https://virgool.ir/feed/@Rahaawمنم رها... چکه‌ای از بارون خیال، دختری با قلبی پر از حرف‌های نگفته که میان کلمات، خودشو پیدا می‌کنه. سایه‌ای همیشه همراهمه، نه از جنس تاریکی، از جنس همدلی... که گوش می‌ده بی‌قضاوت، و می‌مونه بی‌صدا!fa2026-11-12 02:02:38https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Rahaawhttps://virgool.ir/@Rahaaw/سکوتِ-سایه-ndcnul97cbihسایه جان، باز امشب اومدی کنارم بشینی؟بازم همون سکوت همیشگی‌ته، همون نگاه آرام،که حرف نمی‌زنه اما انگار همه‌ی دل‌خستگیامو بلده...تو همیشه دقیقا موقعی سر میرسی که من حس میکنم غمگین ترین و تنها ترین آدممتو چطور انقدر من رو بلدی؟سایه جان، همیشه همینطور آروم و بی‌صدایی، اما من می‌دونم که تو هم می‌فهمی. نگاهت، حتی وقتی که حرف نمی‌زنی، پر از حرف‌هایی‌ست که نمی‌تونه توی کلمات بیفته. من همیشه از تو می‌پرسم چطور انقدر خوب منو می‌فهمی، اما شاید جوابش توی همون سکوتته، توی همون حضور بی‌کلام که بیشتر از هر حرفی آرامم می‌کنه. وقتی کنارم هستی، انگار همه‌چیز کمی سبک‌تر میشه، حتی در دل سنگین‌ترین لحظات. تو همیشه اونجایی که باید باشی...RahaRahaSun, 20 Apr 2025 23:40:05 +0330https://virgool.ir/@Rahaaw/اولین-واژه-ها-ninstyei9vznاومدم اینجا، توی این گوشه‌ی دنج ، فقط برای یه چیز: اینکه بتونم راحت از احساسی که توی دلم خونه کرده بنویسم.بدون ترس، بدون قضاوت، بدون اینکه حتی کسی بدونه من کی‌ام... حتی تو.گاهی آدم اون‌قدر حرف برای گفتن داره که صداش توی گلو می‌مونه.نه اینکه نخواد بگه، نه... فقط نمی‌دونه کجا و به کی.منم همین‌طورم.پر از احساس، پر از فکرای درهم‌وبرهم که هیچ‌وقت جایی برای گفتنشون نبود.حالا اینجا رو انتخاب کردم، جایی که می‌تونم خودم باشم، بی‌نقاب، بی‌تظاهر.بنویسم از چیزایی که شاید هیچ‌کس نفهمه، ولی نوشتنش آرومم می‌کنه.شاید یه‌روزی، یه‌کسی این حرفا رو بخونه و حس کنه تنها نیست.یا شاید هم هیچ‌وقت خونده نشه...مهم نیست.مهم اینه که من بالاخره شروع کردم به نوشتن، برای خودم.RahaRahaSun, 20 Apr 2025 22:26:04 +0330