https://virgool.ir/feed/@S_202523bfa2026-11-11 18:01:48https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@S_202523bhttps://virgool.ir/@S_202523b/نجات-بخش-زندگیم-lk3gy9pjn4g5همیشه برای رفتن به جایی مجبور بودم سر خیابون‌ها منتظر تاکسی بمونم یا اینکه با ماشین تلفنی برم.بماند چه انتظارهایی می‌کشیدم برای گرفتن یک تاکسی مخصوصا سَر ظهر یا زمان‌های خلوت خیابون‌ها. اون وقت‌ها که باید یه دور نذر چهارده معصوم می‌کردی تا ماشین گیرت بیاد.رفته رفته با بهتر شدن اتوبوس‌ها این وسیله رو به تاکسی ترجیح دادم. با اینکه هزینش نسبت به تاکسی کمتر و امکاناتش بهتر بود ولی بازم این وسیله چالش‌های خودش رو داره.مثلا ممکنه دیر به ایستگاه برسی و اتوبوس همان لحظه بِره و حدود یک ربع معطل بمانی. یا اینکه اون لحظه‌ای که نزدیک رسیدن به اتوبوسی ولی اون داره حرکت میکنه در این لحظه باید میک‌میک بشی تا اینکه به اتوبوس برسی. چه خاطرات خنده‌داری از دویدن برای به اتوبوس رسیدن دارم. اون لحظه‌های نفس‌نفس زدن، لحظه‌ای که مردم و اطرافت رو کلا فراموش می‌کنی و برات مهم نیست که چه شکلی بهت نگاه می‌کنن و تو ققط به این فکر می‌کنی که به اتوبوس برسی.ولی با پیشرفته شدن سیستم‌های اتوبوسرانی این چالش‌ها به حداقل رسیده. با برنامه‌های اتوبوسرانی شما می‌تونی زمان رسیدن اتوبوس رو به ایستگاه بفهمی، اینجوری چالش‌هایی که قبلا وجود داشتن به حداقل می‌رسه.حالا میخوام براتون از یک دوست همراه و نجات‌بخش بگم؛ دوستی که در تمام لحظات تلخ وشیرین همراهم بوده و هیچ وقت تنهام نذاشته. دوستی از جنس آهن. اسم این دوست عزیز من نجات بخش هست.بعد از سال‌ها انتظار و گذشت از چالش‌های تاکسی و اتوبوس سوار شدن و آرزو از بچگی بعد از گرفتن گواهینامه شوق خرید ماشین رو داشتم. از جلوی هر نمایشگاه ماشین که رد می‌شدم، هر کدومشون یه جوری چشمک می‌زدن. چشم‌هام از دیدن هر کدومشون برق می‌زد. روند خرید ماشین در حد برق زدن چشمام تموم شد، چرا که ماشین‌ها فقط از پشت ویترین زیبا بودند با قیمت‌های سرفلکی که داشتند. اوایل که گواهینامه گرفتم ترس عجیبی در وجودم بود. با حمایت‌های پدرم تونستم بر ترسم غلبه کنم. اوایل با ماشین پدرم رانندگی می‌کردم، رفته رفته که گذشت و کاملا مسلط شدم در یکی از تولدهام پدرم با خرید نجات بخش سوپرایزم کرد. اونجا بود که با نجات بخش آشنا شدم.حالا چرا اسمش رو گذاشتم نجات بخش؟! چون با اومدنش دیگه توی گرما و سرما منتظر تاکسی و اتوبوس نبودم. روند رسیدگی به روزمره رو برام آسون‌تر کرده بود‌. بازم برای خودش چالش‌هایی داشت، مثلا: تصادف، افسر، پنچرگیری و بقیه مسائل به یک ماشین که ممکنه برای هر کسی اتفاق بیافته.با نجات بخش خاطرات تلخ و شیرین زیادی دارم. خاطراتی از جنس توقیف شدن تا بوق‌های خوشحالی.هیچ‌‌وقت اون شبی رو که بارون میومد و با عجله نجات بخش رو به روی علامت پارک ممنوع بدون‌توجه پارک کردم رو فراموش نمی‌کنم، وقتی کارم تموم شد و برگشتم با صحنه غیرمنتظره‌ای رو به رو شدم. ماشینم نبود. حالا من مونده بودم و هوای بارونی و بدون ماشین. چکار باید می‌کردم؟! اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که به پدرم زنگ بزنم.زنگ زدم. بووووق.همچنان داشت بوق می‌خورد که یهو یه خانم پشت خط گفت: مشترک مورد نظر پاسخگو نیست.منی که حس ‌می‌کردم کل دنیا رو سرم خراب شده و نمیدونستم توی هوای بارونی چطوری باید به خونه برگردم.اون شب یکی از بدترین شب‌های زندگیم بود. با هر زحمت و سختی بود اون شب خودم رو به خونه رسوندم.وقتی به خونه رسیده بودم مثل موش آب‌کشیده شده بودم. هنگام ورود به خونه با نگاه‌های عجیب و حالت تمسخر خونواده رو به رو شدم. اولین چالشم با نجات بخش.گذشته خیالت راحت بود که اگه قرارِ جریمه بشی فقط زمانی که افسر تو رو ببینه. تا روند به اینگونه بود، خیلی جریمه نشده بودم. اما امان از اون روزی که دوربین‌ها مسئول جریمه نوشتن شدن. جوری برام پیامک میومد که انگار دوربین‌ها فقط فوکوس کرده بودن روی ماشین من.بگذریم حالا برگردیم به روزی که با دوستام شب رفته بودیم خیابون‌های شهر رو چرخ بزنیم. همینجوری که برای خودمون خوش بودیم. یهو هجومی از صدای بوق ماشین‌ها به گوشم رسید. نگاه به اطرافم‌ کردم و با دیدن ماشین گُل‌زده عروس ذوق زده شدم. بی‌‌اختیار با بوق زدن همراهی‌شون کردم. اون شب پر از شادی و امید برای من داشت.به نظرم هر چیزی چالش‌ها و خوشی‌های منحصر به فرد خودش رو داره.داخل اتوبوس با آدمای مختلف آشنا میشی ولی از اون‌ سمت دویدن و منتظر موندن‌های طولانی رو داره.ماشین که داشته باشی بیشتر اوقات زودتر به کارات می‌رسی ولی پرداخت جریمه‌ها، جای پارک پیدا کردن چالش‌هایی که به وجود داره.😎Somayeh😎SomayehMon, 24 Nov 2025 00:48:08 +0330https://virgool.ir/@S_202523b/یکی-یدونه-بابا-frcydkdievrdبابا مثل همیشه به نونوایی رفته بود برای ناهار نون بخره. وقتی رسید خونه با صحنه ناخوشایندی مواجه شد.مامان با صورتی عصبانی به بابا نگاه کرد. مَنی که حس پدر شدن رو بهش داده بودم، الان چشمانم پر از اشک بود و مثل اَبر بهار گریه می‌کرم.بابا با چهره‌‌ای بهت‌زده به هر دومان نگاه می‌کرد.بابا گفت: چی‌شده؟مامان با شدت عصبانیت گفت: تحویل بگیر دختر گُلِتو!بابا با چهره متعجب و مهربانی که داشت به سمتم اومد.با لحنی آروم و دلنشین مثل همیشه بهم گفت: یکی‌یدونه بابا چرا ناراحته؟خیلی دوست داشتم همه چیز رو براش توضیح بدم ولی اشک‌هام اَمان نمی‌دادند. فقط با چشم‌های اَشکی و پف کرده‌ام به چهره بابا زُل زدم.مامان با همون شدت عصبانیت گفت: بیا ببین! گوشی رو سمت بابا گرفت. ببین یکی‌یدونه‌ات داشت با کی صحبت می‌کرده.بابام چشم‌هاش چهارتا شد.!بابا با لبخندی که به صورت داشت رو کرد به من گفت: دخترم این شوخیه دیگه؟!من همچنان سکوت کرده‌بودم.مامان ادامه داد: بیا خودت زنگ بزن تا باورت بشه.بابا با آخرین شماره تماس گرفت.بعد از دو، سه بار بوق خوردن، صدای مردی از پشت گوشی اومد.بابا با صدایی رسا و محکم احوال پرسی کرد. بعد شروع کرد به سؤال پرسیدن.صحبت‌هاش که تموم شد گوشی رو قطع کرد. رو کرد به من و گفت: چرا موضوع به این مهمی رو با مادرت در‌میون نذاشتی!من که از کار اشتباهم باخبر بودم و دفاعی نداشتم سَرم رو پایین انداختم و همچنان اشک می‌ریختم.بابام مردی مهربان بود و لحنی آروم بهم گفت: حالا اتفاقیه که افتاده. با این جوابایی که بهم داده، به نظرم این پسر مناسب خونواده‌ما نیست.من اینجوری بودم که چرا؟! دلیلش چیه؟!خانواده‌‌ای فرهنگی و از نظر سطح اقتصادی متوسط داشتم.بابا شروع کرد به دلیل آوردن برای هر حرفی که می‌زد. بابام توی استدلال و منطق آوردن مهارت زیادی داره.اول از شغل و وضع اقتصادیش صحبت کرد.ادامه داد: حالا اگه با این موضوع مشکل نداشته باشم. با فرهنگ و اعتقاداتش چطوری می‌خوای کنار بیای؟!من گفتم: مگه چشه؟!بابا در جواب سؤالم گفت: تو می‌دونستی طرف امام‌علی(ع) رو قبول نداره!گفتم: مهم اینه خدا رو قبول داره.گفت: یکی‌یدونه بابا، قربونت برم امام‌علی(ع) شناسنامه ما شیعه‌هاست. نمیشه به زبون بگیم شیعه‌‌ایم ولی علی رو قبول ندارم. کسی که ولایت‌ علی رو قبول نداشته باشه، هر عبادت و اعمالی که انجام بده قبول نیست.من همینجوری هاج‌ و واج به صحبت‌های بابام گوش می‌کردم.یه صحبت‌هایی از قبل به گوشم خورده بود. تعدادی از افراد زمان امامت امام‌علی(ع) بیعت خودشون رو به ظاهر فراموش کرده بودند و علی رو به عنوان جانشین پیامبر(ص) نپذیرفتن. به جاش برای خودشون ابوبکر رو جانشین پیامبر(ص) اعلام کردند. این ماجرا و تصمیم باعث شد بین مسلمانان تا به الان دو دستگی به وجود بیاید.داشتم دانسته‌های قبل خودم رو مرور می‌کردم و همچنان بابام داشت صحبت می‌کرد تا بتونه منو قانع کنه.صحبت‌های بابام باعث شد به فکر فرو بروم. ولی من دوستش داشتم. از قدیم گفتن عاشق کور و کَر می‌شود. منم انگار نمی‌خواستم قبول کنم که هیچ جوره بهم نمی‌خوریم.بابام خیلی اهل مطالعه بود، سواد مذهبی خوبی داشت ولی من مثل اون نبودم. باخودم می‌گفتم: مگه چه مشکلی داره دو نفر که اعتقاداتشون متفاوته باهم باشن! تازه نه کل اعتقاداتشون فقط سَر اینکه نفر اول کی بوده؟!تو افکار خودم بودم که با صدای بابام به خودم اومدم.دخترکم حواست اینجاست؟! حرف‌هامو شنیدی؟!سَرم‌ رو به نشانه تأیید تکان دادم.بابام تاکید کرد: پس دیگه سمت این پسره نمیری؟!منم با کلی شک و تردید گفتم: باشه. ولی من همچنان اون رو در قلبم دوست داشتم.😎Somayeh😎SomayehFri, 17 Oct 2025 17:55:23 +0330