<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ساره ساریجالو</title><link>https://virgool.ir/feed/@RobabehSarijaloo</link><description>لحظه لحظه‌ی نفس‌های من پر است از عشق به محیط ‎زیست، سفر، کتاب و نوشتن</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:14:38</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/173049/avatar/QNHtHP.png</url><title>ساره ساریجالو</title><link>https://virgool.ir/@RobabehSarijaloo</link></image><item><title>16 مهر روز ملی کودک و محیط زیست</title><link>https://virgool.ir/@RobabehSarijaloo/16-مهر-روز-ملی-کودک-و-محیط-زیست-isgpjwyxrkuh</link><description>کودک و محیط زیست سال‌ها قبل با دوستانمان تلاش کردیم تفکر محیط‌زیستی را در جان و دل کودکان سرزمین‌ مادری‌مان نهادینه کنیم. ذوق و شوق‌مان وصف‌نشدنی بود، داوطلبانه، مدرسه به مدرسه، کودکستان به کودکستان با هزار دنگ و فنگ مجوز و نامه‌نگاری...سخت بود، اما نگاه‌های پر هیجان و پرنورشان تمام سختی‌های راه را از یادمان می‌برد.‌‌کودک و محیط زیست مدرسه طبیعت بعدها اسم مدارس طبیعت را شنیدیمچه نام قشنگی چه جرقه‌ایاما این فکر بکر خام ماند، رشد نکرد، بی آنکه فکر فرداهای این نام و این فکر باشیم هر جایی رسید میخ یک مدرسه طبیعت را کوبیدیم. نفهمیدیم که این فکر عمیق، نیازمند یک پی با فونداسیون مقاوم است. ‌‌در کتاب ایده عالی مستدام از برادران هیث، خواندم ایده‌ها به تنهایی ارزشی ندارند، مهم این است که با آن ایده چه می‌کنیم.‌کودک و محیط زیست  حالا با گذشت این سال‌ها فکر می‌کنم چیزی که امروز محیط‌زیست‌مان و در کنارش کودکانمان نیاز دارند مدرسه طبیعت نیست!  زلالی آن سال‌هایی‌ست که تخصص‌مان و آن عشق تکرار نشدنی با هم گره می‌خورد و تبدیل می‌شد به ترانه‌ی صلح، حفاظت و طبیعت و چه عاشقانه آن ترانه‌ی دل‌انگیز را به گوش وارثان این کره‌ی خاکی می‌رساندیم.</description><category>ساره ساریجالو</category><author>ساره ساریجالو</author><pubDate>Sat, 10 Oct 2020 12:47:57 +0330</pubDate></item><item><title>زاگرس در آتش</title><link>https://virgool.ir/@RobabehSarijaloo/زاگرس-در-آتش-tfsdljhezewu</link><description>زاگرس در آتشجنگل‌های زاگرس حافظ آب و خاک ایران است، ذخایر ژنتیکی که باید از آن‌ها محافظت شود. در غیر اینصورت با از بین رفتن و تخریب این جنگل‌ها خسارات جبران ناپذیری گریبانمان را خواهد گرفت. ایران چگونه از زاگرس حفاظت می‌کند؟زاگرس در آتش تغییرات اقلیمی، آفات و بیماری‌ها این اکوسیستم را بسیار شکننده‌ کرده است. در کنار این موارد اضافه کنید آتش‌سوزی‌های عمدی را. هرساله با عنوان‌های مختلف شاهد آتش‌سوزی در این مناطق منحصربفرد هستیم؛ گاه خشکسالی، گاه بی‌دقتی افراد، اختلافات محلی‌ها، بدست آوردن زمین، کشاورزی، شکار و ... بخشی از جنگل‌های زاگرس در منطقه حفاظت شده خائیز جرعه‌ای تا سقوط فاصله دارد. سازمان محیط‌زیست بعنوان متولی عرصه‌های حفاظت شده با آگاهی از اینکه در فصل‌های گرم سال در این مناطق معمولا آتش‌سوزی شکل می‌گیرد، حال به دلایل مختلف! در این سال‌ها چه میزان برای اطفاء حریق آمادگی دارد؟ برای کنترل و جلوگیری از بروز آتش‌‎سوزی‌ها این عرصه چه تدابیری اندیشیده است؟؟ پاسخ: هیچ منطقه حفاظت شده خائیز می‌سوزدزاگرس جان ایران است، که بخشی از آن در منطقه حفاظت شده خائیز دو روز است که درگیر آتش‌سوزی است. بیش از 30 کیلومتر طول خائیز از شمال تا جنوب در آتش می‌سوزد. امروز که جنگل‌های زاگرس در آتش می‌سوزند و گونه های گیاهی و جانوری آن خاکستر می‌شود؛ عاشقان واقعی طبیعت با دستان خالی، بیل به دست و اشک در چشم به نجات آن شتافته‌اند که شاید دستان بی جانشان مرهم جان بلوط‌های سوخته زاگرس باشد. #زاگرس_در_آتشاین بین فعالان مجازی نیز با هشتگ زاگرس در آتش نقدهای خود را منتشر می‌کنند. مسئولان نیز برای اینکه از قافله شعارهایشان جا نمانند با مصاحبه و قول‌های پوشالی زحمت از سر باز می‌کنند.حال محیط‌بانان و زاگرس نشینان مانده‌اند که با دستانی خالی بر مزار بلوط‌های سوخته مرثیه می‌خوانند.</description><category>ساره ساریجالو</category><author>ساره ساریجالو</author><pubDate>Sat, 30 May 2020 18:41:38 +0430</pubDate></item></channel></rss>