<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Roozane nevis</title><link>https://virgool.ir/feed/@Roozanenevis</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 04:53:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/176067/avatar/UcHvRI.png</url><title>Roozane nevis</title><link>https://virgool.ir/@Roozanenevis</link></image><item><title>1/40</title><link>https://virgool.ir/@Roozanenevis/140-snlskjnwijuv</link><description>خب صادقانه بخوام درباره امروز بنویسم.قرار بود امروز زبان نخونم که کارای دانشگاه رو شروع کنم ولی آقا من نمیدونم چجوریه یعنی اصلا انگار دچار یه وحشتی شدم که مغزم دست به هرکاری میزنه که نره سراغ کار دانشگاه و موفق شد :(. یازده ساعت و نیم پای گوشی بودم و کلی درباره برنامه ریزی خوندم. ولی واقعیت اینه که نیاز نبود این همه درباره برنامه ریزی بدونم و عملا با یه کار مفید وقتم رو تلف کردم.وای من چرا امروز هیچ کاری انجام ندادم؟ یعنی این میزان به بطالت گذروندن روز خودش یه جور مهارت به حساب میاد به خدا! این همه طفره رفتن از انجام کاری که همش براش استرس داری ولی نمیدونی چرا انجام نمیدی. واقعا حالم بده از فشار و استرسی که بابت کار دانشگاه رومه ولی سراغشم نمیرم. باید شکست این مانع رو هر چه زودتر.ولی خب ورزشم رو طبق برنامه انجام دادم خدا رو شکر. یه چیزی که باید حواسم باشه ولی اینه که فکر کنم امروز پرخوری بعد از ورزش و استرسی هم داشت بهم غلبه میکرد که اینجا مینویسمش تا بهش آگاه باشم و جلوش رو بگیرم.فردا رو میخوام زودتر بیدار بشم و تا جایی که میتونم با برنامه پیش برم.الان تمرکز روی ساعت خواب و بیداری و کار دانشگاهه.میام مینویسم فردا هم.</description><category>Roozane nevis</category><author>Roozane nevis</author><pubDate>Tue, 05 May 2020 02:52:19 +0430</pubDate></item><item><title>0/40</title><link>https://virgool.ir/@Roozanenevis/040-xjm8dhmighdv</link><description>میخوام برای چهل روز اینجا روزانه نویسی کنم. این طوری طبق برنامه و منظمتر کارامو انجام میدم و دستم میاد که دارم با زندگیم چیکار میکنم و نقاط ضعفم کجاست و ازین جور چیزا دیگه. ببینیم چی میشه.</description><category>Roozane nevis</category><author>Roozane nevis</author><pubDate>Mon, 04 May 2020 15:08:49 +0430</pubDate></item><item><title>2</title><link>https://virgool.ir/@Roozanenevis/2-zcqil8tcv1uy</link><description>واقعیت اینه که توی این سال جدید اتفاقات خوبی داره روی من میفته. یعنی پارسال که پر از تاریکی و بدی بود امسال احساس میکنم روشن تره و کم کم اون افسردگی و تنبلی که بهم چیره شد رو میخوام از بین ببرم و امسال به ایده آلی که توی ذهنمه نزدیک تر بشم.مثلا یکیش این که من انقدر بادی ایمیجم از خودم بده که فکر میکنم یکی از دلایلی که باشگاه دوست نداشتم برم همین بود. انقدر که آخرین بار که رفتن باشگاه همه خوش هیکل بودن و مربیه هم با بیحوصلگی و عاقل اندر سفیه برخورد میکرد. ولی خب از اول امسال این ترسم رو شکستم و چون که قرنطینه هم بودیم تایم تنهایی دیگه نبود عملا. واسه همین مجبور شدم بقیه هم که خونه هستن تردمیل برم. بعد یه ماه فروردین رو هی تردمیل رفتم تا حسش برام عادی شد. حالا هم چند روزه تو خونه ورزشای دیگه هم میکنم و جلو بقیه حرکتا رو میرم و ترسی هم ندارم دیگه. واقعا همش میترسیدم بقیه ورزش کردن یا هیکلم رو مسخره کنن. چون من نوجوون بودم از طرف خانوادم هم مسخره شدم و همش یه ترسی و اضطرابی از خودم ته دلم بوده همه این سالا که دقیقا همین امسال نشستم با خودم فکر کردم و علت و ریشه اش رو پیدا کرد. خلاصه که روی این خوب پیش رفتم.حالا هدفامم نوشتم. الان ترم 6 ارشدم داره تموم میشه و هیچ کاریش رو حتی در حد تیتر نوشتنش هم انجام ندادم و حالا از امروز میخوام محکم و قوی بشینم سرش. آخیش تونستم یه جا این استرسم رو بنویسم. چون همش مجبور بودم دربارش به بقیه دروغ بگم. دیگه روتینای زبان خوندن و روتین پوستیم هم داره خوب پیش میره.*حالا الان برنامه کلی اینه که کالری شماری، ورزش، روتین پوستم و زبان خوندنم رو روی همین روال حفظ کنم و کار ارشد و منظم شدن خواب بهش اضافه بشه.بریم ببینیم چی میشه.</description><category>Roozane nevis</category><author>Roozane nevis</author><pubDate>Mon, 04 May 2020 15:04:37 +0430</pubDate></item><item><title>۱</title><link>https://virgool.ir/@Roozanenevis/۱-ahdd5anqalzw</link><description>چقدر این برادر من راحت‌تر از من درخواست‌هاش رو مطرح میکنه. چه میدونم مثلا لپ‌تاپ فلان جور میخواد زرتی میگه و خب براش میخرن. یا مثلا هوس میکنه فلان ساز رو که قیمت کمی هم نداره داشته باشه. میگه برام بخرین و میخرن. سر تولدش قشنگ مامان بابا اصرار داشتن یه راهی پیدا کنن واسه‌اش کادو بخرن. تولد من کلا خورد تو اسباب‌کشی و به یه ورشون هم نبود یه کیک بخرن حتی :)) ببین یعنی منم چیزی بخوام حتما میخرنا ولی خدایی نمیتونم. معذبم. تعارف دارم وقتی میخوام خواسته‌ام رو بگم. نه که پول نداشته باشن یا نخوان برام خرج کنن. نه واقعا خودم نمیگم چی دلم میخواد. یعنی مثلا سر دوربین خریدن اگر کمی از پدر پول میگرفتم میتونستم راحت یه‌ مدل بهتر بخرم ولی خب مدل پایینه رو گرفتم که نخوام پولی بگیرم ازشون. یا یه لپ‌تاپ با پول خودم گرفته بودم بعد چون سنگین بود خیلی نمیخواستمش. خواستم بفروشم یکی دیگه بگیرم بابام  گفت خب بده به من و خب دادم بهش. ولی هررربار غر میزنه که این لپ‌تاپه خیلی به درد نخوره چرا پول دادم بخریش یه چی بهتر میخریدی=)) گفتم با پول خودم خریده بودم اگر دوسش نداری بفروش :)) یا لپ تاپ جدیدم رو چون پولم به پایین‌‌ترین مدل میرسید هی مامانم گفت بذار بهت پول بدم گفتم نهههه همین خوبه. ولی خب واقعا لپ‌تاپم در حد باز کردن ورده :)) یا سر این که کارشناسی رو دولتی خوندم ولی باورتون نمیشه چقدر به خودم لعنت فرستادم که ارشدو با شهریه رفتم انقدر که عذاب وجدان دارم. یعنی این مدت ارشدم جدی مطلقا هیچ خرج خاصی نکردم. انقدر که حس میکنم سربارم و دارم خرج اضافه میکنم با این شهریه. میخواستم شنا برم، لیزر برم یا موهامو کراتینه کنم. هییییچ کاری نمیکنم که چون شهریه دارم و دارم از عذاب وجدان میمیرم. جدی همش حس سربار بودن تو خانواده دارم. یعنی این مدت که کار کردم هم همون حقوق یک و خرده‌ای رو اصلا خرج نکردم همه رو جمع کردم که خرج پایان نامه‌ام رو بدم خودم یه موقع خرجم از شهریه بیشتر نشه =)).خلاصه که قشنگ با این که مامان بابام پول دارن، من با همین چندرغاز پول خودم دارم فقیرانه زندگی میکنم    و حس عذاب وجدان و استرس طولانی شدم ارشدم کشته من رو :))</description><category>Roozane nevis</category><author>Roozane nevis</author><pubDate>Sun, 19 Apr 2020 12:33:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>