https://virgool.ir/feed/@SAER1933فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّـهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَfa2026-11-11 16:42:27https://files.virgool.ir/upload/users/1652427/avatar/pR9xcJ.jpghttps://virgool.ir/@SAER1933https://virgool.ir/@SAER1933/بقا-یا-تعالی-c1imu9phrz3gشاید به فردی که داخل این عکس هست برچسب کم‌ارزش، کسی که ارزش خودش را ندانسته و صرفا از تنش مایه گذاشته و شخصیت و ذهنیت و روح خودش را نادیده گرفته نگاه شود، کسی که تلاش خاصی نکرده و از همان اول زیبا دنیا آمده و دارد بدون صرف تلاش از همان نان می‌خورد.خب، چه اشکالی دارد؟مهم مگر نانی به کف آوردن و به غفلت نخوردن نیست؟این زن با پزشکی که سال‌ها درس خوانده چه تفاوتی دارد، وقتی او نیز به مانند او نانی برای خوردن دارد؟واقعیت این است که اتفاقا اگر بر اساس نان باشد این فرد از آن پزشک نیز حتی موفق‌تر است، چرا که بدون تلاش خاص و زحمت و خون‌دل خاصی به شهرت و محبوبیت و توجه و ثروت رسیده.زمانی داستات فرق خواهد کرد که عینک بقا را کمی کنار گذاشته و عینک تعالی را بر چشمانمان بگذاریم.تعالی، حرکت به سوی... به سوی چه؟در جهان‌بینی من، به سوی خدا، به سوی آخرت، به سوی یوم العقیم.با این دید، تعریف انسان و ارزش او فرق می‌کند، ملاک والا و پست بودنش تغییر خواهد کرد و اینجا می‌بینیم که چه‌قدر این فرد اشتباه حرکت می‌کند.انسانی که خدا آفریده برای عبادت و بالاترین عبادت را تفکر قرار داده، اینگونه آن عقل‌ را با چشمان خویش لگدمال می‌کند و در زنجیره معیوب و جنون‌آمیز بقا می‌ماند.وقتی زندگی دنیا «متاع الی حین» شود، وقتی «لا لبثتم الا قلیلا» شود، به دست آوردن یک تکه نان ارزش خاصی ندارد که شاید حتی ضدارزش تلقی شود.وقتی «کفی بالله شهیدا» محور اصلی بینش یک فرد شود، توجه‌ و شهرتی که از دیگران دریافت می‌کند، خاکستری می‌شود که حتی ارزش نگاه هم ندارد، چه بسا تکیه، آن وقت رضایت او ملاک می‌شود، حرف او و خواسته او، بی‌توجه به هرآنچه که نانی به کف‌ آرد و هرآنچه که بقا را ضمانت کند که این همان جان و عصاره اسماعیلِ ابراهیم است.توحید و معاد را در قلبت بزرگ دار که این راه سعادت است.https://www.youtube.com/watch?v=KM4Xe6Dlp0Yدیدنش خالی از لطف نیست. سائر🎒سائر🎒Fri, 06 Nov 2026 00:10:29 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/تاریخ-و-هویت-iqc5k4b99holداشتم موآنا می‌دیدم، یاد این عبارت افتادم که می‌گویند گذشته مهم نیست، حاله که مهمه، مهم نیست چه اتفاقی افتاده.نه با این گذاره خیلی موافق نیستم.گذشته مهمه! خیلی مهم!حافظه تاریخی یک ملت چیزی نیست که مثل یه داستان نه چندان ضروری بهش نگاه بشه. شاید سال فلان اتفاق و اسم چند خطی فلان بنیان‌گذار مهم نباشه اما روند شکل‌گیری اون مهمه، گفتمانی که در طول تاریخ داشته، گردنه‌های مهم تاریخی در اون و سرگذشت افراد مختلف با پیروی از افکار گوناگون! همه مهم و حائز اهمیت‌اند.نسلی که در حال شکل‌گیری یا بهتر است بگویم شکل‌دادنش هستند نسلی بی‌هویت، جدا شده از تاریخ خود و هرگونه علاقه و ارادتی به چیزی فرای لذت‌ و منفعت شخصی خود است، ملیت؟ فدا شدن برای وطن و خاندان؟ صیانت از تاریخ و مطالعه آن؟!چیزهای بسی خنده‌دار برایشان می‌نماید، البته شاید لاف وطنم پاره تنم را بزنند و خود را ایرانی یا هر ملیت و تباری که دارند خطاب کنند اما پوچ است و بی‌ریشه مانند عشق‌های هورمونی‌شان.در عمل چیزی جز روتین‌های صبحگاهی و زنجیره‌های عادت و لذت‌های خواب و خور و شهوت و شهرتشان، موفقیت‌های شخصی‌شان چیزی برایشان مهم نیست، به هرسازی می‌رقصند، به هیچ‌چیز و هیچ‌کس جز «حس خوبشان» وفادار نیستند و هرگونه تعهدی را وبالی بیهوده بر گردنشان می‌دانند.راستش حالم از این دنیای عدم قطعیت و احترام‌های توخالی به ارزش‌های نمادین به هم می‌خورد، دنیای قدیم را بیشتر دوست داشتم، دنیایی که ۷۰۰ سال ایران و روم با هم می‌جنگیدند، دنیایی که افتخار هرکس به دین و آیینی بود که پیروی می‌کرد و شکست و پیروزی جمعی را جدا از خود نمی‌دیدند، دنیای پر از قطعیت حتی به اشتباه را به این دنیای تردید و بهتر بگویم قطعیت تردید کنونی ترجیح می‌دهم، دنیایی که تنها باور واقعی ثروت است و تنها خدا سکه.افراد بی‌تعهد و تنها هستند و آسیب‌پذیر در مقابل برده‌داری نوین‌. هرروز تنهاتر و تنهاتر شده و توهم هم‌قبیله بودن را با شبکه‌های اجتماعی و لایک‌ها به آن‌ها حقنه می‌کنند.کار بیشتر،تعهد کمتر،روابط کمتر،تنهایی بیشتر،باور کمتر،احترام بیشتر،تردید بیشترهویت کمتر،لذت بیشتر...راستی انسان با گذشت زمان آگاه‌تر شده؟!به گمانم آری، آگاهی در هرچه ناآگاه‌تر کردن نسل خود به عیان‌ترین و وقیح‌ترین و ترسناک‌ترین شکل ممکن گویا...سائر🎒سائر🎒Wed, 16 Sep 2026 10:28:52 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/إذا-جاء-a8e9otysgoguبیوگرافی قبلیم آیه ۱ و ۲ سوره نصر بود:بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّـهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّـهِ أَفْواجاًخیلی آیه انگیزه بخشی هست به شخصه برای من، چرا؟راه رستگاری جامعه رو نشون میده، تنها راه گسترش جهانی اسلام، چطور؟این آیه زمانی نازل میشه که مکه فتح میشه و تمام قبایل اطراف و داخل مکه وقتی می‌بینند قدرت دست مسلموناست میان سمت اسلام، نمیگه یومنون الاسلام، میگه یدخلون فی دین الله، همینجور اومدند همه، گرچه همین بعدا مشکلاتی ایجاد کرد برای انتقال قدرت از پیامبر به حضرت علی(ع) ولی در کل الگو همینطور بود.الان هم همینه، چرا اینقدر بخشی از جامعه که به نظرم کم هم نیستند اینجور شیفته غرب هستند؟ رفتند فلسفه اومانیسم و فلسفه غرب خوندند از منابع اصیل؟ تاریخچه شکل‌گیری غرب رو خوندند؟ نه! یه نه قاطع!پس چی؟ می‌بینند غرب قدرت داره، رفاه داره، تکنولوژی پیشرفته داره، حتما یه چیزی بوده که اینقدر خوب هست، حالا میگیم اون عیب و نقص‌هاش که می‌تونید داخل مستندهای ضد ببینید اون رو نمی‌بینند. اینکه یه بخشی از این رفاه حاصل سال‌ها استعمار و استثمار جوامع دیگر هست رو نمی‌بینند.حالا اگه شما بیای یه چیز فراتر از اون بهشون بدی، مثلا میگم، یه رستوران فقط قهوه رایگان میده و کیفیت غذا خوبه؟شما بیای یه چیزکیک هم بذاری روش و با همون کیفیت غذا قیمت کمتر بگذاری، میان سمت تو، به همین راحتی!اکثریت هیچ‌وقت دنبال حقیقت نیست، دنبال قدرت هست، دنبال بقا، اکثریت قدرت رو لزوما در پیروی از حقیقت نمی‌دونند، گاها به عکس، تناقض ظاهری همیشگی قدرت و حقیقت رو می‌بینند.شما هیچ‌وقت نمی‌تونی باعث بشی همه ایمان بیارن، نمیشه که نمیشه که نمیشه، راهش فقط همینه که جوامع مسلمان و افراد معتقد اونقدر قوی بشن که افراد خارج از اون دایره، احساس کنند این گروه قدرت داره، جذب میشن، به همین راحتی.پس باید قوی شد، در هر زمینه‌ای که هستیم، این چیزی هست که خدا ازمون میخواد، آبادانی زمین، گسترش دینش به دست ما، که اگر کوتاهی کنیم، گروه دیگه‌ای این مهم رو به دوش می‌کشند و فرصت و افتخار علمداری راه حقیقت رو به دست میارند.بسم الله...سائر🎒سائر🎒Wed, 09 Sep 2026 16:08:29 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/ایمان-به-بازگشت-gtazzhbyfzhmقبل از اینکه بیام دانشگاه، یک پادکست از استرینگ کست [2 (https://stringcast.ir/podcast/eugenics/)] شنیده بودم تحت عنوان «انتخاب (غیرطبیعی) طبیعی» که داخلش از طرحی صحبت می‌کرد که سال‌ها داخل آمریکا اجرا می‌شد و اون مقطوع النسل کردن اقلیت‌های نژادی و افراد بزهکار و معتاد.به ذهنم آمد که چه جالب، شاید بشه این را به شکل درست انجامش داد، تکامل نسل بشر، چیزی که با نظریه ابرانسان نیچه هم تطابق داشت، نیچه می‌گفت شما با این مهربانی‌ها و مراقبت‌های بی‌جا جلوی تکامل انسان را گرفتید! آدم‌های ضعیفی که باید حذف می‌شدند تا نسل قوی شود و رشد کند، الآن مثل علف هرز باقی خواهند ماند و ما را از دیدن ابرانسان محروم می‌کند.از ترم یک وقتی بیماری‌های مادرزادی خیلی شدید و یا اختلالات ژنتیکی حاد رو می‌دیدم، این تئوری داخل ذهنم شکل می‌گرفت که وقت و انرژی برای این‌ها هدر ندهیم و به انسان‌های دیگر بپردازیم.اما خوب، ته ذهنم یه چیز بود که جلوگیری می‌کرد از تسخیر تمام وجودم توسط این نظریه، آن هم جهان‌بینی اسلامی من بود، اینکه قرآن می‌گوید هرکس جان یک نفر را نجات دهد، جان همه را نجات داده، کشتن و قتل گناه بزرگ است (البته بعد از فتنه) و خودکشی و امثالهم را گناه کبیره می‌دانست.تضادی درونم بود، تقابل عقل و روح شاید بتوان نامش گذاشت.بعد از مدتی نشستم با خودم فکر کردم، یک جورایی اتمام حجت با خودم، داخل دروس اخلاق پزشکی استاد از کرامت انسانی می‌گفت، اینکه اصل مهمی هست، بعد دیدم آره، اگر کرامت انسانی مهم باشه چی؟· اگر بر فرض مثال ۱۰۰ نفر از گونه انسان خردمند روی زمین باشند بازهم حاضری آن فرد دارای اختلال ژنتیکی گسترده رو بکشی؟  جوابم مشخص بود، نه!  عدد ۷ میلیارد گولمان نزند! به چشم برهم زدنی نابود شدنیست! ما هنوز یک هزارم عمر دایناسورها هم روی زمین زندگی نکرده‌ایم.· جدای از آن، اگر این دید غالب بود که هرچیزی که در نگاه اول حل نشدنی به نظر می‌آید، به جای اصلاح، حذف نمود، چه بسا بسیاری از بیماری‌های قابل درمان کنونی نیز لاعلاج تلقی می‌شد و فرد سرنوشتی جز مرگ زودرس نداشت.(با این تفکر من شاید حتی قتل)  چه بسا درمان‌های قطعی که ابتدا صرفا تاخیری در مرگ بودند.[1 (https://t.me/schoolofmedicine_ir/5196)]بعد دیدم که بخشی از این نگاه من، به خاطر کوتاه‌اندیشی و تنبلی هست، یا می‌تواند باعث آن شود، اینکه هربیمار وخیمی را دیدی، فورا در پس ذهنت این باشد که کاش این فرد را می‌کشتیم، ناخودآگاه تو را عقب می‌راند، ای پیشرفت و کسب دانش عمیق و وسیع‌تر باز می‌دارد و فردی که دانش عمیق و وسیع ندارد نیز به این فکر کشانره می‌شود، تاثیر متقابل دارند.«پزشکی یعنی»های بسیاری خوانده‌ام که دوتا از آن‌ها هیچ‌وقت فراموشم نمی‌شود:· پزشکی یعنی به دوش کشیدن اعتماد دیگران.· پزشکی یعنی ایمان به بازگشت.آری وقتی کرامت انسانی برایت ارزش شد و ایمان به بازگشت و مسئولیت اعتماد دیگران را همراه داشته باشی، هیچ‌وقت متوقف نخواهی شد، حتی اگر بارها مرگ بیمارانت تو را آزار دهد، ایمانت را خدشه‌دار کند و قلبت را پر از غم، اما یاد می‌گیری، به جای نسبت دادن به تقدیر، به جای توجیه خود به اینکه کاری نمی‌شد برایش کرد، تا هرجا بتوانی جلو می‌روی...سائر🎒سائر🎒Thu, 30 Jul 2026 10:33:11 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/آخرین-دیدار-o6cb3cbukleqدلم میخواست برم تهران، ولی خب هزینش زیاد بود و نمی‌تونستم، تا اینکه دیدم دانشگاه می‌بره بچه‌ها رو.اسم نوشتم و منتظر اون روز شدم، فکر کنم تنها فرد این سفر هستم که به خانوادش نگفته داره میره تهران، می‌دونستم مخالفت می‌کنند و هیچ‌جوره نمی‌خواستم از دست بدم این سفر رو.از شب قبل واسه خودم چک‌لیست درست کردم که چیزی رو یادم نره، موقع رفتن چکش کردم، وسایلم رو جمع کردم و همراه رفیقم که بهش میگم گالان‌اوجا راهی شدم، جدیدا سگای اطراف خوابگاهمون زیاد شدند و پس سعی می‌کنم حتی‌الامکان با کسی اینبر و اونبر برم.یکی از سال پایینی‌ها هم باهامون میومد و مشغول پیچیدن نون‌پنیرش بود که بالاسرش میگفتم بدو بدو، گفتن ۱۳:۳۰ باید ترمینال باشیم، بهم گفت ایران چیزاش با نظم نیست، وقتی رسیدیم فهمیدم آره راست میگفت. کلی معطل شدیم، معطل عکس، قرآن و... بالاخره راه افتادیم.چک لیست مزبورداخل مسیر بچه‌ها از تجربیات بالینیشون گفتند، از اینکه یه خانم مسن دندون مصنوعیش رو قورت داده بوده تا کل کل سال بالاییا واسه سال پایینیا که اومدی بیمارستان فلان کار رو میگیم انجام بده فلان و بسان، از گفتگوهای بچه‌ها با همکلاسیاشون درباره شرایط اخیر صحبت کردیم، از تام مورلی گفتیم، ساندیسایی که قراره بهمون بدن.تو راه تست شخصیت دادیم، یکی از بچه‌ها یه رباط معرفی کرد که شخصیت شهیدی که شبیهت هست رو بهت میگفت، من شبیه شهید رشیدی شدم. چه قدرم که خوب توصیف کرد من رو.تا ۲۲ شب توقف نداشتیم و یه تیکه حرکت کردیم، وایسادیم نمازی خوندیم و غذا خوردیم، یه چیز جالب دیدم، گز با مارک IQ.نتیجه تست مزبوراینجا ۵ عصر ۱۳ تیرهعذای مسیر رفتشب تصمیم گرفتم بعد از مدتهااا برای این چند روز اپ اینستا رو نصب کنم، برای وضعیت گذاشتن و لایک کردن تمام وضعیت‌ها و محتواهای «حضرت آقا».شب تو حال خودمون بودیم همه، هرکس یه گوشه یا خواب بود، یا داشت تو اینستا میگشت یا آروم جوری که توجه بقیه رو جلب نکنه داشت گریه می‌کرد.دوستان از من به شما نصیحت، تخمه آفتاب گردون آلبالویی نخرید! دست و لبتون قرمز میشه.:/۴ عصر پیاده شدیم و به راننده گفتم این خرس قرمزی که گذاشتی جلو ماشین خیلی خوبه، گمش نمی‌کنیم، بهم گفت تو راننده به این بزرگی نمی‌بینی، خرس رو می‌بینی؟از دوراندیشی‌های سفرم این بود که پودر قهوه داشتم و فقط نیاز به آب‌جوش بود.تو راه بهمون ساندیسمون هم دادن:)یه وضعیت نمی‌دونم قرار داده شد نشد، ولی خوب وضعیت انفجاری هست، چرا؟ چون الان خانواده فکر می‌کنه من خوابگاهم و نمی‌دونه چندکیلومتری تهرانم و ۱۵ ساعت فاصله دارم باهاشون:).جوگیر شدم گمونم.وضعیت مذکورنزدیکای تهرانیم الان، همه دارن چفیه‌هاشون رو درمیارن، بهشون میگم که کوفتتون شه، یکیشون طرح فلسطینی داره بهش میگم تو یکی عمیقا کوفتت شه. چرا من نداشتم؟ چفیه من که از کربلا دوستم واسم آورده بود و طرح لبنانی داشت، خونه بود و اگر میرفتم می‌خواستم بیارم، تهران بی‌تهران:).یکی از بچه‌ها گفت تو چفیه رو فدای تهران کردی.حالا که فکرش می‌کنم، بعد از اون بسته پستی مخوف از شخص بسیار عزیز زندگیم، این دومین پیچوندن بزرگ خانواده تو زندگیم بود.پیکسلی که یکی از بچه‌ها بهم داد.یکی از بچه‌ها گفت بچه‌ها همه ناراحتن فقط ما میخندیم، بهش گفتم تو خودت همش نیشت بازه نیش بقیه باز میشه.وارد تهران شدیم، خرابیا رو دیدیم، چهره جنگ رو از اینجا ملموس‌تر میشه حس کرد.متروی شلوغاز اتوبوس پیاده که شدیم رفتیم سمت مترو و تو عمرم اینقدر متروی تهران رو شلوغ ندیده بودم، حتی زمان شهید رئیسی هم اینجور نبود، ایندفعه جوری بود که رسما نمیشد رفت داخل مترو اینقدر که شلوغ بود. وسط این شلوغی دیدن چهره بعضبا که از دیدن ما کفری بودند هم جالب بود، به قول قرآن:ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَكُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِگفتیم چیکار کنیم چیکار نکنیم، قرار شد که بریم سمت آخر خط کلاهدوزک از اونجا سوار بشیم شاید که خلوت‌تر بود، خط برگشت مسیر خلوت بود چون قاعدتا همه داشتند می‌رفتند تا به نماز حضرت آقا برسند.چه حس خوبی داشت وقتی رفتیم سمت خلوت مترو و اونبر که غلغله بود رو دیدم. احساس privet بودن بهم دست داد.سوار شدیم، رفتیم و درست پیشبینی کردیم، سوار شدیم ولی خب، چه سوار شدنی!تقریبا دو ایستگاه بعد همون شلوغی داخل مترو، فقط ایندفعه به جای نظاره‌گر بودن از پشت پنجره‌های مترو و غبطه به اینکه کاش جا داشتیم اونجا، الآن وسط معرکه بودیم! و واقعا:شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین حائلکجا دانند حال ما، سبک‌باران ساحل‌هارسما به هم چسبیده بودیم و هوای داخل مترو من رو یاد بندرعباس مینداخت، کمی بعد عملا کولر و سیستم تهویه مترو هم از کار افتاد، اگر فرانسه بود که کل آدم‌های اونجا فوت می‌شدند، ولی من بچه جنوب بودم، باز هم کلافه داشتم می‌شدم، چرا؟چون بعضی‌جاها کلا مترو ۱۰ دقیقه ۱۵ دقیقه توقف می‌کرد.:/بیم گرداب...هرجور بود پیاده شدیم و میدون انقلاب رو برای اولین بار دیدم با مشت گره کرده «حضرت آقا».انگشت شست کنار دسته نه روی دست دقت کنید.دانشگاه تهرانهمینجور رفتیم رسیدیم به دانشگاه تهران، اولین بار بود که اون سردر مشهورش رو می‌دیدم.در‌های خیلی جاهاش رو بسته بودند و ما مجبور شدیم خیلی از مسیر رو دور بزنیم.روی فنس‌های اطراف دانشگاه بنرهای چاپی و دست‌نوشت گذاشته بودند که بعضیاشون خیلی زیبا و چشم‌نواز می‌نمودند.دست نویس و زیبامکان استقرارنقطه ضعف اصلی سفر اینجا بود، نماز جمعه دانشگاه تهران، خوب بود وسیع بود و سیستم تهویه خوبی هم داشت، فقط حمام نداشتیم.:)اون وقت دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان واسه بچه‌هاشونصص هتل گرفتن و دانشگاه ما... هعی!عصر ۱۴ تیرنزدیکای عصر کم کم آماده حرکت شدیم، یکی از بچه‌ها کرم ضدآفتاب می‌زد، به بقیه هم داد ولی خب حس اینکه صورتم چرب‌تر از اینی که هست بشه دوست نداشتم، بعد بهش میگفتیم ضدآفتاب واسه دختراست:) مسواک درآوردم مسواک بزنه دید داریم چپ چپ نگاش می‌کنیم، گفت مسواکه دیگه به خدا...یکی از بچه‌ها گفت مسواک چیه اصلا.مسیر رفت اول خلوت بود ولی نزدیکای مصلی شلوغ شد. چه قدر از دیواره نگار غزه مسیر خوشم اومد، اینقدر که باهاش عکس گرفتم.یکی از بچه‌ها پرچم خرید و منم در حسرت چفیه‌ام بودم که اینجا میگفت ۶۰۰ هزارتومن!پاوربانک رو نمی‌ذاشتند داخل ببریم و کسایی که کیف داشتند هم مسیر جدایی باید طی می‌کردند، شعارهای بین راه رو نگم براتون، کلا از همون ثانیه اولی که اومدیم تهران اینجور بود که یکی بلند یه شعار میداد، بقیه تکرار می‌کردند، اینجا هم مستثنی نبود.این منم، جالبی این عکس اینه دقیقا جایی که یه کم رفته عکس گرفتیم، این رو مسیر برگشت گرفتیم.میدان مصلی و گریه‌های بی‌امانوارد شدیم و از پله‌ها بالا رفتیم، از در ورودی صحن، تصویر بزرگ «حضرت آقا» نصب کرده بودند، حس عجیبی بود، انگار که حقیقت رو میزدن تو صورتم.چه می‌گویی که بیگه شد، سحر شد بامداد آمد؟فریبت می‌دهد بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست،حریفا گوش سرما برده است این،یادگاری «سیلی سرد زمستان» است.فکر کنم برای بار اول بود،... آره! برای بار اول بود تو زندگیم که جلو همه بلند می‌زدم زیر گریه، دوتا دستم رو گذاشتم روی صورتم، انگار ناخودآگاه نمی‌خواستم با صحنه‌ای که می‌بینم مواجه بشم.جلوتر که رفتیم، پرچمای سرخ رو دیدم،چه صحنه‌ای!چه غمی!چه شکوهی!ما نزدیک تابوت‌ها بودیم، اشراف کامل داشتیم، نمی‌دونستم اون لحظه به چی فکر کنم و به خاطرش گریه کنم، به زندگی این مرد، به شهادتش، به مظلومیتش، به اینکه تابوت خانواده‌اش هم کنارشه، به عمامه مشکیش که الان روی تابوتشه...سردرگم بودم، حیران!ولی یه حسی رو داشتم و اونم ناراحتیِ خشمگین بود، چرا باید اولین دیدار «حضرت آقا» واسم بشه آخرین دیدار؟!چرا نتونستم هیچ‌وقت از نزدیک ببینمش!مداحی شروع شد، مداحی امام حسین بود و من داشتم حسین روزگار رو جلو چشمام می‌دیدم،چه تلخ! چه شیرین!چه حزین، چه افتخارآفرین!چه ساکت، چه پرطمطراق!تیکه‌هایی مداح به آخرین دیدار و بدرقه اشاره می‌کرد جمعیت بیشتر می‌زد زیر گریه، یه خانم با صدایی که معلوم بود از شدت گریه گرفته بلند گفت نرو آقا، نرو! بعد شروع کرد به شعار دادن و ما هم تکرار.از یه جا به بعد دیگه چشمام درد می‌کرد، نتونستم گریه کنم. حس می‌کنم هرموقع بشینم فکر «حضرت آقا» کنم، بزنم زیر گریه، تکراری نمیشه، به قول یه نوشته تو اینستا:ای زخم بی‌التیام ما!در مسیر مصلی...این عکس رو من نگرفتم، ولی با اولین صحنه‌ای که مواجهه شدم و زدم زیرگریه همین بود.نزدیک بودیم و جان خویش را به چشم دیدیم که می‌رود. یکی از نگهبان‌ها تقریبا کل مدت به تابوت «حضرت آقا» نگاه و گریه می‌کرد.مترو مسیر برگشتغذای موندهبرگشتیم کمی خوابیدیم، بیدار که شدم، رفتم غذام رو بگیرم، استانبولی پلو بو با دوغ، گرفتم و نشستم یه گوشه مشغول خوردن، تمومش که کردم دیدم بقیه تازه دارن شروع می‌کنن و همه قاشق اول که می‌خورن میگن این خراب شده:/، مونده!:/واکنش من: داداش، خوب بود که!:/میشد خورد.از اونا اصرار و از من انکار که دیگه رئیس دانشگاه تهران خودش اومد گفت غذاها مونده بوده و منی که کلشو خورده بودم و آخ هم نگفته بودم. حقیقتا لحظه تلخی بود، به حس چشاییم دیگه فکر نکنم بتونم اعتماد کنم.قصد موکبقرار شد حدود ساعت ۹ شب بریم سمت موکب و کمک برای راه اندازیش واسه مراسم فردا صبح. اونجا یه غرفه قاب عکس و پاسویجی طرح‌های «حضرت آقا» برپا کرده بودند، یاد دوستم افتادم که بهش گفته بودم واست از تهران یادگاری میارم، دوتا قاب عکس گرفتم که دیگه یکی واسه خودم، یکی واسه دوستم، خودش هم انتخاب کنه کدوم رو میخواد، چون من جفتش رو دوست دارم.خریدم دونه‌ای ۱۵۰ هزارتومن، به نظرم قیمتش خوب بود، راه افتادیم، کل مسیر پیاده روی تا مترو خاطرات بارهای قبلی مسموم شدنم واسم زنده می‌شد، از حالت تهوع و اسهال شدید، اصلا دلم نمی‌خواست وسط شهر تهران همچین حادثه‌ای برام پیش بیاد.موکبرسیدیم به شهرداری منطقه ۹ تهران، رفتیم داخل، دوتا جا بود، نمازخانه برادران که خواهران رفتند و سالن کنفرانس که ما رفتیم.سلام و علیک کردیم، گفتند شام خوردید؟ گفتیم نه، منم نه حساب می‌شدم، غذای فاسد که غذا حساب نمیشه، میشه؟یه ساندویچایی اونجا بود، زیادم بود، گفتند بخورید، خیلی طرح جالبی داشت، نوسالتژی دهه ۶۰ ۷۰ واسم زنده شد، منم عاشق فیلمای داخل این فضا، مثل ماجرای نیمروز و قسمت‌های اول لحظه گرگ و میش، خیلی بهم حال داد طرحش، ولی یه مشکلی داشت ساندویچه، اونم اینکه خیارشور نداشت! ساندویچ بدون خیارشور؟!انگلیسیش رو بخونید، خیلی جذاب بود طراحیش واقعا.خوردیم و کم کم مشغول کار شدیم، کارمون چی بود؟ پرچم درست کردن، پرچم رو داخل دسته‌اش می‌کردیم و پایینش چسب می‌زدیم که در نیاد، دو سه‌تای اولی برای اینکه بفهمیم کار می‌کنه این نقشه یا نه، یکی از بچه‌ها پرچما رو دست می‌گرفت، تکون میداد و میگفت مرگ بر آمریکای کثافت، آره بچه‌ها! درسته، کار می‌کنه.:)هرچی پرچم ندیده بودم، واسم جبران شد.سه تا شربت داشتند، آناناس، آلبالو، پرتقال، یکیشون بهمون گفت بچه‌ها اول کدوم رو می‌خورید؟ یکی از بچه‌ها گفت ببینید چه‌قدر کار زیاده که میگه اول کدوم رو می‌خورید، قرار بر پرتقال شد، من مسئول چسب‌زنی پرچم‌ها بودم، اولاش با دندون انجام دادم، ولی دیدم دندونام سرویس می‌شن و با خودکار بقیه رو انجام دادم، بهترین چسب‌زن شهرداری منطقه ۹ تهران من بودم. دیگه یه کم کار جلو بردیم، یکی گفت بچه‌ها ساندویچ کسی نمی‌خواد، منم غذای فاسد خورده عاشق غذا، گفتم من! یکی دیگه هم گرفتم، فقط موندم معده من چطور این حجم غذا رو هندل کرد، وسط کار بودیم، دیدیم یکی شربت پرتقال دست گرفته داره به زور میده بچه‌ها بخورن، چرا؟ چون بنده خدا آلبالو دوست داشت و می‌خواست این زودتر تموم بشه.:)بعد یه مدت ساعت ۲ نصف شب، دیدیم خوابمون میاد، سه نفرمون قرار شد با اسنپ برگردیم، اسنپ چی بود؟ MVM.این جلوی شهرداری بود، ناراحتم که ازش خوشم اومد!۱۶۰ هزارتومن شد، من مادرخرج شدم! فکر نمی‌کردم یه روز مادرخرج شم. بعد می‌دونید چی جالب بود؟ داشتم به چی فکر می‌کردم؟ اینکه اگه یه سال پیش بهم میگفتن سال دیگه همینطور زمانی تهران هستی و اسنپ گرفتی ساعت ۲:۳۰ شب و ماشینش هم MVM هست باور نمی‌کردم، روزگار چیز عجیبیه واقعا.این اسکرین‌شات رو همون شب گرفتم.یه جا باید پیاد میو‌مدیم، در دانشگاه تهرانم فقط یکیش باز بود، کلـــــــی راه باید میومدیم یه تیکه‌ای!رسیدیم و دیدیم سقاخونه اونجا هات‌چاکلت میده!دوتا استکان چای‌خوری خوردم و خوب یکی هم ریخت روی کیفم:)، کیفم بوی هات‌چاکلت گرفت.تلفیق مدرنیته و سنت:)رسیدیم و نمازی خوندیم و من دیگه بی‌هوش شدم تا ۹:۵۴ دقیقه صبح، بینش بیدار می‌شدم صدای جمعیت که شعار می‌دادند داخل مسیر به سمت میدان انقلاب، ولی خوب دوباره بی‌هوش می‌شدم.میدان انقلاب و برگشتبیدار که شدم، با خودم قرار گذاشته بودم که تو دیروز کل روزت رو گذاشتی، اینجا هم حموم درستی نداره، بسه دیگه!دیدم نه، دلم نمیاد نرم مراسم تشیع پیکر «حضرت آقا»، لباس پوشیدم و با یکی از دوستان رفتیم تا میدان انقلاب، شعار دادیم و برگشتیم، من دیگه گریه نمی‌تونستم کنم، چشمام درد می‌کردم دیگه، تحمل گریه نداشت. برگشتیم و دیگه بیرون نرفتیم.از داخل دانشگاه تهرانمن تصمیم گرفته بودم نگم اومدم تهران، ولی خوب یه وضعیت گذاشتم:حالا اینکه نفهمیدن یا مهم نبود براشون نمی‌دونم. از خانواده کسی بهم زنگ نزد.عصر ۱۵ تیرهمینجور داشتیم وقت می‌گذروندیم عصری، کم کم بچه‌ها اومدند، صورتا آفتاب‌زده، نفس‌زنان و پاها کوفته.تا میدان آزادی رفته بودند و از ترس تجربه دوباره مترو، پای پیاده برگشته بودند.این وسط ما با دو نفد نشستیم بطری پرت کردیم ببینیم کی میندازه وایسه بطری، هی میگفتند آبش زیاده بسانه نمیشه، من یه بار انداختم شد، از شدت هیجان بلند گفتم: yesssss! وسط عصر، همه کوفته، خسته، خواب!بعد من آب شدم رفتم زیر زمین اون لحظه، سرمو آورده بودم پایین و می‌خندیدم! خیلی خنده‌دار و شرم‌آور بود اون لحظه.عصر دیدیم بعله! مفدا عکسمون رو گذاشته، یکی از بچه‌ها، دوتا عکس یکی وقتی عکس «حضرت آقا» دستش بود و یکی هم میدون مصلی با پیشونی‌بند پرچم ایران داشت، کفری شده بود، من مذهبی مثل شماها نیستم، از فردا تو کلاس باهام بد میشن، فلان میشه، بسان میشه، ما هم ترکیدیم از خنده، اینقدر دستش انداختیم، مخصوصا من که حد نداشت!- میگفتیم وای فلانی، اتاقت دارن پتوها رو اتو می‌کنن آماده‌ان بیای جشن متو بگیرن واست.- فلانی چطور دیگه می‌خوای بری پی‌وی دخترا؟ دیگه هیچکی نگات نمی‌کنه.- از فردا دیدمت تو خوابگاه میگم السلام علیک یا سیدی.دفتر تحکیم وحدتشب زدیم بیرون، تهران حس حال صبح رو نداره، خلوت‌تر شده، حس تنهایی بهم دست داده، مثل وقتی که عزیزی رو از دست دادی و همه دورت هستن، وقتی خلوت میشه تازه با تنهایی سوگت محبوری کنار بیای، ما فرق داشتیم، در تاریخ می‌نویسند، ما فرق داشتیم، ما چشم در چشم استکبار دوختیم، ما شمشیر طاغوت را در خون خود غرق کردیم، ما راهمان را گم نکردیم، ما مقهور زرق و برق دنیا نشدیم، ماییم، این ماییم، یادم می‌آید دیشب ساعت ۳ در خیابان‌ها مردم هنوز درحال شعار بودند، دوستم گفت کی می‌خواد با وجود این مردم ما رو شکست بده؟ واقعا هیچ‌کس! هیچ‌کس!این تضاد فکری و هویت بی‌بدیلمان را در شب وقتی رنگ و بوی شهر از تک قطبی بودن و تسخیر خیابان‌های تهران توسط ما در روز در آمده بود، بیشتر برایم تجلی کرد.در همین افکار بودم که به دفتر تحکیم وحدت رسیدیم، دوش گرفتیم و کمی با بچه‌های اونجا گپ زدیم، به خودم نگاه می‌کردم اون لحظه، چه قدر خوبه تو جمع همفکرات باشی. بگی، بخندی، گریه کنی، شوخی کنی، احساس امنیت می‌کردم.بعد من یه وضعیت خیلی جالبی برام پیش اومد! سه تا پیراهن آورده بودم با خودم، یه مشکی، یه خاکستری و یه کرمی.مشکی که روز اول اینقدر شلوغ و گرم بود که تا آخر شب دووم آورد.خاکستریه روز دوم، دیدم فرداش نمی‌تونم این رو بپوشم، مجبور شدم کرمی رو بپوشم، این پیراهن رو من فقط تو خوابگاه حاضر به پوشیدنش بودم و الان باید پایتخت رو باهاش می‌گشتم!اینم از مزایای سفر هست دیگه. انعطاف‌پذیریت رو زیاد می‌کنه.بله این پیراهنحرم شاه عبدالعظیمهرجور بود شب رو موندیم نماز جمعه و قرار شد فردا صبح از اونجا بریم. خوابیدیم و صبح بیدار شدیم و دیدیم بهمون صبحونه میدن! چی؟ ساتدویچ کالباس! ما سه روزی که اونجا بودیم چهار پنج بار بهمون ساندویچ کالباس دادن بهمون، بعد خوردیم کارتون ساندویچ رو با جا برامون آوردن هرکی هرچی خواست برداره، من یکی دیگه هم برداشتم، بچه‌ها گفتن برندار و اینا، ولی خوب دلم نیومد، برداشتم و رفتیم.هرچی تو راه ازشون خواستم وایسید کافه کتاب کنار میدون انقلاب بریم و یا کتاب فروشی پدر بود اشتباه نکنم، گوش ندادند بهم و رفتن.مقصد کجا بود؟حرم شاه عبدالعظیم.متروها عالی بودند اینبار، خلوت و خنک.داخل بازار داشتیم می‌رفتیم، یه خانواده افغان دیدم، چهارتا بچه و مامان و مامان‌بزرگ، بقیه رفته بودن بستنی بخورند و من گفتم قند داره و نمی‌خوام و محو این خانواده شده بودم، افغان و پاکستانی‌ها رو خیلی دوست دارم، یه ساده زیستی خاصی دارند، ساده زیستی که بهشون این قابلیت رو میده بدون ترس از فقر و تنگ دستی بچه زیادی بیارن، درسته، دمپایی همشون پلاستیکی بود تقریبا، ولی همدیگه رو داشتند، یه برادر و خواهر به نظرم ارزشش خیلی بیشتر از یه گوشی مدل بالاتره.حرم رسیدیم، معنویت زیادی داشت، ولی واسه من یادآور خاطره‌های تلخ و شیرینه. یادمه داخل صحن حرم با یه شخص بسیار عزیزی تلفنی صحبت کردم و خوب، چه بگویم...جای جمعیت زیاد مذهبی به دلایلی جدیدا ناراحتم می‌کنه، انگار دنبال یه آدم خاص داخلشون باشم که هستم.ناهار رو دارالضیافه رفتیم، جای شیک و تمیزی بود، خانواده‌ها نشسته بودند و مشغول پذیرایی از خودشون، برام قابل درک نیست این صحنه، همه با هم برن نماز بخونند و بعد برن غذا بخورند. واسه من همیشه اینجور بود می‌رفتم نماز می‌خوندم و بعد با بقیه می‌رفتیم غذا می‌خوردیم.برگشتالان داخل اتوبوس نشستیم و دارم مداحی حاج مهدی رسولی «ما اومدیم دیدن تو» گوش میدم، حالم خوب نشده، فکر می‌کردم برم، اونجا یه دل سیر گریه می‌کنم، درست میشم، ولی مثل اینکه نه، امیدی به خوب شدن داشتم که اونم ندارم، حال بدی داشتم که با دیدن تجسم غم‌هام، دیدن تابوت «حضرت آقا»، اون هم بدتر شد.چطور می‌خوام دلم از کسایی که بهتون توهین کردن صاف شه؟ چطور روابطم رو قراره ترمیم کنم؟ می‌دونی، تو اسلام مجسم من بودی، تو ستون باور من بودی آقا، تو عمیق‌ترین لایه قلب و روحم بودی، تو بروی از قلبم، منم رفتم، تا ۹ اسفند، یادت گرمترین یادآوری من بود، امن‌ترین تکیه‌گاهم، از بعد اون روز سرما و سوختن هست.نمی‌دونم قراره چطور پیش بره، ولی جدی چرا؟ چرا اینقدر خوب بودید؟ چرا اینجور حسین‌وار رفتید؟ چطور فراموشتون کنم؟ اونم من! منی که تجربه از دست دادن داشتم، زخم داشتم، دوباره، دوباره وقتی یکی رو تو نقطه اوج دوست داشتم از دستش دادم، پروف گوشی و تبلت من از زمان اغتشاشات دی، متن و امضاتون بود، زخمم رو عمیق‌تر کردید.ترک تو نگویم اگرم بهر تو سوزمچون شمع، سرم تا دم مردن به تو گرم است.عکاس: نیرواناسائر🎒سائر🎒Wed, 08 Jul 2026 15:53:22 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/آخرین-دیدار-qbj32oohmvumفردا ان‌شاءلله حرکت می‌کنیم به سمت تهران برای آخرین دیدار و بدرقه حضرت آقا. قصد دارم اگر خدا توفیق بهم بده سفرنامه‌ای بنویسم از این سفر، بماند به یادگار. اینم منتشر می‌کنم تا حتما انگیزه واسم باشه بنویسمش و پس دل نندازم. منتظر باشید. سائر🎒سائر🎒Sat, 04 Jul 2026 00:51:11 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/عشق-بی-عقل-b4byvuzaj9guای آخرین شمع سوزان حقیقتای گودالت افتخار ماای خونت آبروی ماای فدا شده برای هدایت ماای خط بطلان مکان و زمان در عهدنامه عشقای شهید شهیدانای نماد شکست محکوم به پیروزیای فرزند علی... تو برایم کسی هستی که همه‌چیزش را داد تا راه هدایت را گم نکنم، می‌دانی نامت بر انگشترم دلم را تنگ می‌کند، گویا تو را از دست دادم، گویا دیر رسیدم، دیر رسیدم و نتوانستم یاری‌ات کنم، انگار مختاری هستم به درازای تاریخ بشریت... مگر دلتنگی نباید زمانی باشد که چیزی را دیده باشی، داشته باشی و از دستش بدهی؟ پس چرا دلم برایت تنگ می‌شود؟ چرا منتظر شنیدن صدایت هستم؟ منتظر دیدنت؟ حسینم، نه اینکه عقلم را از دست داده باشم در راهت، اما مرا درک کن که عشقت و راهت جز عشق چیزی سزاوارش نیست، چشمانت حقیقت را به صورت تاریخ می‌زند، آنقدر عیان است که تنها داشتن چشم برای فهمیدنش کافیست، عقلی نمی‌خواهد، تنها باید دید و عاشق شد، سینه‌چاک شد و بی‌خود و مست... حتی حتی چشم هم نمی‌خواهد، عشقت با فطرت انسان‌ها عجین شده، نمی‌توان از آن رهایی جست، به یاد شهید آوینی افتادم که گفت: شاید جالب باشد، متن را نوشتم و بعد به یاد این سخن افتادم، از شباهتش متحیر شدم...سائر🎒سائر🎒Wed, 24 Jun 2026 20:21:58 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/ارغوان-z0wpma6ogjoeارغوان می‌بینی؟به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند.به تماشاگه این غرفه پرخون و گداز آمده‌اند. مردمی کم‌خرد و ناآگاه،که ورای آن همه کبکبه و دبدبه بی‌بنیاد،نیستند به جز هیچ در هیچ.نیستند به جز پوچی یک خواب آلوده عبث. آه، ارغوان می‌بینی؟صدای بی‌محابا خنده،پست و بی‌شرمانه، سینه‌ها چاکیدن،در میان خون، پا کوبیدن،در میان بغض خون آلود ما، رقصیدن. ارغوان می‌بینی؟که من اکنون به مانند تواَم، می‌بینم.بیننده که هیچ،که اکنون تمام بدنم یک چشم است!گوییا مدت نامحدودیست،ساکن دیر خرابات بسی مسکوت است. مثل این می‌ماند،که زمان نیز به همراه تنش کوچیده!گوییا رخت عزا تن کرده!مثل این است که ماتم زده، از فرط غمش دق کرده! در سرم می‌پیچد،نیست او، من هستم؟نیست باشد این چنین بودن‌هانیست باشد این چنین جاماندن از آن‌یارها دیدن‌ها ارغوانم، ارغوان جانم!چرا او رفته و مناینچنین حیران و بی‌حالم؟چرا از غمش آهی بسی جانگیر برایم نیست؟ارغوانم شرح ده، ویران ویرانم. صراحی‌های ذهنم پرشده از دُرد نفرت، دُرد غمخالی از هرگونه شادیخالی از هرگونه ترساین چنین عاصی عصیان‌پیشه اعصار دورانم!۱۴۰۵/۳/۷شاعر: سائر سائر🎒سائر🎒Sun, 31 May 2026 19:50:23 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/عالم-آل-محمد-fnxggeb2nfptاولین فرزند خاندان بنی‌هاشمی بودید که نسل حسن و حسین را به هم پیوند داده و هردو پدربزرگتان امام بودند، پدرتان علی بن حسین و مادرتان فاطمه بنت حسن.هم اسم و مانند پیامبر بودید کسی که جابر را مأمور کرده بود که سلامش را به شما برساند.جابر خودش راوی حدیث بود اما پیش شما حدیث می‌آموخت و مدینه او را دیوانه و شما را دروغگو می‌دانستند که پیامبر ندیده از او نقل قول می‌کنید، گویا نمی‌دانستند که علم دین را خدا در سینه قرار می‌دهد و نه افراد پیشین، اما شاید یک چیز را بتوان میراث شما دانست و آن عبادت است، چرا که شب‌ها تا پاسی از آن به عبادت مشغول بودید، فرزند زین العابدین غیر از این هم نمی‌تواند باشد.وصی و ادامه‌دهنده راه خاندانتان و امانتدار صندوق علم زین العابدین، همان صندوقی که شما به پسرتان جعفر دادید.به جابر گفتید که شما فرزندان پیامبر علت خلق زمین و آسمان بوده‌اید و خاندانتان واسطه هدایت بوده و نباید با حرفشان مخالفت شود، حتی اگر نمی‌دانند باید به شما اعتماد کنند. آری حتی پخالفت و نادیده انگاشتن حرفتان هم نکوهیده و شرم‌آور است چه برسد به...فمن تبعنی منی گفتید به آن مرد بنی‌امیه که سخت اندوهگین بود از نسل و خاندانش، گفتید ملاک نزدیکی به ما خون نیست، عشق است به خدا و عمل به دستورات ما.حتی دشمنانتان نیز هم‌صحبتی با شما را دوست داشتند، آخر چه کسی از ادب و خوش‌صحبتی شما می‌توانست بدش بیاید؟گاهی مریدانتان بی‌تابی می‌کردند که از شما دوراند و دلتنگی شما زندگی را برایشان تلخ می‌کند، مژده دادید آنان را به پاداش از بر این دلتنگی و بیان داشتید که مؤمن در این دنیا غریب است و در میان مردم ناشناس و بی‌ارزش تا وقتی که برود کنار خدا.حرفتان آنجا می‌توان درک کرد که جواب همراهانتان که گریه‌های زیاد اطراف خانه خدا را می‌دیدند گفتید گریه‌کننده زیاد و حاجی کم است و خیل عظیم خوک‌ها و میمون‌های اطراف خانه خدا را به آنان نمایاندید.بلند گریه کردن در خانه خدا را عیب نمی‌دانستید و عاقبت به خیر شدن برایتان برتر از همرنگ شدن با جماعت بود.شیعیان گله می‌کردند تا زمانی که در جوارتان‌اند از هوس دنیا و زرق و برق آن جدا هستند و وقتی از پیش شما می‌روند دوباره این امیال نفسانی سراغشان می‌آید، گفتید به یاد آخرت باشند و جهنم و بهشت را زیاد به خود یادآور شوند.ابن حجر هیثمی از علمای اهل سنت شما را شکافنده علوم و حکم بن عتیبه از دانشمندان معروف جماعت عرب شما را وارث تمام علوم دنیا و جابرجعفی یا همان بهلول از شاگردانتان بود که با توصیه و دستور شما خودش را شبیه دیوانگان کرد و اینگونه از کشته شدن توسط خلیفه در امان ماند.کودکان نخلی را سنگ می‌زنند که میوه بسیار داشته باشد و چه جای تعجب که زید بن حسن پسرعمویتان با حمایت خلیفه و به خاطر حسدش به مقام امامت شما، مسمومتان کرد و مرگتان را شبیه پدرانتان با شهادت رقم زد.محمدبن‌علی ساختمانی را پی‌ریزی کرد که جعفربن‌محمد آن را به بنای باشکوه مذهب جعفریه بدل ساخت.سائر🎒سائر🎒Sat, 23 May 2026 13:40:15 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/خون-آرش-gwtlgwlvtalqقصه می‌گوید برای بچه‌های خود عمو نوروزبچه‌ها در کنج هم، رو سوی پیر مهربان کلبه‌شان هستند.اندکی بی‌حال و بی‌تابندمی‌فهمد عمونوروز حال و روز آنان راملالِ باز تکرار حکایت را نمی‌خواهندباز آن آرش با کمانش می‌رسد از راه؟نیست مصداق دگر در عالم هستی؟نمادین داستان‌ها را کنار باید.عمونوروز! برامان شرح ده تمثیل اکنون رازندگی جز لشکر توران،هرزه مزدوران بی‌وجدان،آرشی زادست؟آرشی که جان خود را در کف دستان خود گیرد،از برای راستی،بر علیه آن همه ناراستی آید. در میان حزن و حیرت ماند پیر ما؛نگاهش را به آتش دوخت،گوییا چیزی برای بچه‌های پاک پنهان داشت.در میان برفگین اسپند سرماسوز،در کنار شعله آتش،اندکی هیزم به رویش ریخت؛ناگهان او به صدا آمد،آری هست!یا که بهتر گویمت کو بود.باری قصه آرش، جز زمان رفتنش راوی نمی‌داند.فرزانه مردی بود در خاک نیاکانش.موسم حمله به خاکش شد.نرفت چون قحبه مزدوران قبلی‌ها،او ماند و همین بودش داستان ماست!خوان هشتم راست‌تر تعریف را اینجاست.هفت خوان را تو گذر کردی،ندا آید نبینی تو فراز خوان دیگر را،که باید بگذری از جان،تا ببینند رهروان راه تو زینسانفراز خوان هشتم را.آرش ما میهمان خوان هشتم بود.گذشت از جان خویش آسان و بی‌اکراه،کین بارخونین راه پیش رومان باز خواهد شد!خون او پاک است.خون او مظلوم و بی‌باک است.خون او رنگین‌ترین خون است.خون آرش جز برای خط مرز حق و باطل نیست.خون آرش را به جز کشتار توران خون‌بهایی نیست.کین همان راه و مسیر خوان هشتم هست!امان از خون آرش‌هاامان از خون چشم ماامان از تیغ‌های ماامان از لشکر تورانسلام ای هرزه مزدوران بی‌وجدانالبته، بی‌مزد!۱۴۰۴/۱۲/۱۱طراح: خودمسائر🎒سائر🎒Sat, 09 May 2026 17:40:53 +0330https://virgool.ir/Letter/ن-ام-ه-x1tfmg7gddv5نامه‌ای به تو که نمی‌خوانیراستش اسم این را نمی‌توانم نامه بگذارم، چرا که بیشتر شبیه ادامه گفتگو در بستر کلمات روی صفحه گوشی است، نامه‌های گذشته را بررسی می‌کردم، نامه‌هایی که گاها با ذوق و حوصله و یادآوری اینکه قرار است شما آن را بخوانی با ایندیزاین صفحه‌‌آرایی می‌کردم، پالت رنگی بنفش به کار می‌بردم و از فونت هکذا استفاده می‌کردم.نمی‌دانم الآن دارمش یا نه، شبیه بمب ساعتیست بیشتر و منتظر خوانده شدن توسط فرد دیگر.در ذهن خودم محاسبه می‌کنم امسال در حال چه‌کاری هستید، سال دیگر، وقتی من پزشکی‌ام را تمام کردم، اگر آن موقع می‌توانستید مراسم فارغ التحصیلی‌ام باشید وضعتان چطور بود یا مراسم عروسیم حتی، مثل زندگی در آینده‌ایست که شبیه سیر در گذشته است.کتاب‌‌هایی که می‌خوانم، عکس‌های جالبی که می‌بینم، فیلم و نقد فیلم‌هایی که از نظر می‌گذرانم، ناخودآگاه ذهنم با شما حرف می‌زند و می‌خواهد برایتان تعریف کند. هرچیزی که می‌بینم و می‌خواهم به آن واکنش بدهم و ‌می‌گویم نه این طبیعی هست یادتان می‌افتم. فکر کنم از خلأ همین مسئله چنلی تک‌نفره در ایتا برای خودم زدم تا با خودم صحبت کنم، چنلی مسخره شده، اگر کسی بتواند واردش شود به سلامت عقل من شک می‌کند، ولی خودمانیم، خیلی خوش می‌گذرد! خودم با خودم غیبت همکلاسی‌ها را می‌کنم، خودم با خودم بحث می‌کنم، حرص می‌خورم و بدبیراه می‌گویم، نوشته‌های سم می‌نویسم، آن‌قدر طرح موفقی بود که چنلی جدا به نام پرسنز برای خودم احداث نمودم و به مرور افراد مختلف که گذرم بهشان خورده را می‌نویسم، چطور آدمیند، چه ویژگی‌هایی داشتند، چرا خوشم می‌امد ازشان و چه شد و چرا شد، بدون سانسور و با آب و تاب و پیازداغ فراوان! به دستشان برسد برای سرم جایزه می‌گذارند.به تفاوت افکار و سلایقم با اطرافیانم که می‌نگرم بیشتر به این مسئله پی می‌برم که چه قدر بودنتان بودن بود. چه قدر حقیقی بودید هرچند که تا کنون با دست لمستان هم نکرده بودم. زلزله‌های عمیق گسل‌های خفته را بیدار می‌کند و سرزمین‌هایی که تا دیروز متصل به هم می‌انگاشتی چون جزیره‌های دور افتاده می‌شود، این چندوقت فهمیدم گسل‌ هرچه باشد گسل است، نباید نادیده انگاشته شوند.این چندوقت دو فیلم بلندی‌های بادگیر و بیمار انگلیسی را دیدم که در هردو پایانی اسفناک داشت که تحلیل من این بود زمانی که باید تمامش می‌کردند نکردند و می‌دانم که خداحافظی بهترین کار بود وگرنه شاید غیر از ناراحتی زخمی نیز می‌بایست با خود حمل‌می‌کردیم.پ.ن: چه قدر از اینکه یه عده درباره جریانات ۲ ماه اخیر چیزی ننوشتند خوشحال شدم! آفرین بهتون! خوشحال‌تر اینکه بعضیاشون ۴ ماه پیش رو نوشتند! اصلا عالی!پ.ن ۲: ینی پست خون آرشم بعد از این پست ویرگول منتشر می‌کنه یا قبلش؟سائر🎒سائر🎒Sat, 09 May 2026 00:30:18 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/اسماعیل-ابراهیم-۲-wswtjohzkfbwتویی که ادعای دین داریت می‌شود و می‌گویی جای حضرت ابراهیم بودم قطعا سر اسماعیل رو می‌بریدم! از بیرون به قضیه نگاه می‌کنی و ظاهر را می‌بینی!همه حب دنیا و شهوات آن، حب فرزند نیست که شاید برای ابراهیم فرزندش عزیزترین چیز روی زمین بوده و با توجه به درخواستش از خدا برای قرار دادن پیامبران آینده در نسلش این مهم درک می‌شود، حب تو چیست؟ این در زمان‌های مختلف برایت فرق می‌کند!گاهی ثروت، گاه شهوت، گاه شهرت و گاه قدرت است. اگر توانستی از آن چیزی که در آن لحظه در نقطه اوج غرور و طغیان است فائق آیی و گردنش را بشکنی و مطیع خواست خداوند در کیفیت و کمیتش کنی، آنگاه در آن لحظه و تا نبرد بعد، شیعه راستین ابراهیم خلیل‌الله هستی، می‌گویم تا «نبرد بعد» چرا که زندگی نبرد بی‌انتها تا وانفسای نفس‌نفس‌های دنیای ناسوتیست، اسلام انقلاب دائم است و نبرد بی‌انتها با طاغوت و شهوت، این سدهای حقیقت برون و درون زندگی فرزندان آدم که یاور و ولی یکدیگرند در مقابل ولی انسان آزاده خداست.قداست از نفس هرآن‌چیزی که در مسیر الهی نباشد رخت می‌بندد، هیچ‌چیز، تکرار می‌کنم هیچ‌چیز، مقدس و ارزشمند نیست اگر در مسیر الهی نباشد و تلاشیست حیوانی جهت بقای جسم و نسل و قبیله.سائر🎒سائر🎒Tue, 05 May 2026 10:00:14 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/غریب-آل-محمد-e2fvwkkxflehعلی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی.باید نامتان را اینگونه به جا آورد چرا که شمت جملگی یک روح بودید، یک خدا داشتید و یک هدف، اقامه دین خداوند و دوستش ابراهیم جد بزرگتان.شما را پیامبر پاره تن خود و امام صادق عالم آل محمد و پدرتان سومین علی آل محمد که فهم و محبت علی اول و صبر و محنت علی دوم میراث اوست نامید.وارث پدرتان بودید در سه چیز:امامتانگشتر حسبی الله که همیشه در دست داشتید و دیگری تنهایی و غربت، پدر در زندان‌های نمناک هارون و شما در کاخ‌های پرزرق و برق مامون.در امامت شما شک کرده بودند، امام بی فرزند نمی‌شد که خداوند محمد را به شما داد، تک‌فرزند و جگر گوشه‌تان، هفت سال، فقط هفت سالش بود زمان آخرین خداحافظی‌تان.دوران شما هم‌عصر مأمون بود و او می‌خواست قدرت خویش را با قداست شما تطهیر و تثبیت کند و مردم بگویند که این شما نبودید که دنیا را رها کردید بلکه دنیا بوده است که شما را رها کرده و شما عالم‌تر و آزاده‌تر از آن بودید که در دام مأمون گرفتار شوید، شما گفتید اگر خلافت برای خداست تو چیزی نداری که بخواهی ببخشی و اگر برای توست پس من حقی ندارم آن را از تو بستانم.در مسیر رفتنتان به خراسان حدیث مشهور سلسلة الذهب را گفتید که شرط بهشتی شدن شیعه و محب آل محمد بودن است.جوادتان در جواب اینکه مرا تنها شما را رضا می‌نامند نه دیگر امامان پیش از شما گفت نه فقط دوست که دشمنان نیز از شما راضی بودند و همین حسد مأمون را برانگیخت که شما را شهید کند، شهید دور از یار دیار، امام شهید غریب آل محمد.این متن بعد از خواندن این کتاب نوشته شده، صد داستان کوتاه و پیوسته از زندگانی امام رضا(ع) سائر🎒سائر🎒Tue, 28 Apr 2026 12:40:20 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/معرفی-کتاب-خار-و-میخک-il3ji2tr0yddکتاب خار و میخک اثر شهید یحیی سنوار که طی ۲۳ سال در زندان‌های اسرائیل به تحریر درآورده هست. خار و میخک، حول محور خانواده‌ای یتیم شده در اردوگاه‌های نوار غزه و زندگی مردم سرزمین زیتون از شکست در جنگ ۶ روزه تا بعد از انتفاضه دوم(۲۰۰۰ میلادی) می‌گذرد. در کتاب با مردم زندگی‌ می‌کنید، در مراسماتشان شرکت می‌کنید، غذاهای عربی و فرهنگشان رو لمس کرده و با خوشی‌ها و ناخوشی‌هایشان همراه می‌شوید. ایدئولوژی‌های ریشه دوانده در مردمش را می‌بینید، از جبهه آزادی بخش تا جنبش فتح تا حماس، بزرگ شدن بچه‌ها و وارد جریان سیاسی و گاها نظامی شدنشان با افکار و ایدئولوژی‌های متفاوت. مناظره‌های شبانه محمود و حسن و ابراهیم که گویی هرکدام نماد یک خط فکری هستند. افراد برجسته را می‌شناسید، ذره ذره جان گرفتن مقاومت با تمام تضادهای فکری جریان‌هایش را حس می‌کنید که چگونه از چند تکه سنگ و چوب به موشک‌ها و عملیات استشهادی می‌رسند. خار و میخک از تضادها آکنده است، خیانت و رفاه آن یا مقاومت و شقاوتش، آزادی یا زندان، عزت یا تحقیر، مذاکره یا مقاومت اما تمام راه‌ها یک وجه مشترک دارد و آن خون است.وقتی کتاب را خواندم به یاد این شعر از محمود درویش افتادم:اگر از تو درباره غزه پرسیدند ...بگو به آن‌ها:در آن‌جا شهیدی است،که شهیدی آن را حمل می‌کند،و شهیدی از وی عکس می‌گیرد،و شهیدی او را بدرقه می‌کند،و شهیدی بر وی نماز می‌خواندانتشارات سوره مهر، ترجمه هانبه کمری بخونید حتما! قاب و کتاب کنارش خیلی با هم جوره! پ.ن: این کتاب همه چیش واسه من خاص بود و به نظرم هیچ وقت هیچ کتابی رو نتونم باهاش مقایسه کنم، زمان خریدنش اواخر شهریور و اردوی راهیان پیشرفت تهران و با مشورت یک فرد خاصامضای یک فرد خاص روش هستزمان خوندنش جنگ رمضانساعت خوندنش اواخر شب تا اذان صبح رمضانداستانش بی‌نظیر! خار و میخک بهترین رمانی بوده که خوندم و به نظرم خواهد بود! سائر🎒سائر🎒Fri, 17 Apr 2026 13:31:15 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/برشی-از-کتاب-vt1cllppiavs«فلسفه جامعه دینی»مکتب‌های مادی می‌گویند دنیا را آباد کنیم، فقر را براندازیم، جهل را براندازیم، جامعه عالی درست کنیم، جامعه انسانی درست کنیم، جامعه‌ای که در آن ظلم نباشد، طبقات نباشد، استثمار نباشد، تبعیض نباشد، خیلی خب، درست کردیم، حالا انسان می‌خواهد در این جامعه چه‌کار کند؟ جواب ندارند، در این جامعه، انسانیت می‌خواهد کجا برسد؟ پاسخی ندارند. می‌خواهد بخورد و بخوابد؟ می‌خواهد راحت زندگی بکند، همین؟ انسان برای فقط زندگی راحت، یعنی راحت به دست آوردن و راحت خوردن و راحت پس دادن، برای همین بایستی مجاهدت کند و هدفش همین باشد؟ اینجاست که کُمیتِ مکاتب مادی لنگ است.مکاتب الهی می‌گویند نه، هدف بعد از این است. هدف عالی، پیراسته شدن انسان است؛ هدف عالی، انسان شدن بنی‌آدم است. بنی‌آدم غیر انسان است، بنی‌آدم همین موجودی است که روی دوتا پاه راه می‌رود، با ازن همه داعیه، این بنی‌آدم است، اما انسان شدن یعنی همه این فضایل و سرچشمه‌های استعداد در وجود او به جریان بیفتد. می‌گویی بعدش چه؟ می‌گوییم بعد ندارد، انسان در روند تکامل افتاد، دیگر آخر ندارد؛ این است ایده خداپرستان و فکر موحدین عالم و ادیان عالم. همین‌طور پیشرفت است، دائما پیشرفت است، دائما اوج است، دائما تکامل و تعالی است، آخِر و نهایت ندارد و انبیاء برای این می‌آیند.(طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ۳۰۲ و ۳۰۳)پینوشت: نظر هم نمیشه گذاشت، چطورید؟ با لایک سالم بودن خودتون رو اعلام کنید.سائر🎒سائر🎒Wed, 08 Apr 2026 11:44:49 +0330https://virgool.ir/@SAER1933/هذیان-yq3snib0zciiبه خون ما وضوی کردیبه چشم خود تماشا کنز خون تو حنا گرددبه زودی دست و پای ما«مسعود گلعذار»  به خون تو وضو کردیمبه چشم خود تماشا کنبرای غسل شکر این چنین کشتار جان‌افزاناگزیر در کشتن چندین و چند بارهشما کفار بداندیش بدکارهجلای سنت دیرینآبیاری نخستین نغمه این نخل ناجی از دیار شرقکه جز با خون سرخ نسل بدعهد بنی‌آدمنمی‌گیرد ثمر بر خویش  می‌دانی چرا عاصی وقیحانهبرایت می‌سرایماین چنین هذیان آهنگین بی‌راهه؟  خسته‌ام از این تلاش بی‌ثمر برخویشخسته‌ام از سعی در اثبات بی‌حاصلخسته‌ام از اینکه دائم دادها بر سر زنمالا ای اهل عالمبی‌گناهم مننه گویم من فرشته، علاج درد بی‌درمان این سوگ اسفناکمنمی‌گویم که هیچم نیست ناراستیولی می‌دانم این راهی که انسان می‌رود نابود نابود استولی می‌دانم این تهمت زدن، افسون شدناز برای غرق نور با خون راه روح می‌باشدکه این آغاز سیل خون بسیار استکه خون ما برای حنای دست و پا خواهی؟نترس جانم که بعد از کشتن این راهسرخگین سیلاب خون داریبه مقداری که غرق جملگی ما را ببار آردچون آن نور ولی دیگر به لب آمد تنم از چرخه اثبات بی‌حاصلاگر گویی که من قاتلگویم نیک!اگر گویی که من بدحال مست میگسار از خون ایرانمگویم راست!به جز تصدیق و خاموشی من از درد استیصالنمی‌بینی دگر چیزی! ۱۴۰۴/۱۲/۲تصدیق و خاموشی من از درد استیصال...سائر🎒سائر🎒Tue, 24 Feb 2026 13:16:34 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/معرفی-کتابقرآنکتاب-مسلمانان-uo8km5lxd2ueتجربه شخصیچند وقتی هست که دارم این کتاب رو به پیشنهاد یکی از دوستان میخونم.دیدش نسبت به مسائل خیلی ساده و بی شاخ و برگه و برای همه چیز راه حل خیلی ساده و به نظرم عملی داره.برای مثال گفته بود که با محبت دشمنانتان تبدیل به دوستانتان می شوند به همین سادگی!با یکی از دوستام که با هم مشکل داشتیم انجام دادم و واقعا در عرض یک ساعت اصلا مشکلی بینمون نبود.در ادامه به معرفی این کتاب از تجربیاتی که از آن به دست آورده ام میپردازم امیدوارم که مفید باشد.عکس ساده از این کتاب سخت گیر میاد و تو همشون کنارش یه گل یا یه تسبیح هست قبلا هم عکس های اینجوری از این کتاب دیده بودم و چون میدیدم همه(حتی خیلی از مسملونایی که میشناختم) میرن کتاب های دیگه میخونن گفتم حتما فقط از بیرون یه زیبایی داره.چگونگی پیدایش کتابخیلی مختصر و مفید،این کتاب حدود 1400 سال پیش بر آخرین پیامبر،محمد(ص) طی 23 سال نازل میشه و علی(ع) اولین کسی بوده که کتاب رو مینویسه.بعد از فوت پیامبر نسخه های مختلفی از قرآن وجود داشته به خاطر همین چند نفر که یکی از اونا علی(ع) بوده به دستور عثمان کتاب قرآن رو بازنویسی میکنن تا همیشه اون کتاب باشه و بقیه نسخه ها رو عثمان آتش میزنه.گفته میشه علی(ع) خودش یه نسخه کامل از قرآن همراه با تفاسیر مربوطه رو برا عثمان میاره اما چون توش برا بعضی آیه ها مثال افرادی که اکنون در دستگاه حکومت بودند وجود داشته قبول نکردند که بین مردم نشر پیدا کنه علی(ع) سه بار پینشهاد میده و برای بار آخر میگه این نسخه رو دیگه هیچوقت نمی بینین.موضوعمن نفهمیدم موضوع این کتاب چیه؟میخواد برا دنیایی که گفته بعد مرگمون میریم اونجا ما رو آماده کنه؟میخواد بهمون یه سری نکات مربوط به مسائل زندگی مثل سهم و ارث و طلاق و ازدواج وقمار و شراب و اتحاد و جهاد بگه؟میخواد یه سری نکات علمی مثل مفید بودن شیر مادر برای بچه تا دوسال رو بگه؟ظاهرا در مورد همه مسائل روز مره توش اطلاعات هست.ساختارزبان اصلی کتاب عربی است اما ترجمه فارسی های زیادی براش هست که من دوتاش رو پسندیدم یکی ترجمه خواندنی از علی ملکی(سرچ کنید ترجمه خواندنی تا سایت رسمیش رو پیدا کنید) که حالت تفسیرگونه داره و خیلی روان بدور از کلمات قلمبه سلمبه ای که در دیگر ترجمه ها دیدم قرآن را روایت میکنه.یکی دیگر ترجمه حسین انصاریان که حالت رسمی تری داره و برخلاف ترجمه خواندنی که تنها هدفش رساندن پیامه طبق متن عربی ترجمه شده و برای ترجمه و معنی تک تک کلمات عربی آن خوبه.ترجمه علی ملکی که ترجمه ای تفسیری داره و برای نوحوان ها و جوانها و کسانی که فقط دنبال فهمیدن قرآن به زبان ساده باشند بسیار مفیدهسایز گوگولی:) از ترجمه خواندنی...به فصل های کتاب سوره گفته میشه.بزرگترین سوره بقره هست و کوچکترین سوره کوثر.خود سوره ها هم به آیه تقسیم می شوند.بزگترین سوره 286 آیه و کوچکترین سوره 3 ایه دارد.این کتاب خودش تفسیر داره ینی داخل متن عربی بعضی از جمله ها راز هایی وجد داره که نمونش:ایه 186 بقره که برخلاف بقیه قسمت های قرآن خدا خودش به بنده جواب میده و نمیگه پیامبر بهشون بگو و از جمله اسمیه استفاده میکنه نمیگه من نزدیک می شوم میگه من نزدیکم.و از چند تاکید برای این امر استفاده میشه.توی کتاب خیلی به مسئله مرگ اندیشی اشاره شده و میگه که یه روز همتون دوباره زنده میشید و برای تک تک کارهاتون هر چند کوچک بازخواست میشید.پر از داستان های کوتاه است.بیشتر از موسی(ع) هست.تعجب میکنم چرا هیچ فصلی به نام موسی در کتاب نیست.هیچ کدوم از داستان هاش رفتار های بد رو تبلیغ نمیکنه و در اکثرشون افرادی هستند که میخوان عده کثیری رو راهنمایی کنن ولی اونا حرفشون رو گوش نمیدن و یا خودشون هلاک میشن یا اون آدمایی که برا راهنمایی اومدن رو میکشن.واقعا چرا توی این کتاب اینجور داستانا زیاده؟بنظرم شاید برا این باشه که بیشتر بهش توجه کنیم.نمیدونم شاید.برخی از فصل های کتاب قرآن که بهش سوره هم میگناین کتاب مطمئنه که راه درست رو نشون میده و خلاف اون راه غلطه.توی کتاب از یه جنی به نام شیطان نام میبره و میگه این دشمنتونه باهاش دوست نشید و یه داستانی از دو شخصیت آدم و حوا میگه که این شیطان میاد گولشون میزنه و یه سیب از یه درخت میخورن و اینجوری میان روی زمین.توی کتاب به موجوداتی به نام فرشته اشاره میکنه و تاکید داره که دختر یا پسر نیستند.اما برخلاف آیین زرتشتی که 6تا الهه یا فرشته دارند فرشته های بیشتر وجود داره.هم از رحمت خدا و هم از خشم و غضب خدا گفته و من توی تفسیر های این کتاب جستجو کردم که علتش چیه؛ نوشته شده بود که ترس همانند پاداش در کنار هم محرک انسان برای انجام کار های بزرگ هستند. کاش مثل بقیه کتابای بازار جلد عادی و کاغذمانند داشت و جلد مثل کتابای شاهنامه و سعدی و حافظ نداشت تا راحت تر بشه با خودمون حملش کنیم و برا خوندنش راحت تر باشیم.اپلیکیشن قرآن هادی طی به روز رسانی‌هایی که شده امکان خواندن آیات به صورت فارسی و همینطور نشان کردن آیه‌ها و ایجاد عکس نوشته رو به قابلیت‌های خودش اضاف کرده. میتونید اون رو از بازار تهیه کنید.برخی از عبارات که در دلم نشست:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا آبَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَمسلمانان! درصورتی‌که پدران و برادرانتان بی‌دینی را بر دین‌داری ترجیح داده‌اند، با آن‌ها رابطۀ عمیق ‌و عاطفی برقرار نکنید و آن‌ها را کس‌وکار خود نگیرید. هریک از شما چنین ‌ارتباطی با آن‌ها برقرار کند، به‌یقین بدکار است.إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُاز نظر خدا، دین صحیح یعنی تسلیم‌شدن در برابر اوأَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌنکند خیال کرده‌اید بی‌آنکه مثل گذشتگانِ قبل از خودتان سختی بکشید، به بهشت می‌روید؟! آنان با سختی‌ها و رنج‌های فراوانی دست‌وپنجه نرم کردند و تا جایی به هول‌وهراس افتادند که نزدیک بود پیامبران و پیروانشان بگویند: «یاری خدا پس کِی می‌آید؟!» بدانید کمک خدا نزدیک است!وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌبدانید اموال و ‌اولادتان مایۀ آزمایش شمایند! مبادا به‌خاطر آن‌ها به خدا و پیامبر خیانت کنید؛ چون‌که پاداش بزرگ پیش خداست.اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ وَفَرِحُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتَاعٌخدا روزیِ هرکه را صلاح بداند، زیاد و کم می‌کند. بیشترِ مردم به زندگی دنیا دل‌خوش‌اند؛ درحالی‌که زندگی این دنیا در برابر زندگی آخرت ناچیز است.وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَاگر قرار باشد تعجب کنی، باید از حرف منکِران معاد تعجب کنی که می‌پرسند: «بعد از اینکه به خاک تبدیل شدیم، باز از نو زنده می‌شویم؟!» آن‌ها همان‌هایی‌اند که خدا را باور ندارند و در قیدوبندهای دنیای مادی اسیرند! آن‌ها جهنمی‌اند و آنجا ماندنی.وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَوقتی بندگانم، به‌ویژه روزه‌داران دربارۀ من از تو می‌پرسند، از قول من بگو: «نزدیکم من!* همیشه هم، دعای دعاکننده را وقتی فقط از من بخواهد، سریع جواب می‌دهم. پس در مقابل، آنان هم دعوتم را بپذیرند و مرا باور داشته باشند تا در مسیر رشد قرار بگیرند.»مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌکیست که کارهای خوب پیش خدا پس‌انداز کند تا خدا برایش چند برابرشان کند و آن کس پاداشی ارزشمند داشته باشد؟!کتاب ترجمه خواندنی...امیدوارم تونسته باشم شما رو با کتاب آسمانی مسلمان‌ها آشنا کنم.«این پست در واقع دومین پستی بوده که من داخل ویرگول منتشر کردم، از لحاظ نگارشی یه کم مشکل داره، حوصلمم نشد درستش کنم، به بزرگی خودتون ببخشید😅»سائر🎒سائر🎒Mon, 23 Feb 2026 01:01:28 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/راه-خون-aii5x32mfdecمی‌شود امید همراه نوای نورهاروشنی‌بخش سرای بی‌کسان و کورهابا چه چیزی؟با اشک‌ها، با خون‌هاگر بسازد زین تپش در قلب بس فرسودهاآن نوید روزگاران پسین خواهد دمیدآری آری، از همان قول و قرارها گویماین حرم را دشمنان بسیارنداین گزش‌ها و نوازش‌های بس غمازهاگرچه میعاد و قرار دوری بسیارندگرچه یاران و بقای نسلشانمی‌روند از دستمان با خون یا افسون‌هااما مسیر پیش‌رو هموار استهرکه خواهد تواند رفتنشراه راه آدم و حواهاراه راه قاسم و عباس‌هاراه راه خمینی‌ها و بس اقبال‌هاراه راه قل هوالله هست و بسراه راا کفر بر طاغوت‌ها هست و بسراه راه سرکشی، یاغی‌گری بر غیر اوراه راه سر فرود آوردن در کوی اوراه راه تک به تک تسلیم‌ها، تکفیرهادر نهایت کفر کوبیدن شود میراث مادر تمام عالم دنیا شود یک دین و مسلک راه ماگرچه راه این رسالت باشدش پر خون و دردگرچه باشد راه را گاهی پر از انبوه خالی یارهااز برای آنکه داد دنیا و خواست خشنودی الله راهیچ تردیدی برای پشیمانی و آه و ناله نیستهیچ راهی جز دمیدن روح را با خون خویش بیداری نیست!شاعر: سائرراه راه قاسم و عباس‌هافَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماًکسانی که زندگی پست دنیا را به‌قیمت به‌دست‌آوردن آخرت می‌فروشند، باید در راه خدا بجنگند. به هرکه در راه خدا بجنگد و شهید شود یا پیروز، پاداشی بزرگ هدیه خواهیم داد.نساء - ۷۴#Quran_Hadiسائر🎒سائر🎒Tue, 03 Feb 2026 02:19:02 +0330https://virgool.ir/Dastavardhesekhoob/دستاورد-های-بهمن-تا-بهمن-۲-astb0oeut5aaخواندنی‌ها:📚 انسان خردمند📚 آتش بدون دود(جلد یک)📚 مردی در تبعید ابدی📚 ملت دوپامین📚 بذر خون📚 قوانیت پزشکی📚 نصف بیچارگان📚 نصف انجمن شاعران مرده📚 ۲۰ درصد تفکر سریع و تفکر کند📚 ۲۰ درصد ذهن حواس جمع📚 دوره‌های متمم:مدیریت زمانهدف‌گذاریمدیریت انگیزهجستجوی پیشرفته در اینترنت📚 کارکردن روی مبحث یادگیری هم داشتم مثل پارسال📚 نهج البلاغه هم شروع کردم:)مهارت‌ها:🪚 کار با اپلیکیشن‌های کاربردی:ObsidianLoop habit trackerTodoist🪚 زبانمم مثل پارسال هرروز کار کردم:)🪚 آشپزی یادگرفتم، نون سیب‌زمینی و گراتن🪚 چند نوع نوشیدنی هم یادگرفتم:) بهترینش آیس آمریکانو هست البته اگر تابستون باشه.🪚 طبع شاعریم هم بروز داد! تا الان چندتایی شعر نوشتم البته اگر بشه اسمش گفت شعر، خودم که خیلی خوشم اومده ازشون:) دیگه من تعریف نکنم کی تعریف کنه؟!دوستی‌ها:🤍 کل حلقه یک و نیمی از حلقه دو سقوط کرد. 💔🖤🤍 دوست جدید، یه دونه از بچه‌های درسخون پرستاری پیدا کردم.🤍 خوابگاهمون هم تغییر کرد و خوب همسایه‌های جدید:)🤍 چندتا از دوست‌های مجازی هم از دست داده شد.ولی در کل نه، حلقه یک و دو و سه کسی اضاف نشده، تازه کم هم شده. سال، سال فراق و درد و نفرین بود از لحاظ ارتباطات:).وایب ویرگول😁😂ویرگول:🌀 تو یکسال اخیر، ۳ تا ازپستام منتخب شدند که یکی از اون‌ها نفر اول در مسابقه مای اسمارت ژن شد:).https://vrgl.ir/p2CGJhttps://vrgl.ir/xz0wUhttps://vrgl.ir/CU149🌀 البته به نظرم همه پستام لایق منتخب شدن دارند، منتها گاها این رو نمی‌فهمند😅.تجربه‌های مثبت:🎂کادو گرفتن:)))🎂 تجربه یه دوستی خیلی زیبا و غم‌انگیز و حس نزدیکی بی‌نهایت🎂 کار کردن فیزیکی🎂 درس خوندن بهتر🎂 دیدن فیلم تا ۴ صبح داخل خوابگاه🎂 پیاده روی تا خوابگاه🎂 گیمیفیکیشن برای برنامه‌ریزی روزانه🎂 صحبت کردن تلفنی با حلقه یک🎂 ۳ کتاب با امضای سه نفر🎂 موچی خوردن🎂 سوخاری خوردن با دوستم😇😅🎂 بیمارستان رفتن و دیدن بخش احتمالا!🎂 یکی واست کیک بپزه😂🎂 واسه من ماه رمضون داخل عید هم خودش یه تجربه بسیار زیباست.🎂 چندین بار آتیش کردن دی ماه🎂 شطرنج با دوستان🎂 موتور سواری با سرعت بسیار بالا در خیابان‌های شهر(البته که من راننده نبودم) 😐💔🎂 شناخت جاستین سانگ:)تجربه‌های منفی:💣 از دست رفتن حلقه یک💣 بسته پستی نگرفتن!💣 بعضی‌ آدم‌ها فکر می‌کنی خیلی خوبند بعد می‌فهمی گند زدی با این قضاوتت.💣 خوردن پیراشکی با عسل😂💣 ترکیب رب گوجه، رب انار، عسل و اویشن و فلفل سیاه💣 سیب‌زمینی و پنیر!!! ارزش غذایی نداره تقریبا!💣 پیتزا ایتالیایی! حیف پول! حیف!!!چیز‌هایی که دوست دارم انجام بدم و رخ بده:💫 بهتر شدن زبانم در حدی که نخوام زیرنویس باشه موقع فیلم و سریال💫 خوندن دوره‌های متمم مورد نظر💫 کتاب‌های مورد نظرپست قبلی رو می‌تونید اینجا بخونید:https://vrgl.ir/0YsODسائر🎒سائر🎒Thu, 29 Jan 2026 18:38:27 +0330https://virgool.ir/weeklyChallenge/یادبودنامه-s6kqjpa1aaafدی ماه وقتی غروب خورشید رو دیدی و سوز هوای سرد روی گونه‌هات رو حس کردی، یاد من بیوفت. حتی در این مورد اینقدر رو دارم که بگم «باید» یاد من بیوفتی! در دنیای موازی من صاحب غروب‌های دی‌ماه هستم. البته چشم طمع به غروب سایر ماه‌ها دوخته‌ام.هات چاکلت دیدی یاد من بیوفت.وقتی داخل تنهایی و سکوت راه میری و فکر می‌کنی، آخرشم به این می‌رسی که بهتر بود می‌نشستم می‌نوشتم نتیجه‌گیری بهتری می‌کردم. وقتی که آهنگای لانا دل ری رو زیرلب زمزمه می‌کردی منم یاد کنی بد نمیشه😅... تیکه بوی رز مشکی میدی، عطر تنت میگه میری... یاد من بیوفت. وقتی صدای خندت جوری شد که بقیه از اون خندیدند یاد من بیوفت.وقتی اینقدر احمقانه رفتار کردی که بقیه فکر کردن، این دیگه اینقدر نمیتونه احمق باشه، حتما خیلی باهوشه، یاد من بیوفت.اون زمانی که تصمیم گرفتی نوشابه و قندهای ساده نخوری و موفق شدی، یاد من بیوفت.اون زمان که مغز خودتو با کتابای زرد به چخ دادی یاد من بیوفت.اون زمان که کل آهنگای گوشیتو پاک کردی و یه سیم هندزفریت رو چیدی یاد من بیوفت.اون زمان که یه گیم رو برای بار شونصدم نشستی دوباره از اول بازی کردی یاد من بیوفت.اون زمانی که برچسب داعش زدن بهت یاد من بیوفت.اون زمان که مذهبی صورتی ملقب شدی هم باز یاد من می‌تونی بیوفتی.:)اون زمانی که یه هو غرق نوشتن میشی و بعد می‌بینی بدم نشد چیزی که نوشتی، یاد من بیوفت.وقتی کارهای ریسکی و مسخره انجام دادی که قلبت تندتند زد و در آستانه به چخ رفتن بودی سرهیچی، یاد من بیوفت.وقتی دیدی نه وقت درک دیگران داری نه حوصلشون، ولی روت نمیشه بهشون بگی، یاد من بیوفت.وقتی اطرافیان بهت ایمان داشتند ولی تو غرق تردیدی یاد من بیوفت.وقتی عین چیز، هی سوال اومد تو ذهنت و پرسیدی، یاد من بیوفت و بیشتر از اون وقتی تبدیل به سنگ قزوین میشی و از پرسیدنشان عار نداری. وقتی تلاش می‌کنی به خودت ایمان داشته باشی ولی تیکه میندازن اطرفیان بهت، یاد من بیوفت.وقتی خیلی به تیپ و برند و مدل عطر اهمیت ندادی یاد من بیوفت.با خیارشور!!!! چون وقتی زنده بودم خیلی خیارشوردوست بودم.وقتی از کل غذاهای سلف خوشت اومد ولی بقیه میگفتن این چیه!با فیلم شجاع‌دل و آهنگش!با فیلم ارباب حلقه‌ها و داستان بی‌نظیرش!با آشیانه افسانه و جلد چهارش که همه میگن بدترین جلدشه!با کتاب چرا عقب مانده‌ایم! اقبال لاهوری رو فکر نکنم نیازی باشه به گفتنش!هرجا که فهمیدی پشت سرت حرف زدن ولی اهمیت ندادی.هروقت که از چشمای ادما خوشت اومد.متاسفانه مثل جوجه تیغی نمی‌تونم به کسایی که ازشون خوشم میاد تبریک میلاد امام صادق(ع) بگم، چرا؟ چون کراشای من غیرمذهبین:)وقتی یه بچه رو سوال پیچ کردی.وقتی عاشق کار با اپ‌ها شدی.هر وقت که با ادمایی که در جریان زندگیت نیستند قطع رابطه کردی...شاید وقتی دو صفحه آخر آل عمران رو خوندی.داشت یادم می‌رفت! با اندانسترون! روی این دارو من رسما کراشم!هروقت پدر و مادرت بهت گفتند ما بچمون رو مثل کف دست میشناسم و تو ته‌دلت خندیدی:)متمم‌خوانی کردی هم یاد من بیوفت لطفا.وقتی داخل صفحه‌های ویکی‌پدیا گم شدی!وقتی هرکلمه انگلیسی دیدی که معنیش رو می‌دونستی از بغل دستیت پرسیدی معنیش می‌دونی؟ و وقتی نمی‌دوستی یواشکی سرچ کردی. هروقت تنهایی رفتی برج میلادهروقت داشتی تایپ ده انگشتی می‌کردی. وقتی پیتزا ایتالیایی سفارش دادی و از دست سورنا ناراحت شدی چرا به کراسوس تنها اکتفا کرد و دو پادشاه دیگه رو سر نبرید!وقتی رمز کارتت رو یه عدد تاریخی گذاشتی.هروقت عاشق بازی age of conquest شدی. وقتی اسم مخاطبینت رو مستعار ذخیره کردی.بسه دیگه، وقتی مردم زیادم فکرم نکن افسرده میشی... ما اونقدرم به درد بخور نیستیم😂🌾گندم راستی! گندم نما ما جنوبی‌هاست! 🌾 و لطفا هیچ‌وقت یاد ☘️ نیوفت! چرا؟ کسی که باید بفهمه، می‌فهمه. اهان، ترکیب چایی، شیر، قهوه، عسل هم یادم بیوفت😂اینم من هستم، تو فکرشم این بذارم پروفم، ولی خب هم پروفم هم این هردو من هستند. اهان ترکیب شیر، چایی، قهوه، عسلم یاد من بیوفت😂سائر🎒سائر🎒Sat, 17 Jan 2026 20:48:07 +0330