https://virgool.ir/feed/@Romanamniyatifa2026-11-11 15:15:42https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Romanamniyatihttps://virgool.ir/@Romanamniyati/شعر-علیرضا-سکاکی-برای-ukqvlcpansdlبرای کشوری که به مردمش می‌بالهبرای اقتدار و امنیت چهل سالهبرای واکسن‌های برکت و فخرابرای غنی سازی با درصد بالابرای روزهای ملتهب پاییزیبرای پول‌های مشکوک واریزیبرای قلب‌های غمگین ترک خوردهبرای اون زن چادری که کتک خوردهبرای لیدرا با خنده‌های زیر پوستیبرای پیام‌های ترانه علیدوستیبرای کریمی، وریا و کوثریبرای اغتشاشات برای روسریبرای حمله به خودروهای امدادیبرای اون که می‌خوند برای آزادیبرای سلبریتی‌های کوچه بازاریبرای این همه برای غیر تکراریبرای عکس حاج قاسم تو دست رئیسیبرای وی‌او‌اِی و من‌وتو و بی‌بی‌سیدوباره بلند میشیم و دوباره هم صدادوباره شعار می‌دیم: مرگ بر آمریکاشاعر: #علیرضا_سکاکی?کپی فقط با ذکر نام شاعر و قید آی‌دی کانال مجاز است?علیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیSat, 08 Oct 2022 12:37:28 +0330https://virgool.ir/@Romanamniyati/متن-برای-امام-زمان-عج-qjsflvjjiw0vمیوه‌هایمان که پلاسیده می‌شد مادرم با حوصله آن‌ها را می‌پخت و درون ظرف مخصوص به خودش می‌ریخت تا میوه‌های پلاسیده به مربای خوش‌ عطر و طعم صبح‌های جمعه تبدیل شود.آقای من...چه می‌شود با ظهورتان شیرین کنید حال پلاسیده‌ی غروب‌ جمعه‌هایمان را...نویسنده: علیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیFri, 24 Jun 2022 16:49:54 +0430https://virgool.ir/@Romanamniyati/عنایت-امام-رضا-به-شهید-xwbgjs2bpm5tخونه‌ش تو یه کوچه‌ی تنگ و تاریک بود. پیر شدیم تا بالاخره تونستیم پیداش کنیم.وقتی دیدم‌ش، روی گونه‌ش خیس بود... دور چشم‌هاش پر از چین و چروک بود و دست‌هاش می‌لرزید.بعد از اینکه خودم رو معرفی کردم و ازم پذیرایی کرد، گفتم:-اگه قرار بود تو دنیا، یه آرزوت برآورده می‌شد، چه آرزویی می‌کردی؟گفت:-پسرم موقع رفتن زیر گوشم زمزمه کرد،دلم لک زده یه بار دیگه برم پیش امام‌رضا(ع)شک نکن می‌بردمش مشهد...اشک تو چشم‌هام جمع شد و با شرمندگی گفتم:-خیال کردم بزرگ‌ترین آرزوت پیدا شدن پسرته.واسه همین این سوال رو ازت پرسیدم، تا بعدش بگم آرزوت رو امروز برآورده کردم و پیکر پسرت تو معراج شهداس؛ ولی وقتی اینجوری گفتی بند اومد زبونم...با دست‌های لرزون چادرش رو روی صورتش کشید. می‌دیدم شونه‌هاش تکون می‌خوره و گریه می‌کنه؛ ولی صدایی نمی‌شنیدم.انگار دیگه عادت کرده تو این همه سال دوری از پسرش چجوری باید بیصدا گریه کنه.یکی دو ساعت بعد که بردیم‌ش معراج شهدا، خیلی مشتاق بود تا زودتر پسرش رو ببینه.همش زیر لب می‌گفت:-شرمنده که نشد آرزوت رو برآورده کنم،‌مادر.من چند متر اون طرف‌تر ایستاده بودم و به حرکت‌هاش نگاه می‌کردم که یکی از قدیمی‌ها من رو کنار کشید و گفت:-حاجی یه اشتباهی شده.پرسیدم:-چی شده؟گفت:-پیکر شهیدی که مادرش رو خبر کردید، اشتباهی رفته مشهدِ امام رضا(ع)، حالا چی جوابش رو بدیم؟لبخند زدم و رو به مادر گفتم:-آرزوی شما رو خود خدا برآورده کرده، ما که کاره‌ای نیستیم.نویسنده: علیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیFri, 24 Jun 2022 16:47:10 +0430https://virgool.ir/@Romanamniyati/شعری-برای-حاج-قاسم-سلیمانی-eo2x2q0bqj6t‌در اتـاقـش هـنـوز می‌بینمعکسی از ایوان نجف داردخـبـر انـتــــــــــقـام مـی‌رسـد وخبرش سوت و جیغ و کف داردشیـر مـردان پاسدار وطنصد و ده لشگر خلف دارد که حـوالی یـک زمـین گـلـفچند صد منتقم به صف داردخوش خیال است اگر بنازد کهده مـحافـظ بـه هـر طرف داردچون شبی یک تفنگ قناسهمـرد مـو زرد را هــدف داردالبته کفش پای حاج قاسمبـر سـر قاتـلش شـرف داردشاعر: علیرضاسکاکی علیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیFri, 24 Jun 2022 06:08:58 +0430https://virgool.ir/@Romanamniyati/متنی-برای-شهید-صیاد-خدایی-fkyuwyv36nccمنتظرم.این تنها کاریه که ازم برمیاد...انتظار تنها چیزیه که توی تمام سال‌های بعد از ازدواج بهش عادت کردم.چه وقتی که توی ماموریت‌های برون مرزی بود، چه حالا که از اولین ساعت‌های روز می‌ره و تا برگرده خونه من رو چشم انتظار نگه می‌داره...می‌دونید؟ من هنوز هم نتونستم به این انتظار غلبه کنم، بعضی وقت‌ها ظرف‌های شسته شده رو دوباره آب می‌کشم، خونه رو چند باره جارو می‌زنم و برای چندمین بار کانال‌های تلوزیون رو عوض می‌کنم؛ اما در هر حالی نگاهم به ساعته و منتظرم... گفتم ساعت؟ نیم نگاهی به ساعت روی دیوار می‌اندازم، نزدیک اومدنش شده... بلند می‌شم تا چایی رو دم کنم که یهو یه صدای وحشتناک از داخل کوچه دلم رو می‌لرزونه، صدا دوباره تکرار می‌شه، یه بار دیگه...از پنجره‌ی اتاق داخل کوچه رو نگاه می‌کنم، ماشینش وسط کوچه پارک شده و راکب موتور هنوز داره به سمت داخل ماشین شلیک می‌کنه...دیگه نمی‌فهمم چطور چادرم رو از کنار جا نمازم برمی‌دارم.دنیا تار می‌شه پیش چشم‌هام، فقط می‌شنوم...مردم جیغ می‌زنن، موتوری گاز می‌ده و من دارم پا می‌کوبم تا زودتر برسم؛ اما نمی‌رسم...نمی‌دونم راهم دور شده یا زمان داره سر به سرم می‌زاره، ثانیه‌ها برام قد صد سال می‌گذره...خودم رو می‌رسونم به کوچه، هنوز کسی نزدیک ماشین نشده...منتظرم یکی کمک کنه، آمبولانس خبر کنه؛ اما...این انتظار بدجور راه گلوم رو بسته، انقدر که نمی‌تونم جیغ بزنم و تنها کاری که ازم برمیاد، همین انتظاره...نویسنده:علیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیعلیرضا سکاکیFri, 24 Jun 2022 06:01:54 +0430