https://virgool.ir/feed/@Saghar.fakhrifa2026-11-11 12:44:25https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Saghar.fakhrihttps://virgool.ir/@Saghar.fakhri/نمیتونی-نترسی-aypq5adb7cwsدر ادامه پست قبل... دروغ چرا؟ ترسیده بودم . وقتی منتظری یه ماه دیگه دختری رو که برای وجودش انقدر صبر کردی بغل کنی ، نمیتونی نترسی. وقتی میتونی تعداد نفساتو بشمری، نمیتونی نترسی. وقتی هر روز دکمه کانالهای تلویزیون و خبرگزاری ها و اینستاگرام رو به امید پیدا شدن یه داروی کوفتی موثر بالا و پایین می کنی ، نمیتونی نترسی. وقتی سخنگوی وزارت بهداشت میاد توی دوربین زل میزنه و میگه بازم ۱۰۰تا ، ۱۵۰تا، ۲۰۰ تا آدم رفتن زیر خاک و آرزوهاشونو برای همیشه با خودشون بردن ، نمیتونی نترسی. وقتی می فهمی حالا حالا ها خبری از واکسن نیست ، نمیتونی...نمیتونی نترسی. بخصوص که حدود یک سال و نیم باشه از زیر تیغ یه جراحی و مریضی دیگه سالم بیرون اومده باشی. قضیه چیه خدا؟! بازم؟! من ترسیدم. برای خودم برای بچه م برای عزیزام . بیشتر از همه برای اینکه نکنه نتونم بچه مو ببینم. انرژی مثبت و کائنات و این چیزا هم راستش این جور موقع ها خیلی به کارم نمیاد. اهل خاک ریختن روی واقعیت نیستم . می ترسم ولی می پذیرم . نذاشتم کسی بفهمه .حمید شد پرستارم. سه هفته کامل. راضی بودم ازش. دوباره سرپام کرد . مادر بچه شو... فقط چهارده روز از بهار گذشته بود که گذاشتنش توی بغلم...وای که برای دیدنش چقدر وحشت رو پشت سر گذاشتم‌. حالا نزدیک شش ماهه دارم مادری می کنم . اما هنوز این ماجرای پیچیده کرونا تموم نشده. یه روزی حتما براش میگم تو سال هزار و سیصد و کرونا به دنیا اومده. شاید قدر زندگی رو بیشتر بدونه...ساغر فخریساغر فخریThu, 01 Oct 2020 01:15:42 +0330https://virgool.ir/@Saghar.fakhri/مادرانگی-سال-کرونا-im2ybbx4tr0wخیلی خیلی قبل تر از این زمان وقتی به مادر شدن فکر می کردم توی خیالاتم (حتی ذره ای ) نمی گنجید که بچه م رو باید وسط یه بیماری ترسناک و غیر قابل مهار شدن به دنیا بیارم . شاید چون تنها سختی مادر شدن از نظر یه دختر جوون و شر و شیطون توی انتخاب اسم بین چند تا گزینه و یا به توافق رسیدن با خودش در مورد تعداد بچه هاش بود!! پس این که میگن تا تو دل یه ماجرا نباشی و از نزدیک لمسش نکنی نمی تونی قضاوتی بکنی پر بیراه که نه ،دقیقا حرف درستیه .حتی خیلی خیلی قبل هم نه ،همین حدود یک سال پیش هم که جواب تست بارداریم مثبت شد فکر نمیکردم قراره تا چند ماه بعد دنیا کن فیکون بشه. من مادر شدم. وسط قرنطینه. تا قبل از اون این کلمه رو برای یه سری از آدما که بیماری خاص دارن و تو بیمارستان هستن شنیده بودم . یا برای بعضی از زندانیا. برام کلمه دوری بود . نمی دونم چرا . ولی من یا بهتره بگم ما زندگیش کردیم. مایی که حالا وسعتش به اندازه یه جهان شده بود . همین دنیای پر از قشنگی و لذت ما رو محروم کرده بود از همه چیزایی که تا حالا به ما داده بود شده بود زندانبان ما و ما هم زندانیاش. من حدود دو ماه آخر بارداری رو وسط این حسا گذروندم. حتی بیشتر از یه حس . من مبتلا شدم به همراه بچه ای که تو وجودم بود و این اولین چالش دخترم حتی قبل از دیدن این دنیا بود.ساغر فخریساغر فخریSun, 27 Sep 2020 02:14:39 +0330