<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شاداب مهدی یار</title><link>https://virgool.ir/feed/@Shadab_mdr</link><description>دیالوگ های بی صدای «من و خودم» رو می نویسم. (توییت نویسی هم می کنم اما محدودیت کاراکتر همون طور که میتونه یه امتیاز باشه، گاهی هم مانع پرداختن به جزئیات و بخشیدن هویّته.)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:38:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/38409/avatar/DKTDak.png</url><title>شاداب مهدی یار</title><link>https://virgool.ir/@Shadab_mdr</link></image><item><title>دیالوگ های بی صدای من و خودم شماره 2- خالی  ِدرون</title><link>https://virgool.ir/@Shadab_mdr/دیالوگ-های-بی-صدای-من-و-خودم-شماره-2-خالی-ِدرون-ohjhjyrpaxsk</link><description> بهش گفتم توی وجود هر آدمی یه فضای خالی هست. همون حفره ای که وقتی توی جمع خوشحالی و داری میخندی، یا وقت رسیدن ِ لحظه ی خاصی که مدت ها بوده انتظارش رو می کشیدی، یکهو تو رو درون خودش می کِشه و از زمان و مکان جدات می کنه. همون حس دلهره یا کلافگی ِ سمج، توی اوج لحظه های بیخیالی.</description><category>شاداب مهدی یار</category><author>شاداب مهدی یار</author><pubDate>Mon, 01 Apr 2019 13:03:23 +0430</pubDate></item><item><title>دیالوگ های بی صدای من و خودم شماره 1- در باب رنج</title><link>https://virgool.ir/@Shadab_mdr/دیالوگ-های-بی-صدای-من-و-خودم-شماره-1-در-باب-رنج-wajj9qhlgvfk</link><description> میگه که زندگی با رنج عجین شده و فکر نکن کسی هست که واسه خودش غمی نداشته باشه. تو میتونی دلبستگیا و آرزوها رو رها کنی تا رنج نکشی، که بی حس بشی اما اونجوری دیگه فرق زیادی با یه مُرده نداری. بهش میگم اما بعضی رنج ها هم جون ِ آدمُ یواش یواش می گیرن . سری تکون میده، نگاهشو به پایین می دوزه و میگه: شاید نوع رنجمون رو باید عوض کنیم. </description><category>شاداب مهدی یار</category><author>شاداب مهدی یار</author><pubDate>Sun, 31 Mar 2019 21:16:53 +0430</pubDate></item></channel></rss>