https://virgool.ir/feed/@Rahman9fa2026-11-11 08:51:29https://files.virgool.ir/upload/users/206729/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@Rahman9https://virgool.ir/@Rahman9/71-فیلم-خوبی-که-سال-99-دیده-ام-قدیمی-و-جدید-ztemey1yceroسال پیش چندصد فیلم خوب و بد و متوسط دیدم. از میان این فیلم‌ها 71 عنوان را بیش از بقیه دوست داشتم یک‌جا یادداشت کردم تا بتوانم در آغاز سال 1400 مطلب «بهترین فیلم‌هایی که دیده‌ام» وبلاگم را به‌روزرسانی کنم. شما می‌توانید به لینک پیش مراجعه کنید و همه فیلم‌های محبوبم را یک‌جا ببینید؛ یا اینکه همین‌جا در ادامه آن 71 فیلم مذکور را ببینید:Citizen Kane [1941]At Eternity’s Gate [2018]3-Iron [2004]American History X [1998]An Education [2009]The Revenant [2015]The Lord of the Rings - The Fellowship of the Ring [2001]The Lord of the Rings – The Two Towers [2002]The Lord of the Rings – The Return of the King [2003]The Hunt [2012]Based On A True Story (Dapres une Histoire Vraie) [2017]When Harry Met Sally [1989]Two Lovers [2008]7Th Heaven [1927]10 Things I Hate About You [1999]The Secret in Their Eyes [2009]Dont Worry, I’m Fine [2006]The Good, The Bad, The Ugly [1966]The Platform [2019]The Gentlemen [2019]Blue is the Warmest Color [2013]An American in Paris [1951]Mother [2017]Her [2013]The Devil’s Advocate [1997]A Streetcar Named Desire [1951]The Age of Innocence [1993]Raging Bull [1980]Memoirs of A Geisha [2005]I, Tonia [2017]Gangs of New York [2002]The Perks of Being A Wallflower [2012]From Here to Eternity [1953]Do the Right Thing [1989]Graves of the Fireflies [1988]On the Road [2012]Purple Violets [2007]Mississippi Grind [2015]Goodbye, Lenin! [2003]L’Appartement (The Apartment) [1996]The Others [2001]Sunset Boulevard (Sunset Blvd.) [1950]Wolfwalkers [2020]Singin’ in the Rain [1952]Another Round [2020]Soul [2020]The Age of Adaline [2015]Never look Away [2018]Good Will Hunting [1997]The Girl on the Bridge (La Fille Sur Le Pont) [1999]Bad Girl [1931]The Shining [1980]Cold War [2018]A West Texas Children’s Story (Have Dreams, Will Travel – West Texas Lullaby – Dream It out Loud) [2007]The Call of the Wild [2020]Stuck in Love [2012]Atonement [2007]Cabaret [1972]Onward [2020]The Mist [2007]The Trial of the Chicago 7 [2020]Forbidden Games [1952]Sabrina [1954]Cleo from 5 to 7 [1962]Venus in Fur [2013]Who’s Afraid of Virginia Woolf [1966]The Post [2017]Tangerines [2013]Dial M for Murder [1954]White Fang [2018]Frida [2002]البته در وبلاگ همه را بر اساس تاریخ انتشار مرتب کرده‌ام و این‌طور به‌هم‌ریخته نیستند.رحمان نقی‌زادهرحمان نقی‌زادهMon, 22 Mar 2021 15:51:32 +0430https://virgool.ir/@Rahman9/بهترین-کتاب-هایی-که-در-سال-1399-خواندم-tcpaqurnpxjwداشتم نگاهی به آمار و ارقام زندگی‌ام در سالی که گذشت می‌انداختم؛ دیدم چند عنوان کتاب را بیش از بقیه دوست داشته‌ام.این کتاب‌ها:و نیچه گریه کرد - اروین د. یالوماز خوب به عالی - جیم کالینزنمایش‌نامۀ مانفرد - لرد بایروناز شاهنامه تا خداینامه - دکتر خالقی مطلقفیلسوف و گرگ - مارک رولندزتسلی‌بخشی‌های فلسفه - آلن دو باتنکتاب‌های وودی آلن (بله! همه کتاب‌های وودی آلن را یک بار مرور کردم در این سال!)زنانی که با گرگ‌ها می‌دوند - دکتر کلاریسا پینکولا اِستِسغلط ننویسیم - ابوالحسن نجفیتاریخ اساطیری ایران - ژاله آموزگاراسطوره‌ها و افسانه‌های سرخپوستان - ریچارد ارداز و آلفونسو اُریتزکتاب خدای ناپدیدشونده - میرچا الیادهدر سایۀ آفتاب: شعر فارسی و ساخت‌شکنی در شعر مولوی - استاد تقی پورنامداریانروان‌درمانی اگزیستانسیال - دکتر اروین د. یالومو...دربارۀ این کتاب‌ها و دیگر کتاب‌هایی که در سال گذشته خوانده‌ام در بخش معرفی کتاب وبلاگ عقاید یک گرگ نوشته‌ام. نگران قیمت بالای کتاب‌ها هم نباشید! همیشه می‌توانید از خرید کتاب دست دوم بهره‌مند شوید!کتاب‌های محبوب شما در سال گذشته کدام‌ها بوده‌اند؟رحمان نقی‌زادهرحمان نقی‌زادهMon, 22 Mar 2021 14:47:21 +0430https://virgool.ir/@Rahman9/پرسش-هایی-که-هر-زنی-باید-پاسخ-شان-را-بداند-w96d4kuotomtزن وحشی کیست؟غارتگر ذاتی روح زنان کیست؟آیا مردِ حیوانی دشمن زنان است؟چرا مادرِ زیادی خوب باید بمیرد؟عجوزۀ وحشی زندگی من کیست؟آیا مرد وحشی سزاوار ستایش است؟الگوی زندگی / مرگ / زندگی چیست؟مرگ در خانۀ عشق یعنی چه؟آیا اشک ریختن به زن کمک می‌کند؟من از کدام دستۀ انواع مادران هستم؟آیا غریبۀ رهگذر قابل اعتماد است؟زن پروانه‌ای کیست؟چگونه یک زن نااهل باشم؟خانۀ زن دوزیست کجاست؟آیا تنهایی تعمدی خوب است؟آلودگی روح زن از کجاست؟آیا الهه‌های هرزه به زندگی بهتر زن کمک می‌کنند؟شور جنسی من ناپاک است یا نه؟خشم خود را نشان دهم یا نه؟غریزۀ آسیب‌دیدۀ زن چگونه التیام می‌یابد؟ببخشم یا انتقام بگیرم؟منطقۀ مُردۀ روح من کجاست؟عشق را در کجا بیابم؟چگونه به خودآگاهی برسم؟از کدام مردان باید فرار کنم؟چگونه با زمین‌خوردن کنار بیایم؟بچه‌هایم مهم‌ترند یا بازگشت من طبیعت وحشی‌ام؟پاسخ‌ها را از کجا بیابیم؟پیشنهاد من مطالعۀ کتاب زنانی که با گرگ‌ها می‌دوند است.اگر با این کتاب آشنا نیستید، روی لینک بالا کلیک کنید و یادداشت 5000کلمه‌ای در بخش معرفی کتاب وبلاگ عقاید یک گرگ را بخوانید. این یادداشت مرحلۀ اول یافتن پاسخ‌ها و گام‌های بعدی را به شما نشان خواهد داد.پ‌ن: ناشرانی که می‌خواهند کتاب‌هایشان به این صورت معرفی شود، برای دریافت تعرفه‌ها با من تماس بگیرند.رحمان نقی‌زادهرحمان نقی‌زادهFri, 22 Jan 2021 23:56:26 +0330https://virgool.ir/@Rahman9/من-و-نوت-روایتِ-یک-عاشقانه-از-دور-xfbq2rs3vbirآن‌روزها که قرار بود دورکاری زود تمام شود!همه‌چیز از کافه‌ای در انقلاب شروع شد؛ «چرا نوت نمی‌گیری؟ برای تو که می‌نویسی عالیه.» این شروع رابطۀ عاشقانه من و سامسونگ گلکسی نوت بود!اجازه بدهید برگردم عقب‌تر...چندهفته‌ای بود که گوشی‌ام را در بی‌آرتی تئاتر شهر از دست داده بودم. جست‌وجوهایم برای خرید گوشی جدید هم مانند همیشه با اعصاب‌خردی و سردرگمی همراه بود. تا این‌که جمله‌های بالا از دوستی نجاتم داد. آن روزها نوت 5 آخرین نسخۀ موجود بود؛ گران، ولی دوست‌داشتنی! بالاخره هرطور که بود – خرید اقساطی از آشنایی در شهرستان! – رابطۀ عاشقانه من و نوت آغاز شد. رابطه‌مان چندسالی پایید؛ تا روزی که مرگِ او ما را از هم جدا کرد. مقصر هم من بودم: حواسم نبود که گوشی روی میز و متصل به سیم هندزفری است و حرکت کردم. افتاد و تنها ماندم.البته که این‌ها همه مقدمه است بر آن‌چه که می‌خواهم در #روایتگرباش ویرگول بنویسم، ولی گفتم بنویسم که شاید آرامشی بر این اندوهِ این عشقِ دورهنگام باشد.باری، بهترین روزهای زندگی دیجیتال من با نوت 5 می‌گذشت. عکس‌های زیبایی که می‌گرفت چشم‌وچراغِ پست‌ها و استوری‌های اینستاگرامم بودند. آخ از آن قلم شگفت‌انگیز؛ همراهِ بی‌ادعای جلسه‌ها و بی‌کاری‌ها و نوشتن‌ها. هرجا که جلسه‌ای بود سریع قلم را درمی‌آوردم و با حسی مانند یک برندۀ پولیتزر نوت برمی‌داشتم! بی‌کار که می‌شدم خط‌خطی می‌کردم، و هرجا جرقه‌ای از یک شعر یا طرحی از یک داستان در ذهنم آتش می‌شد سریع قلمی‌اش می‌کردم.سال‌ها از آن روزها گذشته و امروز تصورِ دوباره‌داشتنِ گلکسی نوت مجابم کرد که پشت کی‌برد بنشینم و از این روزهای کمترمعمولی روایت کنم.تا این‌جا کنترل‌+اِس کنم و بروم سراغ مطالعۀ یادداشت‌های دیگران. مغزم پُر است از پرسشِ «یعنی آن‌ها از چه، و چگونه نوشته‌اند؟»دقایقی بعد: خواندم؛ بیشتر حرفه‌ای نوشته بودند و آموزشی. من – به‌سیاق اولین نوشته‌ام در ویرگول (دنیای من و کتاب) – تصمیم دارم که در وبلاگ ویرگولم فقط از احساس و تجربه بنویسم و نوشته‌های رسمی‌تر و آموزشی را در همان یادداشت‌های وبلاگ خودم «عقاید یک گرگ» منتشر کنم.در آستانۀ یک‌سالگیبعد از گذر یک سال نمی‌شود که همه‌اش با کت پشت میز نشست!غمزه‌ای از تقویم کافی‌ست تا به اولین سالگرد آغاز دورکاری‌ام برسم. هنوز نمی‌دانم که این یک سال را باید از سال‌های عمرم بشمارم یا نه. به ما گفته بودند همین‌که هوا گرم‌تر شود، شرّ این ویروس هم از سر زندگی‌مان کم خواهد شد؛ و – شما را نمی‌دانم – من که باور کرده بودم! این بخش‌های داستان را همه‌مان می‌دانیم؛ که چه‌ها بر ما گذشت و چه چیزها از آسمان به زمین افتاد و چه چیزها از زمین به آسمان.حالا می‌خواهم – تا زمانی‌که کمی از داغی چای‌شیرینم کمتر شود و بتوانم شام بخورم - چند برش از این ماه‌های خاکستری را بنویسم؛ باشد که دقایقی را همراه زندگی هم باشیم.یک سازمان خوب کارمندانش را تنها نمی‌گذارداز همان روزهای ابتدایی شیوع (و انکار شیوع) کووید-19 در ایران هلدینگ بُنتک (شرکت دوست‌داشتنی ما) عقلانیت را چراغ راه خود قرار داد و برنامه‌های خاصی برای دورکاری تدارک دید. تجربه‌ای نداشتیم؛ امّا حالا – همان‌طور که مدیرعامل‌مان در جلسه‌ای آنلاین گفتند – آن‌قدر در این کار (دورکاری) حرفه‌ای شده‌ایم که می‌توانیم بعد از دوران کرونا هم در صورت نیاز بدون هیچ دغدغه‌ای دورکاری را بخشی از روال کارمان قرار دهیم.از همان روزها، من و همکارانم در دپارتمان محصولات محتوایی بنتک، به‌خاطر جنس دورکاری‌پذیر شغل‌مان وارد دورکاری 100درصدی سازمان شدیم. می‌خواهم بگویم که حتی در سیاه‌ترین و دشوارترین شرایط هم اگر به‌فکر هم باشیم و درست مدیریت کنیم می‌توانیم اندکی آرامشِ خاطر برای دیگران به‌ارمغان بیاوریم؛ و بنتک و مدیرانش این آرامش را برای من و همکارانم ایجاد کردند.خب، ما چه کردیم؟! ما قربانیان کروناییم و نباید بابت عملکردمان در این یک‌سال بازخواست و قضاوت شویم!لپ‌تاپ قدیمی‌اش خوبهمثل آن بزرگواری که وسط دریا برای اینکه در مسیر دهان کوسه نیفتد به بالای درخت پناه می‌برد؛ من هم مجبورم معتقد باشم که «همه‌چی جدیدش خوبه، لپ‌تاپ قدیمی‌اش!»وقتی که دورکاری شروع شد و جای پایش را مستحکم‌تر کرد، رسیدگی من به لپ‌تاپم هم شدت گرفت. این دوست قدیمی، که یک‌بار هنگام نصب ویندوز 10 کم آورد و من شرمندگی را در چشمِ دوربینش به‌وضوح دیدم، تا پیش از دورکاری همراه شب‌های فیلم‌بازی و تایپ‌های گاه و بی‌گاه بود. حالا ناگهان با بار سنگین «دیوایس اصلی یک نویسندۀ محتوا بودن» مواجه می‌شد. ساعت‌های طولانی فعالیت و تایپ‌های بی‌امان و وب‌گردی‌ها و دانلودها و... نفس قرمزِ عزیزم را بریده، اما کم نیاورده است. مثل بیمارانی که بدون دستگاه‌های بیمارستانی خاص نمی‌توانند به زندگی ادامه دهند، لپ‌تاپ من هم بدون اتصال به شارژر نمی‌تواند کار کند. با همه این تفاصیل، شب‌ها پیش از خواب با بوسه خاموشش می‌کنم که بداند قدردان حضورش هستم.اگر یک لپ‌تاپ بهتر و تازه‌تر و قدرتمندتر داشتم کیفیت کارهایم بالاتر می‌رفت؟ گمان می‌کنم همین‌طور باشد. واقعاً جاهایی هست که به‌روشنی می‌بینم چقدر عملکرد ضعیف دیوایس‌هایم روی کیفیت کارم تاثیر می‌گذارند. فقط هم لپ‌تاپ نیست؛ گوشی موبایل کوچکم هم – پلِ اتصال من به‌دنیای دیجیتال با هات‌اسپات! – یک‌جاهایی دیگر یارای همراهی ندارد.تجربه: اگر قرار است دنیا به سمتی برود که دورکاری و کار از خانه عادت گروهی از ما شود باید فکر سخت‌افزارهای قدرتمندتری باشیم. من هم به این امید ادامه می‌دهم که یک‌روز – به‌زودی امیدوارم! – علاوه‌بر نوت 20، لپ‌تاپ بهتری هم بخرم! یک هدست پیشرفته، دوربین فیلمبرداری و تجهیزات یوتیوبرشدن هم نیاز دارم البته! باید منتظر کمپین‌ها و مسابقات دیگر باشم تا کم‌کم همه را تهیه کنم!کتاب‌ها مهربان‌اندتحمل روزهای طولانی و نفس‌گیر درخانه‌مانی با کتاب‌ها بود که تحمل‌پذیرتر می‌شد. روزهای با کتاب‌های کاغذی و شب‌ها و پیش از خواب کیندل. خدا را شکر که ذخیرۀ کتابم زیاد بود و کتاب‌فروشی‌های آنلاین هم باز بودند. یکی از کتاب‌های خوبی که در این دوره بسیار به من کمک کرد «روان‌درمانی اگزیستانسیال» نوشتۀ یالوم بود. این کتاب سنگین بود، اما کمک می‌کرد که با مسئله‌های روانی‌ام مواجه شوم و کنار بیایم. اگر این کتاب را نخوانده‌اید حتماً روی لینک بالا کلیک کنید و خلاصه‌ای از آن را برای آشنایی بیشتر مطالعه کنید.کمی شخصی‌تر...سال خوبی بود یا نه؟ بستگی دارد بخواهم از چه زاویه‌ای نگاه کنم. خوب بود، چون عشق داشت و امید به آینده در کنار کسی که دوستش دارم. بد بود، چون چربی‌ها افزود و روان کاست و از این دست اتفاق‌ها.تولد 31 سالگی‌ام هم در اوج همین دوره کرونا و یکی از پیک‌های پُرشمار آن گذشت. البته حالا که یک‌سال از جهان‌گیری کرونا گذشته، همه می‌توانند بگویند که یکی از تولدهایشان در این روزها نابود شده است. ولی خب دلیل نمی‌شود که من هم اندکی ناله نکنم!امّا هنوز امیدوارم. امیدوارم که پس از این تاریکی، روز روشنی سر بزند و من بتوانم با آن‌چه در این مدت اندوخته و آموخته‌ام قوی‌تر از پیش ادامه بدهم. اعتراف می‌کنم که بیشتر اوقات را به ناامیدی و تلخی گذرانده‌ام؛ اما هرازگاهی جرقه‌ای در سینه‌ام روشن می‌شود و امیدوارم می‌کند که بیشتر بخوانم، بیشتر یاد بگیرم، بیشتر بنویسم و بیشتر انسان بهتری باشم.چه راهکارهایی دارم؟- عشق و کسی که عاشقم است؛- دوستی‌های خوب قدیمی را دوست‌تر می‌دارم؛- شبکه‌سازی‌های شغلی را آنلاین ادامه می‌دهم؛- روی موفقیت درسی‌ام تمرکز می‌کنم؛- کتاب می‌خوانم؛- شعر، داستان، مقاله و... می‌نویسم؛- رنگ‌آمیزی می‌کنم!- فوتبال می‌بینم.لطفاً شما هم برایم بنویسید که چه راهکارهایی برای سالم گذراندن این روزها دارید؛ چه سلامت جسم، و چه سلامت روان. شاید یکی از تجربه‌های شما همان چیزی باشد که زندگی من/ما را نجات می‌دهد.رحمان نقی‌زادهرحمان نقی‌زادهSat, 12 Dec 2020 22:40:27 +0330https://virgool.ir/@Rahman9/دنیای-من-و-کتاب-invmap9cuzmuکودکی‌های من چندان پُرکتاب نبود. به‌جز کتاب‌های درسی (آن زمان حتی کتاب کمک‌درسی هم جرم تلقی می‌شد!) و کتب مذهبی هیچ کتاب دیگری نخوانده بودم. تا این‌که یکی از روزهای سال‌های ابتدایی دهۀ دوم زندگی‌ام – در مسافرتی به شهر تبریز، روبه‌روی مصلی – با دنیای کتاب‌های دست‌دوم آشنا شدم. عجیب بود! کتاب‌های ارزان‌قیمتی که پول‌توجیبی مسافرتی خیلی‌خیلی محدود من هم به‌خرید بعضی‌شان می‌رسید! حالا بعدها متوجه شدم که آن کتاب‌هایی که پول من به خریدشان قد می‌داد، کتاب‌های کم‌ارزشی بودند که نفس‌های آخر قبل از خمیرشدن را می‌کشیدند! با این‌حال دنیای من را زیروُرو کردند. هنوز هم تعدادی از آن کتاب‌ها را دارم: گیاهان دارویی شفابخش، طنزهای ملا نصرالدین، 9 ماه بارداری!این برخوردهای نزدیکِ سالی‌یک‌بار ادامه داشت و تنها دریچۀ من به جهان زیبای کتاب بود. جهانی که در جامعۀ اطراف من پذیرفته نمی‌شد. وضعیت اقتصادی طوری بود که خرید کتاب نمی‌توانست اولویت سبد خانواده باشد؛ و کتاب‌خریدن پول‌دورریختن بود.آن روزها هم گذشت تا به سال‌های سوم دبیرستان و پیش‌دانشگاهی رسیدیم. پیش از همه حضرت حافظ مسحورم کرد. دوستی برای کادوی تولدم یکی از این نسخه‌های گل‌وبلبل دیوان حافظ را هدیه داده بود. می‌خواندم، خوب نمی‌فهمیدم، امّا چیزی درونم به‌جوشش می‌افتاد! پیش از دبیرستان، چندباری برای خرید کتاب – در هفته‌های کتاب و کتاب‌خوانی – به نمایشگاه مستقر در کتاب‌خانۀ عمومی شهرمان رفته بودم. یک‌بار هم پول داشتم و کتاب ترسناک خانۀ ارواح را خریدم. خدا لعنتت نکند جناب آر. ال. استاین که تا مدت‌ها کابوس می‌دیدم! این نمایشگاه هم پس از آن‌که تصادفی زدم و گلدان بزرگ مدیر کتاب‌خانه را شکستم برایم ممنوع شد!می‌گفتم... رسیدیم به سال‌های کنکور و چندباری برای تهیۀ کتاب‌های تست و نمونه‌سوالات کنکور به کتاب‌خانۀ شهرمان رفتم. بله! خریدن کتاب‌های کنکوری هم حرکت پسندیده‌ای تلقی نمی‌شد و من از کتاب‌های سال‌های پیش که به‌امانت نزد کتاب‌خانه بودند استفاده می‌کردم. یک‌بار که اجازه پیدا کردم وارد بخش مخزن شوم، با دنیای رنگ‌آرنگی از کتاب‌های غیردرسی روبه‌رو شدم. داشتم دیوانه می‌شدم! چه‌قدر عنوان کتاب‌ها قشنگ بودند. همان‌جا بود که وارد هاگوارتز شدم.در خانه درِ اتاق پذیرایی را به‌هوای این‌که دارم درس می‌خوانم و مزاحمم نشوید، می‌بستم و هری پاتر می‌خواندم. همۀ برنامه‌های تفریحی خانوادگی را – که سمت ما مرسوم بود و معمولا آخر هفته‌ها همه خاندان با هم اجرایش می‌کردیم – به‌بهانۀ کنکور تعطیل کردم و هری پاتر خواندم.نتیجه آن شد که سال 1386 کاردانی بهداشت محیط در دانشگاه علوم‌پزشکی همدان قبول شدم. این اتفاق جهش بزرگی در دنیای من و کتاب بود. آن زمان کتاب ارزان بود و با وام دانشجویی می‌شد خرید کرد. روبه‌روی ورودی دانشگاه بوعلی – که چسبیده به دانشگاه ما بود – آقایی کتاب دست‌دوم می‌فروخت. متاسفانه اسمش از خاطرم رفته است. ترم‌های اول و دوم دانشگاه فارسی صحبت کردن برای من مثل کار در معدن بود. تا 18 سالگی جمله‌ای فارسی صحبت نکرده بودم و حالا قرار بود با این زبان ارتباط برقرار کنم. چه‌قدر هم خاطره‌های خنده‌دار با لهجه‌ام می‌ساختم! نام کامل من این است: رحمان نقی‌زاده گرمی. هم قاف دارد و هم گاف! این‌ها را برای آن گفتم که بگویم آن آقای کتاب‌فروش از ترک‌های همدان بود و به‌واسطۀ سال‌ها هم‌صحبتی با دانشجویان، به ترکی ما هم مسلط بود. برنامه‌ام این بود که ساعت‌ها پای بساط او می‌ایستادم و دربارۀ کتاب صحبت می‌کردیم.آن‌جا با دکتر علی شریعتی آشنا شدم؛ هم تعداد کتاب‌هایش زیاد بود، و هم ارزان‌تر از بعضی کتاب‌ها بودند. هنوز آن 10-20 کتاب شریعتی را که آن زمان خریده بودم در کتاب‌خانه‌ام نگه داشته‌ام. امروز شاید با جهان فکری شریعتی میلیون‌ها کیلومتر فاصله داشته باشم؛ اما انکار نمی‌کنم که آن‌ سال‌ها به تغییر نگاه و روشن‌شدن فکرم خیلی کمک کرد.یکی از همان روزها بود که با چلچراغ آشنا شدم. پیشتر اسمش را از پسرعموی بزرگ‌ترم شنیده بودم. دکۀ روزنامه‌فروشی شهر ما جوانان امروز و خانوادۀ سبز داشت! من سال‌ها جوانان امروز می‌خواندم و با مجهول و معلوم مکاتبه می‌کردم. ایمیل نبود! هر هفته نامۀ کاغذی می‌نوشتم و منتظر می‌ماندم که در شماره‌های بعدی به نامه‌ام اشاره شود. خلاصه، جوانان امروز را کنار گذاشتم و چلچراغ خریدم. عجیب می‌نوشتند و زبان‌شان با آن‌چه که من یاد گرفته بودم فرق داشت. سال‌هاست که چلچراغ نخوانده‌ام؛ ولی هنوز مثل یک دوست خوب و آموزنده و همراه به‌یادش می‌آورم.کاردانی هم تمام شد و با چمدانی پر از کتاب و مجله به خانه برگشتم. تلاش‌هایی هم برای نوشتن کرده بودم. یکی از آن‌ها داستانی علمی-تخیلی بود که در ماهنامۀ دانشمند منتشر شد. باورم نمی‌شد. از این‌جا دیگر کم‌کم کتاب در خانه‌مان پذیرفته شد؛ و منِ کتاب‌خوان هم. پدرم نسخه‌ای از آن شمارۀ دانشمند را خریده بود و به همه نشان می‌داد. حالم خوب شده بود. دیگر هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌توانست من را از کتاب‌هایم جدا کند.سال دقیقش را یادم نیست؛ یک روز از پنجرۀ خانه دیدم که ماشینی جلوی در حیاط‌مان پارک شد و دو نفر یک کتاب‌خانۀ فلزی بزرگ را پایین آوردند. مال من بود. پدر و مادرم برایم خریده بودند. تا آن روز کتاب‌هایم را در طاقچه و کارتن‌ها نگه می‌داشتم. هنوز هم آن کتاب‌خانه را دارم و هر بار که به خانۀ پدری‌ام برمی‌گردم ساعت‌ها مرتب و تمیزش می‌کنم.خلاصه این‌که آن سال‌های سخت گذشت و مدت‌هاست که کتاب جزء جداناشدنی سبد خرید ماهیانه‌ام بوده است. همیشه کتاب می‌خرم و همیشه کتاب می‌خوانم. هنوز هم به بازار کتاب‌های دست‌دوم وفادارم و خرید این کتاب‌ها را به کتاب‌های نو ترجیح می‌دهم.دنیای من و کتاب تا آن‌جا رسید که تصمیم گرفتم در وبلاگم، عقاید یک گرگ، درباره کتاب‌ها بنویسم. همین شد که بخش معرفی کتاب را راه انداختم و سعی کردم دوستانم را با بهترین کتاب‌هایی که می‌خوانم آشنا کنم.حتماً شما هم داستانی از رابطه‌تان با کتاب دارید.رحمان نقی‌زادهرحمان نقی‌زادهWed, 11 Nov 2020 18:58:10 +0330