https://virgool.ir/feed/@Radman_farhodiسردرگم،اسیر زندان،مثل ماه تنهام چون کسی نیست منو درک کنهfa2026-11-12 05:08:10https://files.virgool.ir/upload/users/987299/avatar/UW3x2d.jpeghttps://virgool.ir/@Radman_farhodihttps://virgool.ir/@Radman_farhodi/تجارب-و-توصیه-هایتان-راجب-کنکور-را-بگویید-aoqjuuwiwis8یک کلاس دوازدهم تجربی و کنکوری که مانده و کلا به کمک همه نیاز دارد حتی شما رهگذر عیز که فکر میکنی چیزی برای گفتن نداری بیا و کمکی کن که چند ماه دیگر کنکور دارم و پا در هوامکسی هست برام یک برنامه بنویسه بدونم چجور باید بخونم و کلا راجب کنکور هرچی دارید بریزید رو دایره که مکی کرده باشید و محتاجی را help رسانیده باشیدرادمانرادمانMon, 08 Nov 2021 01:36:41 +0330https://virgool.ir/@Radman_farhodi/احساس-الانم-sq8kko0rcuwsفردا میرم مدرسه یه سال آخری چرا احساسم اینطوری شده؟چگونه باید بکنم ؟چکار باید بکنم؟شامپیون اولاجایز تاریخلر یازاجایز بیر افسانی دی او گونلر ترکین تشکرلر(آهنگیه که الان گوش میدم)نمیدونم چرا دارم اینها رو می نویسم ولیبازم هر حس یا نظری داشتین ای کسانی که خواندید بگویید و به سمع من برسانید باشد که رستگار شومرادمان فرهودی۲۷ دیقه بامداد ۱۷ آبان ۱۴۰۰رادمانرادمانMon, 08 Nov 2021 01:27:32 +0330https://virgool.ir/@Radman_farhodi/چهار-چوب-زندگی-و-انتخاب-هایم-pnjeoeqy8njdتو شناسنامه من بخش دین نوشته اسلام اما یه نکته ای هست دو مدل دین اسلام داریم دین دار و با ایمان همه ما از وقتی به دنیا میایم دیندار هستیم همون چیزی که تو شناسنامه و فرم ثبت نام مدرسه و دانشگاه مینویسیم اما....با ایمان بودن همون ایمان و اعتماد قلبیه که چند سال آزگار توکتاب دینی دبستان و دبیرستان حفظ کردیم و امتحان دادیم اما این روزها کمتر کسی پیدا میشه که ایمان واقعی داشته باشه درسته من فرد با ایمان بالایی نیستم اما برای زندگیم یه چارچوب و قانون هایی دارم و همچنین یه فیلترهایی برای انتخاب هامبنظرم تا وقتی بچه ها دوران دبستان را تمام نکرده اند حتی اگه از اسلام و ملا و آیت الله هاخوشمون نمیاد نبایدهی بلند بلند و آشکارا داد بزنیم بنظرم اون بچه که هنوز اونقدرها نمی فهمه که باید به بعضی چیزها و کارها نه بگه باید یه چهار چوب برای زندگیش داشته باشه تا به بیراهه نره چون برای بیراهه رفتن بدون فهمیدن والدین راه ها و ترفند های زیادی برای دور زدن هست نمی دونم عقایدم تا چه حد قابل قبول و اعتماد افراد هست اما من این عقاید را دوست دارم و باید بگم حدود یکی دوساله که به این عقاید رسیدم و قبل از اون بجز مطالب کتاب های درسی اگه سوالی خارج از اون کتابهامی پرسیدن من پاسخ مناسبی برای جواب دادن نداشتم و این یکی دوسال کتابها و مطالب زیادی خواندم که در پست بعدی بیشتر راجب دلایلش می گویم ذات هیچ آدمی رانمیتونی تشخیص بدی میدونی چرا؟چون انسان هاهمیشه محو حاشیه ان همدیگه رو خوب نمیشناسن محو حرفان قیافه و سبک وسیاق زندگی...فقط خدا میدونه که هر کدوم ازما چه ذاتی داریم که حتی خودمون هم ازش خبری نداریم برای همین باید طبق قوانین قدم برداریم که محتاط تر باشیمرادمان فرهودی۲۵ تیر ۱۴۰۰ساعت21:50رادمانرادمانFri, 16 Jul 2021 22:55:48 +0430https://virgool.ir/@Radman_farhodi/پرخوری-عصبی-ناشی-از-افسردگی-یا-تنهایی-jiln3s7g7o5yمواد مخدر منپرخوری عادتی که حدود ۲،۳ ساله پیدا کردم و تازگی ها فهمیدم پرخوریم ناشی از علاقه مند شدن به غذا نیست و عصبیه ،اگه پست های قبلیمو خونده باشین می فهمین که نمی تونم از خونه بیرون برم و اینکه فقط با افراد داخل خونه ارتباط دارم و اونها هم کسانی هستن که اخلاقشون و رفتارشون کلا ۱۸۰ درجه با من فرق می کنه من همیشه همهی سعیمو می کنم که مبادی ادب باشم و رو نرو بقیه نرم و تو تصمیمهاو کارای غیر از خودم دخالت نکنم اما اونها هیچکدوم از اینهارو رعایت نمی کنن و به بدترین شکل ممکن هم رفتار می کنند و کلا رو عصابن و من نمی تونم وقتی رونرو منن بزنمشون یا فحششون بدم چرا چون اجازه اش را ندارم اما اونها دارنو برای همین باید یجوری خودمو خالی کنم و با در نظر گرفتن اینکه نمی تونم برم بیرون و قدم بزنم یا بگردم یا با یه رفیق حرف بزنم ،پرخوری ام شروع شد طوری که می خوردم تا یادم نیاد تا مغزم درگیر نشه تا زنده بمونم تا بالاخره آزاد بشم پرخوری هایی که ریشه عصبی دارن یا باعث چاقی میشن و لاغری و واسه من به شکل چاقی خودشو نشون داده و حالا من هر لحظه ای از زندگیم تو خلا هستم و بعضی وقتا قسمت چپ بالا تنم یه سوزشی شبیه یه رعد و برق داره و من نگران اعصابی ام که نمونده و اضافه وزن زیادی که ممکنه هزار تا درد و بلا و بیماری هایی قلبی برام داشته باشه و هیچکس براش مهم نیست و خودمم اجازه ای ندارم که لااقل برم پیش یه دکتر یا یه چکاپ یا آزمایش من الان ۸۴،۸۵ کیلوام و این برای من خیلی زیاده درسته قدمم ۱۷۳ هست و حدودا بلند قد محصوب میشم اما نگران چربی های اضافی ای هستم که کشنده اس و اون فرم میزون بدنمو بهم ریخته و چیز دیگه ای ای که منو میترسونه اینه که چربی هام از اونایی نیست که مثل ژله میشن و چربی های من خیلی محکمه و آب کردنش هم سخت تره حرف دیگه ای در این باره الان یادم نمیاد اما ازتون کمک و راهنمایی میخوام و لطف می کنید اگه درباره همه قسمت های نوشته ام نظر و پیشنهادتونو بدید و راه حلی پیش پام بذارید دوستدار شما رادمان فرهودی سه شنبه ۸ تیر ۱۴۰۰ ساعت 23:41رادمانرادمانWed, 30 Jun 2021 00:44:04 +0430https://virgool.ir/@Radman_farhodi/تنهایی-و-شاید-درک-نشدن-توسط-ستاره-ها-نقل-قولی-از-ماه-agvmjku6xcuaمن نمی گم تکم و خاصم من میگم تا حالا هیچ کس نتونسته از حس باطنی و چیزایی که تو ذهنمه را بفهمه میگم پدرو مادرم همونقدری منو میشناسن که کل فامیل و عمو و زنعمو وخاله و ....میشناسن من اگه تو ظاهر شاد باشم کسی نمی تونه بفهمه که از درون دارم می میرم حتی اگه شادم نباشم میگن اون موبایل این بلا رو سرت آورده من نه دوستی دارم نه هیچی در واقع بجز افراد خونه با کسی تعامل ندادم حالا وقتی مدرسه حضوری بود با دو سه نفر حرف می زدم ولی الان انگار تو انفرادی ام و فقط با پاسبونا و افسرامی تونم حرف بزنم که اونم زیاد نه چون‌ حال و حوصله ندارن و درباره چیزای روز مره حرف میزنم چون اعصابشون نمی کشه وقتی مشکلامو میگم مشکلات من برایاونا چرته همینطور که نظراتم زیادم مهم نیست براشون و ذهنیاتم پوچ و تخیلیه ولی من فقط دارم خودمو برای هر موقعیت احتمالی در هر حالی آماده می کنم از وقتی اونقدر بهم فشار اومد که تصمیم به خودکشی گرفتم و همه فهمیدن جز خانوادم وچندتا از همکلاسی هام زنگ زدن تا منصرفم کنن ولی من تصمیممو گرفته بودم ولی نفر ۵یا ششمی که زنگ زد یکی بود که دورا دور باهاش سلام و علیک داشتم اسمش محمد بود وقتی اون زنگ زد یکم دلسرد شدم اما تو دلم گفتم از تموم اونایی که کاری کردن که منی که اونهمه امید به زندگی داشتم و بچه پر شرو شوری بودم تبدیل به این آدم ی شدم که دیگه نمیخنده انتقام می گیرم گفتم الان اگه بمیرم از ضعف مردم اما من اونقدر تلاش می کنم تا با غرور و فخر خودمو بکشم نه در نقش یه بچه دبیرستانی ساده دل و بی شیله پیله که همه بهش ضربه میزنن و شروع کردم به ساختن خودم کتاب موفقیت در ۲۰ روز اثر آنتونی رابینز را خوندم البته فقط ۲۰۰ صفحشو وبعدپناه بردم به رمان میدونم پسرها رمان نمی خونن لااقل اونایی که من دیدم تا حالا هیچکدوم رمان نمی خونن و اکثرا بازی رایانه ای دوست دارن ولی من خودمو پشت داستانا پنهون میکردم و میگفتم یعنی میشه منم یه روزی یه داستان خوب از زندگیم داشته باشم میدونم حالا خیلیا میگن مگه دختری که نشستی به رمان خوندن ولی رمان خوندن برام شده مثل مواد مخدر وقتی میخونم همه جسم و روحم تسکین پیدا می کنه و سعی میکنم همه رمانهایی که میخونم پایان خوش باشن و تمشون هم طنز باشه اینطوری بهتره درسته خنده هام دیگه صدا نداره و از ته دل نیست و فقط یه ماسکه اما میخوام مغزمو قول بزنم و شاد نگه اش دارم فک کنم اینطوری بهتر باشه اما حالا گیر افتادم از وقتی اومدم دبیرستان قید درسو زدم البته نه کاملا حالا حدود یه سال دیگه کنکور دارم و اگه بخوام تو آینده بازم زندانی نباشم و همینطور محتاج باید تو این یسال مثل خر درس بخونم و تست و تحلیل اما من معتاد رمانم و هیجوره نمی تونم ترکش کنم آرامشی که بهم میده وصف نشدنیه اولا واسه این میخوندم که خالی شم که از زیادی غم و اندوه و درد و بلای شخصیت داستان پر بشم و دیگه جایی برای غم های خودم نباشه اما ...چیکار کنم ...؟!رادمان فرهودی سوم تیر ۱۴۰۰ ساعت 00:24بامدادنظراتتون برام خیلی مهم و تسکین دهندس و کمکم میکنه ممنون میشم ازم دریغ نکنیدرادمانرادمانThu, 24 Jun 2021 01:28:00 +0430https://virgool.ir/@Radman_farhodi/باید-حکم-آزادیتو-بگیری-mtgo5qwzgtc4اگه به همه این کتابا تسلط کامل داشته باشی و بدون استرس باشی ازاین زندان آزاد می شی میری و دیگه برنمی گردیسلام من رادمانم چند ماه دیگه ۱۸ سالم میشه و اینجام تا حرفامو بگم حتی اگه کسی نخونه ولی بالاخره میدونم که بین چندین نفر حرف هایی از ته دلم و زندگیم زدم که تا حالا فقط به سررسیدم زده بودم من برعکس خیلی از پسرها یه فردی ام که زیاد از خونه بیرون نمیرم یعنی اجازه ندارم حالا از اون آدمهای زیر آبی رفتن و اینا هم نیستما نه تا حالا دوست دختر داشتم نه رفیق باز بودم دوست هایی که داشتم فقط تو محیط مدرسه بود و یا تو کلاس زبان که خارج از کلاس باهاشون تعامل ندارم که آی بیاید بریم دور دور و از این جور چیزا الان نزدیک یه ساله که فقط شنبه هابه مدت ۲ ساعت می رفتم کلاس ریاضی والان که تابستونه و درست یه سال دیگه کنکور دارم دیگه اونم کنسل کردم و بست نشستم تو خونه رشتم تجربیه و از مهر میشم یه دوازدهمی من میخوام دانشگاه قبول شم تو یه رشته خوب و آینده دار تا بتونم از این زندان آزاد شم کار پیدا کنم چون الان پدرم میگه اول کنکورتو بده بعد الان وقت کارکردن و پول دراوردن نیست من برخلاف خیلی ها با اصرار پدرو مادرم نرفتم تجربی وگرنه مادرم میگفت حسابداری بخون چون درست روبروی خونمون یه هنرستان هست و من با جدال های فراوان تونستم بهشون بقبولونم که میخوام برم تجربی و باید برم اما بعدش گفتن هر مدرسه ای ما بگیم و منو فرستادن دبیرستان شاهد و یه سرویس رفت و برگشت هم برام گرفته بودن که هیچ جوره نمی شد پیچوندش حالا بماند که تو این یه سالی که من تو اون مدرسه کلاس دهمی بودم چقدر تضیف روحیه شدم و کل یه فرد دیگه شدم و هیچ کس نفهمید رادمانی که همش میپرید و میدوید وسط خونه دیگه یه جا میشینه و به یه جا خیره میشه فکر می کردن از اثرات حجم زیاد درسای دبیرستانه رادمانی که وقتی قبل خواب مسواک می زد هی جلوی آینه روشویی بالا پایین می پرید و مسواک می زد دیگه آروم یه جا وایمیسته و مسواک میزنه و دیگه موقع مسواک زدنش دستو پاش به وسایل گیر نمی کنه که همه چی رو بریزه کیا این پستو خوندن میشه برام نظرتونو بذارید که ببینم ادامه بدم به ایجا نوشتن یانه به اینکه من معتادم اما نه به مواد مخدر به چیزایی که حتی فکرشم نمی کنیددوست دارشما رادمان فرهودی رادمانرادمانTue, 22 Jun 2021 14:48:31 +0430