<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Shayanhash</title><link>https://virgool.ir/feed/@Shayanhash</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:58:49</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/490005/avatar/f028l3.jpeg</url><title>Shayanhash</title><link>https://virgool.ir/@Shayanhash</link></image><item><title>روایت من</title><link>https://virgool.ir/@Shayanhash/روایت-من-c58gjpemaunq</link><description>سلامتو این روزا معمولا گجت ها و موبایل به من تو درسام کمک‌ میکنن،سرگرمم میکنن،باعث میشن ارتباطم با دیگران قطع نشه.کارهایی که تو مدرسه میکردیم رو بازسازی میکنن.برای مثال توی زنگای نفریح،منو دوست صمیمیم همیشه باهم حرف میزدیم‌.الانم بین زنگا به هم زنگ میزنیم و صحبت میکنیم.به نظرم اگه این گجتا قابلیت داشتن واقعیت افزوده ی خیلی گسترده تریو داشتن یا در واقعیت مجازی مثل vr chat برای موبایل و طراحی شده برای دستگاه های وی آر موبایل که میتونستیم با دوستامون آواتار خودمون رو از روی عکسمون بسازیم یک جورس همدیگه رو تو اونجا ببینیم خیلی قشنگ بود و شاید ارتباط بیشتری داشتیم...</description><category>Shayanhash</category><author>Shayanhash</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 10:26:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>