<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Shar/آره</title><link>https://virgool.ir/feed/@Sh...h.B</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:42:45</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/66283/avatar/T5s2ri.png</url><title>Shar/آره</title><link>https://virgool.ir/@Sh...h.B</link></image><item><title>تا لحظه ی آخر بجنگ!</title><link>https://virgool.ir/@Sh...h.B/تا-لحظه-ی-آخر-بجنگ-hlaifkchmfxb</link><description>وقتی خیلی جنگیدی و خسته شدی...!صورتت پر از خونه و بدنت کوفته!دیگه نمیتونی...کم کم پاهات شل میشن و با زانو میفتی رو زمین... چشمات بسته میشن و تمام!! دیگه نمیتونی ادامه بدی!یه مثال دیگه!خیلی دویدی...خیلی زیاد!! تو راه بارها افتادی...زخمی شدی...به نفس نفس افتادی و دیگه نمیتونی...میفتی رو زمین و با تمام وجود نفس میکشی تا اکسیژن بیشتری به ریه هات بفرستی و آروم بشی...!توی هردوتا مثال یه جایی هست...یه کسی هست که بهت میگه...!شکست خوردی؟؟!این جمله ی سوالی کوتاه بهت دهن کجی میکنه!میتونی به این سوال مسخره جواب بله بدی و قبول کنی یا میتونی این کارو بکنی... دستتو بزاری رو زمین! با تمام وجود سعیتو بکنی و بلند شی...با پشت دست اشکاتو پاک کنی و با یه خنده ی مرموز بگی... نه!!!من آدم شکست خوردن نیستم من شکست نمیخورم!!! و شروع کنی...بجنگی...بدوی...دیگه هیچی و هیچکس نمیتونه جلوتو بگیره...و...پیروزی!!!دقیقا اینجای فیلم هندی رو دوست دارم:| وقتی خیلی کتک میخورن...نه میمیرن بعد یکم فکرو خیال:( دوباره زنده میشن با یه قدرت فوق طبیعی همه رو ...:)حالا حرکتای ما یکم واقعی تر:))</description><category>Shar/آره</category><author>Shar/آره</author><pubDate>Tue, 17 Sep 2019 17:29:12 +0430</pubDate></item><item><title>بدون عنوان:)</title><link>https://virgool.ir/@Sh...h.B/بدون-عنوان-yanwkyg0s9nm</link><description>سوفی:وضع واقعا به این بدی است؟آلبرتو:ما داریم راجع به مارکس واوضاع و احوال اجتماعی در نیمه قرن پیش صحبت میکنیم پس جواب سوالت صدرصد مثبت است.کارگران اغلب در محیط سرد و یخزده سالن تولید روزی دوازده ساعت کار میکردند.دستمزد ها معمولا آنقدر کم بود که کودکان و زنان باردار نیز ناچار بودندکار بکنند.این وضع شرایط اجتماعی اسفناکی پیش آورد.در بسیاری جاها مشروبهای الکلی ارزان در ازای بخشی از دستمزد کارگران پرداخته میشد، و زنها از درد ناچاری با روسپیگری!،کمبود درآمد خود را جبران میکردند.مشتریان آنها اهالی شریف شهرها بودند.خلاصه،کار که میباید نشانه شرافت انسان باشد،کارگر را به حیوان باربر مبدل کرد.سوفی:این خون مرا به جوش می آورد!!آلبرتو:خون مارکس را هم به جوش آورد... و در این گیرودار،بچه های طبقه سرمایه دار،پس از گرفتن حمامی طراوت بخش،در اتاق نشیمن گرم و نرم خویش ویولن میزدند.یا پیش از رفتن سر شام مفصل خود،پشت پیانو می نشستند. نواختن ویولن و پیانو پس از مقداری اسب سواری(خوش به حالشون:/)وسیله سرگرمی خوبی بود.سوفی: واخ! چقدر بی عدالتی!!:)))آلبرتو:مارکس نیز همین را میگفت،و در 1848با همکاری انگلس مانیفست کمونیسم را منتشر کرد.نخستین جمله این بیانیه میگوید:شبحی بر اروپا سایه افکنده است_شبح کمونیسم.سوفی:چه هراسناک!هیچی نمیگم درمورد متن خودتون بفهمید:))) و به نظرتون عنوانش چیه؟:(متن از این کتابه</description><category>Shar/آره</category><author>Shar/آره</author><pubDate>Thu, 12 Sep 2019 01:16:35 +0430</pubDate></item></channel></rss>