<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ریحانه</title><link>https://virgool.ir/feed/@ReyhanehIN</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:50:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4239693/avatar/4HInc1.jpg</url><title>ریحانه</title><link>https://virgool.ir/@ReyhanehIN</link></image><item><title>هیجان‌انگیزترین کار ممکن!</title><link>https://virgool.ir/@ReyhanehIN/هیجان-انگیزترین-کار-ممکن-p2b3oijclxq2</link><description>معمولاََ ۱۵ دقیقه آخر کلاس رو اختصاص می‌دم به بحث آزاد. از این حیث بود که با خیال راحت نشسته بودیم و از هر دری سخنی می‌گفتیم که آماندا (از ایتالیا) خیلی بی‌مقدمه گفت بیاید درباره کارهای هیجان‌انگیزی که در طول زندگی انجام دادیم حرف بزنیم!زل زده بودم تو چشم‌هاش و فکر می‌کردم درباره کدوم کار هیجان‌انگیز زندگیم حرف بزنم!!!🥴 که خودش گفت بذارید من شروع کنم... دو سال پیش که رفتم کلمبیا دو تا گروه خلافکار از دو خیابان متفاوت وارد درگیری مسلحانه شدند و من مجبور شدم دو ساعت تموم بنشینم پشت ترانس برق و هر لحظه ممکن بود مورد اصابت گلوله‌ها قرار بگیرم! خیلی صحنه‌های خشونت‌بار و فاجعه‌ای دیدم ولی به شجاعت خودم افتخار می‌کنم چون آرامشم رو حفظ کردم و در جای مناسب پناه گرفتم!⛑⚠️سوفیا (از آلمان) گفت: هیجان‌انگیزترین کار زندگیم سفر به نیوزلند و گذراندن چند شب در کنار قبایل محلی بوده. چون فرهنگ اونها خیلی متفاوته در ابتدا ترس وجودم رو فرا گرفت ولی بعدش با صلابت پیش رفتم و موفق شدم نظر محلی‌ها رو به خودم جلب کنم. انقدر محیط برام ناشناخته بود که حتی می‌ترسیدم منو بندازن توی دیگ آب جوش و باهام نهار درست کنند ولی به قدری مقتدرانه رفتار کردم که هیچکس باورش نمی‌شد من یک غریبه هستم نه یک بومی! ⛺اسکات (از چک) گفت: من در انجام هیجان‌انگیزترین کار زندگیم نقشی نداشتم ولی شبی رو که اونها دستگیرم کردند خوب یادم میاد. از شدت هیجان قلبم داشت از قفسه سینه بیرون می‌زد. من رو بردند و هفت سال و نیم در یک زندان مخفی در بوستون نگه داشتند. بعد از گذشت این مدت زمان هفت‌ونیم ساله، به چک(کشور اجدادی‌ام) منتقل شدم. سه روز در حصر خانگی بودم که فرار کردم و به سفارت ایران آمدم و موفق شدم پناهنده بشوم.........نوبت من رسیده بود که از هیجان‌انگیزترین کار زندگیم بگم. هر چی فکر کردم هیجان‌انگیزتر از این پیدا نکردم که چند سال پیش یک‌ بار تنهایی رفتم کله‌‌پزی...! جاتون خالی بناگوش خوردم🍽. یکبار هم در ایام کورونا بود که سر کلاس مجازی دروغکی به استادمون گفتم صدا قطعه و رفتم خوابیدم!📌لینک مصاحبه اسکات با مرحوم نادر طالب‌زاده رو می‌ذارم اینجا برای علاقه‌مندانی که دوست دارند درباره اسکات بیشتر بدونند. https://www.google.com/amp/s/www.mashreghnews.ir/amp/733518/📌 اینم لینک کانال خودم در ایتا @rouznevesht </description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Mon, 22 Sep 2025 17:06:41 +0330</pubDate></item><item><title>اولین روز کاری...</title><link>https://virgool.ir/@ReyhanehIN/اولین-روز-کاری-s1resnzcbgbk</link><description>نه می‌دونستم باید کجا برم، نه می‌دونستم باید با چه کسی صحبت کنم. سردرگم و حیرون وسط سالن ورودی ایستاده بودم و به اتاق‌ها و اسامی کنارشون نگاه می‌کردم که ناگهان چشمم خورد به تابلوی امور اداری.به سمت اتاق رفتم، در زدم و وارد شدم. خانمی که اونجا بودن گفتن ما فعلاََ به مدرس زبان فارسی احتیاج نداریم. ولی وقتی بهشون گفتم از طرف یکی از استاد‌هامون که احیاناََ رئیس موسسه شما هستند به اینجا اومدم به یکباره فهمیدند که چه نیاز مبرم و حیاتی به مدرس زبان فارسی دارند!من و دوتا از هم‌کلاسی‌هام که نمرات بهتری داشتیم از طرف یکی از اساتید دعوت به همکاری شده بودیم ولی من خباثت به خرج دادم و در بدو ورودم این راز رو سر به مهر نگه داشتم :)خلاصه که بهم گفتن میتونم کارم رو از چند روز دیگه، مقارن با آغاز ترم جدید شروع کنم که در همون لحظه.... خانمی بدون اینکه در بزنند وارد شدند...‌ و شروع کردن با فارسی نصفه نیمه از همه چیز ایراد گرفتند و غر زدند!اونجا بود که کارمند امور اداری با نگاه ملتمسانه‌ای از من خواستند که کارم رو از همون لحظه شروع کنم! من که تا چند لحظه اصلاََ متوجه نبودم قضیه از چه قراره گفتم باشه من مشکلی ندارم. هنوز کلام من منعقد نشده بود که دیدم دستم تو دست اون خانومه و به طور ناخواسته دارم با کسی که نمی‌دونم کیه میرم به جایی که نمی‌دونم کجاست!!! :(((چند دقیقه بعد خودمو وسط یه رستوران پیدا کردم! بهم گفت هرچی میخوای سفارش بده! گفتم ببخشید میشه اول خودتون رو به من معرفی کنید. اسمش رو بهم گفت ولی متاسفانه نمی‌تونم اسمشو بهتون بگم چون اسمش به فارسی فحشه😄لاجرم اسمشون رو می‌ذارم خانم 📢.خانم 📢 همسر یکی از سفرا بودند و از اون روز به مدت ۲۸ روز برای من خواب و خوراک نذاشتن. از ۵ صبح گرفته تا ۱۲ شب، هر ساعتی که تمایل داشتند با من تماس می‌گرفتن و درخواست‌های بی‌ربط می‌کردن: ماشین جلوی در پارکینگ خونه من پارک کرده! پسرم نمره امتحان ریاضی‌اش بد شده! نمی‌دونم نهار چی درست کنم! حوصله‌ام سر رفته! بیا بیرون بریم یه دوری بزنیم! ..... هر چقدر هم به طور مستقیم و غیرمستقیم بهشون می‌گفتم که من فقط یک معلم زبان فارسی‌ام به خرجشون نمی‌رفت که نمی‌رفت.من درک می‌کردم که دلتنگی برای خانه و خانواده و زندگی در یک کشور غریب می‌تونه خیلی طاقت‌فرسا باشه ولی خب ایشون هم باید درک می‌کردند که من تو زندگیم کارهای دیگه‌ای هم دارم! لذا بعد از اتمام دوره ۲۸ روزه ادامه کار با ایشون رو رها کردم و ایشون رو به خداوند بزرگ و مدرس بدبخت بعدی سپردم! بعدشم رفتم و با زبان‌آموزان جدیدی کلاس گرفتم و فهمیدم دنیا دست کیه. شماره تلفنم رو هم عوض کردم چون به هر حال کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه. خداروشکر که آدرس خونه‌ام رو بهشون نداده بودم چون عوض کردن خونه به مراتب خیلی سخت‌‌تره!🥴من به جز فعالیتم در اینجا، فقط توی پیام‌رسان ایتا یک کانال دارم که خاطرات کلاس‌ها و یه کم هم از زندگی شخصی‌ام می‌نویسم. آدرس کانالمم اینه 👈🏻@rouznevesht </description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Mon, 15 Sep 2025 13:26:14 +0330</pubDate></item><item><title>کتابی که هیچوقت چاپ نشد!</title><link>https://virgool.ir/@ReyhanehIN/کتابی-که-هیچوقت-چاپ-نشد-wfnbggyu0o1y</link><description>من، هایدئو و کو هر سه در اتاق سرایداری کنار کارخانه کفش‌سازی، در حاشیه شهر زندگی می‌کردیم. هایدئو، برادرم هر روز به شهرداری شهر کیوتو می‌رفت و ساعت‌ها آنجا منتظر می‌ماند تا کسی او را برای کارگری انتخاب کند. کو، خواهرم علاوه بر درس خواندن در دانشگاه سیان به یک فروشگاه لباس هم می‌رفت و برای آن‌ها کیمونو می‌دوخت. من تا زمانی که مدارس بازگشایی شوند، کارهای روزمره خانه را انجام می‌دهم و اعلامیه درست می‌کنم. در اعلامیه‌ها نام پدر و مشخصات او را وارد می‌کنم و نشانی مکانی که در آن ساکن هستیم را نیز در پایین برگه می‌نویسم. بعد از اینکه مادر در ایستگاه قطار کیوتو مرد، امید ما برای پیدا کردن پدر کمتر و کمتر شد. ژاپن در جنگ جهانی دوم شکست خورد و کره به دو بخش شمالی و جنوبی و تقسیم شد. بخش شمالی به شوروی رسید و بخش جنوبی سهم ایالت متحده شد. ما از سرنوشت پدرم خبر نداریم ولی امیدمان را از دست نمی‌دهیم و دست از جست و جو نمی‌کشیم. 📌 کتاب برادرم، خواهرم و من، زندگی‌نامه خودنوشت یوکو کاواشیما، در سال ۱۳۷۳ به چاپ رسید. من این کتاب رو برای یک انتشارات معتبر ترجمه کردم ولی از اونجایی که ترجمه من به دلایلی چاپ نشد تنها خواننده کتاب خودم بودم! با اینکه در نگاه اول به نظر می‌رسه که دچار یک خسران شده باشم، در نگاه دوم هرگز چنین به نظر نمی‌رسه چون هم از ساعاتی که وقف ترجمه کردم لذت بردم، هم هربار که کتاب رو مجددا می‌خونم محظوظ می‌شم. نثر کتاب خیلی ساده و روانه و مفاهیم عمیقی رو از زبان یک نوجوان در خلال جنگ جهانی دوم و تبعاتی که جنگ روی ملت ژاپن گذاشته روایت می‌کنه.</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Sat, 13 Sep 2025 09:49:53 +0330</pubDate></item></channel></rss>