https://virgool.ir/feed/@Samira1900fa2026-11-11 15:14:58https://files.virgool.ir/upload/users/485786/avatar/0cDhLf.jpeghttps://virgool.ir/@Samira1900https://virgool.ir/@Samira1900/معجزه-ی-امید-fjdt1ufc2daxزمستان سال ۹۸ تازه کم کم داشت زمزمه های اپیدمی از یک ویروس ، خطرناک تر از آنفولانزا بین بچه های کادر درمان شنیده میشد .البته ما هرسال تو فصل سرما بیمارهامون بیشتر میشد ولی هیچ وقت فکرشم نمیکردم یه روز با همچین ویروسی روبه رو بشیم . منو همسرم تازه باهم ازدواج کرده بودیم شرایط مادی اول زندگی سخت بود اون مجبور بود تا دیروقت توی فروشگاه کار کنه منم ساعت های زیادی رو توی بخش icu درگیر کار بودم با این حال راضی بودیم چون لااقل برای شام سریه سفره باهم مینشستیم. همسرم عشقه گوشی بود برای خودش یه آیفون گرفته بود ولی من خیلی گوشی برام اهمیت نداشت یه گوشی قدیمی داشتم ایناهاش اینه?میدونم خیلی قدیمیه ، ولی پیش خودم میگفتم دوتا زنگ میخام بزنم و چن تا دونه آهنگ گوش بدم.اون روزا همسرم تو بازار یه گوشی سامسونگ مدل A72018دیده بود از امکاناتش برام گفت ومیخواست گوشی آیفونش رو رد کنه و اونو بخره فردایش که اومدم خونه با این صحنه مواجه شدم...گفت اون گوشی کهنه رو بزار کنار دوتا ست گرفت ، میدونست من طلایی دوست دارم ، بهش گفتم نیازی نبود چرا گرفتی؟!ولی فکرشم نمیکردم یه روزی این گوشی بشهتمام امید یه نفر برای زندگی ....خیلی زود توی icu با بیمارهایی مواجه شدیم که از نظر جسمی سریع توانشون رو از دست میدادن و متاسفانه فوت میکردن ? دیگه خبری از لباس رسمی بیمارستان نبود لباس ما شده بود گان های یکسره پلاستیکی و ماسک های فیلتردار که وقتی دوساعت باهاشون کار کنی خیس عرق میشی و احساس خفگی بهت دست میده ، دیگه حتی شب ها هم نمیتوستم برگردم خونه چون بعضی از همکارام مریض شده بودن و ما باید جای اونا رو هم پر میکردیم.چن هفته بود که همسر و خانوادمو ندیده بودم اونجا بود که تازه فهمیدم چقدرداشتن این گوشی جدید برام مهمه ، شده بود تنها راه ارتباطم با خانوادم ، دیگه تو ساعت استراحت میتونستم باهاشون تماس تصویری برقرار کنم تا منو ببینن واز نگرانی هاشون کم کنم.توی این استرس و فشار کاری و مریض هایی که جلوی چشمم از دست میرفتن ، این گوشی شده بود جایی که بهش رجوع میکنم برای آروم شدن و تحمل دوری از خانواده و همسرم.حافظه گوشی قدیمیم ۶۴ مگابایت بود که فقط چن تا دونه آهنگ و چن تا عکس توش جا میشد ، ولی این گوشی جدیدم ۱۲۸ گیگ !!! حافظه داشت که دنیایی از آهنگ های شاد و عکس فیلم از خانوادم داخلش داشتم که میتونست روحیه منو حفظ کنه،از یه دوربین ۳ مگاپیکسلی رسیده بودم به یه گوشی با سه تا دوربین مختلف که تمام لحظه های شادی که تو محل کارم با همکارم داشتم مثل این سفره ی هفت سین شب عیدمون رو به یادگار ضبط کنم.یادمه مریضی داشتیم که بخاطر کرونا ممنوع الملاقات بود، همین باعث شده بود که کاملا روحیش و امیدش به زندگی رو ازدست بده ، وقتی از icu اومدم بیرون همسر اون مرد خیلی نگران اومد سمتم و اصرار کرد که بزار برم داخل ببینمش ولی من بهش گفتم اصلا امکانش نیست توی همون لحظه یاد گوشیم افتادم و بهش گفتم بیا با گوشی من هرچی میخای به همسرت بگو، من این فیلم رو براش میبرم ، وقتی اون بیمار فیلم صحبت های همسرشو تو گوشیم دید ، تمام دنیا رو توی چشماش میتونستی ببینی .روز مرخص شدنش از بیمارستان اومد پیش من و گفت اون فیلم تنها امید من برای مبارزه بیشتر با این بیماری شد ، خیلی برام دعا کرد و من تازه فهمیدم کهاین گوشی میتونه بشه تمام امید یه نفر برای زندگی ...#روایتگرباشسمیرا غلامیسمیرا غلامیWed, 23 Dec 2020 20:49:24 +0330