https://virgool.ir/feed/@Saba.ba.sinزرد خواهم ماند...✨️fa2026-11-11 03:43:29https://files.virgool.ir/upload/users/4556557/avatar/CQ5Mj5.jpghttps://virgool.ir/@Saba.ba.sinhttps://virgool.ir/@Saba.ba.sin/قفس-من-از-آهن-نبود-vad23ytk4ptdسوگند به بال‌هایی که پیش از گشودن، شکستند...و چه بسیار بال‌هایی که هرگز نشکستنداما هیچ‌گاه طعم آسمان را نچشیدند.گویی ترسی ازلی در رگ هایشان جاری بود؛ترسی که انها را از پرواز منع و به انفعالی بی پایان فرا میخواند.انها در قلمرو خویش پادشاهی میکردند بی آنکه از معجزه وجودشان ، از بالهایشان بهره ای ببرند.و ندانستند چه بسیار کسانی که در حسرت همان معجزه سوختند و برای تجربه یک پرواز ، سقوطی باشکوه را به جان خریدند.اما منبالی داشتم توانا برای پروازبا آن میتوانستم‌اوج بگیرم و به بی کران برسم.اما اندوه و صد اندوهمیله هایی مرا، در حصار خویش محبوس کرده بودند.سال‌ها دست بر میله‌ها می‌کشیدم تا شاید جنسشان را بفهمم...آهن نبودند.هرچه بودند،از خودم سخت‌تر بودند.چه بیهوده است توانا بودن، زمانی که بال‌ها نه برای گشودن، بلکه تنها برای سنگینی بر دوش خویشند...من در میان میله ها هروز آسمان را میدیدم...آسمانی که گویی به نام من سند خورده بود.کاش بالی نداشتمکاش بالهایم شکسته بودکاش سهم من هم دردی آشکار بود.که این درد پنهان من از هر سقوطی جانکاه تر است...گفته بودم میله ها از من سخت تر بودند؟آری سرانجام راز آزادی را یافتم...برای رهایی باید من از میله ها سخت تر میشدم.دیگر سالها نبود به ماهیت میله ها می اندیشیدم،چراکه دیگر هیچ میله ای توانایی محدود کردن مرا نداشتمن با صیقل دادن اراده‌امخود را سخت و سخت تر کردمبال ها را گشودمو آن روز که من از میله‌ها سخت‌ترو از تقدیر، استوارتر شدم،آسمان مرا در آغوش خویش گرفت.آن روز، روز آزادی من بود...《سبا با سین》سبا با سینسبا با سینTue, 14 Jul 2026 23:08:25 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/او-tnjdbiugecfuقسم به او…به او!؟او کیست؟نمی‌دانم.و شاید همین ندانستن،دانستنی است که از دل برآید نه از عقل...او تمام تمامیت من استو من،ذره ای گم‌گشته ام در حضوری بی‌کران از او...با اوست به عرش رسیدنم،و با اوست حضیض شدنم.او کیست؟باز هم نمی‌دانم.زیرا نام‌ها از توصیف او عاجزندو واژه‌ها در برابر او تنها خاکستر.کاش می‌توانستم آن‌قدر از او بگویمکه نامش،قسم تو نیز شوداما نمی‌خواهم.نه از سر بخلکه از بیم آن‌که راز مناز حرمت خلوتش بیفتد.او تنها برای من است،و من برای هیچ‌کس...و این میان،حقیقتی تلخ ایستاده استمن و اوهیچ‌گاه ما نخواهیم شد.ما نشدن ما اندوه بسیار دارد.به اندازه بغضی که راه گلو را نمی‌یابد.به عمق چشمه ای از اشک،که هرگز خشک نخواهد شد.و به اندازه لبخندی که سال‌هاست،راه رسیدن به لب را گم کرده.غمگین استخیلی غمگیناما آیا خودخواهی‌ستاگر بگویمکاش اونشود با دیگری مابگذار او،اوِ من بماند.نه در مالکیتکه در محراب دلبگذار اوتا ابدقسمِ من بماند...سبا با سینسبا با سینMon, 11 May 2026 23:40:27 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/شجره-طیبه-flnbd06fqygfآنها ریشه در خاک شدندریشه ای که بلندایش رسید تا خداشاخه هایی رو به آسمان شدندشاخه هایی که دعا شدند برای سلامتی مامیوه هایی پربار شدندمیوه هایی که نذر شدند برای پیروزی ماتنه ای استوار شدندتنه ای که سپر شد برای محافظت از مابرگهایی پرقدرت شدندبرگهایی که فرود آمدند بر سر دشمنانآن نوگلانخواهان پسوند شهیده شدندپسوندی که خار شود بر چشم دشمنانآنان سبز خواهند ماندتا آزادی و پیروزی ایرانتا ابد...اکنون اگر از دیده رفتند از یادها تا ابد نخواهند رفت.سبا با سینسبا با سینSat, 11 Apr 2026 11:38:36 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/پرواز-در-قعر-چاه-lsaxwxyzmiifپرواز به قعر چاهبه دست چه کسانی؟به دست کسانی که خواهان پرواز من بودند.به دست کسانی که پرواز را از شاخه درختی شکوفه زده به شاخه ای دیگر به من آموختند.بارها نتوانستم و نتیجه اش سقوط بروی چمن زار بود.هربار خودشان تسکین دهنده بال هایم بودند.هربار خودشان شوق پریدن من بودند.تشویق کننده ام تنها آنان بودند.روزینمیدانم چه شدمن را لبه چاه بردنداینبار با ممانعت نپریدممن را به درون چاه پرتاب کردنداین جزو تمرین پرواز نبود، آیا بود؟بال و پرم آسیب دیدجان پرواز نبودبه قعر چاه سقوط کردمخبری از نرمی چمن زار نبودصدای کمک خواستن من بلندایش تاگوش آنان نبود؟این خنده ها برای مسخره کردن من که نبود؟پس چرا خبری از طناب نجاتشان نبود؟یعنی طناب برای کمک‌به‌من نبود؟چرا سایه هایشان دیگر نبود؟مَرگ به دست دوست سزاوار من نبود...سبا با سینسبا با سینWed, 28 Jan 2026 23:28:23 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/در-عمق-تاریکی-ها-تنها-شکافی-کافیست-تا-نور-بر-تو-چیره-شود-hasq9pwim49vدر عمق تاریکی ها تنها شکافی کافیست تا نور بر تو چیره شود...گم شده ای بودم من در حصار تاریکینورمرا نیافت من هم جویا نشدم اورانخواستم که پیدایش کنمتاریکی مرا به خود عادت داده بودعادت کردن راحت است و ترک آن بسی سختراستش میترسیدم پشت به تاریکی کنم و بدنبال نور بگردمنور را تنها شنیده بودمش آن هم از زبان تاریکیمیگفت هر چه من دارم او ندارتشورد زبانم شده بود تاریکیچه میدانستمگمان میبردم تاریکی تمام کمالات را داراست ونور هیچ استزهی خیال باطل مرا گول زده بودندو چه ساده گول خورده بودمکاش نور مرا پیدا کندافسوس برای عمرمصدایی میشنوممرا کسی به خود میخواندمیدوم در حصار تاریکی به دنبال صدازمین میخورم و برمیخیزمحصار تاریکی تنگ و تنگتر میشودمرا محکم در چنگالش داردکاش مجالی دهد مراکاش بفهمد دیگر خواهان او نیستماخر صدای نور را نمیشنوددل انگیز ترین صداپس چه بود که میگفت نور صدا نداردنور تو را در تاریکی نمیبیندنور حتی اسم من را هم از بر استداد میزنم نورررخواهان تو هستممرا از دست تاریکی به رهادر کثری از ثانیه از چنگال تاریکی خلاص میشومبی وقفه میدومشکافی میبینمنور است نوررررردستم‌دعا میشود برا لمس اوچشمم عادت این همه زلالی و پاکی را نداردبر میگردم و به پشت سر نگاه میکنمتاریکی لنگان و بی جان سمتم می آیدمرا فرا میخواندتاریکی چه صدای گوش خراشی داشتچرا انقدر کدر و ناخالص بوددر حقیقت من چه کسی را میپرستیدمشیک سیاهی مطلق ، کدری ، زشتی و ناپاکی را؟ننگ بر مناز نور گلایه دارمچرا مرا زود تر از اینها صدا نکردچرا حواسش پی من نبودمن از او ناآگاه بودماو که آگاه بودنجوایی از نور به گوشم میخورد:سوختم در حسرت یک یا ربت غیر لیلا بر نیامد از لبتروز و شب اورا صداکردی ولی ، دیدم امشب با منی گفتم : بلی؛《سبا با سین نوشته》سبا با سینسبا با سینWed, 21 Jan 2026 00:47:58 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/پیری-در-پیراهن-جوانی-cdoyrlmhcnazنمیدانم قرار است چه بنویسم و به کجا برسم آخر من هیچوقت راه بلد نبودم این کلمات بودند که راه خود را پیدا میکردند مرا هم همراه خود به مقصد میرساندند بنظر انها هم مثل این روزهای من سردرگم شده اند انگار من نیستم که گیج و سردرگم زندگانی که نه با مردگانی لحظات را سپری میکنم.هر بار که امدیم شکایت کنیم گفتند میگذرد اما به چه قیمت... قیمت ها هم خیلی وقت است که دیگر ثابت نیستند هر بار که گفتیم میگذرد باید بگوییم الان یا الان ؟ گذشتن ها هم دیگر گران شده ، ساعت های بسیار زیاد جوانیمان است که باید خرجشان شود...راستی چند ساعت از جوانیمان باقی مانده؟اصلا چیزی هم باقی مانده ...کاش مانده باشد اخر میگویند شادی در راه استشادی هم جز سراب برای ما هیچ نبود...کاش میفمیدیم اندک باقی عمرمان خرج چه چیزی خواهد شد...کاش میفهمیدند ما جوانان ۲۰ ساله پیری هستیم در پیراهن جوانی...کاش عمرمان را گران نمیکردند...کاش های زیادی باقیست کاش عمری باشد کاش هارا بکاریم و سبز شوند...سبا با سینسبا با سینWed, 14 Jan 2026 13:55:13 +0330https://virgool.ir/@Saba.ba.sin/میگذرد-ks5lrsxxmimiمینویسم ، من هم دست به قلم میشوم تا بماند از این روزهایم چیزی به یادگارمنِ سبای با سین نیمچه نویسنده نمیدانم امروز و در این زمان چه بنویسم از کجا شروع کنم از دل کدام آدم بنویسم از دل مادری بنویسم که هر شب چشم انتظار نوجوانش است یا از دل پدری بنویسم که به فکر در آوردن پول مایحتاج زندگی اش یا از دل خودم بنویسم که کلاف زندگی ام جوری گره خورده که نمیتوانم سرش را پیدا کنم احتمالا همین روز هاست که مجبور شوم قیچی اش کنم آنقدر کلاف را باز کنم قیچی کنم تا بالاخره گره های کورم از بین برود این توصیف شاید برای حال اکنونم چیزی مسخره است اخر من هر چه قیچی کنم این گره ها کور و کورتر میشوند من واقعا دیگر امیدی به کلاف بدون گره زندگی ام ندارم.این کلاف تا کی جان خواهد داشت ‌که من قیچی به بختش بزنم؟چه کسی مرا اینگونه کرد؟چه کسی سبای با سین را به این روز انداخت؟چه کسی اکنون حال مرا درک میکند...؟صد البته که فقط من به این حال دچار نیستم...سبا با سینسبا با سینMon, 12 Jan 2026 20:32:09 +0330