https://virgool.ir/feed/@S_s05364650fa2026-11-11 23:47:55https://files.virgool.ir/upload/users/1957007/avatar/GP4bFk.jpghttps://virgool.ir/@S_s05364650https://virgool.ir/@S_s05364650/بخشش-vzck1gx3cwxiسرخوشی بی‌دلیل سبک‌کننده است. انگار آن بندهای محکم که با واقعیت داشته‌ای را یک‌جا پاره می‌کند و اجازه می‌دهد بی‌آن که به تلخی‌های دنیا تکیه کنی، جدا از همه‌چیز و دور افتاده از هر بساط ناخوشایندی در حالتی فرو بروی که تمام دنیا به اندازه دانه‌ی سیبی کوچک و بی‌اهمیت شود. چشم‌هام را می‌بندم تا در آن خلاء تعریف‌ناشدنی گم شوم. مثل گیجی اول مستی چیزی توی سرم وول می‌خورد و می‌توانم صدای نشستن نور را بر روی اشیا بشنوم. تکه‌های پراکنده رنج روی تن‌ام مثل جزیره‌های متروکی، خاموش می‌شوند. صدای قلبم را می‌شنوم که شبیه تیک تاک ساعتی است که در خانه‌ای خالی پژواک می‌شود. انگار به جایی بیرون از منطق دنیا پرتاب شده‌ام و شبیه همون بهارکه نمی‌خواست تنها به شکوفه و درخت بسنده کند، رؤیاها و لحظه‌ها مثل باران ناگهانی روی سرم می‌بارند؛ خاطره‌ای قدیمی، تصویرهای پی‌درپی از لبخندی که دلم را لرزانده بود، دست‌هایی که گرما می‌بخشیدند، چشم‌هایی که دعوتی به اشتیاق بودند، آغوشی كه شبیه خانه بود، شعری که فراموش کرده بودم، تکرار نام تو در تاریکی، دهانی که بی‌پروا می‌بوسید و بعد سرخوشی كه تمام شد، کوتاه و عجیب. کاش در گوشم کسی می‌خواند: ای کمی رفته بالاتر از واقعیت، با تکان لطیف غریزه، ارث تاریک اشکال از بال‌های تو می‌ریزد.ستایش سلحشوری‌استایش سلحشوری‌اTue, 31 Jan 2023 00:37:49 +0330https://virgool.ir/@S_s05364650/ریشه۲-qoijxdxnmbkbریشه ۲شاید دیر اما در نهایت به این نتیجه می‌رسی که همیشه هم نباید جنگید. من برای نجنگیدن یک افسانه کوچک و نمادین دارم. در این افسانه، تو و اژدهایی بزرگ دو سر طنابی را گرفته‌اید و می‌کشید در حالی‌که بین‌تان دره‌ای عمیق است. تو تا می‌توانی طناب را می‌کشی، بارها و بارها تلاش می‌کنی؛ اما در مرز سقوط و ایستادن، از خودت می‌پرسی که چرا اصلاً طناب را رها نمی‌کنی؟ آن لحظه چیزهایی در ذهنت جابه‌جا می‌شود. تعریف‌ها، الگوها و قواعد رایج برای مقابله با هر چیز. به‌خصوص اگر پای جنگ‌های بیهوده در میان باشد و امیدهای واهی، سعی‌های هدر رفته و تلاش‌های یک‌طرفه و تو می‌دانی که جنگجوی خوب همیشه جنگجوی برنده نیست. بعضی نبردها همین اندازه نابرابرند و گاهی تنها راه اژدهاکشی، رها کردن اژدهاست در آن‌سوی مرز سقوط و فرو رفتن.ستایش سلحشوری‌استایش سلحشوری‌اTue, 31 Jan 2023 00:21:37 +0330https://virgool.ir/@S_s05364650/ریشه-d9twn2d4x0ug‌به تو دست می‌سایم وجهان را درمی‌یابم ، به تو می‌اندیشمو زمان را لمس می‌کنممعلق و بی‌انتها ، عُریان...!می‌وزم ، می‌بارم ، می‌تابم آسمانم ، ستارگان و زمین ،و گندمِ عطرآگینی کهدانه می‌بندد رقصاندر جان سبز خویش...از تو عبور می‌کنمچنان که تندری از شب می‌درخشمو فرو می‌ریزم...شاملو??‍♀️?ستایش سلحشوری‌استایش سلحشوری‌اTue, 31 Jan 2023 00:08:57 +0330