https://virgool.ir/feed/@SHEIDA.GHORBANIهیچ زندانبانی نیست . . . جایی که آزادی ، خودش تو را تاب می آورد .fa2026-11-12 09:28:27https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@SHEIDA.GHORBANIhttps://virgool.ir/@SHEIDA.GHORBANI/مرگی-جاندار-و-سوگوارانی-بی-جانthe-haunting-of-hill-house-t8ehnqrvdcodقبل از شروع باید بگم اگر آدم های دنیای شما به خوب و بد یا خیر و شر دسته بندی میشن و آخر قصه دنبال مقصر می گردین این سریال رو تماشا نکنید.درسته که سریال عمارت تسخیر شده هیل در ژانر وحشت و جز سریالهای ترسناک رده بندی شده اما این مینی سریال ده قسمتی به هیچ عنوان به ترساندن شما از طریق صدای قیژ قیژ در یا سایه ها یا عناصر تکراری دنیای وحشت کاری نداره بلکه از سایه ی دردها و زخمهای مرئی و نادیده درون آدم ها و سوگ های جاندار و بی جان قلب آدم ها به بی رحم ترین حالت ممکن سود برده .نمیخوام متن رو طولانی کنم تا اسپویل یا سمت و سویی در نگاه شما ایجاد بشه اما روایت این مینی سریال خیلی خیلی متفاوته و اصلا کلیشه ایی نیست بیننده ناخودآگاه و بدون نتیجه گیری روشن و واضح درک میکنه که ابعاد مختلف زمان خیلی بهم وابسته اند و این وابستگی به قدری پیچیده ست که نمیتوان ترتیب مشخصی برای گذشته حال و آینده قائل شد .درسته که تا اسمش میاد همه میگن یک سریال وحشتناکه اما هیچ سبک سریالی تا الان ندیدم که انقدر جزییات و پیچیدگی های شخصیت پردازی کاراکترها بتونه در نهایت سادگی آدمو گیج یا میخکوب کنه منظورم میخکوب از بابت غیرقابل پیش بینی بودن روایت یا داستان نیست بلکه از بابت همزادپنداری با کاراکترها در ترسی که از روی هم جمع شدنِ مقدار زیادی اندوه و زخم روحی خودت و عزیزانته که مثل برف روی یکدیگر جمع شدهو هراس مبتلا شدن این حجم از سردی و بی حسی به بهمنی مهیب که در این بهمن سقوط و خفه شدن خودت و عزیزترین آدمهای دنیایی که در آن زندگی میکنی حتمی خواهد بود . . .بهمنی که تو و تمام آدمها را به مرگی جاندار و سوگوارانی بی جان مبدل خواهد کرد . . .روایت خانه ی هیل هاووس ما را وارد یک تحلیل شگفت انگیز رفتاری و روانشناختی دنیای انسانی می‌کند که همه چیز آن به شکل وحشتناک و عمیقی قابل درک و لمس است در واقع سریال یک تحلیل عاطفی از انسان‌هایی ست که در زندگی و کودکی با شکاف‌هایی روبرو شدن که منجر به ترس‌های ساده اما عمیقی در بزرگسالی آنها شده . چه چیزی ترسناک‌تر از پدر و مادر خواهر و برادرانی که فکر می‌کنند در محافظت از یکدیگر و خودشان در مقابل دنیای ناامن بیرون شکست خوردن . . . واقعا چه چیزی ترسناک‌تر از متلاشی شدن یک خانواده و باز متلاشی‌ شدنِ تکه‌های باقی مانده‌ی آن . . . ؟این سریال رو از دست ندیدشیداشیداThu, 14 Jan 2021 12:53:57 +0330https://virgool.ir/@SHEIDA.GHORBANI/سریال-big-little-lie-آدم-های-اییده-آل-دروغ-های-اییده-آل-djaiztpafpgwخب خب خب متاسفانه من اول متنو نوشتم و بعد تصمیم گرفتم عکسی رو که انتخاب کرده بودم رو با عکس الان تغییر بدم که البته نا خواسته سه پاراگراف اول رو حذف کردم و از اونجایی که بداهه می نویسم تصمیم گرفتم چیزی جایگزین نکنم . . . پس این شما و این ادامه ی اون سه پاراگراف :))))تنهایی ، افسردگی ، شکست در کار در عشق ، نارضایتی در سکس و سرخوردگی ، فرزندان غیرقابل پیش بینی پرخاشگر یا منزوی ، رابطه‌های زناشویی سرد و یا هنجارشکن ، وحشتِ از دست دادن کنترل زندگی و نداشتن مدیریت رفتار طوری که به عنوان یک انسان بالغ و مفید مورد پذیرش فرزندانمان قرار بگیریم ، بحران‌های میانسالی، ترس از اینکه فرزندانمون ما رو اونجوری که از خودگذشتگی کردیم فرصت هایی رو که بخاطر اونا از دست دادیم بخاطر نسپارن و هرجور برداشتی که شما رو از عزیزانتون دور کنه . . . هرکدوم از ما حداقل چندی از این دغدغه هارو داریم یا از سر گذروندیم .ملموس ترین شاخصه ی سریال برای من دویدن کاراکتر jane در کناره ی ساحل بود من هم مثل jane در سریال بارها با دویدن به جنگ افکارم رفتم بارها گم شدم درحالیکه از جسمم جدا افتادم و بارها پیدا شدم در حالی که به خودم تعلق نداشتم . . . بارها و بارهاآها موسیقی . . . مویسقی عنصر تفکیک ناپذیر فیلم که حتی یکی از کاراکترهای خردسال بیشترین ارتباطش با اشخاص از طریق جادوی موسیقی ست . . .آهنگ ها بخشی از جزییات دقیق فیلم هستند که نباید به سادگی از ریتم و معنای اشعارشون غافل شددر نهایت بهترین قسمت سریال بخش هایی ست که کاراکترها نقاب و دیوار خودشون رو کنار میزنن و به جای دامن زدن به پیچیدگی های سرسام آور ، یارگیری و دشمن تراشی های تکراری ، پیش داوریها و قضاوت های بی اساس روزمره ، مجبور می‌شوند احساساتشان را که به زور مخفی نگهشان داشتند ، برای یکدیگر فاش کنند و خود واقعیشان را بیرون بریزند . . .تمام موارد بالا برای کودکان و فرزندان به تبعیت خانواده ها و اکثرن در تضاد با والدین وجود دارد با این تفاوت که فرزندان شفاف تر شجاع تر در ظاهر شکننده تر و در باطن بخشنده تر از والدینشان ظهور می کنند برای همین یکی از جذابیت های انکارنشدنی فیلم پرداختن به روانشناسی کودک و نوجوان خصوصا تاثیرات مخرب بعضی از مصلحت اندیشی های والدین بر روی فرزندان است .روی هم رفته این مینی سریال درام انقدر قوی ست که نه تنها در بین کاراکترها توانایی از بین بردن و درگیر کردن مفهوم قربانی و مظنون ، متهم و بی گناه رو داراست بلکه مخاطبین هم در مقابل خود حقیقشان دچار خود درگیری می شن و مانع از خودسانسوری های عاریتی و مصلحتی درون مخاطبین حداقل زمان تماشای سریال می شود .شیداشیداWed, 08 May 2019 16:12:50 +0430https://virgool.ir/@SHEIDA.GHORBANI/شبه-خودشناسی-i7vtgngzhmf7گاهی اوقات در اکانت اینستاگرامم فیلم هایی که دوست دارم رو معرفی میکنم باید اعتراف کنم از بین فیلم های منتخبی که با دوستانم به اشتراک می گذارم فیلم هایی هستند که دلم نمی خواهد به کسی معرفی کنم یا راجبشان اصلا با کسی حرف بزنم شاید میزان تاثیر مفهوم فیلم بر ضمیر ناخودآگاهم انقدر عمیق و شاید نا مکشوف بوده که تنها دوست داشتم این فیلم ها رو با آدم های خالص و نزدیک زندگی ام شریک بشوم درست مثل همین سبک کتاب ها و مهم تر رازهای زندگیمان که همچنان تا بی نهایت شاید سر به مهر باقی بمانند . . . چیزی که از این مطلب مدنظر منه راجب فیلم ها یا اون آدم ها نیست راجب خودم و خودمونهبارها شده فیلمی رو با آدم هایی که برای من خالص و عمیق هستن نگاه کردم و تاثیر فیلم روی اون آدم ها انقدر کمرنگ و ضعیف بود که من به خودم و معیارها و چارچوب هایی که برای یک فیلم فوق العاده قائل میشم شک کردم . . . و این موضوع متقابلا برای اونها هم پیش اومده . . . بارها و بارهاو مهم تر از همه شاید اگر هریک از ما ده سال بعد همون فیلم رو دوباره تماشا کنیم حتی نظرات جدید و متفاوتی با نظارت قبلی خودمون داشته باشیممی دونین این موضوع فارغ از مثال فیلم در مسایل مختلف کوچیک و روابط نزدیک و صمیمی خانوادگی _ دوستی _ کاری و حتی عاطفی بارها پیش میاد ؛ متاثر شدن من از چیزی که دیگران متوجه نمیشن و بالعکس پیامدهایی که این حس در اشخاص و روابط به وجود میاره به طور عجیبی منفعل و تکراریست و اصلا چرا باید با سرخوردگی و بدون انعطاف پذیری همراه باشه . . . این عدم انعطاف پذیری آدم ها و اطرافیانم باعث شده باور کنم که آدم ها خودشون رو نمیشناسن و چیزی که به زبون میارن رو نمی فهمن خصوصا ما ایرانی ها به دلیل اینکه استقلال شخصی رو کاملا تجربه نمی کنیم و خیلی دیر در شرایطی که مسئولیت های مهم بهمون سپرده بشه قرار میگیریم خیلی دیرتر با خود واقعیمون روبه رو میشیم . . . و این باعث میشه با رویا پردازی راجب خود واقعیمون ؛ شخصیتمون رو بسازیم . برای مثال انرژی مثبت برخی از آدم ها در دیدار اول باعث شد بهشون نزدیک و صمیمی بشم اما متعاقبا در موقعیت های رفتاری به شخصه شاهد بودم که خلاف کلام و باور شخصیشون واکنش نشون دادن بارها برای هممون پیش اومده که بخاطر اینکه خود واقعیمون بودیم انتخاب شدیم و به مرور زمان در همان جمع بخاطر همون خود واقعی بودنمون زیر سوال رفتیم . . . چرا مگه چه اشتباهی از ما سرزده می دونید علتش چیه آدما گاهی مرز بین چیزی که دوست دارن باشن و چیزی که در شرایط مختلف هستن رو گم می کنند و از شما انتظار دارند که مثل مورد اول روشون حساب باز کنید و رفتار کنید درحالی که باوری که از خودشون دارن در حد وهم و خیالات و گاهی جملات کلامی باقی میمونه . . . گاهی خودمون هم دچار این معضل مسری میشیم اما نحوه ی رفتار اطرافیان خیلی به کاهش یا تشدید این مسایل دامن میزنه اینکه ما به کسانی احتیاج داریم که همواره تاییدمون کنن یا آدمایی که ما رو در چالش با اون خود صرفا خیالی قرار بدن ؟می دونم خیلی پراکنده نوشتم اما تصمیم گرفتم این اصل تکراری که هر کی من رو تایید کرد دوست منه رو نه فقط ذهنی حتی رفتاری و ارتباطی , در عمل نه صرفا مثل همه در کلام حذف کنم میخوام این بار به آدم هایی که حتی در دیدار اول بی دلیل حس خوبی بهشون ندارم شانس و فرصت برقراری ارتباط بدم حداقل در ازای تموم اون آدم هایی که بارها با لبخند و مهربونی بهمون نزدیک شدن باورشون کردیم و در عمل بخاطر یک اختلاف کوچیک و تفاوت ناچیز بهمون آسیب زدن . . .در واقع باید انقدر بخود واقعیمون نزدیک بشیم که واهمه ایی از ارتباط با آدم هایی که در نگاه اول مخالف یا حتی متفاوت با ما هستند نداشته باشیم نباید نسبت به آدم ها موضعی وجود داشته باشه و باید بپذیریم تموم این مواضع از ضعف درونی و عدم شناخت واقعی خودمون شکل میگیره . . .در آخر باید بگم ؛اول باید خودمونو انتظاری که از خودمون داریمو بشناسیم در واقعیت و شرایط مختلف باش رو به رو بشیم ضعف ها و قدرتهامون رو لمس کنیم سعی در ایجاد یک تعادل نسبی بین ویژگی های مثبت و منفییمون داشته باشیم و روی همشون سرمایه گذاری کنیم در این صورت حتی در تنهایی محض هم لذت و رضایت خاطر همراهمون خواهد بود و در غیر این صورت همیشه متکی به حمایت و تعریف و تمجید آدمهایی هستیم که اونا هم قدرت تنها نشستن راه رفتن و تصمیم گرفتن با خودشون رو ندارن و برای همیشه متوسل به سایر آدم ها میشن تا با تایید اونا خودشون و دیگران رو توجیه کنند . در نهایت این ما هستیم که تصمیم میگیریم نقطه شیداشیداMon, 06 May 2019 13:49:44 +0430