای همینه که تفاوت در و دیوار رو متوجه نشدیم، ما آدما ذهن داریم و ذهن می تونه کمک مون کنه یا برعکس رابطه هامون رو خراب کنه اگه فقط و فقط اون برای ما تصمیم بگیره.از طرف دیگه اگه فقط قلب باشیم،به قول خسرو شکیبایی عزیز که توی سریال دوست داشتنی خانه سبز می گفت: &#34;محبت چشمه زلال زندگی هست که می تونه تبدیل به مرداب زندگی بشه، اگه هر کدوم ما به خاطر محبت زیادی به هم، هم دیگر رو تغییر بدیم، هر دو مقصریم که گاه ظالم همون مظلومه و مظلوم همون ظالم.&#34;مهم تعادل بین ذهن و قلب هست، البته که ذهن دوست ماست اگه یاد بگیریم ما ازش استفاده کنیم نه اون از ما، قلب از ما حمایت می کنه اگر یاد بگیریم محبت مون رو مدیریت کنیم.حالا تو به من بگو: در این لحظه در هستی یا دیوار؟اگه تو ذهن هست</description><category>شعله بستاکی</category><author>شعله بستاکی</author><pubDate>Sun, 19 Jul 2026 23:36:30 +0330</pubDate></item><item><title>مرگ را باور کن</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki/مرگ-را-باور-کن-tm4dbgrgzv8c</link><description>مرگ را باور کنمردنی ثانیه ای زیر رگبار نگاه مردمزندگی را بشکنقالبی نو به پروانه ی دل ها بر زنتا تمام پنجره ها خم شوبا نوازش غم را مرهم شوو به پهنای نگاهش دل بندکه به تو آهسته می گویدصبر کن تنها و لبخند بزنمرگ را باور کنلذتی زیر اندوخته ی پرواز نیازتو بهاری رو به اندوه نگاهتفرصتی دامنه ی ورد شعورتدامنی پر ز تمنای غرورتمرگ را باور کنآتشی زیر خاکستر سرمای وجودتشعله ای خاک شده باد کردهزیر باورهای سردشو زمانی تنها نگریستن تا به اندوه خدامرگ را باور کنشعله را پر پر کندرد را آغوش کشبوسه را بر تن کنزخم را در بی کسی تنها مکنمرگ را با لغزشی، فردا مکنزندگی رو به تمنای نگاه مرگ است، باور کنزندگی ساز سرود مرگ است، باور کنشعر طوری: ۶/۶/۸۷ چهارشنبه ساعت ۱۹:۴۳لذتی زیر اندوختی</description><category>شعله بستاکی</category><author>شعله بستاکی</author><pubDate>Sun, 12 Jul 2026 02:47:15 +0330</pubDate></item><item><title>اجازه؟</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki/اجازه-cudrv2lt2bcx</link><description>اجازه؟ خدا می گوید: بفرما، در خانه ام همیشه باز است.در این خانه جایی است مثل مغازه، آنجا خبری از پول نیست، تنها عشق داد و ستد می شود اما عشق نیز قیمتی دارد، گاهی به ارزش تمامی جانت و گاه شیره ی وجودت.راستی عشق را چگونه می خواهی؟ باز و پر وسعت یا تنگ و غار مانند؟ عشق در وسعت کلمه ها نمی گنجد، در بازی پرده ها پنهان است و بر روسری صداقت بر می افتد، شیرین است اما ندانسته اش درد دارد، دردی مثل آشنا شدن با ترس فهمیدن این که مرزی نیست جز خودت، باید از آن عبور کنی و برسی به نایاب شدن، به او... او که شهد شکرهاست، او که شانه ی بوسیدن هاست، او که گاهی می خندد از ته دل...حالا باید جلو بیایی، یک قدم پر ریا، دو قدم بی ریا، قدم سوم ...و می روی تا مرز هفت، جایی که هستی بین دو خط عمود می شود، اینجا ایستگاه روشنایی است، تنها توقفی و صدایی و نجوایی. می بینی گاه به استقبالت می آید اما اینجا دیدار است، دیدار یعنی تو باشی و او ،اینجاست که می بینی بدون عشق، بدون داشتن شراب معرفت در سر، نوشدارویی می شوی بعد از مرگ سهراب.جدا شو فرقی ندارد از دوست باشد یا...تنها غریب شدن را برای او داشته باش، غریب نه به معنی دوری از آدم ها بلکه تو از خاکی و واصل به خاکی، پس چه می خواهی که اینجایی؟ آن وقت غربتی را حس می کنی، انگار از نو باید شروع کنی، جدا شو از تمام وسوسه ها و...باید به این ندا گوش جان سپرد و خاصیت عشق این است که بی پرده، پرده را کنار می زند و می آید داخل، ورودش معنای جراحت دل است و تازه آن وقت است که حس می کنی نیستی اما وجود داری.دلنوشته ی من: ۳۰/۳/۱۳۸۶ چهارشنبه یک ربع به ۱۲ ظهرحالا</description><category>شعله بستاکی</category><author>شعله بستاکی</author><pubDate>Sun, 12 Jul 2026 02:34:26 +0330</pubDate></item><item><title>عشق و دیگر هیچ</title><link>https://virgool.ir/@Sholehbostaki/عشق-و-دیگر-هیچ-g1mkj9wcrogb</link><description>در نهایت ما متوجه میشیم تو توهم جدایی و تنهایی هستیم وگرنه هیچ وقت نه جدا و نه  تنها نیستیم.اگه هر موجودی توی  این جهان درد بکشه، درد اون از من و تو جدا نیست، اگه هر موجودی زخمی بشه، کشته بشه...عشق فقط محصور به آدمیزاد نیست...آدمیزاد دماغ سر بالا که فقط سرش کار می کنه نه دلش...عشق یعنی ببینی...و میدونی عشق  بین آدما،  توی فضای بین دو صحبت اتفاق میفته، تو سکون و سکوت بین ازسرگیری کلام.ولی عشق خیییییلی عمیقه، عشق یعنی حاضر نشی گوساله از مادرش جدا بشه به قیمت خوردن شیری که حتی مال تو نیست و امروز ثابت شده فقط سبب پوکی استخوان هست و کازیین درونش هم اعتیادآوره و از اون گذشته مگه آدمیزاد که توهم مالکیت همه چیز و همه کس رو داره می تونه شیر گاو با اون جثه رو تحمل کنه وقتی انواع شیر با تخمه های گیاهی هست؟! در نتیجه با درد دادن و جدا کردن مادر و بچه، خودش هم بیمار میشه، می گن عدم تحمل لاکتوز، درد زانو و استخوان و دیابت و...، چون همه ما یکی هستیم، درد اون درد منه، مگه میشه سر حیوانی  رو ببری و اون رو بخوری و به درد مبتلا نشی؟! عشق یعنی یکی شدن...عشق یعنی درد تو  درد منه، هر کجای جهان باشی، هر موجودی باشی تو خود منی.عشق یعنی حشره زندگی قشنگی روی این سیاره داره و جانش عزیز هست.عشق یعنی بگذاریم زندگی جریان داشته باشه...و درنهایت در نبرد بین خشم و عشق، یه روز متوجه می شی عشق پیروز هست و بس..هروقت مثل من توهم جدایی از جهان و آدما یا تنها بودن سراغت اومد، برو تو آفتاب بشین، هر روز پانزده دقیقه فقط کف دو تا دست و کف دو تا پات، خورشید منبع بی قید و شرط عشق  هست، وقتی به دست های خالی تو می رسه بهت می گه آهای متوهم، تو  با دست خالی اومدی، گریه کردی و دست و پا زدی، حالا چی شده که می خوای همه،  زیر دست تو باشند و تو بهشون تسلط پیدا کنی و همه رو کنترل کنی؟ و بعد خورشید بهت علاوه بر ویتامین رایگان دی که نیاز ضروری بدن ماست و سخاوتمندانه بهمون میده، عشق بی قید و شرط رو نشون میده.فکر کن خورشید بیاد ما رو تقسیم کنه، تو شری، آدم کشی، زندگی خراب کنی، حیوانخوار و حیوان کشی و...ولی خورشید به همه ما یکسان می تابه، وقتی می خوای آفتاب بگیری ببین دست هات خالیه، همین طوری هم قراره جهان رو  ترک کنیم، پس اونچه می مونه از ما عشقه.عشق یعنی همه ما یکی هستیم و این همه شامل گل و حشره و حیوانات و طبیعت و زمین و...هست...طبیعت همون مادر ماست که با توهم جدایی کثیف و آلوده و پر زباله می کنیم.به امید آگاهی واقعی بشر...که در نهایت از ما فقط عشق می مونه.عشق یعنی حیوانات و گیاهان و حشرات،  ساکنان دیگر زمین هستند. حیوانخواری و کشتن حشرات و کندن گل و...و هر جایی که جدایی اتفاق میفته، عشق رو کشتیم و تنفر جایگزینش کردیم.همه ما یکی هستیم...در نهایت از ما عشق می مونه و دیگر هیچ...عشق یعنی همه ما یکی هستیم و توهم جدایی برای ذهن ماست و بس.</description><category>شعله بستاکی</category><author>شعله بستاکی</author><pubDate>Sun, 26 Apr 2026 10:40:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>