https://virgool.ir/feed/@Shiraکوچ هستم، رهیار دانش آموخته مدرسه کوچینگ ویز. خبرنگار حوزه موسیقی اصیل، گاهی می نویسم و گاهی عکاسی می کنم از طبیعت و بناهای تاریخیfa2026-11-10 21:07:00https://files.virgool.ir/upload/users/663606/avatar/0kraFw.jpghttps://virgool.ir/@Shirahttps://virgool.ir/@Shira/شروع-دور-جدید-کتابخوانی-با-رویکرد-کوچینگ-kuhgrnvbgsleسفر جدید کتابخوانی با رویکرد کوچینگ آغاز می‌شود...گاهی یک کتاب، فقط برای خواندن نیست؛برای دیدنِ خودمان از زاویه‌ای تازه است.در این دوره، قرار نیست فقط صفحات یک کتاب را ورق بزنیم. قرار است با کمک پرسش‌های کوچینگ، گفت‌وگوهای گروهی و تأمل‌های عمیق، هر فصل را به فرصتی برای شناخت بیشتر خودمان تبدیل کنیم.اگر دوست دارید:• کتاب‌ها را عمیق‌تر بخوانید، نه فقط سریع‌تر.• از تجربه و نگاه دیگران یاد بگیرید.• در فضایی امن و بدون قضاوت، فکر کنید، گفتگو کنید و رشد کنید.• هر جلسه با یک بینش تازه و یک قدم عملی به زندگی روزمره برگردید.از شما دعوت می‌کنم در دوره جدید کتابخوانی با رویکرد کوچینگ همراه ما باشید.این فقط یک باشگاه کتاب نیست؛سفری است از خواندن، به اندیشیدن، و از اندیشیدن، به تغییر.اگر احساس می‌کنید زمان این سفر برای شما رسیده است، خوشحال می‌شوم در کنار هم این مسیر را آغاز کنیم.برای دریافت اطلاعات و ثبت‌نام، پیام بدهید.@nekooasltakفرزانه نکواصلفرزانه نکواصلSat, 25 Jul 2026 22:51:19 +0330https://virgool.ir/@Shira/روایت-های-یک-کوچ-slvutzua7x7jروایت هایی الهام گرفته از جلسات واقعی، با حفظ محرمانگینوشیدن یک استکان چای قندپهلو کنار مادر:قصه از اینجا شروع شد که یکی از مراجعانم در جلسات اولیه کوچینگ داشت ماجرایی را تعریف می‌کرد که وسط صحبت‌هایش گفت: «رفتم برای خودم چای ریختم.» که بلافاصله تصحیح کرد: «چای که نه، آب جوش. چون چای نمی‌خورم.» این موضوع نظر مرا جلب کرد و از آن جایی که سراپا گوش بودم و فقط کلام مراجعم را نمی‌شنیدم، انرژی پشت این کلام را دریافت کردم. حدس زدم که چای نخوردن باید ماجرایی داشته باشد. بلافاصله در دفترم یادداشت کردم و علامتی کنار آن گذاشتم و باز از آنجایی که کار من نیست موضوع گفت‌وگو را انتخاب کنم به آن اشاره‌ای نکردم. تمام این بیست و چند جلسه‌ای که با او داشتم موضوع چای به شکل‌های مختلف تکرار شد. موضوعات بسیاری مطرح شد، مقاومت‌های کوچک و بزرگی توسط خود مراجعم دیده شد و آگاهی‌های زیادی بالا آمد تا اینکه بالاخره رسیدیم به موضوع چای نخوردن! از گفتن اینکه چه داستانی پشت آن بود، معذورم، اما خواستم با مطرح کردن آن بگویم چه هیولایی ممکن است پشت اتفاقات به‌ ظاهر ساده و تصمیمات به ظاهر بی‌اهمیت خوابیده باشد. ما دعواها و اتفاقات را فراموش می‌کنیم چون چاره‌ای نداریم اما اثرات آن همیشه با ما می‌ماند و به کشمکش‌های تلخ درونی ما تبدیل می‌شود. آزارهایی که به خود می‌رسانیم و مقاومت‌هایی که تنها انرژی درونی ما را کاهش می‌دهد که موجب می‌شود در راستای تلخی کردن با خود تصمیم‌هایی بگیریم یا نگیریم. بعد از این جلسه مراجعم با مشاهده خود، مقاومت در برابر نوشیدن چای را شکست و تصمیم گرفت چای بنوشد اما تا جلسه بعد که با هم حرف زدیم هنوز چای ننوشیده بود و گفت دلم می خواهد اولین چای را که بعد از این مدت طولانی می‌خواهم بخورم چای دم کرده مادرم باشد! وکنار او چای بنوشم... حتماً نباید درگیر یک چالش بزرگ باشیم تا به یک مشاور، روانشناس یا یک کوچ مراجعه کنیم. می‌شود برای اتفاقات به ظاهر کوچک مثل همین تصمیم به ننوشیدن چای که همه ما درگیر تعداد زیادی از آن‌ها هستیم و بخش زیادی از انرژی و توان ما را می‌گیرد، کمک بگیریم و خود را از قید و بند تمام طناب‌هایی که بر تار و پود ذهن و روح ما پیچیده شده، رها کنیم.#کوچینگ #رشد و آگاهی #کوچفرزانه نکواصلفرزانه نکواصلMon, 06 Jul 2026 20:22:35 +0330