<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رسول مرادی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Rasool.moradi</link><description>دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان/ مهندسی شیمی...پتروشیمی/</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:41:09</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/156897/avatar/dO7X2D.png</url><title>رسول مرادی</title><link>https://virgool.ir/@Rasool.moradi</link></image><item><title>#کوله پشتی99</title><link>https://virgool.ir/@Rasool.moradi/کوله-پشتی99-qit2qmwkgtbk</link><description>چند روزی از آغاز آخرین سالِ قرن چهاردهم میگذره...{{شروع سالی برای پایان یک قرن}}1399 هجری خورشیدیسالی که عجیب تر از همیشه شروع شد و ... (بگذریم)حالا موضوع کوله پشتی دو مطلبه و اون دو مطلب اینه که:کوله بار تجربه ی 98 چی داخلشه؟بار و بندیل کوله ی پشتی99 چیه؟حالا میخوام مختصری راجع به این دو مطلب بنویسیم.کوله بار تجربه ی 98 چی داخلشه؟هر کسی می تونه از هر روزش,یا بهتر بگم; از هر ساعتِ زندگیش تجربه های جدیدی بگیره.به نظر من زندگی انقدر پیچیده و عجیب و غریب شده که واقعا معلوم نیس یه ساعت دیگه شرایط به همین منواله یا تجربه ی جدیدی در انتظارمونه!با این مقدمه ی ناخواسته و فی البداهه برم سراغ سالی که گذشت,98 با همه ی فراز و نشیب هاش کلی تجربه داشت واسم اتفاقایی که البته  99درصدشون تلخ بود مثل اتفاقی که توی مسابقات هندبال دانشجویان پیش اومد و باعث پارگی رباط صلیبی زانوی چپم شد و تابستانی که در بستر و نقاهت پس از جراحی گذشت وکلی اتفاق تلخ دیگه.درسته تلخ بودن و تحمل هرکدومشون در زمان خودش بسیار سخت بود اما از بچگیم یاد گرفتم که به سختی و تلخیِ یک واقعه فقط هنگام وقوعش فکر کنم و بعدش فقط سعی کنم تجربیاتش رو به یاد بیارم و تا حدود زیادی هم توی این زمینه موفق بوده ام(حداقل تا الان)اما تجربه های سالی که گذشت_ اینکه برای هر کسی باید به اندازه ی لیاقتش و ظرفیتش هزینه کنی(حالا این هزینه میتونه مادی, زمانی, احساسی, فکری یا به هر شکل دیگه ای باشه) _اینکه میشه یه شبه از یک قدمیِ بهترین فرصت های ورزشیت برگردی و روانه ی اتاق عمل و دچار خونه نشینی و انزوا بشی اونم بخاطر اتفاقی که فقط در یک لحظه رخ داده. اینکه میشه یه شبه از عرش به فرش رسید درصورتی که نمیشه همین مسیرو یک شبه از این طرف رفت, اما قطعا با تلاش و تحمل دوباره ی سختیا میشه._اینکه هرچقدر یه اتفاق تلخیش بیشتره و محکم تر زمینت میزنه, درسی که بهت میده بزرگتره و محکم تر به جلو پرتابت میکنه._اینکه همیشه از صبر و سکوت به عنوان دو شاه کلید یاد کنم که خیلی از مسائل رو خود به خود حل میکنن_ و مهم تر از همه اینکه هر وقت فکر کردم اوضاع خیلی خرابه, به این فکر کنم که میتونست خیلی بدترم باشه و با همه وجودم بپذیرمش. هروقت به این شکل با بحران برخورد کنی اولین کمکی که بهت میکنه اینه که به یه آرامش نسبی میرسی و از یأس مطلق خارج میشی; دومین کمکش که برای من بسیار نجات بخش بوده, اینه که بهت کلی راه حل میده واسه خروج از بحران.بار و بندیل کوله ی پشتی99 چیه؟و سال 1399_سالی که بیشتر از هر زمان دیگه برای اهدافم و خواسته هام بجنگم و تلاش کنم/ _با افراد جدیدی که وارد زندگی من میشن  تعامل های مفیدی داشته باشم و سعی کنم اشخاص جدید و مفیدی رو جایگزین کسانی کنم که جز آسیب آورده ی دیگه ای برای من نداشته اند/_استفاده هام از فضای مجازی رو محدود تر و مفیدتر(مثل ویرگول) کنم/_کمتر قضاوت کنم و بیشتر فرصت بدم... راحت تر ببخشم... اگر میتوانم برای کسی کاری کنم,دریغ نکنم... تا میتوانم از زندگی لذت ببرم,آخه دنیا انقدر ناچیزه که ارزش غصه خوردن نداره.و اما حرف آخراین روزا همه برای عزیزان و دوستانشون آرزوی سال خوب و کلی اتفاق خوب میکنن, اما...روزای خوب , اومدنی نیستن بلکه ساختنی اند!!!به فکرِ اومدنشون نباش; به فکر ساختنشون باش!!!پس سال خوبی رو برای خودت بساز</description><category>رسول مرادی</category><author>رسول مرادی</author><pubDate>Sun, 05 Apr 2020 05:20:22 +0430</pubDate></item><item><title>سیلابِ تنهایی</title><link>https://virgool.ir/@Rasool.moradi/سیلابِ-تنهایی-vyiunhlucj7b</link><description>تنهایی ام را شیر خواهم داد اوضاع را تغییر خواهم داداندامی از اندوه میسازم         با قوزِ پشتم کوه میسازم... با قوزِ پشتم کوه میسازم           از جانِ بی‌جان، روح میسازمبا دستِ خالیِ پُر از پینه            یک ناو ، همچون نوح میسازمباید ازین سیلاب بُگریزم            من شاخه های خشکِ پاییزم جانی‌نمانده‌،نیست دیگر تابتاب و توانی پیش این سیلاب                   من،شاخه هایم کشتی‌ام راساخت                        باید بهایِ عشق را پرداخت مارا نباشد غم که‌این پاییز      رد میشود همچون مِه از تبریزآید بهاری نو پس از  بهمن       از ریشه، جان جاری کنم در تن تا تن زنم در سیلِ عشقت باز    نقطه سرِخط...شد جنون آغازپاییز هم صدباره جان گیرد      از جان من تاب و توان گیرداز ریشه،جان را میستانم باز     تا تن زنم در سیلِ عشقت بازاین تن هزاران سیل میبیند      اما ز عشقت دل نمی چیند                      این تن ز رویت رو نمی گیرد                       ماهی، بدون آب می میرد...  ماهی........................بدونِ آب.....................می میرد...{      }.......................بدونِ عشق....................می میرد...✍رسول مرادی!!!دو بیت اول از استاد عزیز علیرضا آذر!!!</description><category>رسول مرادی</category><author>رسول مرادی</author><pubDate>Thu, 26 Mar 2020 15:18:52 +0430</pubDate></item><item><title>من و ویرگول</title><link>https://virgool.ir/@Rasool.moradi/من-و-ویرگول-dqfcarqsz4mi</link><description>دانشگاه صنعتی اصفهان ۱۳۹۸/۹/۱۹سلام یه دانشجو به خونواده ی ویرگولی ها اضافه شد...یه دانشجوی مهندسی شیمی از دانشگاه صنعتی اصفهان.خوشحالم که عضوی از این جمع بزرگ شدماینطور که من متوجه شدم اینجا دنیای نوشتنه دنیای کلماته،من دانشجو ام که عاشق ریاضی و حل مسئله ام توی دنیای ورزش یه هندبالی ام، گاهی هم توی خلوتم شعر میگم ولی تجربه زیادی در نوشتن ندارم، اما همون اولین لحظاتی که با این فضا آشنا شدم، ویرگولو دوست داشتم.من و ویرگول از امروز باهم رفیق شدیم. درضمن یه دوست عزیز باعث دوستی من و ویرگول شد که ازشون ممنونم.راستی این عکسو روز تولدم گرفتم از یه گوشه ی دانشگاه؛ نمیدونم چرا ولی برام جذابه</description><category>رسول مرادی</category><author>رسول مرادی</author><pubDate>Thu, 26 Mar 2020 01:31:42 +0430</pubDate></item></channel></rss>