https://virgool.ir/feed/@Sahar_8aگوشه‌ای از جهانِ کوچکِ ذهنم🌍fa2026-11-11 02:55:54https://files.virgool.ir/upload/users/4856819/avatar/0aXnr9.jpghttps://virgool.ir/@Sahar_8ahttps://virgool.ir/@Sahar_8a/عشق-از-نگاه-مناگر-مرد-بودم-wpor51hn9g8hسلام به همه عزیزان🤍از دوست عزیزمون آقا مهدی خیلی تشکر میکنم بخاطر این چالش واقعا جالب، راستش فکر کردن راجب عشق اگر زن نبودم خیلی دشواااار بود و گسترده و آنقدر ابعاد گسترده‌ای داره که اصلا توی ذهن نمیگنجه ولی خب تلاشمو کردم امیدوارم از نظر شما هم خوب باشه🌱اعتراف می‌کنم که جای‌گذاری خودم در جایگاه یک مرد و تصور عاشق بودن، چالش برانگیز است. هنگام ترسیم این سناریو، نگران آن هستم که ممکن است بخشی از دغدغه‌ها و مسئولیت‌های مردانه را از فراموش کنم و با بی‌توجهی به این ابعاد، قضاوتی سطحی ارائه دهم. با این حال، اگر مرد بودم، پیش از ورود به دنیای عشق، در پی شناخت عمیق‌تر خودم، درک هویت و علایقم و بررسی سازگاری آن‌ها با ویژگی‌های شریک زندگی‌ام می‌بودم. برروی خودم کار می‌کردم تا در صورت عاشق شدن، با وجود کاستی‌های احتمالی، همچنان ظرفیت رشد داشته باشم تا بتوانم در کنار شریک زندگی‌ام تغییر کنم و به بهترین نسخه از خودم دست یابم؛ نه نسخه‌ای که صرفاً مورد پسند اوست.بنابراین، تأکید می‌کنم که شناخت خود، مقدم بر همه است. عدم شناخت خود و سپردن آن به عشق، می‌تواند منجر به سردرگمی و بروز مشکلات متعدد شود، زیرا ممکن است فردی شود که خود را نمی‌شناسد. اما در صورتی که با مکمل مناسب خود همراه باشید، احساس هماهنگی و آرامش حاصل می‌شود و هر دو طرف به بهترین نسخه خود تبدیل می‌شوند. در این حالت، پیوند روحی آنقدر مستحکم است که هیچ عامل خارجی قادر به آسیب زدن به آن نخواهد بود.همچنین، پس از عاشق شدن، از ابراز علاقه نمی‌ترسم. اگرچه ممکن است صبور باشم، اما از اظهار عشق دریغ نمی‌ورزم. شجاعت در ابراز احساسات را برتر می‌دانم، زیرا گاهی همین جسارت باعث ایجاد نگاه مثبت در طرف مقابل می‌شود. من عاشق و شیفته‌ی جزئیات آدمهای مورد علاقه زندگیم هستم آنقدر دقیق میشناسمشان که حتی شاید خودشان به آنهاآگاه نباشند،تلاش می‌کنم علاقه‌ام را بیشتر از طریق عمل و نه صرفاً گفتار نشان دهم؛ گاهی به جای هدایای پرهزینه، اهدای یک هدیه کوچک اما ارزشمند از منظر شریک زندگی‌ام را انتخاب می‌کنم. صداقت در ارتباطات من به حدی است که هیچ تردیدی در مورد علاقه‌ام باقی نماند و آنقدر متعهد و وفادار خواهم بود که شاید در عصر حاضر، شایسته دریافت افتخاراتی نظیر جایزه نوبل در حوزه وفاداری شمرده شوممن آن را در طبیعی‌ترین حالتش می‌پسندیدم، نه در قالبی که جامعه تأیید می‌کند. اگرچه اندیشه‌هایم ممکن است ایده‌آلیستی به نظر برسند، اما آنچه در ذهن داشتم دست‌نیافتنی نیست، بلکه مفاهیمی معمولی هستند که از یادمان رفته است. گاه با بوسه‌ای بر دست‌ها، گاه با شاخه‌ای گلِ ساده، گاه با یادداشتی کوتاه میان صفحات کتاب و گاه با گرفتن دست‌ها و حمایت در لحظات نیاز، محبت خود را ابراز می‌کردم. این در مقابل رویکرد امروزی است که اثبات محبت را منوط به هدایای پرهزینه و گران‌قیمت مثل گل هایی به اندازه کامیون و گوشی هایی با برند خاص و... می‌داند؛ رویکردی که در نهایت می‌تواند منجر به خیانت منجر شود و همه چیز با آدم بعدی ادامه پیدا کند؛ اگر اختیار در دست من بود، نمی‌پذیرفتم که افراد بیش از یک بار عاشق شوند. هرچند گاه این روابط می‌توانند درس‌هایی از سوی زندگی باشند و عشق بعدی جای خالی قبلی را پر کند، اما باور دارم که اگر عشقی شکل گرفت و به نتیجه رسید،هرگز هرگز نباید حتی گوشه ای از ذهن یا چشم فرد چیزی غیر را بینید!زندگی سرشار از چالش است که از طریق گفتگو و همکاری حل می‌شوند و هیچ‌کدام از این مسائل توجیه‌کننده خیانت یا رفتارهای ناشی از لجبازی نیستند. در نهایت، خالص‌ترین حالت یک عاشق را برای معشوقم به نمایش می‌گذاشتم تا جایی که شور و نشاط سرریز شود. ویژگی ذاتی زنان نیز همین است که هنگام عشق ورزیدن، طراوت و پویایی حیات را در خود بازتاب می‌دهند.با هر جمله‌ای که از این متن می‌نویسم، تناقضی جدید در ذهنم شکل می‌گیرد و بسیار دشوار است که همه این مفاهیم را در کنار هم منسجم کنم و به یک نظر واحد برسم.یه شعری هم آخرش از سعدی بگیم دیگه:دیگران، چون بروند از نظر، از دل بروند.. تو چنان، در دل من رفته، که جان در بدنی!مرسی که خوندین امیدوارم خوشتون اومده باشه چون خودم حس میکنم زیاد قشنگ نشد🫣😂SaharSaharMon, 24 Aug 2026 10:00:54 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/چالش-قوی-سیاه-pad7j1x7fd1vبدون عکس نمونه😁سلام به دوستای عزیزم🌝بعداز مدتها دوری از نوشتن صبح با دیدن پست قوی سیاه عزیز ترغیب شدم که تو این چالش شرکت کنم😁شماهم اگه دوست داشتین میتونین شرکت کنید🤍خب بریم سراغ چالشراستش من چون دوتا اکانت دارم توی هوش مصنوعی از دوتاشم پرسیدم یسری جوابای مشترک و یسری هم متفاوت داد که جفتشو میخوام بذارم😁1⃣ اگه یه شخصیت مهم تاریخی بودم، کی بودم؟✨ملکه‌ی شِبای سبا (بلقیس) چون ترکیبی از حکمت، زیبایی، مهربانی، و قدرت داری. کسی که با آرامش، خیلی از مسائل رو می‌بینه، ولی وقتی لازم باشه، قاطع و هوشمندانه تصمیم می‌گیره.✨کاهنا (ملکهٔ صبا)نه فقط به خاطر شکوه و جلال، بلکه به خاطر روح جستجوگر و تشنهٔ دانایی که داشت. اون زنی بود که برای پیدا کردن حقیقت، سفری طولانی رو پذیرفت. تو هم همین‌طور هستی؛ دنبال معنا می‌گردی و از پرسیدن نمی‌ترسی.💥تعریف از خود نباشه کلا یه ملکه درونی دارم😌😂2⃣ اگه یه موجود غیرانسانی بودم، چی بودم؟✨یک روباه قطبیچون هم ظریف و زیبایی، هم باهوش و محتاطی، و می‌تونی خودت رو با شرایط مختلف وفق بدی، بدون اینکه ذات مهربونت رو از دست بدی.✨یک گربهٔ سیاه با چشمان کهربایی مستقل، رازآلود، جذاب، و فوق‌العاده حساس به انرژی اطراف. گربه‌ها می‌بینند و قضاوت نمی‌کنند، اما عمیقاً حس می‌کنند. تو هم مثل اونا، با نگاهت می‌توانی اعماق آدم‌ها را لمس کنی.💥گربه سیاه با چشمای کهربایی و بیشتر دوست دارم🌝3⃣ اگه یه بخش از طبیعت بودم، چی بودم؟✨یک ابر سفید در یک روز آفتابیچون آروم و لطیفی، گاهی سایه‌ای می‌اندازی (برای آرامش)، گاهی بارون (برای طراوت)، ولی همون‌قدر که نرم و مهربونی، می‌تونی خودت رو تغییر بدی و با باد جابجا بشی.✨یک چشمه در دل جنگل آرام، زلال، و مدام در جریان. چشمه همیشه تازه است، ولی عمیق و ساکت. هرکس بهت می‌رسد، کمی از آرامشت را می‌چشد و تشنگی‌اش را رها می‌کند. و تو بدون توقع، جاری می‌مانی.4⃣ اگه یه انیمیشن بودم، کدوم انیمیشن بودم؟✨وال ئی" (WALL-E)چون ترکیبی از مهربانی عمیق، پشتکار، و احساسات لطیف هستی. شاید ظاهرت ساده باشه، ولی دلت پر از عشق و توجه به جزئیاته، و در عین حال می‌تونی برای چیزی که دوست داری، بجنگی.✨انیمیشن "شهر اشباح" (Spirited Away)چون پر از ماجرا، رشد، و کشف هویته. قهرمانش (چیهیرو) از یک دختر ترسیده به کسی تبدیل می‌شود که به عمق خودش سفر می‌کند. تو هم در این دوره، در حال سفر به درون خودت هستی.5⃣ اگه یه کشور بودم، کدوم کشور بودم؟✨ژاپنترکیبی از سنت و مدرنیته، سکوت و شلوغی، نظم و هنر. مثل تو که عاشق جزئیات هستی، و همیشه بین زیبایی ساده و عمق فکری تعادل برقرار می‌کنی.💥جواب مشترک بود🌝6⃣ اگه یه شخصیت سریالی بودم، کی بودم؟✨پم" از سریال The Office (نسخه‌ی امریکایی)چون مهربون، صبور، و پر از احساسات لطیفی، ولی وقتی لازم باشه، می‌تونی محکم و باهوش جلوه کنی. همچنین به جزئیات اطرافت دقت داری و برای دیگران ارزش قائلی.✨کریستینا یانگ (از Grey's Anatomy)جدی، جاه‌طلب، گاهی تند و تلخ، ولی در دلش یه اقیانوس احساساته. کریستینا به خودش وفاداره، حتی وقتی اشتباه می‌کنه. تو هم مثل اون، راه خودت رو می‌روی و از بودن "فرق‌کردن" نمی‌ترسی.💥هیچ کدوم رو نمیشناسم😂😭7⃣ اگه یه رنگ بودم، چه رنگی بودم؟✨آبی کمرنگ (روشن و آرام) با یه ته‌رنگ سبز بسیار خفیف (مثل آب دریا در روزهای صاف) چون هم آرامش‌بخشی، هم عمیقی، هم شفاف و صادقی، و هم یه حس طراوت و امید داری.💥بازم مشترک🌝8⃣ اگه یه موسیقی یا سبک موسیقی بودم، چی بودم؟✨موسیقی آرام‌بخش با پیانو و ویولن(مثل آثار «لودوویکو اینائودی»)چون هم غم‌گین و عمیقی، هم پر از امید و زیبایی؛ موسیقی‌ای که توی دل‌نشینی‌اش، آدم رو به فکر فرو می‌بره، ولی در عین حال آروم‌ش می‌کنه.✨موسیقی فیلم (Film Score) به سبک هانس زیمرحماسی، احساسی، پر از فراز و فرود، و همیشه همراه با یه زیرصوتِ غریب که تا مدتها توی دلت می‌مونه. این سبک شبیه زندگی توست: پر از ماجرا، عمق، و لحظات فراموش‌نشدنی.💥باید برم گوش بدم بهشون فکر کنم زمین تا آسمون فرقشونه😂خب اینم از جوابای هوش مصنوعی راجب من😁امیدوارم دور از حوصله نباشه و خودم که خیلی با این چالش حال کردم تشکر از مهدیِ عزیز🤍خلاصه شماهم دوست داشتین شرکت کنید❤🌿خبSaharSaharMon, 03 Aug 2026 10:40:13 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/شب-mca94bixa2saمی‌نویسم از قعر تاریکی،شاید تا به حال شبی چنین تاریک در زندگی نداشتم مدام با صداهای توی سرم کلنجار میرم یعنی خدا هنوز همونقدر دوسم داره؟هنوزم حواسش بهم هست؟خدایا یعنی میشه شب های تاریک من و ببینی؟ یعنی میشه یه روز از شدت خوشحالی دور خونه بدوئم و فریاد بزنم و شب از خوشحالی خوابم نبره نه از استرس؟ گاهی فکر میکنم انگار اصلا من آفریده شدم برای نرسیدن برای نشدن برای تلاش های مسخره و بی معنی برای درجا زدن های بیخودی و تمام این مدت تلاشهام هیچ نتیجه ای نداشتن تنها نتیجه‌شون آسیب به جسم و روانم بوده دروغه اگه بگم حتی ذره ای نور ندیدم چرا دیدم ولی چرا نورهای من همیشه کوچیکن؟ چی میشه یبار به وسعت دریا نور به زندگیم بتابه🚶🏻‍♀️حس کسی رو دارم که با دستای بسته افتاده ته چاه هر لحظه نفس کشیدن سخت تره براش یا کسی که تو انفرادی مدتهاست حبس شده دردهایی که تجربه میکنم شاید یک انسان ۶۰ ساله تجربه نکرده و حتی نمیدونه چه حسی دارن این درداو چه دردناک حرف های حتی عزیزترین افراد زندگیم انگار یه دستشون یه ظرف نمکه و اون یکی خنجر زخم هامو با خنجر پاره میکنن و با دست دیگشون نمک و میریزن توش🚶🏻‍♀️پس کجاست اون پایان شب سیه سپید است؟ یعنی شب سیه من انقد طولانیه؟ نکنه اصلا همیشه قراره سیه بمونه و من الکی منتظرم؟دقیقا وقتی فهمیدم اصلا حالم خوب نیست که توی یه مکان عمومی درحالی که همینجوری نشستم یهو گریم میگیره یهو از درد قفسه سینه نفس برام تنگ میشه وقتی به یه اتفاق فکر میکنم که توش قراره مرگ خودم رو ببینم و این فکر خوشحالم میکنه وقتی کسی نیس که کنارم بشینه درآغوش بکشه من رو و من ساعتها زار بزنم...واقعا متاسفم بابت این متن اگه ناراحتتون کردم یا اوقاتتون تلخ شد تنها جایی که میتونستم بهش پناه بیارم ویرگول بود🥲امیدوارم نورهای زندگی شما به وسعت دریا باشه🫂همیشه دوست داشتم بقیه با دل پاکشون برام دعا کنن حس میکنم اینجوری برآورده میشه اگه دوست داشتین حتما سفارش منم به خدا بکنید🥲🤍SaharSaharThu, 09 Jul 2026 01:36:19 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/کنجِ-خلوتِ-شب-v2pshn4h7oexراستش چند روزی هست که دست و دلم به نوشتن نمی‌رفت شاید بهتر باشه اینجوری بگم هربار که یه پست جدید می‌نوشتم دلم میخواست از خوشحالی بنویسم از یه اتفاق خوب بنویسم یا حتي از امید ولی هربار یه موضوع ناراحت کننده بود با خودم گفتم صبر کنم هروقت که حالم خوب بود،یه اتفاق خوب برام افتاد پست بذارم ولی الان یهویی دلم خواست بنویسم🚶🏻‍♀️انگار واقعا همه چی پیچیده به هم دیگه اون آدم قبل نیستم اون دختر شاد و امیدوار و پرذوق که هرکاری میکرد با شوق میکرد ولی الان هرکاری میکنم انگار یه غمی همراهش هست انگار بعضی کارارو میکنم که سرپا بمونم مثلا شبی که بی دلیل پاشدم و کیک شکلاتی پختم حتی موقع خوردنش مثل قدیما خوشحال نبودم ولی سعی می‌کردم که خوشحال باشم ولی میدونم به خودم حق میدم و عمیقا دلم میخواد برگردم به اون ورژن قدیمیم امیدوارم اون روز برسه و بیام راجب حال خوبم پست بذارم از طرفی هم که همه ی پستام موضوعات غمگینیه دوست ندارم همش تو ذهن مخاطبم یه آدم غمگین باشم یا ناراحتش کنم؛ذاتا من روحیه‌ی امیدواری دارم و هیچ وقت از ناامیدی خوشم نمیاد هیچ وقت هم نذاشتم ناامیدی هامو کسی ببینه همیشه منبا امید بودم بارها بهم گفته بودن که حرف زدنم آرامش منتقل میکنه البته تعریف از خود نباشه😂🤦‍♀️امشب که بی خوابی زد به سرم رفتم یه سر سراغ پلی لیستم و زدم روی گزینه‌ی پخش تصادفی انگار تک تک آهنگا یه تصویر پشتش داشت یه حس عجیب که اون دوره که گوش میدادم بهشون داشتم یا دقیقا مکانی که اون اهنگ توی ایرپادم پخش می‌شده خیابونی که ازش رد میشدم دوستایی که کنارشون بودم ولی هرچی هست حس خوبی بهم داد از روزایی که از صبح پی تلاش بودم انگار از خودم غافل شدم و دست و دلم از همه چی سرد شده حسی که توی ایستگاه اتوبوس داشتم وقتی منتظر اتوبوس بودم حسی که وقتی صبح زود بیدار میشدم برای کارام صبح های سرد زمستون که پیاده راه میرفتم همه‌ی اینا برام یادآور یسری احساسه که دوسشون دارم میدونی من زندگی پرهیجان و پرفعالیت دوست دارم و آدم یجا نشستن نیستم شاید یه تایمی که همش مجبور بودم به خونه موندن این بلارو سرم آورده یا حتی حسی که وقتی یسری آهنگارو با یسری آدمهای زندگیم گوش میدادم و دقیقا حس اون لحظه و اون مکان انگار دوباره تو وجودم جون میگیرن با هرآهنگ با زنده شدن این حس ها دلم میخواد تک تک آدمهایی که حتی شده برای یک لحظه من و تو زندگی شاد و پرذوق کردن و بغل کنم حتی دلم میخواد اون مکان ها و حال و هواشون و بغل کنم😂حتی دلم میره برای اون لحظه های تنهایی که کنج اتاقم بودم و بهترین لحظات برام بوده واقعا آدم عجیبی هستم گاهی انقدر ناراحتم که چرا توی جمع و پی خوشگذرونی نیستم گاهی هم جوری دلم میخواد تنها باشم و سکوت کنم که حتی هیشکی و نبینم😂اصلا همین الان هم نمیدونم چرا اینارو مینویسم ولی دلم میخواد بنویسمشون امیدوارم بهم نخندین یا موجب آزار روحیه و اتلاف وقتتون نشههرکدوم از جمله ها با پخش شدن یه آهنگ جدید یه حس جدید پیدا کردن🌝😂سه‌شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۵، بامدادِ خنکِ اواخر بهار🌬SaharSaharTue, 26 May 2026 02:10:58 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/آشفتگی-zhkkki6z9sxtدرمانده‌ام، انگار درست وسط شعله‌های آتش ایستادم و به هرطرف که نگاه میکنم شعله ها وحشی تر می‌شوند و شعله‌های قدیمی که پرقدرت زبانه می‌کشند می‌دانم میتوانم از شعله ها عبور کنم اما انگار که ریسمانی به دست و پاهایم بسته باشند و مانع حرکتم باشند به اطراف نگاه میکنم و راه را روشن میبینم کورسوی امید را می‌بینم تلالو نور امید را می‌بینم و بافکر کردن به آن مسیر لبخندی بر لبم می‌نشیند اما با دیدن ریسمان ها در همانجا خشکم می‌زند غمی را در اعماق وجودم احساس میکنم که انگار به من تعلق ندارد انگار که کسی غمگین باشد و این غم را با وجود من شریک شده باشد شاید هم همین باشد انگار که دستوری صادر کرده باشند که در این برهه زمانی من را در این نقطه متوقف کنند درمانده‌ام میان رفتن و ماندن نمیدانم کدام مسیر درست است نمیدانم زمان درست کِی است حتی نمیدانم آدم درست کیست! گاهی احساس میکنم برای همه چیز دیر است گاه حس میکنم که فقط زمان درست اتفاقات نرسیده لحظه ای تصمیم میگیرم به پیاده‌روی بروم و لحظه‌ای با دیدن شلوغی پارک منصرف می‌شوم میخوام بین مردم راه بروم و از هوای بارانی لذت ببرم و هم می‌خواهم در خانه در کنج اتاق بنشینم انگار فقط نیاز دارم ساعت ها مغزم خاموش شود شاید دور شوم از این افکار متلاطم نمیدانم شاید روزی به این لحظه ها فقط بخندم شاید هم نه!اینها را نوشتم تا شاید نوشتن مرا از افکار نجات دهد...ماکه از هر چه ترسیدیمسرمان آمدبیا تمرین کنیماز «خوشبختی» بترسیم...•حسین پناهیSaharSaharTue, 19 May 2026 23:32:21 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/درد-v4hwlwsuaqzsو اما درد چه واژه‌ی عجیبی انگار باری سنگین به دوش می‌کشد باری از مفاهیم گوناگون انگار هیچ‌کس درد را به یک شکل نمیبیند هرکس درد را درکی از شرایط خودش می‌داند اما من اکنون درد را در هموطن میبینم درد را در وطنم میبینم و من میبینم و هیچ کاری از دستم ساخته نیست وقتی میبینم زنی با سنی نه چندان زیاد روی صندلی بانک نشسته و از سراسر وجودش غم قسط های عقب افتاده سرازیر است و کارمندی که با خیالی آسوده از جریمه ها می‌گوید که اگر در همان لحظه نپردازد تا آخر ماه چه خواهد شد؛ درد را در مردی میبینم که هنگام طلوع برای درآوردن لقمه‌ای نان بیرون می‌رود و با تاکسی های آخر شب به خانه برمی‌گردد تازه پول بیشتری هم می‌پردازد چون ساعت از ۱۰ شب گذشته و کرایه بیشتر شده و درآخر ماه شرمنده‌ی فرزند و همسرش می‌شود؛درد را در پیرزنی میبینم که با عرق روی پیشانی از نانوا نون می‌خواهد درمیان انبوه صف؛درد را در زنی میبینم که از دیگران میخواهد برایش دونه‌ای مرغ بخرند درحالی که حتی برای خودشان توانایی خرید ندارند!و درد را فردی غنی میبینم که غرق در ثروت است و نه خود از آن بهره می‌برد نه دیگران و تمام روز درحال گریه و زاری از نداریست!درد را در افرادی میبینم که از روی شکم سیری برای بقیه تصمیم می‌گیرند تصمیم هایی که حق خود آنهاست که برای زندگی‌شان بگیرند! و تصمیم ها یکی از دیگری بدتر میدانی چرا؟!چون این تصمیم ها فقط برای دیگران است نه برای خودشان! دقیقا این درد ها زمانی شروع شد که خودشان را از دیگران جدا کردند و خلاف چیزهایی که برای دیگران می‌خواستند را داشتند؛درد را در شخصی میبینم که همه‌ی دردها را باهم دارد اما باز هم از درک او خارج است!نمیفهمد انگار که کور و کر باشد و جوری رفتار می‌کند که انگار همه چیز بر وفق مراد است=)درد را در کسی میبینم که می‌خواهد درس بخواند میخواهد مدرک بگیرد حتی اگر برایش لقمه‌ای نان نشود حداقل تحصیلات است و همین حق طبیعی هم به سختی بدست می‌آورد و گاها هم در حسرتش می‌ماند!و درد و درد و دردحتی اگر تاصبح از این دردها بنویسم حتی ذره ای از آنها را نگفته‌ام...وآه و افسوس...به امید انتشار=)SaharSaharMon, 11 May 2026 21:51:30 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/باید-از-هم-میگذشتیم-h7dxhoyxf47iلحظه ای مکث،آره تبدیل شده‌ای به لحظه‌ای مکث در بین کارها آنهم از سر اینکه چیزی دیده باشم که یادآور تو باشد،دیگر مثل گذشته در ثانیه به ثانیه زندگی نیستی حتی دیگر با دیدن لیوان چایی به یادت نمی‌افتم حتی غروب ها بدون یاد تو سر می‌شود هوای خنک صبح و تلالو خورشید یادآور تو نیست دیگر آن خیابان ها خیابان های محبوبم نیستند،حتی آهنگ ها بوی تورا نمی‌دهند!حتی بوی عطر تورا در خیابان نمیشنوم،فقط در بعضی آهنگها تبدیل شده‌ای به لحظه‌ای خیره شدن به نقطه‌ای کور و دور شدن از واقعیت... دیگر در خیابان دنبال نگاه‌های تو نیستم اصلا برایم مهم نیست در کجایی یا حتی برایم مهم نیست آن نگاه ها را به چه کسی داده‌ ای دیگر با دیدن شعرها به یاد تو نمیفتم تو دقیقا لبه‌ی پرتگاهی عمیق بودی و من تورا قله میدیدم!از لبه‌ی پرتگاه تو کمی لرزیدم اما ناگهان مثل بازی های بچگانه من را به ته آن دره‌ی عمیق پرت کردی! برای من همیشه سرابی بودی که هرچه به سمتت دویدم دورتر شدی،اما من این را پذیرفتم و به کورترین نقطه در قلب و ذهنم سپردمت تو هم از همان گذرگاه‌های زندگی بودی که گاه می‌آیند که بمانند‌ گاه می‌آیند که بروند و فقط تو را بیدار کنند اما تو برایم خیلی درد داشتی از من ویرانه‌ای ساختی که بازسازی آن سالها زمان می‌خواهد تو نمیدانی که در همه‌ی خیابان های خیالم باهم پیاده راه رفتیم فنجان‌های خیالی پراز هیچ که باهم نوشیدیم لبخندهایی که فقط برای هم بود من تو را در جزئیات کوچک یافته بودم در زخم کوچک روی انگشت کوچکت روی ترکهای لبت من هیچ وقت چهره‌ات را ندیدم تو را می‌شناختم اما فقط چشمانت را می‌دیدم من حتی نمی‌دانستم بینی تو چه شکل است یا حتی چه کفشی پوشیده بودی من حتی جزئی ترین اشیائی که حتی برای لحظه ای با دستانت برخورد کرده بودند را نگه می‌داشتم میزم پراز جزئیات تو بود نمیدانم چه بگویم از احساسات پایمال شده؛🌝و حالا تو صفحه‌ی ورق خورده‌ی دفتر زندگی هستی و هرگز به این صفحه برنخواهم گشت گاهی نوشته‌هایش را مرور میکنم اما هرگز به آن برنخواهم گشت و شاید روزی آمد که حتی مرور نکردم...و درآخر تو مرا به هر شکلی که دوستت داشتم،شکستی!SaharSaharMon, 11 May 2026 19:31:18 +0330https://virgool.ir/Letter/نامه-ای-برای-تو-rouirvor043bچقدر آرام بنظر میرسی عزیزکم! و این درحالیست که شعله های افکار و درد ها و ... درونت زبانه می‌کشند اما تو داری تلاش می‌کنی برای اندکی آرامش تلاش میکنی حرف دیگران را نادیده بگیری تا وقتی که درزمان درست خودشان سکوت کنند!چقدر غمگینی،غمگین تر از هم سالانت میدونم همش ته دلت داری میگی چرا من انقد باید سختی بکشم چرا بقیه مثل من نیستن و با خیال راحت میرسن به همه چی! چقدر انتظار انتظار انتظار...واژه‌ی غریبی نیست نه؟ سراسر زندگی‌ات شده است انتظار! اصلا کی قرار است بالاخره این انتظار به پایان رسد یکبار هم که شده جهان کوتاه بیاد و تو انتظار نکشی...آرزوهایی که هرروز یکی بعد از دیگری تبدیل به رویا می‌شوند و دور‌در‌دست تر! یادت میاد وقتی کوچیک بودی به این سن که فکر میکردی قند تو دلت آب میشد؟اما عزیزکم متاسفم که هیچ چیز شبیه رویاهای کودکی نشد...هیچ وقت تو زندگیت معنای واقعی حسرت رو درک نکردی اما در این یکسال طوفانی کلمه‌ی حسرت حرف به حرف برایت معنا شد! انگار زمان ایستاده دقیقا ایستاده تا درد تورا تماشا کند انگار که لذت می‌برد از این درد... و مانده‌ای چشم در راه روزی که این غم ها سرآید؛شعری از قیصر‌امین‌پورSaharSaharSun, 10 May 2026 15:40:18 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/دلنوشته🪄-v1nnrf17plmkزندگی واقعا جریان عجیبی‌ست گاهی دلتنگ لحظه ها و حال و هوا و اشخاصی می‌شوم که دیگر نیستند و حتی اگر بودند دیگر مثل آن موقع ها حالم خوب نبود!یادم نمی‌آید که از احساساتم زیاد به کسی گفته باشم تا جایی که در یادم است همیشه محتاط بودم در گفتگو با آدم ها و در صمیمیت با آدمها؛ دوستان صمیمی داشتم اما هیچ وقت آنقدر صمیمی نبودم که همه چیز را به آنها بگویم چرا آنها می‌گفتند و من هم مانند صندوقچه‌ای امن برایشان بودم اما من! چیزهایی را تجربه کردم که حتی نزدیکترین افراد زندگی ام بی‌خبرند! شبهایی گذراندم که فقط من، کنار من بود؛انگار قرار است تمام اینها همراه روح از تنم خارج شوند اصلا این ابهام همیشه همراهم بوده که آیا این کار من درست است یا نه اما تاجایی که یادم هست همیشه سعی کردم بار مشکلاتم را خودم حمل کنم و با کسی شریک نشوم و همین است که اطرافیان من را آدمی آرام و بی دغدغه می‌بینند!😂شاید این هم اشتباه باشد که بگویم تنهایی! همیشه یک همراه بیشتر نداشتم و هیچ وقت مرا تنها نگذاشته همیشه با او حرف میزنم از همه چیز و همه کس و او هرگز مرا سرزنش نکرده! لحظه ای در زندگی نبودش را حس نکردم هربار بی قرار بودم به آسمان خیره شدم و با اون حرف زدم و او همیشه گوش شنوای من بود؛و برعکس خودم که به کسی تکیه نکردم خیلی تکیه‌گاه بودم گاهی به خودم که می‌آیم میفهمم از خود گذشتم تا تکیه گاه امنی باشم! خیلی تلاش می‌کنم که اینطور نباشم!و در آخر از همراه همیشگی ام میخواهم در ازای این تکیه‌گاه بودن ها کسی را برایم برگزیند که به او تکیه کنم مانند خودش باشد و انگار که روح خود را دراو دمیده باشد تا دیگر بیش از حد وقت او را نگیرم فقط برای چیزهای ضروری به او مراجعه کنم😂💫آینده‌ی مدنظر با تکیه گاه مدنظر😂قطعا که من هم تکیه‌گاه امن او خواهم بود!SaharSaharTue, 05 May 2026 12:00:26 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/چشم-ها-amxotvnhrx5eچشمها!چشمها همیشه برایم داستان ها داشته اند؛ شاید بهتر است بگویم چشمها نقطه ضعف من هستن!شاید اگر بپرسند چه چیزی تورا دگرگون میکند بگویم چشمها؛ شاید فردی زیباترین و متعادل ترین چهره را داشته باشد اما اگر چشمهایش عمق نداشته باشند برایم مهم نیست؛گاهی می‌گویند چشمها دروغ نمی‌گویند شاید من هم روزی اینرا باور داشتم اما بارها زندگی من را با چشمها به چالش کشید و به من فهماند که چشم ها نیز دروغ می‌گویند، نمیدانم ولی ذوق و شور و برق و عمق نگاه‌ها را می‌بینم و می ستایم!اما واقعا انگار چشمها داستانشان فرق می‌کند و چه شعرهایی که بخاطر چشمها سروده شده و این راز پنهان از ادراک من خارج است.خلاصه که به قول صائب تبریزیبیچاره عاشقی که شود مبتلای چشم😄🪄SaharSaharMon, 04 May 2026 16:40:36 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/جریان-پرتلاطم-zimpsorvvdyyدر هیاهوی این روزهای عجیب اردبیهشت که شاید بهتر باشد بگویم اردیجهنم😅 واقعا نمیدانم درکجا ایستادم از آینده ای مبهم،از مردمی که میبینم چیزی جز درد ندارند اما میجنگند برای اندکی زندگی که حق طبیعی آنهاست!و من که نمی‌دانم چه خواهد شد چه آینده ای در انتظارم است شاید با این سن کم چیزهای زیادی را تجربه کردم و دیگر از آینده آنقدر نمی‌ترسم!مگر چیزی بدتر از اینها خواهد شد؟شاید هم شد نمیدانم اما من آماده‌ام دیگر چیزی مرا شگفت زده نخواهد کرد!به قول حسین پناهیمن تکه تکه از دست رفتم؛در روز روزِ زندگی‌ام...SaharSaharMon, 04 May 2026 11:40:18 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/و-تو-هرگز-اینها-را-نخواهی-فهمید-h5stjxlltrlkهمه چیز از آن نگاه شروع شد کاش هیچ وقت شروع نمیشد؛شاید همه چیز برای من شروع شده بود و تو فقط بازیگر فیلم محبوب من بودی!هر روز مشتاق تر به رسیدن به انتهای فیلم بودم و تو هرروز بازیگری بهتر! ساعتها می‌توانستم در بازی چشمایت غرق شوم و به چیزی فکر نکنم ولی تو درآن زمان فقط نقش خود را در فیلم من ایفا میکردی و باقی زمان در زندگی واقع‌ات بودی و من فیلم محبوبم را زندگی میکردم!و تو آنقدر بازیگر خوبی بودی که تمام بیننده ها بازیگری تو را چیزی جز حقیقت نمیدانستند،تو در دعاهای نمازم بودی!در همه جا بودی! ولی ناگهان در میان فیلم کسی چراغ هارا روشن کرد و همه چیز عیان شد! و من به مخاطب شعرهایت و زندگی واقعی تو آگاه شدم!آری من دیدم کسی را که هم زندگی تورا و هم اتاقت را زیبا کرده بود؛ همه چیز همچون آوار بر سرم خراب شد!هرگز چنین نبودم حتی با گذشت مدتها هنوز نمیتوانم قبول کنم که تو فقط بازیگر خوبی بودی همین! و تو همه چیز را در زندگی من نابود کردی همه چیز را! مدتهاست چشمهایت را ندیدم و درعمق نگاهت غرق نشده ام اما من این غم را پذیرفتم و آنرا به ژرف ترین جای قلبم فرستادم و حالا همه عالم را بازیگر میبینم!و درنهایت به قول فریکس فروتنشاید چشمان هم دروغ می‌گویندنمیدانم ولی یادم است چشمانش هم از شوق دیدنم برق می‌زد...SaharSaharSun, 03 May 2026 18:30:40 +0330https://virgool.ir/@Sahar_8a/تنها-گناه-آینه-زودباری-است-x8lxznwfrplqچشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری استجای گله نیست!که این رسم دلبری استهرکس گذشت از نظرت،در دلت نشستتنها گناه آینه ها زودباوری استمهرت به خلق بیشتر از جور بر من استسهم برابر همگان،نابرابری استدشنام یا دعای تو در حق من یکی استای آفتاب،هر چه کنی ذره پروری است!ساحل جواب سرزنش موج را نداندگاهی فقط سکوت،سزای سبک‌سری استفاضل نظری🦋SaharSaharSun, 03 May 2026 12:01:10 +0330