https://virgool.ir/feed/@ShadiRazeqifa2026-11-11 11:32:21https://files.virgool.ir/upload/users/81853/avatar/L3krOb.pnghttps://virgool.ir/@ShadiRazeqihttps://virgool.ir/@ShadiRazeqi/چشمان-بسته-qkqhqlavkhjfگاهی اوقات چیزی نمی‌بینی، خسته شده ای، چشمانت بسته شده اند. توانش را نداری که بازشان کنی؛ خسته ای، خستگی را در بند بند وجودت، پلک هایت حس می‌کنی.گاهی اوقات چشمانت بازند، بازِ باز؛ به دنبال چیزی می‌گردی، چیزی که قبلا به دنبالش نبودی. گشتن ها و نیافتن ها تو را نامید می‌کند. خسته می‌کند. چشمانت را خودت می‌بندی. در شگفتی که اصلا چرا باید بازشان کنی.در ذهنت چراغی است که روشن بوده و هست. چراغی که نمی‌گذارد با چشمان بسته هم در سیاهی فرو روی. چراغی که وجودت را گرم نگه می‌دارد.گاهی اوقات پیرامونت طوفانی است. باران شدید می‌بارد. رعد و برق به هر جا ممکن است بر خورد کند. باد شدید تو را به این سو و آن سو می‌برد. نمی‌دانی به کجا می‌روی. کنترلی روی شرایط، روی خودت نداری. چه می‌شود که در این شرایط چشمانت را ببندی، صدای آذرخش چندین برابر بلندتر و وحشتناک‌تر می‌شود. پوستت سرما را بیش‌تر حس می‌کند. ذهنت تصویری از پیرامون برای خودش می‌سازد.‌ صد برابر ترسناک‌تر از آنچه که هست. و شاید این پندار چراغت را خاموش کند.تو می‌مانی در سیاهی مطلق، خالی از دلیل برای ادامه دادن.شادی رازقیشادی رازقیWed, 30 Oct 2019 16:17:05 +0330https://virgool.ir/@ShadiRazeqi/منِ-الآن-yldbtj3vmc0nهر روزی که از خواب بر می‌خیزم حس عجیبی دارم، حسی که به من می‌گوید من هر روز از خواب بیدار نمی‌شوم، نمی‌توانم که هر روز از خواب بیدار شوم. مشکل من با هر روز است.منی که امروز زیسته ام من دیروز نیستم، کالبدم به ظاهر همان است هر چند که آن هم دچار تغییرات بی‌شماری می‌شود، بعضاً قابل دیدن اند. ذهن من، خاطرات و تجربیاتم، عقاید و باورهایم کاملا متغیر اند. هر لحظه و هر آن در حال تغییرم. تابعی هستم، انسان بر حسب زمان، که با مشتق اول می‌توان تغییرات جسمی را در نظر نگرفت و با بعدی ها لایه های دیگر را تا در نهایت به ثبات برسم. به انسانیت، به موجودیت که مرا با دیگر موجودات یکسان قرار می‌دهد. عجیب است از دور که بنگرم منِ امروز و دیروز و دیگران یکی به نظر می‌رسیم ولیکن من به خودم نزدیکم. چند وقتی است که به خودم حتی نزدیک‌تر از قبل شده ام و تغییر را بیش از پیش حس می‌کنم، حتی تغییر منِ امروز و دیروز. منِ این لحظه و این لحظه. شاید باید کمی از خودم دور شوم. شاید منِ فردا گمان کند منِ دیروز است. هر چند که محال است! من الآن در اولین سطور درباره‌ی حسش نوشته و اگر من بخواهم همین بمانم فردا هم باید این حس را داشته باشم که باعث می‌شود همین نمانم! دقیق نمی‌دانم که موضوع از چه قرار است. منِ الآن نمی‌داندشادی رازقیشادی رازقیMon, 21 Oct 2019 20:42:16 +0330